ကျွန်မ ၁၇ နှစ်အရွယ် အထက်တန်းကျောင်းမှာ --
ကျွန်မ Georgia​ ပြည်နယ် Decatur မှ ကျောင်းအောင်ခဲ့တာပါ၊
ကျွန်မရဲ့ အထက်တန်းကျောင်မှ ကျောင်းဆင်းခဲ့သူအဖြစ်--
ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သိပ်ကိုဂုဏ်ယူမိခဲ့တယ်။
ကျွန်မဟာ ဝင်ငွေနည်း ရပ်ကွက်ထဲကပါ၊ Mississippi မှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရသူ၊
ကျွန်မတို့ Mississippi မှ Georgia ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့တယ်။
အဲဒါကြောင့် ကျွန်မမိဘတွေဟာ United Methodist ဘုန်းတော်ကြီးဘွဲ့ယူခဲ့ကြတယ်။
ကျွန်မတို့ ဆင်းရဲခဲ့ကြပေမဲ့၊ သိပ်မဆင်းရဲဘူးလို့ သူတို့ ထင်ခဲ့ကြလို့၊
သူတို့ဟာ ထာဝရ ဆင်းရဲလျက် ကျန်ရစ်ဖို့သာ ရှိခဲ့ပါတယ်။
(ရယ်သံများ)
ဒါနဲ့ သူတို့က Emory မှာ ကျောင်းတက်နေစဉ်၊
ကျွန်မက Avondale မှ ကျောင်းတက်ခဲ့ပြီ အောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
Georgia ပြည်နယ်မှာ အထက်တန်းကျောင်း အောင်ခြင်းရဲ့ အားရစရာ အချက်က
Georgia ပြည်နယ်မင်းကြီနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ဖိတ်ကြားခံရမှုပါပဲ။
သူနဲ့ တွေ့ရမှာကို ကျွန်မ အတော်အသင့် စိတ်ဝင်စားခဲ့တယ်။
ဂုဏ်ယူစရာလိုဟာမျိုးပါ။
ကျွန်မအနေနဲ့ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားနေခဲ့တာက သူဟာ ဧရာမအိမ်ကြီးထဲ နေထိုင်နေခြင်းကိုပါ၊
ကျွန်မက "General Hospital" နဲ့ "Dynasty" ရုပ်ရှင်ကို ကလေးဘဝတုန်းက
အများကြီး ကြည့်ခဲ့လို့ပါ။
(ရယ်သံများ)
ဒါနဲ့ ပြည်နယ်မင်းကြီးနဲ့ တွေ့ဆုံရန် ကျွန်မဟာ အစောကြီး ထခဲ့တယ်။
ကျွန်မ အမေနဲ့ ဖေဖေပါ ဖိတ်ခံခဲ့ရလို့ ထနှင့်နေကြပါပြီ၊
ကျွန်မတို့ အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့ကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ပိုင် ကားမစီးနိုင်ခဲ့ကြပါ။
တောင်ပိုင်းမှာ နေထိုင်ရင် ကားဆိုတာ သိပ်ကို လိုအပ်တဲ့ အရာပါ။
အဲဒီမှာ ပြည်သူ့ပို့ဆောင်ရေး စနစ် သိပ်မရှိ သလို သွားလာရန် ရွေးစရာလည်း တယ်မရှိလှပါ။
ကိုယ်က ရပ်ကွက်ထဲမှာ နေထိုင်ဖို့ ကံကောင်းသူ ဖြစ်ပြီး
ကိုယ်ပိုင် ကား မရှိရင်၊
ရွေးစရာ တစ်ခုတည်းက ပြည်သူ့ ပို့ဆောင်ရေးစနစ်ပါ။
ကျွန်မတို့ အဲဒီလိုနည်းနဲ့ စီးကြရမှာပါ။
အဲဒါနဲ့ ကျွန်မတို့ ဘတ်စ်ကားကို စီးလိုက်ကြတယ်။
ကျွန်မတို့ဟာ Decatur မှနေပြီး Buckhead ကို သွားကြရတယ်၊
ပြည်နယ်မင်းကြီးဟာ တစ်ဧကလောက် ကျယ်တဲ့ မြေပေါ်မှာ နေရာယူလျက် ထိုင်နေခဲ့တယ်။
အိမ်ခြံမြေ တလျှောက်မှာ အနက်ရောင် ဝင်ပေါက်တွေ ရှိခဲ့တယ်။
ကျွန်မတို့ ပြည်နယ်မင်းကြီး ဂေဟာကို ရောက်ခါနီးမှာ
