من یک مرد زباله هستم.
واحتمالا این برای شما جالبه که من به "مرد زباله " تیدبل شدم
زیرا من کاملا" از زباله نفرت دارم.
امیدوارم، در طول ده دقیقه آینده، شیوه تفکر شما در مورد خیلی از کالاها در زندگی تان عوض شود.
علاقمندم که از ابتدا شروع کنم.
به گذشته، زمانی که کودک بودید فکر کنید
به کالاها در زندگیتون چگونه نگاه میکردید؟
شاید اون شبیه این قوانین کودک نوپا بود:
این چیز مال منه اگر اونو اول ببینم.
همه چیز مال منه اگر چیزی را میسازم.
چیزهای بیشتری مال منه، این بهترهِ
و البته، اون مال توست اگر اون بشکنهِ
( خنده تماشاگران)
خوب بعد از صرف حدود بیست سال در صنعت بازبافت،
این برای من خیلی روشن شده
که ما الزاما این قوانین این کودکان نوپا را با بالغ شدنمان پشت سر نخواهیم گذاشت.
اجازه بدهید به شما بگویم که چرا من چنین دیدگاهی را دارم.
چونکه هر روز در کارخانجات بازیافت ما در سراسر دنیا
ما حدود یک میلیون پوند( 500 تُن) از چیزهای که مردم به دور ریخته اند را دسته بندی میکنیم.
یک میلیون پوند در روز به نظر خیلی زیاد میآید
اما این یک قطره کوچک از کالاهای بادوامی است
که هر سال در سراسر دنیا دفع میشوند--
خب کمتر از یک درصد است.
در حقیقت، سازمان ملل پیش بینی میکنه که حدود 85 میلیارد پوند در سال
از ضایعات الکترونیک هر سال در سراسر جهان به دور ریخته میشوند--
واون یکی ازبخشهایی از جریان زباله ما است که سریعترین رشد را داراست.
و اگر شما کالاهای بادوامی مانند خودرو وغیره را به دور بیاندازید،
این تعداد بیش از دوبرابر خواهند بود.
و البته، کشورهای پیشرفته تر، این کوهها بزرگتر.
هنگامی که شما این کوها را میبینید، بیشتر مردم اینها را زباله میبینید.
ما این را معدن روی زمین میبینیم.
دلیل اینکه ما آن را معدن روی زمین میبینیم اینه که مقدار بسیار زیادی مواد خام با ارزش آنجاست.
که در مرحله اول برای ساخت این چیزها بکار رفته است.
و این به طور فزآینده ای داره تبدیل به موضوع مهمی میشه
که ما بفهمیم که چگونه این مواد خام را از این جریان بسیار پیچیده زباله استخراج کنیم.
چرا که همانگونه که تمام هفته در TED شنیده ایم،
جهان مکان کوچکتری میشود با وجود افراد بیشتری در آن که چیزهای بیشتر و بیشتری را میخواهند.
و البته، آنها اسباب بازی و ابزاری را میخواهند که بسیاری از ما آن را حق مسلم خود میدانیم.
چه چیزی برای ساخت این اسباب بازیها و ابزار که ما هر روز استفاده می کنیم بکار میرود؟
این بیشتر از انواع پلاستیک و انواع فلزات است.
فلزات را به طور معمول ما از سنگ معدن میگیریم که ما ازمعادن بطور گسترده درسراسر دنیااستخراج میکنیم.
و پلاستیک‌ها را ما از نفت میگریم،
که ما به مناطق دوردست میریم
و چاه‌های بسیار عمیق برای استخراج آنها حفر میکنیم.
این شیوه هادارای پیامدهای اقتصادی و زیست محیطی قابل توجهی هستند
که ما پیش از امروز، شروع به دیدن آن کردیم.
خبر خوب این است که ما شروع به بازیابی مواد از کالاهای مستهلک کردیم
و شروع به بازیافت کالاهایمان که مستهلک شده‌اند کردیم،
و به ویژه در مناطقی از دنیا مثل اینجا و اروپا
که سیاستهای بازیافتی در منطقه دارند
که در آن لازم است که این کالاها به شیوه‌ای مسئولانه بازیافت شوند.
عمده چیزهایی که از کالایی که مستهلک شده اند استخراچ میشود،
اگر آنها را به یک بازیافت کننده دهید، فلزات هستند.
