Amber Galloway-Gallego: Witam.
Jestem tłumaczem języka migowego.
Specjalizuję się w tłumaczeniu muzyki.
Pewnie zastanawiacie się, dlaczego niesłyszący chodzą na koncerty.
Muzyka jest czymś więcej niż dźwiękiem
po prostu podróżującym przez ucho.
Niesłyszący też doświadczają muzyki, ale w inny sposób.
Na przykład, moja przyjaciółka Lisa,
obcina włosy do pewnej długości,
po to, aby poczuć wibracje dźwięku w muzyce.
Muzyka wpływa też na naszą psychikę.
Wywołuje uczucie nostalgii, szczęścia, smutku,
miłości.
Wytwarza poczucie więzi.
Niestety, niesłyszący i niedosłyszący
są wykluczeni z takich wydarzeń,
bo uzyskanie tłumacza języka migowego jest bardzo trudne
i tak przytłaczające,
że oni po prostu nie kupują biletów lub się poddają,
i to nie jest w porządku.
Musimy im to wszystko udostępnić.
Więc, jako tłumacz języka migowego,
odbieram muzykę i ją ożywiam.
Robiąc to, staję się pomostem
między światem słyszalnym i niesłyszalnym,
upewniając się, że reprezentuję muzykę
i artyzm tego, co ona reprezentuje.
To dużo pracy, wiecie?
Zwykle set muzyczny to około 12 utworów.
Razem z zespołem,
musimy nauczyć się ponad 30 utworów do jednego seta,
mieć nadzieję, modlić się o właściwy układ piosenek.
Ale wiecie co?
Wiecie jaka jest nagroda?
Spoglądanie na widownię,
widok niesłyszących i niedosłyszących uczestników,
którzy tańczą i bujają się do muzyki,
i czują się częścią muzycznego wydarzenia.
Jestem częścią tej kulturalnej i językowej społeczności.
Wszyscy rozmawiamy na różne sposoby.
Niektórzy z nas językiem migowym i głosem,
niektórzy tylko językiem migowym,
ale żaden sposób nie jest lepszy od drugiego.
I wiecie co?
Osoby niesłyszące codziennie toczą walkę o dostęp do tej rozmowy.
Muszą stawiać czoła barierom każdego dnia.
Muzyka nie powinna jedną z nich.
Więc dzisiaj razem z Madame Gandhi,
zlikwidujmy te bariery.
(Brawa i okrzyki)
(Piosenka: "Upnij włosy i przyjdź")
(Perkusja)
Madame Gandhi: To jest piosenka o wykonywaniu pracy.
Włosy w kok to najlepsza zabawa.
Słyszę własne myśli, gdy idę pobiegać,
albo może ćwiczę na perkusji,
albo może piszę w słońcu.
Lekcja jest taka, że z nikim nie rozmawiam.
Chroniąc moją zdrową atmosferę,
starając się rozwiązać moje problemy.
Jeśli chcesz ze mną przebywać,
musisz zakasać rękawy i ze mną pracować.
To nie jest czas na flirt ze mną;
rurociągi i wiertła niszczą Ziemię, widzicie.
Nie mogę znieść bezustannej mizoginii.
Zwiąż moje włosy, aby nic mnie nie zatrzymało.
Upnij włosy i przyjdź. To jest to.
Upnij włosy i przyjdź, przyjdź, przyjdź.
Tak to się robi.
Upnij włosy i przyjdź, przyjdź, przyjdź.
To jest to.
Upnij włosy i przyjdź.
(Perkusja)
Zwiąż, zwiąż swoje włosy
i zarzuć te loki do tyłu.
Więc zwiąż, zwiąż, zwiąż swoje włosy
i zarzuć te loki do tyłu,
zarzuć te loki do tyłu,
zarzuć, zarzuć, zarzuć te loki.
(Beatboxing)
(Perkusja i beatboxing)
Wyłączyłam powiadomienia na moim telefonie,
żeby mieć więcej czasu.
Bez radości na kłopoty, mój czysty stan umysłu.
Jedno wiedzcie, nie jestem tu, aby zadowalać.
Włosy związane, robię to właściwie.
Mój czas to nie wasza własność,
kiedy jestem owocna, jak moje jajniki.
Dajcie dorosłej dziewczynie odetchnąć, podstawowe prawa i wolność.
Wolna od niepewności, którą świat na mnie rzuca.
Nie dręczcie mnie, kiedy jestem skupiona.
Przyszłość to kobieta, już o tym wiecie.
Walczę z korupcją na Sądzie Najwyższym
upinając wyżej włosy od kiedy ten utwór powstał.
To jest to.
Upnij włosy i przyjdź, przyjdź, przyjdź,
Tak to się robi.
Upnij włosy i przyjdź, przyjdź, przyjdź.
To jest to.
Upnij włosy i przyjdź.
(Perkusja)
Więc zwiąż, zwiąż, zwiąż swoje włosy,
zarzuć te loki do tyłu.
Zwiąż, zwiąż swoje włosy,
zarzuć te loki do tyłu.
Zarzuć te loki do tyłu.
Zarzuć, zarzuć, zarzuć te loki do tyłu.