အဲဒီ မှတ်တိုင်မှာ ကျွန်မတို့ ဆင်းမှာကို အချက်ပေးလိုက်ပြီး
ကျွန်မတို့ဟာ ဘတ်စ်ကား ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကြတယ်။
အမေ၊ အဖေနဲ့ ကျွန်မတို့ဟာ လမ်းအတိုင်း လျှောက်ကြတယ်။
ကျွန်မတို့ ခြံတွင်းကားလမ်း အတိုင်း လျှောက်နေစဉ် တခြားကားတွေ
Georgia ပြည်နယ်တဝမ်းမှ ကျောင်းသားတွေကို သယ်ဆောင်လာနေခဲ့ကြတယ်။
ကျွန်မတို့ဟာ ဘေးမှ လျှောက်ခဲ့ရတယ်။
အဲဒီလို ကျွန်မတို့ချည်း လျှောက်လာစဉ်၊
ကားထိခိုက်မိမှာကို စိုးနေကြလို့ မေမေနဲ့ ဖေဖေတို့က ကျွန်မကို အလယ်မှာထားခဲ့ကြတယ်၊
ကျောင်းဆင်းတွေကို ခေါ်လာတဲ့ ကားတွေကြောင့်ပါ။
ကျွန်မတို့ အစောင့်နား ရောက်လာကြပါပြီ။
ဝင်ပေါက်ဆီကို ကျွန်မတို့ ရောက်တော့ အစောင့် ထွက်လာပါတယ်။
သူဟာ ကျွန်မကို ကြည့်ပြီး မိဘများဆီ ကြည့်လိုက်တယ်၊
ပြီးတော့ "ဒါခင်ဗျားတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး၊ ပုဂ္ဂလိက အစီအစဉ်ပါ။" ဆိုတယ်။
အဖေက "မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ကျွန်တော့သမီး Stacey၊ ဒီနှစ်ကျောင်းဆင်း တစ်ဦးပါ။" ရှင်းပြတယ်။
ဒါပေမဲ့ အစောင့်ဟာ သူ့လက်ထဲက စာရင်းကို ကြည့်ဖေါ်တောင် မရပါဘူး။
သူဟာ ကျွန်မအမေရဲ့ လက်အိတ်ထဲ ရှိနေခဲ့တဲ့
ဖိတ်ကြားစာကိုလည်း တောင်းမကြည့်ခဲ့ဘူး။
အဲဒီအစား သူဟာ ကျွန်မတို့စီးလာတဲ့ ဘတ်စ်ကားကို ကြည့်နေခဲ့တယ်၊
ဘတ်စ်ကားကို ကြည့်ပြီး သူ့စိတ်ထဲမှာ ဒီကို ဝင်ခွင့်ပေးရေးကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်နေပုံရတယ်။
ကိုယ်ပိုင်ကားတောင် မရှိနိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲလှတဲ့ သူတွေပါလားလို့
သူ့ဘာသာသူ ဆုံးဖြတ်ပြီးနေပါပြီ။
သူဟာ ကျွန်မရဲ့ အသားရောင်ကြောင့် တမျိုးထင်ခဲ့တာလား၊
ကျွန်မရဲ့ အမူအရာကို တမျိုးများ ထင်သွားခဲ့တာလား၊
သူဟာ ဘယ်လို ထင်မှတ်မိမှန်း ကျွန်မ မပြောတတ်ပါ။
သူဟာ ကျွန်မကို ထပ်ပြီး ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်၊
အထင်သေးတဲ့ အမြင်မျိုးဖြင့်၊
"ဒါခင်ဗျားတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး၊ ပုဂ္ဂလိက အစီအစဉ်ပါလို့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့ပါရော။"
မိဘတွေက United Methodist ဘုန်းတော်ကြီး တွေဖြစ်ဖို သင်နေကြပေမဲ့
သင်အုပ်ဆရာတွေ မဟုတ်ကြသေးပါဘူး။
(ရယ်သံများ)
အဲဒါနဲ့ သူတို့ဟာ အဲဒီလူနဲ့ တနည်းနည်းနဲ့ စကားပြောဖို့ ကြိုးစားရင်း
သူရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်ပုံကို ပြန်စဉ်းစားရန် ပန်ကြားခဲ့ကြတယ်။
(ရယ်သံများ)
