Πατ Μίτσελ: Μας έχετε φέρει εικόνες από τους Yemen Times.
Και μέσω αυτών
μας γνωρίσατε μια άλλη Υεμένη.
Νάντια Αλ-Σακάφ: Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ.
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί με όλους σας
μερικές εικόνες που απαθανατίζουν αυτά που συμβαίνουν στην Υεμένη σήμερα.
Αυτή η εικόνα δείχνει μια επανάσταση
που ξεκίνησε από γυναίκες.
Και δείχνει γυναίκες και άνδρες
να λαμβάνουν μέρος σε μια μεικτή διαμαρτυρία.
Η άλλη εικόνα
είναι το πόσο δημοφιλής είναι η πραγματική ανάγκη για αλλαγή.
Είναι πολλοί άνθρωποι εκεί.
Η ένταση της εξέγερσης.
Αυτή η εικόνα δείχνει ότι η επανάσταση
επέτρεψε να δημιουργηθούν ευκαιρίες για εκπαίδευση,
για μόρφωση.
Αυτές οι γυναίκες μαθαίνουν πρώτες βοήθειες
και τα δικαιώματά τους σύμφωνα με το σύνταγμα.
Λατρεύω αυτή την εικόνα.
Ήθελα να δείξω απλά
ότι πάνω από το 60 τοις εκατό των κατοίκων της Υεμένης
είναι 15 χρονών και κάτω.
Και ήταν αποκλεισμένοι από τη λήψη αποφάσεων
και τώρα είναι στην πρώτη γραμμή των ειδήσεων,
σηκώνοντας τη σημαία.
Αγγλικά --
θα δείτε, αυτά είναι τζιν
και κολάν,
και μια αγγλική έκφραση --
η ικανότητα να μοιραστείς με τον κόσμο
αυτό που συμβαίνει στη χώρα σου.
Και η έκφραση επίσης,
έφερε ταλέντα.
Οι Υεμένιοι χρησιμοποιούν καρτούν
και τέχνη,
ζωγραφική, κόμικς,
για να πουν στον κόσμο καθώς και ο ένας στον άλλο
τι συμβαίνει.
Προφανώς, πάντα υπάρχει και μια αρνητική πλευρά.
Και αυτή είναι μία από τις λιγότερο φρικτές εικόνες
της επανάστασης
και του τιμήματος που πρέπει να πληρώσουμε.
Την αλληλεγγύη
εκατομμυρίων Υεμένιων σε ολόκληρη τη χώρα
που ζητούν μόνο ένα πράγμα.
Και τελικά, πολύς κόσμος λέει
ότι η επανάσταση της Υεμένης
πρόκειται να διασπάσει τη χώρα.
Θα υπάρχουν τόσες πολλές διαφορετικές χώρες;
Θα γίνει άλλη μία περίπτωση Σομαλίας;
Αλλά θέλουμε να πούμε στον κόσμο ότι, όχι,
θα παραμείνουμε Υεμένιοι, κάτω από την ίδια σημαία.
ΠΜ: Ευχαριστούμε για αυτές τις εικόνες, Νάντια.
Και με πολλούς τρόπους,
λένε μια διαφορετική ιστορία
από αυτή
που συχνά βλέπουμε στις ειδήσεις.
Και ακόμα, εσύ η ίδια
αψηφάς όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς.
Γι' αυτό ας μιλήσουμε για την προσωπική σου ιστορία για λίγο.
Ο πατέρας σου δολοφονήθηκε.
Η εφημερίδα Yemen Times ήδη έχει
μία δυνατή υπόληψη στην Υεμένη
ως μια ανεξάρτητη, αγγλόφωνη εφημερίδα.
Πώς πήρες τότε
την απόφαση και ανέλαβες τις ευθύνες
της διεύθυνσης μίας εφημερίδας,
ειδικά σε τέτοιους καιρούς διαμάχης;
NA: Λοιπόν, πρώτα επίτρεψέ μου να σε προειδοποιήσω
ότι δεν είμαι το παραδοσιακό κορίτσι της Υεμένης.
Υποθέτω ότι το έχεις ήδη προσέξει.
(Γέλια)
Στην Υεμένη, οι περισσότερες γυναίκες φορούν τσαντόρ
και κάθονται πίσω από κλειστές πόρτες
και δεν είναι μέρος της δημόσιας ζωής.
Αλλά υπάρχουν τόσες δυνατότητες.
Εύχομαι να μπορούσα να σου δείξω τη δική μου Υεμένη.
Εύχομαι να μπορούσες να δεις
την Υεμένη μέσα από τα δικά μου μάτια.