(Beatboxing)
Amber G.
(Brawa i okrzyki)
Upnij włosy i przyjdź.
(Muzyka i brawa)
Madame Gandhi.
(Muzyka)
(Brawa i okrzyki)
(Koniec muzyki)
(Brawa i okrzyki)
Dzielenie z tobą sceny Amber jest wielką przyjemnością,
podobnie z udostępnianiem mojej muzyki
publiczności, która może być niedosłysząca lub niesłysząca
i dzięki temu nie musi być włączona z mojej muzyki.
Tak było do czasu naszej współpracy,
podczas której pomyślałam, że choć dużo pracuję
nad różnorodnością i włączeniem,
moja muzyka może nie docierać do tylu osób, ile to możliwe.
Dorastałam w Nowym Jorku, grając na perkusji,
słuchając Nas, Lauryn Hill, Thievery Corporation,
telewizji i radia,
Spice Girls...
Dla mnie muzyka była prawdą.
Była moim spojrzeniem na czyjś punkt widzenia,
na opowiadania,
na zrozumienie, jak działa świat.
Jednocześnie czułam, że jest duża rozbieżność
między tym, jak rozumiałam
moje własne wielowymiarowe poczucie tożsamości płciowej
i dwuwymiarowy sposób, w jaki kobiety i femmes
były często przedstawiane w mediach.
(Wzdycha)
Krocząc przez życie,
zaczęłam studiować matematykę i studia feministyczne w Georgetown.
Byłam pierwszym analitykiem danych w Interscope Records.
Zwiedziłam świat, grając na perkusji dla M.I.A.
zdobyłam MBA na Harvardzie.
Wszystko to po to, aby móc coś zmienić w przemyśle muzycznym
i zacząć dyskusję o równości płci po stronie biznesowej.
Ale dopiero trzy lata temu,
gdy biegłam w maratonie londyńskim, krwawiąc swobodnie podczas miesiączki,
aby walczyć z globalnym stygmatem otaczającym menstruację
na całym świecie,
uświadomiłam sobie, że mam przesłanie,
i że najlepszą metodą, aby je przekazać,
była muzyka.
Ale dlaczego muzyka?
Bo muzyka zaspokaja emocje.
Muzyka jest radosna.
Muzyka wciąga cię beatami, rytmem i melodią.
Muzyka nas wciąga poprzez swój społeczny aspekt.
Muzyka pozwala ci na dostęp do czyjejś prawdy.
Słuchając obecnej muzyki,
nieraz bywam pod wrażeniem, kocham rytm tak bardzo,
ale przekaz jest tak mizoginiczny,
że ciężko wypracować coś, co dociera
albo zrobić to, co próbuję zrobić.
Często mówię, "Nie jestem tu żeby zagrać dźwięki
mojej własnej opresji."
Czujecie to?
(Śmiech i okrzyki)
Jestem tu, aby zbudować alternatywę.
W pracy często mówię o przekonaniu, że przyszłość jest kobietą.
Że możemy rzeczywiście spojrzeć na archetyp femme
i wprowadzić inne style przywództwa
mogące zachęcić zamiast do współpracy,
do emocjonalnej inteligencji
i budowania świata połączonego, a nie sklasyfikowanego.
Zachęcam każdego, kto ogląda, słucha i doświadcza tego wystąpienia,
do rozważenia martwych punktów w waszej pracy
i tego, jakie partnerstwa lub współprace możecie zacząć,
aby wasza praca miała jeszcze większy oddźwięk.
Następny utwór nosi tytuł "Złe nawyki",
i jest o byciu jeszcze lepszą wersją nas samych.
(Perkusja i beatboxing)
(Śpiew) Skończył mi się czas.
Straciłam rozum.
Skończył mi się czas.
Straciłam rozum.
Nie wiedziałam,
czemu.
Nie wiedziałam.
Byłam pod presją i nawet nie wiem,
co mnie dręczy.
Wszystkie moje złe nawyki muszą odejść, odejść,
całkowicie.
To mój rok, aby być wolną
od tego, co mi dokucza.
To jest to społeczeństwo,
które mnie zabija.
Wszystkie moje złe nawyki muszą odejść, odejść.
Tak.
Wszystkie moje złe nawyki muszą odejść, odejść.
Obracajcie się ze mną.
(Beatboxing)
Gotowi?
Klaszczcie ze mną.
(Widownia klaszcze)
Teraz słuchajcie.
(Śpiew) Fela Kuti z lat 70.
inspiruje mnie.
Chciał tylko, aby jego ludzie byli wolni
od koloni,
jak Mahatama Gandhi w latach 40.
Czytałam o historii kobiet
w latach 20.,
myśląc o tym, jak mogłabym być o wiele lepsza.
Myśląc o wszystkich wylanych łzach.
Myśląc o tym, jak my moglibyśmy być o wiele lepsi.
Myśląc o wszystkich wylanych łzach.
(Perkusja)
Tak.
Wszystkie moje złe nawyki muszą odejść, odejść.
(Koniec muzyki)
(Brawa i okrzyki)
Dziękuję.
(Brawa i okrzyki)