برای ایجاد یک چشم انداز مناسب--
من فولاد را بعنوان نماینده برای فلزات بکار میگیرم،
زیرا این رایج‌ترین فلز است--
اگر کالای شما برای بازیافت کننده برود،
احتمالا بیش از 90 درصد از فلزات
بازیافت خواهند شد و مورد استفاد مجدد تحت عنوان دیگری قرارمیگیرد.
پلاستیک یک داستان کامل دیگریست:
خب کمتر از ده درصد بازیافت میشوند.
در حقیقت، این بیشتر شبیه پنج درصد است.
بیشتر آن سوزانده ویا دفن میشوند.
بیشتر مردم فکر میکنند به این دلیل است که پلاستیک ماده دور ریختنی است،
و ارزش بسیار کمی دارد.
اما در واقع، پلاستیک چندین برابر بیشتر از فولاد ارزش دارد.
تولیدات پلاستیکی و مصرف آنها در سراسر دنیا سالیانه بر اساس جحم ، بیشتراز فولاد است.
خوب چرا این ماده فراوان و ارزشمند
در هر جایی با نرخی کمتراز ارزش آن ماده بازیافت نشود؟
خوب عمدتا به دلیل اینکه فلزات از مواد دیگر و از یکدیگر بسیار آسان بازیافت میشوند.
آنها تراکم بسیار متفاوتی دارند.
دارای خواص مختلف الکتریکی و مغناطیسی هستند.
و رنگهای مختلفی دارند.
خوب این برای انسان و یا ماشین بسیار آسان است که فلزات را از همدیکر و یکدیگر جدا سازند.
پلاستیک ها دارای تراکم های هم پوشان در یک محدوده بسیار باریک هستند.
آنها دارای خواص الکتریکی و مغناطیسی یکسان یا بسیار مشابه هستند.
و هر پلاستیکی میتواند در هر رنگی باشد،
که شما احتمالا به خوبی به آن واقفید.
بنابراین روش‌های سنتی جدا سازی مواد به سادگی برای پلاستیک کار نمی کند.
پیامد دیگر اینکه فلزات خیلی آسان بوسیله انسان بازیافت میشوند
این است که خیلی از کالاهای ما از کشورهای توسعه یافته--
و متاسفم که این را میگویم، بخصوص از ایالات متحده،
جایی که ما هیچ سیاست بازیافتی مثل اینجا، اروپا ، نداریم--
برای هزینه کم بازیافت راهشان را به کشورهای درحال توسعه پیدا میکنند.
مردم، برای کمتر از یک دلار در روز، کالاهای ما را از بین آنها جدا میکنند.
آنها چیزی را که میتوانند استخراج می کنند، که عمدتا" فلزات هستند--
صفحه مدار( الکتریکی) و غیره--
و چیزی را که نمیتوانند بازیافت کنند رها میکنند،
که دوباره عمدتا" پلاستیک است.
یا آنها پلاستیک را در ذوبخانه‌ها میسوزانند تا فلزات آنها را بگیرند مثل چیزی که میبینید.
و آنها فلزات را با دست از آنها استخراج میکنند.
در حالی که ممکنه این راه حل کم هزینه و اقتصادی باشد،
این قطعا راه حل کم( هزینه) زیست محیطی یاسلامت و ایمنی انسان نیست.
من این بهره گیری از تفاوت قیمت محیط زیست میدانم.
و این عادلانه نیست، و این ایمن نیست و این پایدار نیست.
زیرا پلاستیک بسیار فراوان است--
وبه هرحال
بدیهی است که این متدهاو روش های دیگر منتج به بازیافت پلاستیک نمیشود --
امامردم برای بازیافت پلاستیک تلاش میکنند.
این فقط یک نمونه است.
این عکس را من از روی پشت بام یکی از بزرگترین محله های فقیرنشین در جهان در بمبئی ، هند گرفته ام
آنها پلاستیکها را روی پشت بام انبار می کنند.
و آنها را از پشت بام پائین آورده تا به کارگاهای کوچکی مثل این ببرند،
و مردم به سختی تلاش میکنند تا آنها را جدا سازند،
با رنگ ، با شکل با احساس،
با هر روشی که می توانند.
