Adoitaba ser pésima en gañar cartos.
Antes era subalterna en planificación financieira.
axudaba á xente a xestionar os seus cartos.
Mais gañaba tan pouco que ía ao traballo en bici
para aforrar en gasolina,
e fixen unha horta para aforrar en comida.
Agora teño unha axencia de contabilidade
que axuda concretamente a negocios artísticos.
[TED: como traballamos]
[Faino posible grazas a Dropbox]
Pode que resulte estraño da boca dunha planificadora financieira,
pero non son fan do capitalismo.
Case toda a xente coa que traballo, coñezo e quero son artistas, eu tamén.
Así que coñezo como funciona o sistema.
Os autónomos e os artistas adoitan estar moi mal pagos.
A miúdo cren que pensar nos cartos vai corromper a súa creatividade
ou simplemente cren que non son bos nos negocios.
Pero o certo é que podemos ser bos niso,
de feito, temos que selo,
porque a nosa liberdade depende diso:
a nosa liberdade de crear, de influenciar
e utilizar o poder dos cartos
para cambiarmos o sistema de explotación que ten aos artistas na ruína.
Xa non teño problemas
e aprendín moito dende que son planificadora financieiera,
e agora quero compartilo convosco.
Isto é o que aprendín e o que fixen.
Primeiro: o que farás.
Cando recibas unha proposición,
deberás responder esta pregunta:
Por que te elixirírian a ti antes que ao resto?
Se non podes responder a isto, tampouco poden os teus posibles clientes,
polo que non poderás pedir máis por iso que fai especial o teu traballo.
O prezo é o diferenciador, subastarse implica ir á cola.
O que te destaque poder ser o que fagas, por que o fas ou como o fagas:
un cuarteto de corda que toque mesturas de hip-hop
ou unha marca que sexa única publicitando tecnoloxía para a xeración do Baby Boom
ou un escenógrafo
famoso por confeccionar miniaturas en papel maché.
Segundo: para quen o fas.
Despois de definir o que te fai diferente,
atopa o teu tipo de cliente ideal.
Para maior eficacia, tes que limitar os teus horizontes.
Sen un obxectivo, tentas ser todo para todo o mundo
e rematas sendo nada para ninguén.
Logo, utiliza a linguaxe axeitada para atraeres o teu cliente obxectivo.
Elabora o tipo de publicidade ou traballos que máis os atraia.
De seguido tes que ir onde eles están, virtualmente ou na vida real.
Por exemplo, se es un videógrafo
e queres traballar con compañías comprometidas
para levar auga potable a lugares onde escasea,
fai un video que mostre o poder das imaxes para facer actuar á xente.
Terceiro: cando toque falar de prezo, ten en mente o valor real do teu traballo.
Non só te pagan polo tempo que dedicas a un proxecto.
Tamén por todo o que aprendiches
e todo o que fixeches ao longo dos anos
que te fai bo no que fas.
Pregúntate o seguinte:
Como o teu traballo impacta no balance final do teu cliente?
Como o teu traballlo pode axudalo a aforrar?
Cantos cartos pode gañar o teu cliente
co producto que lle axudas a crear?
Por exemplo, se es un autónomo que axuda aos "youtubers"
a comerciar produtos como camisetas ou gorras
menciona o beneficio que axudas a xerar aos teus clientes.
Ou se creaches un programa de adestramento en diversidade e inclusión
para empresas,
menciona cantos cartos e tempo aforra a empresa grazas ao teu producto
en lugar de crear o seu.
Cuarto: que o teu prezo inclúa impostos, gastos xerais e o teu beneficio.
Se es autónomo, ti es o teu negocio,
polo que es o responsable da publicidade,
contabilidade, impostos, temas legais,
seguro, gastos xerais e beneficio.
Se pos un prezo demasiado baixo,
xa negociaches na túa contra.
E se un posible cliente se queixa do prezo,
non pidas perdón.
Dille que tes un negocio que xestionar
e que non te podes permitir traballar por menos.
En lugar de corromper a túa creatividade,
centrarte en obter máis diñeiro pode estimulala
ao dáreste a liberdade de elixir.
Porque cando gañas dabondo traballando para quen valora o teu traballo,
non tes que facer concesións con clientes que non o valoran.