Pat Mitchell: Bize the Yemen Times'dan birkaç görüntü getirdin.
Bize bu görüntülerdeki
öteki Yemen'i anlatırmısın?
Nadia Al-Sakkaf: Burada olmaktan çok mutluyum.
Sizinle Yemen'de bugün olan biteni gösteren
birkaç görüntüyü paylaşmak istiyorum.
Bu görüntü kadınlar tarafından
başlatılmış bir devrimi gösteriyor.
Kadınların ve erkeklerin karma bir
protesto sürdüklerini görüyoruz.
Diğer resim
değişime olan gerçek ihtiyacın popülerliğini resmediyor.
Pek çok insan orada.
Başkaldırının gücü ortada.
Bu resim devrimin eğitim ve öğretim
için sağladığı olanakları
gösteriyor.
Bu kadınlar ilk yardımı ve
kendi anayasal haklarını öğreniyorlar.
Bu resmi çok seviyorum.
Burada sadece, Yemeni nüfusunun
yüzde 60'ndan çoğunun 15 yaş ve altı
olduğunu göstermek istedim.
ve onlar karar verme sürecine dahil edilmediler,
ve şimdi bayraklarını sallayarak, haberlerin
ön planındalar.
İngiliz --
gördüğünüz kot pantolonlar
ve taytlar,
ve bu bir İngiliz ifadesi --
kendi ülkemizde neler olduğunu
dünya ile paylaşabilme gücü.
Ve ifade ayrıca,
yeni yetenekler ortaya çıkardı.
Yemenliler dünyaya ve birbirlerine
neler olduğunu
anlatmak için karikatürleri,
sanatı, resimleri ve çizgi romanları
kullanıyorlar.
Elbette, olayın her zaman karanlık bir yüzü var.
Ve bu sadece yaşanan devrimi ve ödememiz gereken
bedeli gösteren
dehşet verici resimlerden biri.
Ülke genelinde
sadece tek bir şeyi isteyen milyonlarca
Yemen halkının dayanışması.
Ve son olarak, birçok insan
Yemen devriminin
ülkeyi böleceğini söylüyor.
Birçok farklı ülke mi olacak?
Burası başka bir Somali mi olacak?
Ama biz dünyaya anlatmak istiyoruz ki, hayır,
bir bayrak altında, biz hala Yemen insanları olarak kalacağız.
PM: Bu görüntüler için teşekkürler, Nadia.
Ve bunlar, birçok yönden,
sıkça haberlere konu olan
Yemen'in hikayesinden
farklı bir hikaye anlatıyorlar.
Ancak sen kendin
bu tanımlamaların hepsine meydan okuyorsun.
Biraz da kişisel hikayen hakkında konuşalım.
Baban öldürüldü.
The Yemen Times şimdiden Yemen'de
İngilizce yayımlanan bağımsız bir gazete olarak
güçlü bir üne sahip.
Bunun üzerine sen nasıl
bir gazeteyi idare etmenin getirdiği sorumlulukları
üstlenme kararını verdin?
Özellikle karmaşa dolu böyle bir zamanda.
NA: Öncelikle sizi uyarmalıyım,
ben geleneksel bir Yemen kızı değilim.
Tahmin ediyorum ki siz zaten bunu çoktan fark etmişsinizdir.
(Kahkahalar)
Yemen'de, çoğu kadın peçe takıyor
ve kapılar ardında oturuyorlar
ve kamu hayatının büyük bir parçası değiller.
Ama o kadar çok potansiyel var ki,
keşke size benim Yemen'imi gösterebilsem.
Keşke Yemen'i benim gözlerimden
görebilseniz.
O zaman göründüğünden
daha fazlası olduğunu anlardınız.
Ve ben şanslıydım çünkü babamın oğulları ve kızlarını
her zaman teşvik ettiği bir aile içinde büyüdüm.
Bize eşit olduğumuzu söylerdi.
Ve o, o kadar olağanüstü bir adamdı ki.
Ve annem de öyle -- herşeyi aileme borçluyum,
bu hikayeyi.
Hindistan'da eğitim gördüm.
Ve üçüncü yılıma geldiğimde, kafam karışmaya başladı
çünkü bir Yemenliydim,
ama aynı zamanda üniversitedeki
birçok arkadaşımın arasına karışmıştım.
Eve döndüm ve şunları söyledim:
"Baba, kim olduğumu bilmiyorum.
Ne bir Yemenli, ne de Hintliyim."
Ve o da "Sen aradaki köprüsün" dedi.
Ve bu ebediyen kalbimde saklayacağım birşey.
O zamandan beri köprü oldum,
ve birçok insan üzerimden yürüdü.
PM: Ben öyle düşünmüyorum.
