แพท : เข็มกลัดนี่ สื่ออะไรคะ
เมเดลีน : การเอาชนะขีดจำกัดค่ะ
แพท : โอ้ว
เลือกได้เหมาะมากกับผู้หญิง TED เลยค่ะ
เมดีลีน : ฉันมักใช้เวลาช่วงเช้าเลือกเข็มกลัด
ให้เข้ากับว่าวันนี้จะมีเหตุการณ์อะไรบ้าง
ที่ฉันใช้เข็มกลัดพวกนี้จะไม่เกิดขึ้นเลย
ถ้าไม่เป็นเพราะซัดดัม ฮุดเซน
ฉันขอเล่าหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันเข้าสู่สหประชาชาติในฐานะทูต
ตอนนั้นสงครามอ่าวเปอร์เซียเพิ่งสงบ
แล้วฉันก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตยูเอ็น
ข้อตกลงหยุดยิงก็ถูกเปลี่ยนแปลง
กลายเป็นกระบวนการคว่ำบาตร
และฉันก็ได้รับคำสั่ง
ให้พูดถึงซัดดัม ฮุดเซน ในทางลบเท่านั้น
ซึ่งก็สมควรแล้วเพราะเขาโจมตีประเทศอื่น ๆ
มีสื่อสิ่งพิมพ์โจมตีฉันมากมาย ในแบกแดดแทบจะทันทีทันควัน
เปรียบเทียบฉันต่าง ๆ นานา
หนึ่งในฉายาเหล่านั้นคือฉันเป็น "อสรพิษ"
แล้วฉันก็มีเข็มกลัดรูปงูอยู่พอดี
ฉันจึงติดมันทุกครั้งที่ต้องพูดถึงอิรัก
(เสียงหัวเราะ)
และเมื่อต้องไปพบกับสื่อ
พวกเขาถามว่าทำไมต้องติดเข็มกลัดงู
ฉันตอบว่า "เพราะซัดดัม ฮุสเซ็น เปรียบเปรยฉันเป็นอสรพิษร้าย "
ฉันก็เลยคิดว่า มันก็น่าสนุกดี
ฉันเลยซื้อเข็มกลัดมาอีกเยอะเลยค่ะ
ซึ่งจริง ๆ แล้ว นั่นสะท้อน
สิ่งที่เราทำในแต่ละวันได้ดีมากค่ะ
นั่นคือที่มาค่ะ
แพท : มีเข็มกลัดเยอะไหมค่ะ
เมเดลีน : เยอะทีเดียวค่ะ
ตอนนี้มันกำลังเดินทาง
ขณะนี้อยู่ในอินเดียนาโปลิส
แต่มันอยู่ที่สมิธโซเนี่ยน
และไปพร้อมกับหนังสือชื่อ "อ่านเข็มกลัดฉันซิ"
(เสียงหัวเราะ)
แพท : ค่ะ นี่ถือเป็นไอเดียที่ดีถูกมั้ยคะ
ฉันจำได้ว่า ตอนที่คุณเป็นผู้หญิงคนแรก
ที่ว่าการรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ
มีคำวิพากษ์วิจารณ์สารพัด
เกี่ยวกับสิ่งที่คุณสวมใส่
คุณดูเป็นยังไง --
มันก็เป็นเรื่องที่เกิดกับผู้หญิงหลาย ๆ คน
โดยเฉพาะเมื่อเป็นผู้หญิงคนแรก ในตำแหน่งนั้น ๆ
แล้วคุณรู้สึกอย่างไรกับ อะไรพวกนั้น--
เมเดลีน: จริง ๆ มันน่าหงุดหงิดค่ะ
เพราะไม่ค่อยมีใครสนใจว่าผู้ชายใส่ชุดอะไร
แต่ผู้คนกลับสนใจว่าฉันใส่ชุดอะไร
แต่ที่น่าสนใจคือ
ก่อนฉันไปที่นิวยอร์คในฐานะทูตสหประชาชาติ
ฉันได้พูดคุยกับ จีน เคิร์กแพทริก ซึ่งเธอรับตำแหน่งก่อนฉัน
เธอพูดว่า "คุณน่าจะทิ้งชุดคุณครูพวกนั้นซะ
แล้วแต่งตัวให้เป็นนักการฑูตหน่อย"
นั่นทำให้ฉันมีข้ออ้างไปช๊อปปิ้งได้บ่อย ๆ
แต่ก็ยังมีคำถามแปลก ๆ มากมาย