ဖခင်က တကယ်လို့များ စာရင်းထဲမှာ
ကျွန်မရဲ့ အမည်ကိုသာ သူရှာမတွေ့ခဲ့လျှင် သူဟာ ငရဲတိုက်မှာ မီးမြှုက်ခံရမှာကို
ပြောဆိုခဲ့တာ ဖြစ်ချင် ဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
တကယ့်ကိုပဲ ထိုသူဟာ စာရင်းကို ချက်ချင်း စစ်ကြည့်ဖြစ်ခဲ့တယ်၊
ကျွန်မရဲ့ အမည်ကို တွေ့ခဲ့ရလို့ ကျွန်မတို့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်မဟာ ပြည်နယ်မင်းကြီးနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတာကို မမှတ်မိတော့ပါ။
တစ်ခရိုင်လုံး ကျောင်းပေါင်း ၁၈၀ မှ လာကြတဲ့ ကျောင်းဆင်းများနဲ့
တွေ့ဆုံခဲ့တာကိုလည်း မမှတ်မိပါ။
ပြတ်သားစွာ ခုထိ အဲဒီနေ့ကို မှတ်မိနေတာက
Georgia ပြည်နယ်ထဲက အာဏာအကြီးမားဆုံး နေရာမှာ ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ ကျွန်မကို ကြည့်လျက်
ကျွန်မနဲ့ အဲဒါမဆိုင်ပါဘူးလို့ ပြောနေသူကိုပါ။
အဲဒါကြောင့်၊ နောက်ပိုင်း နှစ် ၂၀ ကျော် အကြာမှာ၊
အဲဒီ တံခါးကို ဖွင့်ပေးမယ့်သူ ဖြစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။
(အားပေးသံများ)
(လက်ခုပ်သံများ)
ကံဆိုးချင်တော့၊ ရှင်တို့ အဲဒီအကြောင်းကို ဖတ်ခဲ့ကြရမှာပါ။
ကျွန်မရဲ့ အဲဒီ ကြိုးပမ်းမှု မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး။
ဒီနေ့တွင် ကျွန်မရဲ့ တာဝန်က ရှေ့ဆက်ပြီး ဘာကို လုပ်ရမလဲ။
တကယ်တော့၊ အထင်သေးခံခဲ့ရပြီး ဒါမင်းတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူးလို့ အပြောခံခဲ့ရတဲ့
လူမည်း မိန်းကလေးအတွက်သာမက၊ ကျွန်မဟာ Latinas နဲ့ အာရှ အမေရိကင်များ
အတွက်ပါ အဲဒီလို တံခါးတွေကို ဖွင့်ပေးဖို့ ကြိုးစားလိုပါတယ်။
မှတ်တမ်း တင်မခံရသေးသူများရော၊ မှတ်တမ်း တင်ခံထားရသူများအတွက်ပါ၊
LGBTQ အသိုင်းအဝိုင်းကို ထောက်ခံသူ အနေနဲ့ အဲဒီ တံခါးတွေကို ဖွင့်ပေးချင်တယ်၊
မိမိကိုမိမိ လက်နက်ကိုင် အကြမ်းဖက်မှုရဲ့ သားကောင်များတွေပါလို့
ခေါ်ဆိုနေကြရတဲ့ မိသားစုများအတွက် တံခါးတွေကို ဖွင့်ပေးချင်တယ်။
Georgia ဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပြည်နယ်ဖြစ်လို့ ကျွန်မတို့ နိုင်ငံတော်ဖြစ်လို့
ပြည်နယ်ထဲက လူတိုင်းအတွက် တံခါး ဖွင့်ပေးချင်ပါတယ်။
ကျွန်မတို့ အားလုံ း ဒီနေရာကို ပိုင်ဆိုင်ကြတယ်။
(အားပေးသံများ)
(လက်ခုပ်သံများ)
ပထမဦးဆုံး ကြိုးစားမှုဟာ မလုံလောက်တာ ကျွန်မ နားလည်လိုက်တယ်။
အဲဒါနဲ့ ရှေ့ဆက် ဘာလုပ်ရမလဲ မေးခွန်းထုတ်လာရတယ်။
ခါးသီးမှု၊ ဝမ်းနည်းမှုနဲ့ ဘာမှမလုပ်ချင် ဖြစ်နေတာကို၊
အချိန်ကုန် တီဗီချည်း ကြည့်နေလျက် ရေခဲမုန့်စားနေတာကို ဘယ်လို ကျော်လွှားရမလဲ?
