Τι είναι τόσο ελκυστικό στην ιδέα των ιπτάμενων αυτοκινήτων;
Προσπαθούμε να το κατορθώσουμε για περίπου εκατό χρόνια.
Και υπάρχουν μάλιστα ιστορικές προσπάθειες
οι οποίες έχουν κάποιο επίπεδο τεχνικής επιτυχίας.
Αλλά δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο σημείο
όπου καθώς έρχεστε εδώ σήμερα
να δείτε κάτι που πραγματικά θα ενώνει
τον δισδιάστατο κόσμο που έχουμε συνηθίσει
με τον τρισδιάστατο ουρανό από πάνω μας
όπου, δε γνωρίζω για εσάς, αλλά εγώ πραγματικά απολαμβάνω να περνάω χρόνο.
Κοιτάξαμε τις ιστορικές προσπάθειες που είχαν γίνει
και συνειδητοποιήσαμε πως,παρά το γεγονός
ότι υπάρχουν πολλές μοντέρνες καινοτομίες
για να χρησιμοποιήσουμε σήμερα
οι οποίες δεν ήταν διαθέσιμες προηγουμένως--
έχουμε μοντέρνα σύνθετα υλικά,
έχουμε μηχανές αεροσκαφών οι οποίες έχουν οικονομική κατανάλωση
και έχουμε τις καλύτερες αναλογίες δύναμης-αξιοπιστίας από ποτέ,
έχουμε γυάλινα πιλοτήρια αεροηλεκτρονικών
τα οποία σου παρέχουν τις πληροφορίες που χρειάζεσαι για να πετάξεις
κατευθείαν στο πιλοτήριο-
αλλά χωρίς να αντιμετωπίζουν ριζικά το πρόβλημα από διαφορετική οπτική,
συνειδητοποιήσαμε ότι επρόκειτο να έχουμε
το ίδιο αποτέλεσμα που είχαν και οι άνθρωποι
τα προηγούμενα εκατό χρόνια,
το οποίο δεν είναι αυτό που ζητάμε.
Έτσι αντί να προσπαθήσουμε να κατασκευάσουμε ένα αυτοκίνητο που πετάει
αποφασίσαμε να φτιάξουμε το αεροπλάνο που θα μπορέσουμε να οδηγήσουμε.
Και το αποτέλεσμα είναι το Terrafugia Transition.
Είναι ένα διθέσιο, μονοκίνητο αεροπλάνο
το οποίο λειτουργεί όπως οποιοδήποτε άλλο μικρό αεροπλάνο.
Απογειώνεσαι και προσγειώνεσαι σε οποιοδήποτε τοπικό αεροδρόμιο.
Όταν θα έχεις προσγειωθεί,
μαζεύεις τα φτερά, οδηγείς μέχρι το σπίτι,
και το παρκάρεις στο γκαράζ σου.
Και δουλεύει.
Έπειτα από δύο χρόνια καινοτόμου σχεδιασμού και κατασκευαστικής διαδικασίας,
η απόδειξη του σχεδίου παρουσιάστηκε δημοσίως
το 2008.
Όπως οτιδήποτε καινοτόμο
το οποίο είναι πολύ διαφορετικό και ριζοσπαστικό,
η δοκιμή του αεροσκάφους δεν είχε πάντα επιτυχία.
Και ανακαλύψαμε ότι είναι καλό
όταν πηγαίνεις σπίτι με κάτι σπασμένο
έχεις ουσιαστικά μάθει πολλά περισσότερα
απ'ότι όταν κατάφερες να πετύχεις όλους τους αρχικούς σου στόχους
από την πρώτη φορά.
Ακόμα,θέλαμε πολύ να δούμε
το αεροσκάφος που βοηθήσαμε όλοι να κατασκευαστεί
στον αέρα, πάνω από το έδαφος,
όπως έπρεπε να είναι.
Και στο τρίτο μας τεστάρισμα υψηλής ταχύτητας
ένα κρύο πρωινό στη Νέα Υόρκη,
αποφασίσαμε να το δοκιμάσουμε για πρώτη φορά.
Η φωτογραφία πίσω μου τραβήχτηκε από το συγκυβερνήτη του αεροσκάφους που μας ακολουθούσε
μόλις μερικές στιγμές αφότου οι ρόδες 'άφησαν' το έδαφος για πρώτη φορά.