เกี่ยวกับ--"คุณสวมหมวกรึเปล่า" "กระโปรงคุณยาวเท่าไหร่"
และมีอีกอย่าง --
ถ้าคุณจำ คอนโดลีซซา ไรซ์ ได้ บางงานเธอก็สวมรองเท้าบูทออกงาน
และเธอถูกวิจารณ์อย่างหนัก
แต่ไม่มีผู้ชายคนไหนโดนแแบบนั้น แต่ก็เป็นส่วนน้อยค่ะ
แพท: ใช่ค่ะ แล้วสำหรับเราทั้งชายและหญิง
ที่หาทางกำหนดบทบาทของเราเอง
และพยายามหาทางสร้างสิ่งที่แตกต่างแก่โลก
และสร้างอนาคต
คุณรักษาสมดุลได้ยังไง
ระหว่างตัวตนของนักการฑูตที่เป็นงานยาก
และเป็นกระบอกเสียงสำคัญของชาติ
เพื่อสันติสุขของโลก
และคุณรู้สึกอย่างไรกับตัวเอง
ในฐานะเป็นแม่ เป็นยาย ต้องดูแลลูก ๆ หลาน ๆ
คุณรับมือกับมันได้ยังไงค่ะ
เมเดลีน: ที่น่าสนใจคือดิฉันถูกถามว่า
รู้สึกอย่างไรที่เป็นผู้หญิงคนแรก ที่เป็นรมต
หลังจากไม่กี่นาทีที่ได้ตำแหน่ง
ฉันตอบว่า "ฉันก็เป็นผู้หญิงมา 60 ปี
แต่เพิ่งเป็นรมต.ต่างประเทศไม่กี่นาทีนี้เอง"
มันคือวิวัฒนาการ
(เสียงหัวเราะ)
แต่ฉันชอบในความเป็นผู้หญิงค่ะ
รู้ไหมค่ะว่าเกิดอะไรขึ้น --
ฉันคิดว่าผู้ฟังในที่นี้หลายท่าน
น่าจะเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ --
ฉันเข้าไปประชุมที่ยูเอ็นครั้งแรก
ซึ่งนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
เพราะเป็นองค์กรที่เต็มไปด้วยผู้ชาย
ฉันนั่งอยู่ตรงนั้น--มีสมาชิก 15 ท่าน
ดังนั้น มีผู้ชาย 14 คนจ้องมาที่ฉัน
ฉันก็ได้แต่คิดว่า--คุณนึกออกใช่มั้ยค่ะ
เราอยากจะเป็นส่วนหนึ่งของที่ประชุม
และ "พวกเค้าชอบฉันไหม"
หรือ "ต้องพูดอะไรที่ดูฉลาดดีไหม"
แต่ฉันคิดขึ้นมาได้ทันทีว่า"เอาล่ะ เดี๋ยวนะ
ฉันกำลังนั่งอยู่หลังป้ายของ 'สหรัฐอเมริกา'
แล้วถ้าวันนี้ฉันไม่กล้าส่งเสียง
เสียงของสหรัฐอเมริกาก็จะไม่มีใครได้ยิน"
นั่นคือครั้งแรกที่ฉันรู้สึกแบบนั้น
ฉันต้องลบภาพของตัวเองออกไปก่อน
จากธรรมดาที่อึกอักเพราะเป็นผู้หญิง
แต่ต้องพูดในฐานะที่ เป็นตัวแทนของประเทศต่างหาก
ซึ่งการตั้งแง่แบบนั้นก็มีมาเรื่อย ๆ
แต่ฉันคิดว่ามีข้อได้เปรียบหลาย ๆ อย่าง
ในความเป็นผู้หญิง
ดิฉันคิดว่าเราได้เปรียบ
ในเชิงการสร้างมนุษยสัมพันธ์
แต่ก็มีความสามารถพอ
ที่จะตรงไปตรงมา เมื่อจำเป็น
ฉันต้องเล่าว่า หลานสาวคนเล็กของฉัน
ตอนเธอเจ็ดขวบเมื่อปีก่อน
เธอบอกแม่ ซึ่งคือลูกสาวฉันว่า
"มันแปลกตรงไหนที่คุณยายแม็ดดี้เป็น รมต.ต่างประเทศ
ก็มีแต่ผู้หญิงที่เป็นรมต.ต่างประเทศ"
(เสียงหัวเราะ)
(เสียงปรบมือ)