(ရယ်သံများ)
ကျွန်မ ရှေ့ဆက် ဘာလုပ်ရမလဲ?
အစဉ် လုပ်လာခဲ့တာကိုပဲ ကျွန်မ ဆက်လု်မယ်။
နောက်ဆုတ်ရေးကို ထည့်မစဉ်းစားဘူး ဆိုတော့ ရှေ့ဆက် ရွေ့ရမယ်၊
တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။
(လက်ခုပ်သံများ)
ကျွန်မဟာ ကိုယ့်အခြေအနေကို လေ့လာကြည့်ပြီး
ပြည်နယ်မင်းကြီး နေရာကို ဝင်ပြိုင်ခဲ့တယ်။
ကျွန်မ ဘာပဲလုပ်လုပ်၊ ရာထူးတစ်ခုခု အတွက် သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းစဖို့ဖြစ်ဖြစ်
ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးတဲ့ မေးခွန်းသုံးခု ရှိတယ်၊
ပြည်သူတွေ မဲပေးရန် မှတ်ပုံတင်ဖို့ New Georgia Project
ကျွန်မစရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့စဉ်၊
ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မရဲ့ နောက်ဆုံး လုပ်ရပ် Fair Fight Georgia စခဲ့စဉ်ကပါ။
ကျွန်မ ဘာပဲလုပ်လုပ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးခွန်းသုံးခု မေးပါတယ်-
ကျွန်မ လိုချင်တာက ဘာလဲ?
အဲဒါ လိုချင်တာ ဘာကြောင့်လဲ?
ငါ အဲဒါကို ဘယ်လို ရယူမလဲ?
ဒီတချီတွင် ကျွန်မ ဘာလိုချင်မှန်း သိခဲ့တယ်။
ကျွန်မ အပြောင်းလဲကို လိုချင်တယ်။
ကျွန်မ လိုချင်တာ အဲဒါပဲ။
ဒါပေမဲ့ မေးစရာက-
ငါမြင်ချင်တဲ့ အပြောင်းအလဲက ဘယ်လိုဟာမျိုးလဲ?
ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မေးရမယ့် မေးခွန်းတွေကိုလည်း သိခဲ့တယ်-
တစ်က ငါဟာ ကိုယ့်ရည်မှန်းချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရိုးသားရဲ့လား?
