Annem çocuk hastalıkları uzmanı
ve ben küçükken,
bilim ve o canlı hayal gücünün harmanı olan çılgın hikâyeler anlatırdı.
Hikâyelerinin birine göre; eğer çok tuz yersen,
bütün kan bacaklarına nüfuz eder,
vücuduna doğru ilerler
ve kafanın tepesini patlatarak
seni aniden öldürüverir.
(Kahkaha)
Buna ''yüksek tansiyon basıncı'' derdi.
(Kahkaha)
Bilim kurgu ile ilk karşılaşmam bu şekilde oldu
ve bayıldım.
Kendi bilim kurgu ve fantezi eserlerimi yazmaya başladığımda,
Afrika'ya uygun görülmediğini fark edince çok şaşırdım.
Doğal olarak, ''Afrika'ya ne uygun?'' diye sorguladım.
Bu ana kadar, şunları bulguladım:
Afrika önemlidir.
Afrika gelecektir,
ki öyle de.
Aynı zamanda Afrika, yalnızca ciddi şeylerin yaşandığı ciddi bir yerdir.
Her ne zaman eserimi bir yere sunsam, biri illa ki şunu sorar:
''Nesi bu kadar mühim ki?
Afrika'da yaşanan
savaş, açlık, yıkım ve AIDS gibi gerçek sorunlara değiniyor mu?''
Değinmiyor.
Benim eserlerim; uzaya gitmek isteyen Nairobi'li pop gruplarını
veya birbirine aşık olan 2-3 metrelik
robotları konu alıyordu.
Kesinlikle mühim bir konu değil.
Eğlenceli, vahşi ve ehemmiyetsiz;
sakız kadar ehemmiyetsiz,
''AfrikaSakızı''
Gündemi konu alan sanatın önemsiz olduğunu söylemiyorum;
HIV, radikalleşme
ve kadın sünnetini konu alan film ve tiyatrolar kurumu
kurul başkanıyım.
Esas ve mühim bir sanat dalı,
ama kıtadan çıkacak tek sanat bu olamaz.
Hayat dolu olan
daha fazla hikâye çıkarmalıyız.
Tekel hikâyenin türevinin tehlikeleri hâlâ farkındalık aşamasında.
Finansal destek yüzünden olabilir.
Birçok sanat türü, hâlâ gelişimsel desteğe muhtaç durumda.
Sanat gündemin bir aracı hâline geliyor.
Veya belki de, uzun bir süre boyunca kendimizin yalnızca tek bir resmine
tanık olduk ki, yaratabildiğimiz sadece bu var.
Sebep her ne olursa olsun, yeni bir yol bulmamız gerek
ve AfrikaSakızı yeni yaklaşımımız.
Sanat için sanat müdafaası.
Politikayla veya gündemle şekillenmemiş,
veya eğitim temalı olmayan,
yalnızca hayal gücü için yaratılan,
sanat müdafaası:
AfrikaSakız sanatı.
Her birimiz AfrikaSakızcı olamayız.
Eserimizin, gizli sefalet tehlike potansiyeli durumunu değerlendirmeliyiz.
Bechdel testine benzer testlere tabii tutmalıyız
ve şu şekilde sorular sormalıyız:
Bu kurguda, iki veya ikiden fazla Afrikalı sağlıklı mı?
Yine aynı Afrikalılar, ekonomik refahtalar mı ve kurtarılma gereksinimleri yok mu?
Eğlenip hayattan zevk alıyorlar mı?
Bu sorulardan iki veya fazlasına evet diyebiliyorsak,
kesinlikle AfrikaSakızcıyızdır.
(Kahkaha)
(Alkış)
Eğlence politik bir olgudur,
çünkü güzel ve canlı koşullarda, hayat ve sevgi dolu, gelişen,
kıpır kıpır Afrikalılar olduğunu
hayal edin.
Kendimiz hakkında ne düşünürüz o zaman?
Daha çok mutlu olmaya layık olduğumuzu düşünmez miyiz?
Paylaştığımız neşe vesilesiyle, müşterek insanlığımızı da düşünür müyüz?
Yaratma aşamasında bunları düşünüyorum.
Bana müthiş keyif veren insanları ve mekanları düşünüyorum
ve onları resmetmeye çalışıyorum.
İşte bu sebeple;
bitkileri kurtarmak veya deve koşturmak veya sadece dans edebilmek için
her şeyini gözden çıkaran
fütürist kızları konu alan hikâyeler yazıyorum,
neşeyi şereflendirmek için,
çünkü benim dünyam çoğunlukla mutlu.
Günümüzün paramparça dünyasında, mutluluğun bir imtiyaz olduğunu biliyorum,
arta kalan ümit ise çaba gerektiriyor.
Ama eğer daha fazla AfrikaSakız sanatı yaratma, düzenleme
ve teyitinde bana katılırsanız,
bu dünyaya daha farklı bir bakış açısı kazandırma umudu olabilir,
mutlu bir Afrika tablosu;
çocukların, annelerinin karanlık mizahları dolayısıyla travma yaşadıkları bir Afrika.
(Kahkaha)
Ama aynı zamanda ciddi Afrika algısına karşı gelen;
eğlenceli, vahşi ve ehemmiyetsiz sanatın talep edildiği bir Afrika.
Çünkü bizler AfrikaSakızcılarıyız
ve bizlerden, hayal edebileceğinizden çok daha fazla var.
Çok teşekkür ederim.
(Alkış)