แพท: เพราะตลอดชีวิตที่เธอเห็น -- เมเดลีน: ก็อาจจะอย่างนั้นค่ะ
แพท: นั่นเป็นจุดเปลี่ยนเลยค่ะ
แล้ว ตอนนี้คุณได้เดินทางทั่วโลก
ค่อนข้างบ่อย
คุณมองอย่างไรค่ะ
บทบาทของผู้หญิงในโลกใบนี้เป็นอย่างไรบ้าง
เราอยู่ตรงไหน
แมเดลีน: ฉันคิดว่าเรากำลังค่อย ๆ เปลี่ยนไป
แต่ให้ชัดแล้วเรายังต้องมองในภาพรวม
ในประเทศที่ทุกอย่างเท่าเทียมกัน
สิ่งที่ตามมาเราต้องจำไว้ว่า
ขณะที่เราได้รับโอกาสมากมาย--
และแพท คุณก็เป็นผู้หญิงแนวหน้าในสายงาน
ซึ่งก็มีผู้หญิงอีกมากมาย
ที่ยังไม่มีความสามารถ
เพียงพอที่จะดูแลตัวเองได้
และต้องเข้าใจว่า ผู้หญิงต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
ซึ่งฉันรู้สึกว่า--
ฉันได้มองประเด็นนี้
ผ่านประเด็นความมั่นคงของชาติ--
ตอนเป็นรัฐมนตรี ฉันตัดสินใจว่า
เรื่องบทบาทสตรีต้องอยู่ในนโยบายต่างประเทศ
ไม่ใช่เพราะฉันเป็นผู้หญิงเท่านั้น
แต่เพราะฉันเชื่อว่าสังคมจะดีขึ้น
เมื่อผู้หญิงมีอำนาจและบทบาท ในทางการเมืองและเศรษฐกิจ
คุณค่าจะถูกส่งต่อลงไป
ระบบสาธารณสุขดีขึ้น
การศึกษาดีขึ้น
เกิดความเจริญมากกว่าเศรษฐกิจเฉพาะด้าน
ดังนั้นมันจึงจำเป็นค่ะ --
พวกเราที่อยู่ในหลายประเทศ
ที่ซึ่งเรามีสิทธิ์มีเสียงด้านเศรษฐกิจและการเมือง
จึงต้องช่วยเหลือผู้หญิงในประเทศอื่น ๆ
ซึ่งฉันเองอุทิศตัวในเรื่องนี้
ทั้งตอนที่อยู่ที่ยูเอ็นและในบทบาทรัฐมนตรี
แพท: แล้วคุณโดนคัดค้านบ้างไหมคะ
ในการผลักดันเรื่องนี้ในนโยบายต่างประเทศ
แมเดลีน: ก็มีบ้างบางคนค่ะ
คิดว่าพวกเขามองมันเป็นเรื่องเล็กน้อย
แต่ท้ายที่สุดฉันตัดสินใจแล้ว
ว่าเรื่องของสตรีเป็นเรื่องที่สำคัญยิ่ง
เพราะนโยบายเหล่านั้นเกี่ยวพันกับ ความเป็นความตาย
จากในหลายแง่มุม
อย่างที่ฉันเล่าไป
ใจความหลักมันคือวิธีคิดต่อสิ่งต่าง ๆ
อย่างเช่น
ช่วงที่มีสงครามหลายแห่ง
ตอนที่ฉันยังทำงานอยู่
เหยื่อส่วนมากแล้วเป็นผู้หญิงค่ะ
อย่างตอนรับตำแหน่งใหม่ ๆ
มีสงครามคาบสมุทรบัลข่าน
ผู้หญิงในบอสเนียถูกข่มขืน
เราจึงตั้งศาลอาชญากรสงคราม
เพื่อจัดการกับเรื่องดังกล่าวนี้โดยเฉพาะค่ะ
หนึ่งในหลาย ๆ อย่างที่ฉันทำในตอนนั้น
ตอนที่ฉันเพิ่งทำงานที่ยูเอ็น
ขณะนั้นมีประเทศสมาชิก 183 ประเทศ
ปัจจุบันมี 192
เป็นครั้งแรกที่ฉันไม่ต้องทำอาหารกลางวันเอง
ฉันบอกผู้ช่วยว่า
"เชิญตัวแทนจากชาติสมาชิกอื่น ที่เป็นผู้หญิงมาทานอาหารร่วมกันหน่อย"
ฉันคิดเองว่าเมื่อถึงอพาร์ทเมนท์
ต้องมีผู้หญิงมาเยอะแน่ ๆ