Τότε θα ήξερες ότι
ότι είναι παραπάνω απ΄ότι φαίνεται.
Και ήμουν προνομιούχα γιατί γεννήθηκα σε μια οικογένεια
όπου ο πατέρας μου πάντα ενθάρρυνε τα αγόρια και τα κορίτσια.
Έλεγε ότι είμαστε ίσοι.
Και ήταν ένας εκπληκτικός άνθρωπος.
Και η μητέρα μου -- το οφείλω στην οικογένειά μου.
Μια σημαντική ιστορία.
Σπούδασα στην Ινδία.
Και το τρίτο έτος των σπουδών, άρχισα να μπερδεύομαι
γιατί ήμουν Υεμένια
αλλά έκανα παρέα
με πολλούς φίλους στο κολέγιο που ήταν από άλλες χώρες.
Και όταν γύρισα σπίτι και είπα,
«Μπαμπά, δεν ξέρω ποια είμαι.
Δεν είμαι Υεμένια, δεν είμαι Ινδή».
Είπε, «Είσαι η γέφυρα».
Και είναι κάτι που θα κρατήσω στην καρδιά μου για πάντα.
Έτσι από τότε έγινα η γέφυρα
και πολλοί άνθρωποι περπάτησαν πάνω μου.
Δε νομίζω.
NA: Αλλά είναι καλό να αναφέρουμε
ότι μερικοί άνθρωποι είναι παράγοντες για την αλλαγή
στην κοινωνία.
Και όταν έγινα αρχισυντάκτρια
μετά τον αδερφό μου --
ο πατέρας μου πέθανε το 1999,
και μετά ο αδερφός μου το 2005 --
και όλοι πίστευαν ότι δε θα τα κατάφερνα.
«Ποιό είναι αυτό το μικρό κορίτσι που έρχεται και κάνει φιγούρα
επειδή η επιχείρηση ανήκει στην οικογένειά της» ή κάτι τέτοιο.
Ήταν πολύ δύσκολα στην αρχή.
Δεν ήθελα να συγκρουστώ με τον κόσμο.
Αλλά με όλο το δέοντα σεβασμό
σε όλους τους άνδρες, και ειδικότερα στους ηλικιωμένους,
δεν με ήθελαν εκεί.
Ήταν πολύ δύσκολα, ξέρετε,
να επιβάλω την εξουσία μου.
Αλλά μία γυναίκα πρέπει να κάνει αυτό που πρέπει.
(Χειροκρότημα)
Και την πρώτη χρονιά,
έπρεπε να απολύσω τους μισούς άνδρες.
(Γέλια)
(Χειροκρότημα)
Έφερα περισσότερες γυναίκες στην εφημερίδα.
Έφερα νεότερους άνδρες.
Και σήμερα το γραφείο σύνταξης έχει καλύτερη αναλογία ανδρών-γυναικών.
Το άλλο πράγμα είναι σχετικά με τον επαγγελματισμό.
Πρέπει να αποδείξεις ποιος είσαι και τι μπορείς να κάνεις.
Και δεν ξέρω αν φαίνεται ότι κομπάζω
αλλά μόνο το 2006,
κερδίσαμε τρία διεθνή βραβεία.
Ένα από αυτά είναι το Free Media Pioneer Award.
από το Διεθνές Ινστιτούτο Τύπου.
Οπότε αυτή ήταν η απάντηση
στον κόσμο της Υεμένης.
Και θέλω να το τονίσω
γιατί ο σύζυγος μου βρίσκεται
Αν μπορείς σήκω όρθιος.
Ήταν πολύ υποστηρικτικός.
(Χειροκρότημα)
ΠM: Και να επισημάνουμε ότι
δουλεύει μαζί σου στην εφημερίδα.
Αλλά αναλαμβάνοντας αυτήν την ευθύνη
και φτάνοντας εκεί που έφτασες εσύ,
έγινες μια γέφυρα
ανάμεσα στην παλαιότερη και παραδοσιακή κοινωνία
και αυτή που τώρα δημιουργείς στην εφημερίδα.
Και παράλληλα με τις αλλαγές στο προσωπικό,
πρέπει να ήρθες αντιμέτωπη με μία άλλη τοποθέτηση
που πάντα συναντάμε, συγκεκριμένα στις γυναίκες,
και έχει σχέση με την εξωτερική εικόνα,
τα ρούχα, τη μαντιλοφορούσα, με καλυμμένο πρόσωπο, γυναίκα.