Και είμασταν όλοι πολύ κολακευμένοι βλέποντας αυτή την εικόνα
να γίνεται σύμβολο του ότι καταφέραμε κάτι
που οι άνθρωποι νόμιζαν ακατόρθωτο
σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Η δοκιμή πτήσης που ακολούθησε
ήταν όσο πιο απλή και ασφαλής μπορούσαμε να την κάνουμε,
αλλά ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμασταν
για να προχωρήσουμε το πρόγραμμα στην επόμενη φάση
και να αποκτήσουμε την αξιοπιστία που χρειαζόμασταν
στην αγορά που μας ενδιέφερε,την γενική αεροπορική κοινότητα,
και με τους υπεύθυνους
που ελέγχουν το σχεδιασμό του αεροσκάφους,ιδιαίτερα στις Η.Π.Α.
Η ΟΔΑ (Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας),ένα περίπου χρόνο πριν,
μας επέτρεψε κατ'εξαίρεση
να προσθέσουμε 50 κιλά επιπλέον βάρος στο αεροσκάφος,
εντός της κατηγορίας ελαφρών σπορ αεροσκαφών.
Αυτό δεν ακούγεται βέβαια αρκετό, αλλά είναι πολύ σημαντικό,
επειδή το να είμαστε σε θέση να θεωρήσουμε το Transition σαν ένα ελαφρύ σπορ αεροσκάφος
το κάνει απλότερο σε μας να το πιστοποιήσουμε,
αλλά επιπλέον το κάνει πολύ ευκολότερο
για να μάθετε να το πιλοτάρετε!
Ένας ερασιτέχνης πιλότος μπορεί να πιστοποιηθεί
με 20 ώρες πτήσης.
Και στα 50 κιλά,
κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό για να λύσουμε την άλλη πλευρά της εξίσωσης--
την οδήγηση.
Αποδεικνύεται ότι η οδήγηση,
με τα σχετικές ανάγκες σχεδιασμού και τα εμπόδια των κανονισμών,
είναι ουσιαστικά δυσκολότερο πρόβλημα από την πτήση.
Για εμάς που ξοδεύουμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας στο έδαφος,
αυτό μπορεί να είναι αντι-διαισθητικό,
αλλά η οδήγηση έχει λακκούβες, λιθοστρώματα,
πεζούς, άλλους οδηγούς
και μια μάλλον μεγάλη και λεπτομερή λίστα
με ομοσπονδιακές προδιαγραφές μηχανοκίνητης ασφάλειας που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε.
Ευτυχώς, η ανάγκη παραμένει η μητέρα της εφεύρεσης,
και μεγάλο τμήμα του σχεδιασμού
για το οποίο είμαστε περισσότερο περήφανοι με το αεροσκάφος
προέκυψε λύνοντας τα μοναδικά προβλήματα
που εμφανίστηκαν όταν το βάλαμε να λειτουργήσει στο έδαφος --
τα πάντα από μια συνεχώς μεταβλητή μετάδοση
και σύστημα ψύξης βασισμένο σε υγρό
το οποίο μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε μια μηχανή αεροσκάφους
σε ώρες αιχμής,
μέχρι ένα ειδικά σχεδιασμένο κιβώτιο ταχυτήτων
το οποίο δίνει ισχύ είτε στην προπέλα όταν πετάς, είτε στις ρόδες όταν έχεις προσγειωθεί,
στον αυτόματο μηχανισμό που αναδιπλώνει τα φτερά, το οποίο θα δούμε σε λίγο,
στα χαρακτηριστικά ασφαλείας.
Έχουμε ένα κλουβί ασφαλείας, από ανθρακονήματα
που προστατεύει τους επιβάτες
και αποτελεί λιγότερο από το 10 τοις εκατό του συνολικού βάρους ενός παραδοσιακού ατσαλένιου σασί σ'ένα αμάξι.
Τώρα όμως, αυτό, όσο καλό κι αν ακούγεται, δεν ήταν αρκετό.
Οι κανονισμοί για τα οχήματα στο δρόμο
δεν είχαν υπόψην ένα αεροπλάνο, όταν γράφονταν.
οπότε χρειαστήκαμε λίγη υποστήριξη
από την Υπηρεσία Ασφάλειας της Κυκλοφορίας στις Εθνικές Οδούς.