ကိုယ်လိုချင်ခဲ့တာ မရတဲ့အခါမှာ ကိုယ့်ရည်မှန်းချက်ကို နည်းနည်း
လျှော့ချပြီး လျာထားခဲ့တယ်လို့ တော်တော်များက ထင်ကြမှာမို့လို့၊
ရှင်တို့ကို ပြောချင်တာက ကိုယ့်ရည် မှန်းချက်နဲ့ ပတ်သက်လာရင် ရဲဝံ့ကြပါ။
ကိုယ့်ကို နောက်ကိုဆွဲမယ့် ဆုတ်ဆိုင်းမှုမျိုး ခွင့်မပြုပါနဲ့။
(လက်ခုပ်သံများ)
နံပါတ်နှစ်က ကိုယ့်အမှားတွေကို ကိုယ်တိုင် နားလည်ပါစေ။
ဒါပေမဲ့ အခြားသူတို့ရဲ့ အမှားတွေကိုလည်း နားလည်ပါ၊
အထူးသဖြင့်၊ အမျိုးသမီတစ်ဦးအနေနဲ့
တစ်ခုခု အလုပ်မဖြစ်ဘူး ဆိုရင်၊ အလားအလာ အများဆုံးက
ကိုယ့်အပြစ်ပဲလို့ နားချခံခဲ့ရသူပါ။
ကျွန်မတို့ ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ ရှိပေမဲ့၊
အခြားသူတွေ လုပ်ခဲ့တာ သိပ် စစ်ဆေးဖို့ မလိုဘူးလို့
ကျွန်မတို့ကို မှာထားခဲ့ကြတယ်လေ။
ပျောက်ကျားတွေကို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ လူတွေနော်။
ကိုယ့်အမှားတွေဟာ ကိုယ့်အမှားချည်း သက်သက်ပဲ၊
အောင်ပွဲကျတော့ မျှဝေရမယ့် ခံစားခွင့်လို့ ကျွန်မတို့ကို ဆိုခဲ့ကြတယ်။
ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ပြောချင်တာက ကိုယ့်အမှားတွေကို နားလည်ကြဖို့ပါ၊
ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ အမှားကိုလည်း နားလည်ကြရပါမယ်။
ဒါကို လုံးဝ ပြတ်သားစွာ နားလည်ရမယ်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရိုးသားရန် လိုအပ်သလို၊ ကိုယ့်ကို ပံ့ပိုးသူတွေအပေါ်လည်း ရိုးသားပါ။
ဒါပေမဲ့ ကိုယ်လိုချင်တာကို ကိုယ် သိလာတာနဲ့
ဘာဖြစ်လို့ ချင်တာကို နားလည်ရမယ်။
ကောင်းမယ်လို့ ကိုယ်က ခံစားရတောင်မှ လက်စား ချေမှုဟာ အကြောင်းရင်းကောင်း မဖြစ်နိုင်ပါ။
(ရယ်သံများ)
အဲဒီအစား၊ ကိုယ်သေချာပေါက် လိုချင်တာ သေချပါစေ၊
ကိုယ် လုပ်အပ်တဲ့ အရာတွေ တချို့ ရှိနိုင်တာမို့လို့ပါ။
ကိုယ်က လုပ်ကို လုပ်ရမယ့် အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ရမယ်။
ကိုယ်က ညမှာ အိပ်လို့ မရနိုင်တဲ့ အရာမျိုး၊
ကိုယ်က တချိန်လုံး အဲဒါကို စိတ်ကူး နေတာမျိုး ဖြစ်ရမယ်၊
နံနက်တွင် နိုးထစေကာ အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကိုယ့်ကို စိတ်တက်ကြွစေနေတာမျိုး ဖြစ်ရမယ်၊
ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကို တအားစိတ်ဆိုးစေတာမျိုး၊
အဲဒါ့အတွက် ကိုယ်က တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ လိုတာကို ကိုယ်သိထားတယ်။
တချိန်တည်းမှာ ဘာဖြစ်လို့ လုပ်နေ​ကြောင်း သိထားရမယ်။
