แพท มิทเชลล์ : คุณได้เสนอภาพจากสำนักข่าว เยเมน ไทมส์
เล่าเรื่องราวจากภาพพวกนั้น
และแนะนำให้เรารู้จักกับประเทศเยเมนในอีกแบบหนึ่ง
นาเดีย อัล-ซัคคาฟ : ฉันดีใจมากที่ได้มาอยู่ตรงนี้
และฉันอยากจะให้ทุกคนได้เห็น
ภาพบางส่วนของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ในเยเมน
นี่เป็นภาพของการปฏิวัติ
ที่ผู้หญิงเป็นคนเริ่ม
จะเห็นได้ว่า มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง
มาประท้วงร่วมกัน
อีกภาพหนึ่ง
ความต้องการจริงๆที่จะเปลี่ยนแปลงของประชาชน
คนจำนวนมหาศาลมารวมตัวกัน
ความยิ่งใหญ่ของการลุกฮือ
ภาพนี้แสดงให้เห็นว่าการปฏิวัติ
ได้เพิ่มโอกาสทางการพัฒนาฝีมือ
การเรียนรู้
ผู้หญิงเหล่านี้กำลังเรียนเรื่องการปฐมพยาบาล
และสิทธิพวกเธอตามรัฐธรรมนูญ
นี่เป็นรูปโปรดของฉันเลย
ฉันอยากให้ทุกคนได้ทราบว่า
ประชากรของเยเมนมากกว่าร้อยละ 60
มีอายุ15 ปี หรือต่ำกว่า
และพวกเขาถูกกันออกจากการตัดสินใจต่างๆ
แต่ในตอนนี้ พวกเขาอยู่บนข่าวหน้าหนึ่ง
ชูธงชาติไสว
ภาษาอังกฤษ--
จากภาพนี้ พวกคุณจะเห็น กางเกงยีนส์
และเสื้อรัดรูป
และการสื่อสารในภาษาอังกฤษ...
ความสามารถที่ที่จะบอกกับโลก
ว่าเกิดอะไรขึ้นในประเทศของเรา
และการแสดงออกก็ได้
ดึงดูดผู้มีพรสวรรค์
ชาว เยเมน ได้ใช้การ์ตูน
และศิลปะ
ภาพวาด การ์ตูนคอมิก
เพื่อบอกกับโลกและชาวเยเมนด้วยกัน
ว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนี้
แน่นอนว่า ทุกสิ่งต้องมีด้านมืดของมัน
และนี่เป็นเพียงแค่หนึ่งในบรรดารูปภาพ ที่ไม่ค่อยน่าสยดสองนัก
ของการปฏิวัติ
และมันคือราคาที่เราต้องจ่าย
ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
ของชาวเยเมนหลายล้านคนทั่วประเทศ
เรียกร้องสิ่งเดียวกัน
และสุดท้ายนี้ มีหลายคนบอกว่า
การปฏิวัติในเยเมน
กำลังจะทำลายประเทศ
จะมีการแบ่งประเทศหรือเปล่า
มันจะจบแบบโซมาเลียหรือไม่
แต่เราต้องการบอกกับโลกว่า ไม่
ภายใต้ธงผืนเดียวนี้ เราจะยังคงเป็นชาวเยเมน
แพท: ขอบคุณสำหรับภาพเหล่านี้ค่ะ นาเดีย
และในหลายๆความหมาย ภาพพวกนี้
ได้บอกเรื่องราวที่ต่างไป
จากเรื่องราวของเยเมน
ที่พบเห็นบ่อยๆในข่าว
ยิ่งไปกว่านั้น ตัวคุณเอง
ก็ได้ท้าทายภาพลักษณ์ที่ถูกสร้างขึ้นนั้น
ดังนั้น เรามาพูดเรื่องส่วนตัวกันสักหน่อยนะคะ
คุณพ่อของคุณถูกฆาตกรรม