Μπορεί να έχετε δει στις ειδήσεις πρόσφατα,
ότι τελικά κράτησαν την υπόσχεσή τους στα τέλη του προηγούμενου μήνα
με λίγες ειδικές εξαιρέσεις
που θα βοηθήσουν στην πώληση του Transition
στην ίδια κατηγορία με τα SUV και τα βανάκια.
Ως ένα πολυχρηστικό επιβατικό όχημα,
αυτό είναι πλέον επίσημα "σχεδιασμένο για περισταστιακή χρήση εκτός δρόμου".
(Γέλια)
Τώρα ας το δούμε στην πράξη.
Μπορείτε να δείτε εκεί τα φτερά διπλωμένα στα πλάγια του αεροπλάνου.
Δεν δίνετε ενέργεια στην προπέλα, αλλά στις ρόδες.
Και είναι λιγότερο από 2 μέτρα ύψος,
οπότε χωράει σε ένα συνηθισμένο γκαράζ.
Και αυτό είναι ο αυτόματος μηχανισμός αναδίπλωσης των φτερών.
Είναι σε πραγματικό χρόνο.
Απλά πατάς κάποια κουμπιά στο πιλοτήριο ,και τα φτερά βγαίνουν.
Όταν είναι πλήρως ξεδιπλωμένα,
ενεργοποιείται ένα μηχανικό κλείδωμα,
ξανά από το πιλοτήριο.
Και είναι πλέον τελείως έτοιμα να χειριστούν
ό,τι φορτίο συναντάς στην πτήση --
σα να κατεβάζεις το κάλυμμα του κάμπριο αμαξιού σου.
Όλοι θα σκέφτεστε τι θα λένε οι γείτονές σας μόλις το δουν αυτό.
Πιλότος δοκιμής: Έως ότου πετάξει το αμάξι,
75 τοις εκατό του ρίσκου που θα πάρετε ανήκει σ'αυτή την πρώτη πτήση.
Ράδιο: Πέταξε πραγματικά!
Ράδιο 2: Ήταν υπέροχο.
Ράδιο: Πώς σου φάνηκε;
Ήταν πανέμορφα από εδώ ψηλά.
AMΝ: Κοίτα, είμαστε όλοι υπερβολικά χαρούμενοι γι΄αυτό το μικρό... πηδηματάκι.
Και ο δοκιμαστικός πιλότος μας, μας έδωσε
την καλύτερη ανατροφοδότηση που μπορεί κανείς να πάρει από έναν πιλότο δοκιμών μετά την πρώτη πτήση,
το οποίο ήταν "απίστευτα απίστευτο."
Μας είπε ότι
το Transition ήταν το ευκολότερο αεροπλάνο στην προσγείωση
που είχε πετάξει σε όλη την 30ετή καριέρα του.
Οπότε, αντί να κάνουμε κάτι
φαινομενικά επαναστατικό,
εμείς πραγματικά επικεντρωθήκαμε στο να κάνουμε κάτι
όσο λιγότερο νέο γινόταν.
Χρησιμοποιήσαμε αρκετά τεχνολογικά εργαλεία από τη γενική αεροπορία
και από τους αγώνες μηχανοκίνητων.
Όταν πρέπει να κάνουμε κάτι πραγματικά καινοτόμο
χρησιμοποιούμε στοιχειώδη σχεδιασμό, χτίζουμε, δοκιμάζουμε, ξανασχεδιάζουμε τον κύκλο
που μας επιτρέπει να μειώσουμε τον κίνδυνο με μικρά βήματα.
Αφότου ξεκινήσαμε το Τerrafugia 6 χρόνια πριν,
έχουμε κάνει πολλά μικρά βηματάκια
Ξεκινήσαμε τρεις από εμάς
δουλεύοντας σε ένα υπόγειο στο MIT όταν ήμασταν ακόμα στο σχολείο
και έχουμε φτάσει σε περίπου διακόσιους
οι οποίοι δουλεύουμε σε εγκαταστάσεις αρχικής παραγωγής έξω από τη Βοστώνη.
Έπρεπε να περάσουμε προκλήσεις
όπως το να κρατάμε το βάρος κάτω από το όριο όπως προανέφερα,
προσπαθώντας να βρούμε πώς να απαντήσουμε ευγενικά
όταν ο κανονισμός σου λέει,
''Αλλά αυτό δε θα χωρεσει μέσα σε ένα ψηλό περίπτερο με τα φτερά ανοιγμένα --
(Γέλιο)
μαζί με όλα τα άλλα ζητήματα μηχανικής και αντοχής
για τα οποία μιλήσαμε στο έδαφος.