و گاهی اوقات آنها متوسل به روشی که به عنوان" سوزاندن و بو کشیدن" شناخته شده ، میشوند
آنها پلاستیک را میسوزانند وبا بوی دود
سعی در مشخص کردن نوع پلاستیک میکنند.
نتیجه هیچ یک از این روش ها باهر مقدار بازیافت ،روش قابل ملاحظه ای نیست.
به هر حال،
لطفا این تکنیک در خانه را امتحان نکنید .
خُب ما با این مواد عصر فضا چه باید بکنیم،
حداقل چیزی که ما عادت داشتیم این را یک ماده عصر فضا بنامیم ، این پلاستیک ها را؟
خوب من یقینا" باور دارم که این بسیار ارزشمند و بسیار فراوان
که آنها را به زمین برگرداند
یا تحقیقا" آنها را تبدیل دود کنیم.
خب حدود بیست سال پیش، من عینا" دراطراف گاراژ سرهم بندی شده ام شروع کردم
سعی کردم دریابم که چگونه میتوان
این مواد بسیار مشابه را، از یکدیگر جدا ساخت،
و در نهایت با کمک دوستان بسیاری،
از دنیای استخراج و دنیای پلاستیک،
ما شروع به رفتن به آزمایشگاهای معدنی در سراسر جهان کردیم.
زیرا بعد از همه اینها، ما روی معادن روی زمین کار میکردیم.
و در نهایت ما رمز را شکستیم.
این آخرین مرز از بازیافت است.
این آخرین ماده عمده
برای بازیافت شدن به میزان قابل توجهی بر روی کره زمین است.
و ما سرانجام دریافتبم که چگونه این کار را انجام دهیم.
و در این فرآیند، ما شروع به خلق دوباره پلاستیک در صنعت پلاستیک کردیم.
در روش سنتی پلاستیک از نفت خام و یا پتروشیمی ساخته میشود.
درروش سنتی پلاستیک از نفت خام و یا پتروشیمی ساخته میشود.
شما مولوکول را میشکنید ، با روش بسیار خاصی دوباره آن را ترکیب می کنید،
برای ساخت پلاستیک شگفت‌انگیزی که ما هر روز از آن لذت میبیرم.
ما گفتیم ، که روش پایدارتری برای ساخت پلاستیک باید وجود داشته باشد.
نه تنها پایداری از نقطه نظر زیست محیطی،
بلکه پایداری از نقطه نظر اقتصادی نیز .
خب جای خوب برای شروع ، ضایعات هستند.
یقینا" این هزینه‌ای بیشتر از نفت نخواهد داشت،
و بسیار فراوان است،
امیدوارم که شما توانسته باشید در عکس ها ببینید.
زیرا ما پلاستیک‌ها را به مولوکول ها تجزیه نمی کنیم و دوباره آنها را ترکیب نمی کنیم.
ما از یک رویکرد معدنی برای استخراج مواد استفاده میکنیم.
ما بطور معنی داری هزینه سرمایه گذاری کمتری در تجهیزات کارخانه مان داریم.
ما بطور قابل توجهی هزینه سرمایه گذاری کمتری در تجهیزات کارخانه مان داریم.
ما صرفه جویی انرژی عظیمی داریم.
من نمیدونم در حال حاضر دراین سیاره چه تعداد پروژه میتوانند بین 80 تا 90 درصد انرژی صرفه جویی کنند
در مقایسه با ساخت به روشهای سنتی .
و به جای صرف چند صد میلیون دلار برای ساخت یک کارخانه
که فقط یک نوع پلاستیک را در تمامی عمرش میسازد،
کارخانه ما میتواند هر نوع پلاستیکی را که به خوردش بدهیم، را بسازد.
و ما یک قطره برای جایگزینی پلاستیکی که از پتروشیمی ساخته شده ،را تولید کردیم .
مشتریان ما از صرفه جویی عظیم دی اکسیدکربن لذت میبرند.
آنها با تولیداتشون به این حلقه نزدیک میشوند.
آنهاشروع به ساخت تولیدات پایدارتری میکنند.
در زمان کوتاهی که دارم ،
میخواهم کمی درباره اینکه ما این کار را چگونه انجام میدهیم را به شما نشان دهم.
این با بازیافت فلزات که با اشیاء ما به ذرات کوچک خرد شده اند شروع میشود.