สำนักข่าวเยเมน ไทม์มี
ชื่อเสียงอยู่แล้วในเยเมน
ในฐานะหนังสือพิมพ์อิสระที่เขียนข่าวภาษาอังกฤษ
ในตอนนั้น เป็นไงมาไงคุณถึงได้
ตัดสินใจที่จะลุกขึ้นมารับช่วงต่อ
ในการบริหารหนังสือพิมพ์
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลาแห่งความขัดแย้งเช่นนี้
นาเดีย: ฉันต้องเตือนพวกคุณก่อนนะคะว่า
ฉันไม่ใช่สาวเยเมนที่เคร่งขนบ
ซึ่งฉันคิดว่าถึงตอนนี้พวกคุณก็น่าจะเดากันได้แล้ว
(เสียงหัวเราะ)
ในประเทศเยเมน ผู้หญิงส่วนใหญ่จะสวมผ้าคลุมหน้า
และเก็บตัวอยู่ในบ้าน
ไม่ออกมามีส่วนร่วมกับสังคมเท่าไหร่นัก
แต่พวกเธอมีศักยภาพสูงมาก
ฉันอยากจะเสนอเยเมนของฉันให้พวกคุณรู้จริงๆ
ฉันอยากให้คุณได้เห็น
เยเมนผ่านสายตาของฉัน
แล้ว คุณจะรู้
ว่ามีอะไรมากมายอยู่ในนั้น
และฉันก็โชคดีมากที่ได้เกิดในครอบครัวที่
พ่อสนับสนุนลูกๆทั้งชายและหญิงอยู่เสมอ
พ่อพูดเสมอว่า เราเท่าเทียมกัน
พ่อเป็นคนที่วิเศษมากๆ
แม่ของฉันด้วย...ฉันเป็นหนี้ครอบครัวของฉันมากๆ
ฉํนขอเล่าอะไรสักหน่อยนะคะ
ฉันเรียนที่อินเดีย
และตอนฉันอยู่ปีสาม ฉันก็เริ่มรู้สึกสับสน
เพราะฉันเป็นชาวเยเมน
แต่ฉันก็ทำตัวกลมกลืน
ไปกับเพื่อนๆที่วิทยาลัย
ฉันกลับไปที่บ้าน แล้วพูดว่า
"พ่อ หนูไม่รู้ว่าหนูเป็นใครกันแน่
หนูไม่ใช่คนเยเมน แล้วก็ไม่ใช่คนอินเดีย"
แล้วพ่อก็บอกว่า "ลูกเป็นสะพาน"
และนั่นคือสิ่งที่ฉันจะเก็บไว้ในหัวใจตลอดไป
ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็เป็นสะพานมาตลอด
และโดนคนจำนวนมากเดินข้ามฉันไปมา
แพท: ฉันว่าไม่ใช่หรอกค่ะ (เสียงหัวเราะ)
นาเดีย: แต่มันสอนเรานะคะ
ว่าบางคนก็ช่วยให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
ในสังคม
และ ในตอนที่ฉันมารับหน้าที่เป็นบรรณาธิการบริหาร
ต่อจากพี่ชายน่ะค่ะ จริงๆแล้ว
พ่อฉันเสียเมื่อปี 1999
แล้วพี่ชายก็ทำต่อจนถึงปี 2005
แล้วทุกคนก็ฟันธงว่าฉันต้องทำไม่ไหวแน่ๆ
"ยัยหนูนี่อะไร อยู่ๆก็เข้ามาทำท่าใหญ่โต
ทั้งที่เป็นแค่ลูกเจ้าของบริษัท" ประมาณนั้น
ช่วงแรกๆมันก็เต็มกลืนอยู่ล่ะค่ะ
ฉันไม่อยากจะผิดใจกับใคร
แต่ ด้วยความเคารพ
ถึงพนักงานชายทุกคน โดยเฉพาะคนที่อายุมากแล้ว
พวกเขาไม่อยากให้ฉันไปยุ่มย่าม
มันยากมากค่ะ
ที่ฉันจะใช้อำนาจตามตำแหน่งของฉัน
แต่ พอถึงคราวจำเป็นผู้หญิงเราก็จำต้องทำค่ะ