แต่ฉันไปถึงมีผู้หญิงแค่ 6 คนจาก 183 ประเทศ
ดังนั้น ประเทศที่ตัวแทนเป็นผู้หญิงคือ
แคนาดา คาซัคสถาน ฟิลิปปินส์
ตรินิแดดโตเบโก จาไมก้า
ลิกเตนสไตน์ แล้วก็ฉัน
ในฐานะอเมริกันชน ฉันเลยประชุมพรรคเสียเลย
(เสียงหัวเราะ)
นั่นล่ะค่ะ เรารวมตัวกัน
แล้วเรียกตัวเองว่ากลุ่มจี 7
(เสียงหัวเราะ)
แพท: มาจาก "สตรี 7" แมเดลีน: ค่ะ สตรี 7
แล้วเราก็ล็อบบี้
ในเรื่องเกี่ยวกับสตรี
เราจัดการหาผู้พิพากษาผู้หญิง 2 ท่าน
ให้อยู่ในศาลอาญากรสงคราม
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ
พวกเธอตัดสินว่าการข่มขืนถือเป็นอาวุธสงคราม
ที่เป็นภัยต่อมนุษยชาติ
(เสียงปรบมือ)
แพท: ในหลายประเทศทั่วโลก
ถ้าคุณมองจะเห็นว่ามีหลายกรณี--
โดยเฉพาะในโลกตะวันตก--
ผู้หญิงขึ้นมายืนบนตำแหน่งผู้นำมากขึ้น
และที่อื่น ๆ ก็เหมือนกัน
อุปสรรคต่าง ๆ ลดลงไปมาก
แต่ก็ยังมีความรุนแรง
ยังมีปัญหาอีกเยอะ
ทั้งที่เราได้ยินบ่อย ๆ ว่ามีผู้หญิง
ได้ร่วมบนโต๊ะเจรจาต่าง ๆ
คุณเองมีโอกาสเข้าร่วมการเจรจา
ในขณะที่พวกเธอไม่มีโอกาส ตอนนั้นเรามีคุณ
1 เสียง หรืออาจจะมากกว่านั้น
คุณยังเชื่ออยู่เปล่า แล้วบอกเราได้ไหมค่ะ
ว่าเมื่อไหร่จะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน
ในเรื่องอย่างเช่น ความรุนแรง
สันติภาพ ความขัดแย้ง และข้อยุติ
อย่างยั่งยืนจริง ๆ
แมเดลีน: ที่ฉันคิดก็ต่อเมื่อมีผู้หญิงมากขึ้น
และอารมณ์ในการพูดคุยก็จะเปลี่ยน
รวมถึงเป้าหมายในการเจรจาต่าง ๆ ก็จะเปลี่ยน
แต่ไม่ได้แปลว่าโลกทั้งโลก
จะดีขึ้นเสียทีเดียว
ถ้าให้ผู้หญิงเป็นผู้ควบคุมทุกอย่าง
ถ้าคุณคิดแบบนั้นคุณคงลืมนึกถึงช่วงมัธยมไป
(เสียงหัวเราะ)
แต่ที่ประเด็นหลักคือ
มันเป็นหนทางหนึ่งค่ะ
เมื่อมีผู้หญิงบนเวทีการพูดคุย
ก็จะทำให้มีความพยายาม
ในการสร้างความเข้าใจได้ดีขึ้น
ตัวอย่างเช่นตอนฉันไปบูรุนดี
เรามีผู้หญิงมาจากทั้งเผ่าตุดซี่และฮูตู
มาการถกกันถึงปัญหา
ที่เกิดขึ้นในรวันดา
ซึ่งฉันได้เห็นความสามารถของผู้หญิง
ในการมีส่วนร่วม --
ฉันคิดว่าเราทำได้มากกว่าคิดไว้แต่แรก
เรามองได้ลึกซึ้งกว่า
ฉันคิดว่ามันช่วยสนับสนุนซึ่งกันและกัน
ถ้ามีผู้หญิงอีกซักคนอยู่ในห้องนั้นกับคุณ
ตอนที่ฉันเป็นรมต.ต่างประเทศ
มีแค่ 13 ท่านที่เป็นรมต.ต่างประเทศหญิง
มันดีมาก ๆ เมื่อหนึ่งในพวกเธอแสดงออก
ยกตัวอย่าง ตอนนี้เธอเป็นประธานาธิบดีฟินแลนด์ค่ะ
แต่ทาเรีย ฮาโลเน่น เป็นรมต.ต่างประเทศของฟินแลนด์
