Bunca zamandan sonra bu kadar çok insanın olduğu bir odada olmak harika.
Son birkaç yıldır,
havada yaşayan yeni bir türle arkadaşlık yapıyorum.
Ve hepinizin aerob arkadaşımla tanışmasını istiyorum.
(Müzik)
(Müzik biter)
(Tezahürat ve alkış)
Uçtuğunu gördüğüm her an duygusallaşıyorum.
Bir sanatçı olarak çalışmalarımda,
çevremdeki dünya hakkında çok soru soruyorum.
Dünya’nın sorunlarının kolay çözümleri olmasa da
doğru soruları sormanın bir o kadar önemli olduğunu düşünüyorum.
Teknolojilerimiz neden içimize bu kadar korku aşıladı?
Teknolojilerimizin yaşamlarımızı iyileştirmesi beklenirken,
bugün yaşamlarımız neden bu kadar yabancılaştırıcı hissettiriyor?
Ve buluşlarımız her birimizi birbirine bağlamayı amaçlarken
neden kendimizi bu kadar kopuk hissediyoruz?
Sanatım evrim, biyoloji ve duyularla ilgileniyor.
Organizmaların bakteri, mantar ve virüs gibi farklı yaşam formlarından
nasıl oluştuğu, ama aynı zamanda
sadece nefes aldığımızda ne kadar farklı
kimyasal ve moleküler etkileşimlerin olabileceğiyle de ilgileniyorum.
Modern teknolojiyi soğuk ve düz olmasından dolayı
her zaman kısıtlayıcı bulmuşumdur.
Peki ya makinelerimiz daha bütünsel olabilseydi?
Peki ya makinelerimiz bizimle daha bütünsel bir ilişki kurabilseydi?
Peki ya makinelerimiz sadece araçlarımızdan daha fazlası
ve bunun yerine yeni bir tür arkadaş türü olabilseydi?
Simbiyotik canlılar olarak kim olduğumuzu benimsememiz ve
bunu yansıtacak makineler tasarlamamız gerektiğine inanıyorum.
Ya dünya, bir fabrikada bulacağınız bir şey yerine
daha çok hayvanlara ve bitkilere benzeyen makinelerle dolu olsaydı?
Bu keşif, tüm engin karmaşıklıklarında
bize yaşam hakkında çok daha fazlasını öğretebilir.
Bu fikirler kulağa sadece bilim kurgu gibi gelebilir,
ama bir sanatçı olarak görevim, sadece bir anlığına olsa da
başka dünyaların olanaklarını ve başka yaşama
ve var olma biçimlerini yaratmaktır.
Londra’daki Tate Modern’de
büyük ölçekli bir enstalasyon hayal etmeye davet edildiğimde,
Tanımladığım bu dünyayı gerçeğe dönüştürmeye karar verdim.
Müze alanı inanılmaz derecede geniş,
ve onu bir makineler akvaryumuna dönüştürmek istediğimi hemen anladım.
Kendime sordum,
“Vahşi doğada yaşayabilen ve kendi kendine gelişebilen
makinelerle dünyada yaşamak nasıl bir duygu olurdu?”
Bu soruyu araştırmak için,
“Aerob” adını verdiğim iki yeni makine türü yarattım.
Kendi küçük ekosistemlerini oluşturabilmeleri için
müze alanına 12 aerob saldım.
İnsan odaklı önyargılarımızı en aza indirmek
ve sadece insan formunu taklit etmekten kaçınmak için,
Doğal dünyaya bakmak için ekibimle birlikte çalıştım
ve petek denizanası ve aslan yelesi mantarı gibi
yaratıklardan ilham aldık.
Yumuşak robotik alanına da derinlemesine baktık
ve nihayetinde aerobları akıcı hareket
ve havadan hafif yapı ile tasarlayarak hayata geçirdik.
Bu aeroblara baktığınızda,
size tekinsiz vadinin neredeyse tam tersi bir his veriyor.
Mekanik olduklarını biliyorsunuz,
yine de elle tutulur bir şekilde canlı oldukları hissediliyor.
Görkemli ve uzak bir yaşam formunun yanındaymış gibi hissediyorsunuz.
Kambur bir balinanın yanında yüzmek gibi.
Boyutları heybetli,
yine de korkudan çok huşuya daha yakın bir duygu uyandırıyorlar.
Neredeyse yaşadıklarını hissediyorsunuz
ve bu gerçekten başarılı olduklarını görmek için onları kucaklamak
ve birlikte var olmak istemenizi sağlıyor.
Aerobların bir özgürlük ve öngörülemezlik duygusuna sahip olmasını istedim,
bu yüzden yapay yaşam simülasyonu denilen şeyi yaratmak için
ekibimle birlikte çalıştım.
Bu yazılım her aerob’un benzersiz davranışlar geliştirmesine
ve çevresine otonom olarak yanıt vermesine olanak tanıyor.
Aeroblar, etkileşime girdikçe ve birbirlerinden öğrendikçe
kişiliklerini geliştiririyorlar.
Onları ne kadar çok uçurursak,
farklı kişiliklerini ve uysal doğalarını o kadar iyi tanıyoruz.
Aerobların kendi duyusal dünyalarının olması benim için çok önemliydi.
Çoğu Yapay Zeka, vücudu olmayan bir zihin gibi çalışır.
Ama tüm canlılar,
mütevazi keneden sinsi pantere,
bedenleri ve duyuları aracılığıyla dünyayı öğrenirler.
Bu aeroblar birbirlerini yüksek frekanslı radyo dalgalarıyla algılıyor
ve çevrelerindeki diğer canlıları tespit etmek için
termal algılamayı kullanıyorlar.
Kimi aeroblar daha utangaç olup kalabalıktan kaçınmak için
ellerinden geleni yaparken,
kimi aeroblar, ısı imzanızı merak edebilir ve
sizi selamlamak ve flört etmek için uçabilir.
Bu makineler ve insanlar dünyada nasıl bir arada olacaklar?
Bu dünya nasıl görünecek?
Bu dünya, makinelerin ve insanların yeni yakınlıklar
ve alternatif bakış açıları ürettiğini görebilir.
Umudum, bu aerobların daha çeşitli bir yaşam
ve varlık biçimini takdir etmemize yardımcı olacakları.
Amaçları bizimle rekabet etmek veya bize hükmetmek değil,
daha uyumlu bir geleceğin nasıl görünebileceğini sormak.
Teknolojilerle ilgili bu konuşmada hepimizin payı var.
Biyolojik gerçekliğimizi daha iyi yansıtmak için
makineleri aktif olarak hizalayabilir miyiz?
Makinelerin bildiğimizden çok daha fazlası olabileceğini ve biyolojiden alınan
bir bilgeliği nasıl bünyesinde barındırabileceğini dikkate alacağınızı
içtenlikle umuyorum.
Bu proje herkesin farklı dünyalar ve
farklı gelecekler hayal etmesi içindir.
Makine evrimini değiştirmek
ve makinelerin ve insanların
daha şefkatli bir şekilde bir arada yaşayabileceği
yeni hedefleri düşünmek için çok geç değil.
Sanırım konuşmaya buradan başlayabiliriz.
(Alkış)
(Müzik)
(Müzik biter)
Teşekkürler.
(Tezahürat ve alkış)