NA: Ama toplumda bazı insanların
değişim aracıları olduğunu söylemenin
yararı oluyor.
Ve ben genel yayın müdürü olduğumda
aslında erkek kardeşimden sonra --
babam 1999 yılında vefat etti,
ve sonra erkek kardeşim 2005 yılına kadar işi sürdürdü --
herkes bu işin altından kalkamayacağıma dair bahse giriyordu.
"Bu genç kız kim oluyor da buraya gelip hava atıyor
sırf bu ailesinin işi diye," gibi şeyler söylüyorlardı.
Önceleri çok zordu.
İnsanlarla çatışmak istemedim.
Orada çalışan tüm erkeklere
ve özellikle yaşlı erkeklere saygısızlık etmek istemem,
ama beni orada istemiyorlardı.
Otoritemi kabul ettirmek
çok zordu.
Ama bir kadın ne gerekiyorsa yapmak zorunda.
(Alkışlar)
Ve ilk yılda,
erkeklerin yarısını kovmak zorunda kaldım.
(Kahkahalar)
(Alkışlar)
Daha fazla kadın,
daha fazla genç erkek işe aldım.
Ve bugün cinsiyet dengesinin daha çok olduğu bir haber odamız var.
Bir diğer önemli nokta ise profesyonellik.
Kim olduğunuzu ve neler yapabileceğinizi kanıtlamanız gerek.
Ve şimdi böbürleniyorum zannetmeyin,
ama sırf 2006 yılında,
üç tane uluslararası ödül kazandık.
Bunlardan birisi IPI
Free Media Pioneer Award.
Bu tüm Yemen halkına
verilen cevaptı.
Burada bir puan kazanmak istiyorum,
çünkü eşim burada.
Lütfen ayağa kalkar mısın.
Bana bu süreç boyunca çok destek verdi.
(Alkışlar)
PM: Ve eşinin de seninle gazetede
çalıştığını belirtmeliyiz.
Ama bu sorumluluğu üstlenerek
ve bu zamana kadar yaptığın işlerle,
daha eski ve geleneksel bir toplum ile
şu an gazetede yarattığın arasında
bir köprü haline geldin.
Ve dolayısıyla orada çalışanları değiştirmekle birlikte,
özellikle kadınlar konusunda rastladığımız
ve dış görüntü, elbise, peçeli kadın ile ilgili olan
bir başka pozisyon ile karşı karşıya
kalmış olmalısın.
Bununla nasıl başa çıktın
hem senin için çalışan
kadınlar için hem de kişisel olarak?
NA: Bildiğiniz gibi,
birçok Yemenli kadının resmi siyah rengini
ve peçeli kadınları barındırıyor.
Ve bu doğru.
Ve çoğu böyle
çünkü kadınların yüzlerini kendilerine göstermeye
gücü yok, özgür değiller.
Erkekler, aile büyükleri gibi
otorite figürlerinden gelen
geleneksel birçok zorlama bunlar.
Ve bu ekonomik güçlenme
bir kadının şu cümleyi söyleyebilmesi mümkün kılıyor:
"Bu aileye senin kadar, belki de senden çok katkıda
bulunuyorum."
Ve kadınlar ne kadar güçlü hale gelirse,
peçeyi çıkarmaları ya da mesela kendi arabalarını
kullanmaları, bir işe sahip olmaları
ya da seyahat etmeleri o kadar mümkün.
Yani Yemen'in diğer yüzü
aslında peçelerin
arkasında saklanıyor.
Ve ekonomik güçlenme kadınların
örtülerini tamamen çıkarmalarını sağlıyor.
Ve bunu çalıştığım süre boyunca yaptım.
Genç kızları teşvik etmeye çalıştım.
Başlangıç olarak ofiste peçelerini çıkarabileceklerini söyledik.
Ve daha sonra, dış görevlerde çıkarabileceklerini söyledik.
Çünkü ben bir gazetecenin peçeli olabileceğine inanmadım --
yüzün örtülüyken, insanlarla nasıl konuşabilirsin? --
bu ve benzeri; bu sadece bir akım.
Ve ben Yemen'de bir rol modeliyim.
Birçok insan bana hürmet ediyor.
Birçok genç kız bana hayranlık besliyor.
Ve onlara şunu göstermem gerek, evet, evli olabilirsin,
bir anne olabilirsin,
ve hala toplum içerisinde saygı görebilirsin,
ama aynı zamanda,
bu kalabalık içinde kaybolman gerektiği anlamına gelmiyor.
Kendin olabilir ve tavrını gösterebilirsiniz.
PM: Ama bireysel olarak elinden geleni yaparak --
hem Yemenli kadınların farklı bir
görüntüsünü yansıtmak,
hem de gazetede çalışan kadınlar için
mümkün kıldığın şeyler --
seni kişisel tehlikeye soktu mu?
