Eskiden para kazanmakta çok kötüydüm.
Başlangıçta ast bir mali müşavirdim
ve işim insanlara mal varlıklarını yönetmekte yardım etmekti.
Ama maaşım o kadar azdı ki
benzine para vermemek için işe bisikletle gitmeye başladım.
Gıdaya para harcamamak için kendi bahçemi oluşturdum.
Şimdi özellikle yaratıcı şirketler için bir muhasebe acentesi yürütüyorum.
[Çalışma Tarzımız]
[Dropbox sayesinde hayata geçti]
Eski bir muhasebeciden bunları duymak garip olabilir
fakat kapitalizmden hoşlanmıyorum.
Ben dahil, çalıştığım, tanıdığım ve sevdiğim neredeyse herkes sanatçı.
Yani düzenin nasıl kurulduğunu biliyorum.
Sanatçı ve serbest çalışanlar genelde az maaş alıyor.
Genellikle paraya odaklanmanın yaratıcılığı öldürdüğünü
ya da zaten para kazanmakta o kadar da iyi olmadıklarını düşünüyorlar.
Ama gerçek şu ki bunda iyi olabiliriz
ve aslında olmalıyız da.
Çünkü özgürlüğümüz tehlikede.
Yaratma, etkileme özgürlüğümüz
ve sanatçıları parasız bırakan bu sömürgenin,
kendisini değiştirmek için paranın gücünü kullanma özgürlüğümüz.
Artık mücadele etmiyorum,
finansal planlamacı olduğumdan beri çok şey öğrendim
ve sadece bu bilgiyi paylaşmak istiyorum.
İşte öğrendiklerim ve yaptıklarım:
1: Ne yaparsınız?
Teklifiniz söz konusu olduğunda
aşağıdaki soruyu cevaplayabilmelisiniz.
Neden birisi sizi işe alsın?
Siz bu soruyu cevaplayamazsanız potansiyel müşterileriniz de cevaplayamaz.
Bu, çalışmanızı özel kılan şey için daha fazla ücret alamayacaksınız demektir.
Fiyat farklılaşır ve teklif verme dibe doğru bir inişe geçer.
Sizi ayıran şey; ne yaptığınız, neden veya nasıl yaptığınız olabilir:
Hip-hop karışık oyunlarını düzenleyen ve çalan bir yaylı çalgılar dörtlüsü,
Baby Boomers’a eşsiz pazarlama teknolojisi olan bir marka şirketi
veya güzel kağıt hamuru minyatürleri yapmakla tanınan
bir pervane ve set tasarımcısı.
2: Kim için yapıyorsun?
Sizi neyin farklı kıldığını belirledikten sonra
ideal müşteriniz için kendinizi konumlandırın.
Bunun etkili olması için odak noktanızı daraltmanız gerekir.
Odaklanma olmazsa herkes için her şey olmaya çalışırsınız
ve sonunda hiç kimse için bir şey olmazsınız.
Ardından, hedef müşterinize hitap eden bir dil kullanın.
Pazarlama materyalleri veya onları çeken bir portföy oluşturun.
Sonra onların bulunduğu gerçek hayatta ve sanal ortamlarda olun.
Örneğin, bir kameraman iseniz
ve kıtlık olan yerlere temiz su misyonlu şirketlerle çalışmak istiyorsanız
filmin gücünün insanları tam olarak nasıl harekete geçirdiğini gösteren
bir video fragmanı oluşturun.
3: Parayı konuşma zamanı geldiğinde yarattığınız gerçek değeri anlayın.
Sadece bir proje üzerinde çalıştığınız sürenin bedelini almıyorsunuz.
Öğrendiğiniz her şey
ve yıllar boyunca yaptığınız işte sizi mükemmel kılan her şeyin
karşılığını alıyorsunuz.
Kendinize şu gibi sorular sorun:
Hizmetiniz bir müşterinin sonucunu nasıl etkiler?
Maliyet tasarrufu sağlayan verimliliği nasıl yaratırsınız?
Müşteriniz, yaratmasına yardım ettiğiniz bir üründen
ne kadar para kazanabilir?
Örneğin YouTube içerik oluşturucularının tişörtler ve beyzbol şapkaları gibi
ürünler geliştirmesine yardımcı olan bir serbest çalışan iseniz
müşterilerinizin ne kadar para kazanmasına yardımcı olduğunuzu belirtin.
Veyahut şirketler için
bir çeşitlilik ve kapsayıcılık eğitim programı oluşturduysanız
bir şirketin kendi ürünlerini geliştirmek yerine ürününüzü alınca
ne kadar zaman ve para tasarrufu yaptığından bahsedin.
4: Fiyatınızın vergileri, giderleri ve kârınızı içerdiğinden emin olun.
Serbest çalışan olduğunuzda kendi işinizde olursunuz
yani pazarlama, muhasebe,
vergiler, hukuk, sigorta, genel giderler
ve kârdan siz sorumlusunuz.
Fiyatınız çok düşükse
zaten kendinize karşı pazarlık ediyor olursunuz.
Potansiyel bir müşteri fiyatlandırmanıza karşı gelirse
özür dilemeyin.
Sadece bir iş yürüttüğünüzü
ve bu işi daha ucuza yapamayacağınızı söyleyin.
Yaratıcılığınızı bozmak yerine
daha fazla para kazanmaya odaklanmak,
size seçim özgürlüğü vererek onu gerçekten geliştirebilir.
Çünkü işinize değer veren müşterilerle çalışarak yeterince kazandığınızda
değer vermeyen müşterilerle çalışarak ödün vermek zorunda değilsiniz.