(เสียงปรบมือ)
และ ในปีแรก
ฉันก็ได้ไล่พนักงานชายออกไปครึ่งหนึ่ง
(เสียงหัวเราะ)
(เสียงปรบมือ)
รับผู้หญิงเพิ่มเข้ามา
รับคนหนุ่มเพิ่มเข้ามา
และในตอนนี้ เราก็มีห้องข่าวที่มีพนักงานทั้งสองเพศพอๆกัน
อีกอย่างคือ มันเป็นเรื่องของความเป็นมืออาชีพ
มันเป็นตัวพิสูจน์ว่า คุณเป็นใคร และคุณทำอะไรได้บ้าง
ฉันอาจจะกำลังอวดอยู่นะคะตอนนี้
แต่ แค่ปี 2006 ปีเดียว
เราได้รับรางวัลระดับนานาชาติมา 3 รางวัล
หนึ่งในนั้นคือ IPI
รางวัลผู้บุกเบิกในสาขาสื่ออิสระ
นั่นคือคำตอบ
เพื่อไขข้อข้องใจของชาวเยเมนทั้งหมด
และขอฉันทำคะแนนนิดนึงนะ
เพราะสามีของฉันที่นั่งอยู่ตรงโน้น
ช่วยยืนขึ้นหน่อยนะคะ
เขาคอยสนับสนุนฉันด้วยดีมาตลอด
(เสียงปรบมือ)
แพท : ต้องขอชี้แจงนะคะว่า
เขาทำงานกับสำนักข่าวเหมือนกัน
แต่การที่คุณเข้ามารับหน้าที่นี้
และทำหน้าที่อย่างที่คุณทำมาตลอด
คุณกลายเป็นสะพาน
ระหว่างสังคมแบบเก่า ที่เคร่งธรรมเนียม
และสังคมใหม่ที่คุณกำลังสร้างขึ้นภายในสำนักข่าว
และ พร้อมๆกับที่เปลี่ยนแปลงคนที่ทำงานในนั้น
คุณต้องเผชิญหน้ากับทัศนคติอื่น
ที่เราต้องเผชิญ โดยเฉพาะสำหรับผู้หญิง
และมันเป็นเรื่องของภาพลักษณ์ภายนอก
เครื่องแต่งกาย ผู้หญิงคลุมหน้า
คุณจัดการเรื่องนี้ยังไง
ทั้งกับตัวเอง
และผู้หญิงที่ทำงานกับคุณ
นาเดีย: อย่างที่รู้กันนะคะว่า
ภาพลักษณ์ของผู้หญิงเยเมน คือสีดำล้วน
สวมชุดมิดชิด สวมผ้าคลุมหน้า
และมันก็จริง
โดยมาก
เป็นเพราะว่าผู้หญิงทำไม่ได้ ไม่มีอิสระ
ที่จะเผยโฉมหน้าให้ตัวเองเห็นด้วยซ้ำ
มีประเพณีที่จำกัดกรอบไว้มากมาย
ที่ส่งผ่านมาทางผู้มีอำนาจในสังคม
เช่น ผู้ชาย ปู่ย่าตายาย และอื่นๆ
การเสริมอำนาจทางเศรษฐกิจ
ทำให้ผู้หญิงพูดได้ว่า
"ฉันจุนเจือครอบครัวนี้เท่าๆ หรือมากกว่า
ที่คุณทำ"
และยิ่งผู้หญิงมีอำนาจมากขึ้นเท่าไหร่
พวกเขาก็จะสามารถทำอะไรอย่างปลดผ้าคลุมหน้าได้
หรือขับรถยนต์ส่วนตัว
ทำงาน หรือเดินทางไปโน่นมานี่
จะเห็นว่า อีกโฉมหน้าหนึ่งของเยเมน
จริงๆแล้วคือหน้าเดิม
ที่ซ่อนอยู่หลังผ้าคลุม
การเสริมอำนาจทางเศรษฐกิจเป็นปัจจัยสำคัญ
ที่ช่วยให้ผู้หญิงพาตัวเองออกมาได้
ฉันได้ทำสิ่งนี้มาตลอดเวลาที่ฉันทำงาน
ฉันพยายามส่งเสริมให้สาวๆทำเหมือนกัน
เราเริ่มต้นจาก คุณถอดผ้าคลุมในออฟฟิศได้
แล้วหลังจากนั้น คุณจะถอดผ้าคลุมในระหว่างทำงานก็ได้นะ