Όμως, αν τα πάντα πάνε κατ'ευχήν
με τις δοκιμές και την κατασκευή
των δύο πρωτοτύπων παραγωγής
στα οποία δουλεύουμε τώρα,
εκείνες οι πρώτες παραδόσεις
στους, περίπου εκατό, ανθρώπους που έχουν κάνει κράτηση για ένα αεροπλάνο ως αυτή τη στιγμή
θα πρέπει να ξεκινήσουν στο τέλος της επόμενης χρονιάς.
Το Transition θα κοστίζει περίπου όσο και τα άλλα μικρά αεροπλάνα.
Δεν έχω σκοπό να αντικαταστήσω το Chevy σας,
αλλά πραγματικά νομίζω ότι το Transition θα πρέπει να είναι το επόμενο αεροπλάνο σας!
Να γιατί:
Ενώ σχεδόν όλες οι αεροπορικές πτήσεις στον κόσμο
περνούν από ένα σχετικά μικρό αριθμό μεγάλων αεροδρομίων,
υπάρχουν πολλοί υποχρησιμοποιούμενοι πόροι εκεί έξω.
Υπάρχουν χιλιάδες τοπικοί διάδρομοι απογείωσης- προσγείωσης
στους οποίους δεν βλέπεις όση κινητικότητα θα μπορούσαν να αντέξουν.
Κατά μέσο όρο, υπάρχει ένας σε απόσταση 20 με 30 μίλια
οπουδήποτε βρίσκεσαι στις Η.Π.Α.
Το Transition σου δίνει
έναν πιο ασφαλή, πιο βολικό και πιο διασκεδαστικό τρόπο
να χρησιμοποιείς αυτούς τους πόρους.
Για όσους από εσάς δεν είστε ακόμα πιλότοι,
υπάρχουν τέσσερις κύριοι λόγοι γιατί εμείς που είμαστε
δεν πετάμε όσο θα θέλαμε:
πρώτα απ'όλα, ο καιρός,
το κόστος, μεγάλος χρόνος ταξιδιού από πόρτα σε πόρτα
και η κινητικότητα στον προορισμό σου.
Τώρα, σε περίπτωση που έρθει κακός καιρός,
απλά προσγείωσε το αεροπλάνο, δίπλωσε τα φτερά, και οδήγησε μέχρι το σπίτι.
Δεν έχει σημασία αν βρέξει λίγο. Έχεις τους υαλοκαθαριστήρες.
Αντί να πληρώνεις για να σου φυλάνε το αεροπλάνο,
απλά πάρκαρέ το σε ένα χώρο στάθμευσης.
Και η αμόλυβδη βενζίνη που χρησιμοποιούμε
είναι φθηνότερη και οικολογικότερη
από το παραδοσιακό AVGAS.
Ο χρόνος ταξιδιού από πόρτα σε πόρτα έχει μειωθεί,
επειδή τώρα, αντί για να φτιάχνεις βαλίτσες, να βρίσκεις χώρο στάθμευσης,
να βγάζεις τα παπούτσια σου ή να βγάζεις το αεροπλάνο σου από το χώρο φύλαξης,
τώρα μπορείς απλά να περάσεις αυτόν τον χρόνο πηγαίνοντας κατευθείαν εκεί που θες να πας.
Επίσης, το θέμα της κινητικότητας στον προορισμό σου είναι σαφώς λυμμένο.
Απλά αναδιπλώνεις τα φτερά και συνεχίζεις.
Το Transtition ταυτόχρονα ανοίγει τους ορίζοντές μας
καθώς κάνει τον κόσμο ένα μικρότερο και πιο προσβάσιμο μέρος.
Ακόμα, εξακολουθεί να είναι μια φανταστική περιπέτεια.
Ελπίζω όλοι σας να
σκεφτείτε για μια στιγμή πώς θα χρησιμοποιούσατε κάτι τέτοιο
ώστε να αποκτήσετε περισσότερη πρόσβαση στο δικό σας κόσμο,
και να κάνετε το δικό σας ταξίδι πιο άνετο και πιο διασκεδαστικό.
Σας ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να το μοιραστώ αυτό με εσάς.
(Xειροκρότημα)