NA: The Yemen Times, 20 yıl boyunca,
çok şey yaşadı.
Soruşturmaya tabi tutulduk;
gazete üç kezden fazla kapatıldı.
Bağımsız bir gazete, ama siz
gelin de bunu yönetimdeki insanlara anlatın.
Eğer onlara karşı herhangi bir şey varsa,
o zaman muhalif bir gazete olduğumuzu düşünüyorlar.
Ve çok ama çok zor zamanlar yaşadık.
Gazetecilerimden bazıları tutuklandı.
Hakkımızda davalar açıldı.
Babama suikast düzenlendi.
Bugün, daha iyi bir durumdayız.
Güvenilirliği oluşturduk.
Ve bugün gibi devrim ya da değişim zamanlarında,
bağımsız medyanın bir sesi olması çok önemli.
YemenTimes.com sitesini
ziyaret etmeniz çok önemli,
ve sesimizi dinlemeniz
çok önemli.
Ve bu muhtemelen sizinle
Batı medyasında
paylaşacağım birşey --
nasıl birçok klişenin var olduğu --
Yemen tek bir çerçevede düşünülüyor,
sırf bundan ibaret olduğu zannediliyor.
Ve bu adil değil.
Benim için, ülken için adil değil.
Birçok muhabir Yemen'e geliyor
ve El Kaide ya da terörizme dair bir haber yazman istiyorlar.
Ve sizinle sadece şunu paylaşmak istedim:
Bir muhabir gelmişti.
Editörlerinin isteği doğrultusunda
bir belgesel yapmak istedi.
Ve sonunda beni bile şaşırtan bir haber yazdı --
hip hop --
kendilerini dans ve puchu puchu ile
ifade eden genç Yemenli erkekler
hakkında bir belgesel.
(Kahkahalar)
O şey işte. (PM: Rap: Break dans.)
Evet, break dans.
O kadar da yaşlı değilim.
Sadece pek ilgili değilim.
(Kahkahalar)
(Alkışlar)
PM: Bence öyle değil.
Aslında, bu belgeseli internette
bulunabilir; video internette.
NA: ShaketheDust.org.
PM: "Shake the Dust." (NA: "Shake the Dust.")
PM: ShaketheDust.org.
Ve kesinlikle Yemen'in farklı bir görüntüsünü ortaya koyuyor.
Basının sorumluluğundan bahsettin.
Ve elbette, kendimizi başkalarından
hangi yollarla ayırmış olduğumuza baktığımızda,
korku ve tehlike
yarattığımızı görüyoruz,
çoğu zaman bilgi yetersizliğinden,
gerçek anlayış eksikliğinden ötürü.
Peki sen özellikle Batı basınının
bu durumu ve o bölgeden ama özellikle ülkenden
çıkan diğer tüm haberleri yazma şekli hakkında
ne düşünüyorsun?
NA: Bir atasözü der ki:
"Bilmediğin şeyden korkarsın,
ve korktuğun şeyden nefret edersin."
Yani temel olarak bu araştırma eksikliği ile alakalı.
Neredeyse, "Ödevini yap," demek geliyor içimden --
biraz ilgi gerek.
Ve paraşütten muhabirlik yapamazsın --
iki günlüğüne bir ülkenin içine atla
ve ödevini yapıp, bir haber yazdığını zannet.
Bu nedenle dileğim
dünyanın benim Yemen'imi, benim ülkemi,
benim halkımı tanıması.
Ben bir örneğim, ve benim gibi başkaları var.
O kadar çok olmayabiliriz,
fakat iyi, olumlu bir örnek
olarak desteklenirsek,
sonunda uçurum arasında köprü olacak --
Yemen ve dünya arasındaki köprüye
yine gelecek --
ve ilk olarak tanınma
ve daha sonra
iletişim ve merhametten
bahsedecek başkaları --
kadın ve erkekler olacak.
Bence gelecek iki veya üç içerisinde
Yemen çok kötü bir
durumda olacak.
Bu doğal.
Ama o iki yıldan sonra, ki bu ödemeye hazır olduğumuz bir bedel,
biz ayaklarımız üzerinde duracağız,
ama yeni Yemen'de
daha genç ve daha güçlü bir halk ile --
ve demokratik.
(Alkışlar)
PM: Nadia, bence az önce bize Yemen'in
çok farklı bir yüzünü gösterdin.
Ve elbette sen kendin ve yaptıkların şeyler,
bize benimseyeceğimiz ve minnettar
olacağımız geleceğin
bir görüntüsünü verdi.
Sana bol şans diliyorum.
YemenTimes.com.
NA: Ayrıca Twitter'dayız.
PM: Demek teknolojiye bağlısın.
(Alkışlar)