အဲဒါကို ဘာဖြစ်လို့ လုပ်ဖြစ်ရန် လိုတာကိုပါ သိထားရမယ်။
ကမ္ဘာတဝမ်းက အမျိုးသမီးတွေက ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်လာဖို့ ရှိနေတယ်လို့
ပြောဆိုနေကြတာကို ခင်ဗျားတို့ ကြားခဲ့ရဘူးမှာပါ။
ဒါပေမဲ့၊ ကိုယ့်အတွက် "ဘာကြောင့်လဲ" ဆိုတာကို ရှင်းအောင် လုပ်ထားပါ၊
"ဘာကြောင့်လဲ" ဆိုတာကို ကိုယ်မသိရင် လက်တွေ့ လုပ်ကိုင်ဖို့
ကူးပြောင်းရေးဟာ အဓိပ္ပါယ် မရှိမှာမို့လို့ပါ။
အကြောင်းက အဲဒါ ခက်ထန်လာမယ်၊ အဲဒါ သိပ်ကို ခဲယဉ်းလာမယ်၊
သင့်မိတ်ဆွေတွေက သင့်ကို စွန့်ပြီး ထွက်သွားကြမယ် ဆိုရင်၊
ပံ့ပိုးလာခဲ့တဲ့သူတွေ ရှင်တို့ကို မေ့သွားပြီ ဆိုရင်၊
ပထမဦးဆုံး ပြိုင်ပွဲမှာ ကိုယ် မနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် --
ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာ ကိုယ် မသိပါက၊ ကိုယ်ဟာ ထပ်ပြီး မကြိုးစားနိုင်တော့လို့ပါ။
ပထမဦးဆုံး အချက်အနေနဲ့ ကိုယ်လိုချင်တာကို သိထားပါ။
ဒုတိယအနေနဲ့ ဘာလို့ လိုချင်တာကို သိထားပါ။
တတိယအချက်က အဲဒါ ဘယ်လို လုပ်ဆောင်မလဲ သိထားပါ။
ကျွန်မဟာ ဒီပြိုင်ပွဲထဲတွင် အတားအဆီး အချို့ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။
(ရယ်သံများ)
နည်းနည်းလေးပါ။
ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်လာရာတွင်၊
ကျွန်မဟာ အမေရိက ပြည်ထောင်စု သမိုင်းထဲမှာ အဓိကပါတီကြီး တစ်ခုမှနေပြီး
ပြည်နယ်မင်းကြီး နေရာအတွက် အဆိုပြုခံခဲ့ရတဲ့ ပထမဦးဆုံး လူမည်း အမျိုးသမီးပါ။
(အားပေးသံများ)
(လက်ခုပ်သံများ)
ဒါပေမဲ့ ပိုအရေးကြီးတာက၊ အဲဒီလို ကြိုးစားခဲ့ရာတွင်၊
ကျွန်မတို့ဟာ Georgia အထဲက အာဖရိက အမေရိကန် လူမျိုး ၁.၂ သန်း မဲပေးဖို့ စည်းရုံးခဲ့တယ်။
အဲဒါဟာဖြင့် ၂၀၁၄ ခုနှစ်တုန်းက
ဒီမိုကရက်တို့ဘက်မှာ ပေးခဲ့ကြတဲ့ မဲများထက် ပိုများပါတယ်။
(လက်ခုပ်သံများ)
ကျွန်မတို့ရဲ့ မဲဆွယ်မှုက သူတို့ရဲ့ မဲများဟာ Georgia ပြည်နယ်အတွက်
အရေးပါတာကို ယုံကြည့်လာကြတဲ့ Latinos တို့ရဲ့ ဦးရေကို သုံးဆများလာစေခဲ့တယ်။
ကျွန်မတို့ အာရှဖွား အမေရိကန်များကိုပါ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ရာ
"ဒါဟာ ဒို့ပြည်နယ်ပဲ"လို့ ဆိုလာကြသူ သုံးဆ ပိုများခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီလို အောင်မြင်မှုများကို ကျွန်မ ယူဆောင်ခဲ့ပုံ ပြောပြနိုင်ပါတယ်။
တချိန်တည်းမှာ အတားအဆီးတွေကို ကျော်လွှား မရနိုင်ခဲ့တာကို ကျွန်မ နားလည်ခဲ့ရတယ်။
အဲဒါတွေဟာ နည်းနည်းလေး မြင့်နေခဲ့ကြတာပါ။
နောက် ကျွန်မ နားလည်မိလိုက်သေးတာက