รวมทั้งเป็นประธานกลุ่มสหภาพยุโรปด้วย
ซึ่งมันยอดเยี่ยมมาก
เพราะมีเรื่องหนึ่งที่จะช่วยให้คุณเข้าใจค่ะ
เราเข้าร่วมประชุม
ซึ่งมีผู้แทนที่เป็นผู้ชาย
ฉันพูดขึ้นว่า "ฉันรู้สึกว่า เราควรทำบางอย่างในเรื่องนี้"
พวกเขาพูดว่า"หมายถึงอะไรที่ว่ารู้สึกน่ะ"
แล้ว เอ่อ ทาเรีย นั่งอยู่ตรงข้ามฉัน
ที่เรากำลังพูดถึงคือเรื่องการควบคุมอาวุธ
เธอพูดว่า "ฉันรู้สึกว่า เราต้องทำค่ะ"
นั่นแหละค่ะเพื่อนร่วมงานชายของดิฉัน ก็ดูเข้าใจอะไร ๆ ได้ทันที
แต่ฉันคิดว่ามันช่วยจริง ๆ นะคะ
ถ้ามีผู้หญิงจำนวนมากพอ
ในตำแหน่งเกี่ยวกับนโยบายต่างประเทศ
และอีกสิ่งที่ฉันคิดว่าสำคัญมากคือ
นโยบายเกี่ยวกับความมั่นคงของประเทศ
ไม่ใช่แต่เฉพาะนโยบายต่างประเทศ
แต่มันเกี่ยวกับงบประมาณ งบด้านการทหาร
การบริหารหนี้ของประเทศต่าง ๆ
ถ้าคุณมีสุภาพสตรี
ร่วมในการออกนโยบายต่างประเทศด้านต่าง ๆ
พวกเธอจะสนับสนุนกัน
เมื่อมีการจัดตั้งงบประมาณในแต่ละประเทศ
แพท: แล้วเราจะทำยังไงค่ะ
ถึงจะเกิดสมดุลแบบที่คุณบอกบนโลกนี้
สตรีที่มีสิทธิ์มีเสียงเพิ่มขึ้น
มีผู้ชายที่ยอมเชื่อว่า
การมีสมดุลแบบนั้นดีที่สุด
แมเดลีน: คือฉันว่าสิ่งหนึ่งทั้งหมดนะคะ--
ฉันเองก็เป็นกรรมการบริหารขององค์กร
ที่ชื่อว่าสถาบันส่งเสริมประชาธิปไตย (NDI)
ซึ่งทำงานเพื่อสนับสนุนผู้แทนสตรี
ฉันคิดว่าเราจำเป็น
จะต้องช่วยเหลือประเทศอื่น ๆ
ในการสร้างผู้หญิง
ให้เข้าสู่การเมือง
เพื่อแสดงให้เห็นว่าจริง ๆ แล้วพวกเธอ
พัฒนาเสียงทางการเมืองได้
และฉันคิดว่าต้องคอยสนับสนุน
เมื่อมีการจัดตั้งองค์กรใด ๆ ขึ้นมา
และต้องแน่ใจว่าผู้หญิงคอยช่วยเหลือกัน
ฉันต้องบอกว่า
ฉันเข้าใจเรื่องนี้อย่างมาก
เพราะฉันอยู่ในวัยนี้แล้ว
เมื่อตอนที่เริ่มทำงาน
เชื่อมั้ยค่ะ มีผู้หญิงหลายคนตำหนิฉัน
"ทำไมคุณถึงไม่ใช้ช่องทางถนนร่วมกัน"
หรือ "ลูก ๆ คุณเสียใจไหม
เพราะคุณไม่เคยอยู่กับพวกเขาเลยนี่"
ซึ่งฉันคิดว่าคนเรามักจะชอบทำให้คนอื่น รู้สึกว่าผิด
จริง ๆ แล้วฉันคิดว่า "ความรู้สึกว่าผิด" เป็นชื่อกลางของผู้หญิงไปแล้ว
นั้นแหละค่ะฉันถึงคิดว่ามันจำเป็น
ที่เราต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
ฉันมีคติว่านรกมีขุมพิเศษค่ะ
สำหรับผู้หญิงที่ไม่รู้จักช่วยผู้หญิงด้วยกัน
(เสียงปรบมือ)
แพท: คะ ท่านอัลไบรท์ค่ะ ฉันเดาว่าคุณได้ไปสวรรค์แน่ ๆ
ขอบคุณสำหรับวันนี้ค่ะ
แมเดลีน: ขอบคุณทุกคนค่ะ ขอบคุณค่ะ แพท
(เสียงปรบมือ)