เพราะฉันไม่เชื่อว่า เราจะเป็นนักข่าวทั้งที่คลุมหน้า
คุณจะคุยกับคนอื่นได้ยังไงโดยที่ปิดหน้าไว้ ฯลฯ
มันเป็นแค่การเคลื่อนไหวหนึ่งค่ะ
และฉันก็เป็นแม่แบบในเยเมน
มีคนมากมายนับถือฉัน
เด็กสาวๆชื่นชมฉัน
และฉันต้องพิสูจน์ใช้พวกเขาเห็นว่า ใช่ คุณยังแต่งงานได้
คุณยังเป็นแม่ได้
และคุณจะยังเป็นที่ยอมรับของสังคมได้
แต่ในขณะเดียวกัน
คุณไม่จำเป็นต้องเป็นแค่ใครสักคนในสังคม
คุณเป็นตัวของตัวเอง และมีใบหน้าของตัวเองได้
แพท: แต่การที่คุณเอาตัวเองไปวางไว้ตรงนั้น
เป็นแบบอย่างของภาพลักษณ์หลายๆแบบ
ของผู้หญิงเยเมน
และโอกาสที่คุณมอบให้
กับผู้หญิงที่ทำงานในสำนักข่าว
ทำให้คุณอยู่ในอันตรายรึเปล่าคะ
นาเดีย: ก็...ตลอด 20 ปีมานี้ หนังสือพิมพ์ เยเมน ไทม์
ได้ผ่านอะไรมามากมาย
เราถูกฟ้องร้อง
ถูกสั่งปิดมามากกว่า 3 ครั้ง
เราเป็นสำนักข่าวอิสระ
แต่ท่านผู้มีอำนาจไม่คิดอย่างนั้น
พวกเขาคิดว่า ถ้ามีข่าวอะไรไม่เข้าหู
แปลว่าเราเป็นสำนักข่าวของอีกข้าง
มันเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากมากค่ะ
ผู้สื่อข่าวของฉันบางคนถูกจับกุม
ต้องขึ้นโรงขึ้นศาล
พ่อถูกลอบสังหาร
ตอนนี้ สถานการณ์ของเราดีขึ้นมาก
เราสร้างชื่อเสียงจนเป็นที่น่าไว้วางใจ
และในช่วงเวลาของการปฎิวัติ หรือ การเปลี่ยนแปลงอย่างนี้
จำเป็นอย่างยิ่งที่หนังสือพิมพ์อิสระจะต้องมีสิทธิ์มีเสียง
มันสำคัญอย่างยิ่ง
ที่คุณควรไปเยี่ยมเราที่ YemenTimes.com
และสำคัญมาก
ที่จะฟังเสียงของพวกเรา
และนี่คงเป็นอีกอย่าง
ที่ฉันจะเล่าให้คุณฟัง
ในสื่อ ที่คงจะเป็นสื่อตะวันตก
มักจะมีอคติ มองภาพเหมารวม
เกี่ยวกับเยเมนในกรอบๆเดียว
ว่านี่แหละ เยเมนมีแค่ที่เห็นนี้
ซึ่งมันไม่เป็นธรรมเลย
ไม่เป็นธรรมกับฉัน กับประเทศของฉัน
มีผู้สื่อข่าวจำนวนมากเดินทางมาที่เยเมน
เพื่อที่จะเขียนเรื่องอัลกออิดะห์หรือการก่อการร้าย
และฉันอยากจะเล่าให้คุณฟังค่ะว่า
มีนักข่าวคนหนึ่งมาที่เยเมน
เพื่อที่จะทำสารคดี
แบบที่บรรณาธิการของเขาต้องการ
แต่จบลงด้วยการเขียนเรื่องที่กระทั่งฉันเองยังประหลาดใจ
ฮิปฮอป -
มีเด็กหนุ่มๆชาวเยเมน
ที่แสดงออก
ผ่านการเต้นและ (ทำเสียงเพลง)
(เสียงหัวเราะ)
นั่นแหละค่ะ (แพท: แรพ และเบรกแดนซ์ค่ะ)
ใช่ค่ะ เบรกแดนซ์
ฉันยังไม่แก่ขนาดนั้นนะคะ
ฉันแค่ตกยุค