آنها فلزات را بازیابی می کنند
و چیزی به نام پس مانده خرد شده را باقی میگذارند-- این ضایعات آنهاست--
یک ترکیب بسیار پیچیده از مواد،
اما عمدتا" پلاستیک.
ما چیزهایی که پلاستیک نیستند را بیرون میکشیم،
مثل فلزاتی که آنها جا گذاشته اند، فرش، کف(فوم) یا لاستیک،
چوب، شیشه، کاغذ، نام ببریدش.
ومتاسفانه، گاهی یک حیوان مرده.
اینجا اولین مرحله از فرآیند ما است ، که بیشتر شبیه روشهای سنتی بازیافت است.
ما مواد را سرند میکنیم، و از آهنربا استفاده میکنیم،
از طبقه بندی هوا استفاده میکنیم( سیستمی برای جدا سازی اشیاء ریز از یکدیگر)
در این مرحله به نظرمانند کارخانه " ویلی وُنکا"( فیلم کارتونی) میرسد.
و در آخراین مرحله از فرایند، ما مخلوطی از پلاستیک مرکب داریم:
انواع زیادی از پلاستیک
و تعداد زیادی از درجات اندازه پلاستیک.
این مرحله به بخش پیچیده تری از فرآیند ماست ،
و این کار واقعا مشکل است، فرایند جداسازی چند مرحله ای آغاز می شود.
ما پلاستیک را به اندازه ناخن انگشت کوچک شما آسیاب میکنیم.
ما از یک فرآیند بسیار بسیار خودکار برای مرتب کردن پلاستیک ها استفاده میکنیم ،
نه تنها بر اساس نوع، بلکه با درجه اندازه آنها .
و در پایان این مرحله از فرآیند یک کمی از خرده های پلاستیک بیرون می آید:
یک نوع یک گرید( درجه).
سپس ما از مرتب سازی چشمی برای مرتب کردن رنگ این مواد استفاده میکنیم.
ما مخلوطی 50,000 پوندی( دوونیم تن) در سیلوهای مخلوط درست میکینم.
این ماده را به طرف اکسترودر(رانشگر) جایی که این ذوب میشود فشارمیدهیم
هل میدهیم به طرف سوراخ کوچک قالبهای ریخته گری،
و رشته‌های پلاستیکی مانند اسپاگتی میسازیم.
این رشته‌ها را خرد میکنیم به چیزی که آن را حبه مینامیم.
و این به پول( جریان) در صنعت پلاستیک تبدیل میشود.
این همان ماده است که شما از نفت خام میگیرید.
و امروز،
ما این را از چیزهای کهنه شما تولید میکنیم،
و این درست برمیگردد به چیزهای نو شما.
( تشویق تماشاگران)
خب حالا، به جای اینکه چیزهای کهنه شما بر روی تپه‌ای در کشورهای درحال توسعه منتهی شود
و یا عینا" تیدیل به دود شوند،
میتوانید چیزهای کهنه‌تان را بر روی میز کار، در دفترتان بیابد که به شکل محصولات جدید برگشته اند .
و یا از کار به خانه‌تان برگشته اند.
اینها فقط چند نمونه از شرکتهایی هستند که پلاستیک ما را میخرند،
اینها فقط چند نمونه ازشرکتهایی هستند که پلاستیک ما را میخرند،
و جایگزین پلاستیک دست نخورده میشوند،
برای ساخت محصولات جدیدشان
خب امیدوارم من روشی را که شما
حداقل به برخی از چیزها در زندگیتان نگاه میکنید را عوض کرده باشم.
ماسرنخ هایمان را از طبیعت گرفتیم.
طبیعت خیلی کم ضایعات دارد،
عملا" از هر چزی استفاده مجدد میکند.
و امیدوارم که شما دیگر به خودتان به عنوان مصرف کنند‌ نگاه نکنید--
این برچسبی است که من در تمامی عمرم از آن متنفر بوده‌ام--
وبه خودتان بعنوان تنها منابع مصرف کننده در این شکل فکرکنید
تا زمانیکه آن را بتوان برای استفاده دیگری، در زمان دیگری، وبه شکل دیگری تبدیل کرد.
و در نهایت، امیدوارم شما با من موافق باشید که آخرین قوانین کودکی را کمی تغییر دهیم
به " اگر شکسته، این مال منه."
برای زمانی که به من دادید بسیار سپاسگزارم.
( تشویق تماشاگران)