ကျွန်မတို့ကို တုတ်ချည်ထားနိုင်တဲ့ အရာသုံးခု အစဉ်ပဲ ရှိကြပါတယ်။
ပထမဦးဆုံးက ဘဏ္ဍာငွေများပါ။
အခုဆို၊ ရှင်တို့ ကြားနိုင်ခဲ့ကြသလို ကျွန်မပေါ် အကြွေး တချို့ တင်နေပါတယ်။
ရှင်တို့ အဲဒီအကြောင်းကို မကြားခဲ့ကြရပါက ရှင်တို့ အပြင်ကို မထွက်ကြလို့ ဖြစ်ရမယ်။
(ရယ်သံများ)
ပြီးတော့ ဘဏ္ဍာရေးဆိုတဲ့ဟာ ကျွန်မတို့ကို နောက်ကနဲ့ မကြာခဏ ဆွဲထားတတ်လို့
ကျွန်မတို့ရဲ့ အိပ်မက်တွေဟာ ကိုယ့်ရဲ့ အရင်းအမြစ်အတိုင်း ကိုင်းညွတ်လာကြရပါတယ်။
အရင်းအမြစ်များရဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ကြတဲ့
သူတွေ အကြောင်းကို ကျုပ်တို့ဟာ ထပ်ပြီးရင် ထပ်ပြီး ကြားခဲ့ကြရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခု အကြောင်းကို မဆွေးနွေးဘဲနဲ့ ကျော်လွှားလို့ မရနိုင်ပါဘူး။
အဲဒါကြောင့်မို့ ကျွန်မ မဲဆွယ်ခဲ့စဉ် ကျွန်မ အကြွေးကို ဆွေးနွေးခွင့် မပြုခဲ့ပါ။
အခွင့်အလမ်းတွေ နည်းပါးခဲ့ခြင်းကြောင့် ကျွန်မ အရေးနိမ့်သွားခဲ့တာပါလို့
ကျွန်မ အနေနဲ့ ဘယ်သူကိုမှ ပြောဆိုခွင့် မပြုခဲ့ပါ။
ကျွန်မ အနေနဲ့ ဝင်မပြိုင်သင့်ကြောင်းကို လာပြောတဲ့ လူတွေ ရှိတာကို ယုံကြည်ကြပါ။
သူငယ်ချင်းတွေကပါ ဝင်မပြိုင်ဖို့ နားချခဲ့ကြတယ်။
ကိုယ့်မဟာမိတ်များကပါ ဝင်မပြိုင်ဖို့ ပြောခဲ့ကြတယ်။
"USA Today" က ကျွန်မဟာ ဝင်မပြိုင် သင့်ဘူးလို့ ယူဆခဲ့တယ်။
(ရယ်သံများ)
ဘယ်သူတွေ ဘယ်လိုပဲ ပြောခဲ့ကြပါစေ၊
မကြာခဏဆိုသလို ကိုယ့်အိပ်မက်တွေ ခွင့်မပြု နိုင်ကြတာ ဘဏ္ဍာရေးကြောင့်ကို နားလည်မိတယ်။
ရှင်တို့ဟာ အဲဒီလို အတားအဆီးတွေကို အမြဲတမ်း ကျော်လွှားနိုင်မယ် ကျွန်မ မပြောနိုင်ပါ၊
ဒါပေမဲ့ ကိုယ် မကြိုးစားဖြစ်ခဲ့ရင် ကိုယ့်ကို အပြစ်တင်ဖို့သာ ရှိပါတယ်။
(လက်ခုပ်သံများ)
ဒုတိယက ကြောက်စိတ်ပါ။
ကြောက်စိတ်ဟာ တကယ်ကြီးပါ။
၎င်းဟာ ဘာမှလုပ်မရအောင် လုပ်ပစ်တယ်။
၎င်းဟာ စိတ်ချောက်ချားစရာကြီးပဲ။
တချိန်တည်းမှာ ၎င်းဟာ အားတက်လာစေနိုင်တယ်။
ကိုယ်က ကိုယ် ကြောက်တဲ့ အရာကို သိလိုက်ပြီ ဆိုရင်ပေါ့လေ၊
အဲဒါကို ဘယ်လို ရှောင်ကွင်းနိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြံစည်နိုင်တယ်။
တတိယက လက်ပန်းကျမှုပါ။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကိုယ်ဟာ ကြိုးစားရတာကို ငြီးငွေ့လာနိုင်တယ်။
ကိုယ် ရောက်ချင်တဲ့ နေရာ ရောက်ဖို့ကို ဟန့်တားနေကြတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေ၊