(เสียงหัวเราะ)
(เสียงปรบมือ)
แพท: ค่ะ
จริงๆแล้ว มันเป็นสารคดีน่ะค่ะ
หาดูได้บนอินเตอร์เน็ตค่ะ ดูวีดีโอได้ที่
นาเดีย: ShaketheDust.org
แพท: "สะบัดฝุ่น" (นาเดีย: "สะบัดฝุ่น")
แพท: ShaketheDust.org
มันจะสะท้อนให้เห็นเยเมนในมุมมองใหม่อย่างแน่นอน
คุณพูดถึงความรับผิดชอบของสื่อมวลชน
และแน่นอนว่า เมื่อเรามอง
และเห็นข้อแตกต่างระหว่างเรากับผู้อื่น
เราได้สร้างความหวาดกลัว
และความอันตราย
บ่อยครั้งเกิดจากการขาดความรู้
ขาดความเข้าใจที่แท้จริง
คุณคิดยังไงคะ
กับวิธีที่สื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสื่อตะวันตก
พูดถึงประเด็นนี้และประเด็นอื่นๆในภูมิภาคนี้
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในประเทศของคุณ
นาเดีย: ค่ะ มีสุภาษิตหนึ่งกล่าวไว้ว่า
"คุณกลัวสิ่งที่คุณไม่รู้
และคุณเกลียดสิ่งที่คุณกลัว"
หลักๆแล้วมันเกี่ยวกับการขาดการค้นคว้าที่เพียงพอ
จะว่าไปก็คล้ายๆจะบอกว่า "ทำการบ้านมาซะ"
ในบางเรื่อง
คุณไม่สามารถทำข่าวแบบพลร่ม
กระโดดเข้ามาในประเทศหนึ่งแค่วันสองวัน
และคิดว่าคุณได้ทำการบ้านมาพอที่จะทำข่าวได้แล้ว
ฉันจึงหวังว่า
โลกจะได้รู้จักเยเมนของฉัน
ประเทศของฉัน คนของฉัน
ฉันเป็นตัวอย่างหนึ่ง และมีคนที่เหมือนกับฉันอยู่
เราอาจจะไม่ได้มีมากมายนัก
แต่ ถ้าเรามีการส่งเสริม
ในฐานะตัวอย่างในด้านบวก
จะมีคนอื่น -ทั้งผู้ชายและผู้ญิง-
ที่ในที่สุดจะกลายเป็นสะพานเชื่อมช่องว่าง
วกมาที่สะพานอีกครั้ง
ระหว่างเยเมนและโลก
และบอกต่ออย่างแรก
เกี่ยวกับการรับรู้
ต่อด้วยเรื่องของการสื่อสาร
และความเมตตา
ฉันคิดว่า เยเมนจะเข้าสู่
สถานการณ์ที่เลวร้ายมาก
ในอีกสองหรือสามปีข้างหน้า
เป็นเรื่องธรรรมชาติ
แต่หลังจากสองปีนั้น ซึ่งเป็นราคาที่เรายินดีที่จะจ่าย
เราจะยืนขึ้นอีกครั้งบนขาของเรา
แต่ในประเทศเยเมนใหม่
ที่ปกครองด้วยคนหนุ่มสาว ที่มีอธิปไตยมากขึ้น
เป็นประชาธิปไตย
(เสียงปรบมือ)
แพท: นาเดีย ฉันคิดว่าคุณเพิ่งมอบ
มุมมองที่แตกต่างไปมากเกี่ยวกับประเทศเยเมน
และแน่นอนว่า ตัวคุณเองและสิ่งที่คุณทำอยู่นี้
ได้มอบมุมมองเกี่ยวกับอนาคตให้กับเรา
ที่เราจะโอบกอดไว้
ด้วยความซาบซึ้งใจ
ขอให้คุณโชคดีค่ะ
YemenTimes.com
นาเดีย: เรามี Twitter ด้วยนะคะ
แพท: แหม คุณก็ทันสมัยเหมือนกันนี่นา
(เสียงปรบมือ)