နိုင်ငံရေးတွေနဲ့ အရာတွေ အကြောင်း ဖတ်ရှုရင်း ကိုယ်ဟာ ငြီးငွေ့လာတတ်တယ်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် လက်ပန်းကျမှုဆိုတာက အခွင့်အာဏာအစား အခြေအနေကို လက်ခံမှုပါပဲ။
ကိုယ် လိုချင်တာကို သိထားပြီး ကိုယ် ပင်ပန်းနေတောင်မှ၊
အဲဒါကို လုပ်ယူရန် အားထုတ်နေချိန်မှာ အဲဒီ အစားတစ်ဦးဦးက
ကျေနပ်ဆုအဖြစ် အသေးအမွှား ပေးလာတတ်တယ်။
ဘုရားသခင်က မှေးစက်ချိန်ကို ဖန်တီးခဲ့တာ အဲဒါကြောင့်နဲ့တူပါတယ်။
(ရယ်သံများ)
ဒါပေမဲ့ ခုနက အချိန်ကာလမျိုးမှာ
လက်ပန်းကျမှုက အဲဒါကို ကိုယ် ဘယ်လောက် လိုချင်ကြောင်း အကဲခတ်ဖို့ အခွင့်အလမ်းပါ။
ကိုယ်က အလဲထိုးခံလိုက်ရတယ်၊
ကိုယ်က အတတ်နိုင်ဆုံး အားထုတ်ကြိုးစားခဲ့တယ်၊
ကိုယ်ဟာ အရာတိုင်းကို လုပ်သင့်သလို လုပ်ခဲ့တယ်၊
ဒါတောင် အဲဒါ ဖြစ်မလာခဲ့ဘူး ဆိုရင်၊
လက်ပန်းကျမှုက ကိုယ့် စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပစ်နိုင်တယ်။
အဲဒါကြောင့် ကိုယ်ဟာ "ဘာ့ကြောင့်" ဆိုတာဆီကို ပြန်သွားရတာပါ။
အသံမဲ့တို့အစား ပြောပေမဲ့ အမျိုးသမီးတွေ ကျုပ်တို့ထံတွင် ရှိဖို့ လိုအပ်တာကို၊
နှိပ်စက်မှုတွေကို မားမားရပ် ဆန့်ကျင်မယ့် စိတ်စေတနာကောင်းတဲ့ လူတွေ
ကျုပ်တို့ဆီမှာ ရှိရမှာကို ကျွန်မ သိပါတယ်၊
လူမှုရေးအရ တရားမျှတမှုကို ကျုပ်တို့ အားလုံး ပိုင်ဆိုင်ကြတာကို
နားလည်တဲ့ လူတွေ ကျုပ်တို့ဆီမှာ ရှိရမှာကိုလည်း ကျွန်မ သိပါတယ်။
အဲဒါကမှ ကျွန်မကို မနက်တိုင်း နှိုးထလာစေပေါတယ်၊
ပြီးတော့ ၎င်းကပဲ ကျွန်မကို ပိုပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာစေပါတယ်။
ကျွန်မဟာ ကျွန်မရဲ့ အတိတ်ကို သိထားလျက် ရှေ့ကို ချီတက်လျက် ရှိနေပါတယ်။
သူတို့က ကျွန်မအတွက် ဖန်တီးခဲ့ကြတဲ့ အတားအဆီးတွေကို ကျွန်မ သိပါတယ်။
သူတို့ ဘာလုပ်ကြမှာကို ကျွန်မ သိထားလို့
သူတို့ဟာ အတားအဆီးတွေကို အခု ဖန်တီး အားထုတ်နေကြတာ ကျွန်မ သေချာပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ လုပ်ကိုင်ဖို့ အချိန် လေးနှစ်ရှိပါတယ်။
(ရယ်သံများ)
(လက်ခုပ်သံများ)
နှစ်နှစ် ဖြစ်ချင်ဖြစ်နိုင်တယ်။
(အားပေးသံများ)
(လက်ခုပ်သံများ)
ကျွန်မ ပြောချင်တဲ့ အချက်က ဒီလိုပါ-
ကျွန်မ လိုချင်တာ ကျွန်မ သိတယ်၊ အဲဒါက တရားမျှတမှုပါ။
အဲဒါကို ကျွန်မ လိုချင်တာ ဘာကြောင့် ဆိုတာ သိတယ်။
နွမ်းပါးမှု ဆိုတာ မကောင်းမှုပါ၊ တနိုင်လုံး အပေါ် စွန်းထင်းနေတဲ့ အမည်းကွက်ပါ။
အဲဒါကို ကျွန်မ ဘယ်လို လုပ်မယ် ဆိုတာကို ကျွန်မ သိတယ်။
နေ့တိုင်း ရှေ့ကိုဆက်သွားနေရမယ်။
အထူး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
(အားပေးသံများ)
(လက်ခုပ်သံများ)