Έτσι λοιπόν έπρεπε να το αντιμετωπίσεις
τόσο σε προσωπικό
όσο σε επαγγελματικό επίπεδο;
NA: Όπως γνωρίζεις,
η εικόνα των γυναικών της Υεμένης είναι η μαυροντυμένη
γυναίκα που καλύπτει το πρόσωπό της.
Και είναι αλήθεια.
Και σε πολλές περιπτώσεις αυτό οφείλεται
στο γεγονός ότι οι γυναίκες δεν είναι ελεύθερες
να δείξουν το πρόσωπό τους, ούτε στον ίδιο τους τον εαυτό.
Εξαιτίας της παράδοσης που έχει επιβληθεί,
που προέρχεται από πρότυπα εξουσίας
όπως οι άντρες, οι παππούδες κλπ.
Και είναι οικονομική χειραφέτηση
η ικανότητα μιας γυναίκας να πει
«Συνεισφέρω σε αυτή την οικογένεια το ίδιο ή περισσότερο
απ' ό,τι εσύ».
Και όσο πιο χειραφετημένες γίνονται οι γυναίκες
τόσο πιο πιθανό είναι να βγάλουν το τσαντόρ τους
ή να οδηγήσουν αμάξι
ή να βρουν δουλειά ή να μπορούν να ταξιδέψουν.
Έτσι το άλλο πρόσωπο της Υεμένης
είναι αυτό
που κρύβεται πίσω από το τσαντόρ.
Και είναι κυρίως η οικονομική χειραφέτηση
που επιτρέπει στη γυναίκα να το αποκαλύψει.
Και το έχω κάνει αυτό μέσα από τη δουλειά μου.
Προσπάθησα να ενθαρρύνω νεαρά κορίτσια.
Ξεκινήσαμε με το ότι μπορούν να βγάζουν το τσαντόρ στο γραφείο.
Και μετά, ότι μπορούν να τη βγάζουν στα ρεπορτάζ.
Γιατί δεν πιστεύω ότι ένας δημοσιογράφος μπορεί να είναι δημοσιογράφος με αυτή --
πώς μπορείς να μιλάς στον κόσμο αν έχεις καλυμμένο το πρόσωπό σου;
και πάει λέγοντας, είναι απλά ένα κίνημα.
Και είμαι πρότυπο στην Υεμένη.
Πολλοί άνθρωποι με θαυμάζουν.
Πολλά νεαρά κορίτσια με θαυμάζουν.
Και πρέπει να τους αποδείξω ότι, ναι μπορείς να είσαι παντρεμένη,
να είσαι μητέρα
και να σε σέβονται στην κοινωνία,
αλλά ταυτόχρονα,
αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να είσαι ένα απρόσωπο άτομο μέσα στο πλήθος.
Μπορείς να είσαι ο εαυτός σου και να δείχνεις το πρόσωπό σου.
ΠM: Αλλά με το να εκτίθεσαι δημόσια --
προβάλλοντας μία διαφορετική εικόνα
των γυναικών της Υεμένης,
και ταυτόχρονα να δίνεις ευκαιρίες
στις γυναίκες που δουλεύουν στην εφημερίδα,
αυτό μήπως σε έχει βάλει σε κίνδυνο;
NA: Λοιπόν, οι Yemen Times, τα τελευταία 20 χρόνια,
έχουν περάσει πολλά.
Μας πήγαν στα δικαστήρια,
η εφημερίδα έχει κλείσει πάνω από 3 φορές.
Είναι μια ανεξάρτητη εφημερίδα,
αλλά προσπάθησε να το πεις αυτό σε αυτούς που κάνουν κουμάντο.
Νομίζουν ότι αν γράψουμε κάτι εναντίον τους,
τότε είμαστε εφημερίδα της αντιπολίτευσης.
Και υπήρξαν, πολύ, πολύ δύσκολοι καιροί.
Μερικοί δημοσιογράφοι μου συνελήφθησαν.
Πήγαμε στα δικαστήρια.
Ο πατέρας μου δολοφονήθηκε.
Σήμερα, είμαστε σε πολύ καλύτερη κατάσταση.
Δημιουργήσαμε αξιοπιστία.
Και σε καιρούς επανάστασης ή αλλαγής όπως σήμερα,
είναι πολύ σημαντικό τα ανεξάρτητα μέσα να έχουν φωνή.
Είναι σημαντικό
να πάτε στο YemenTimes.com,
και είναι πολύ σημαντικό
να ακούσετε τη φωνή μας.
Και αυτό είναι κάτι που μάλλον
θα μοιραστώ μαζί σας
στα δυτικά μέσα ενημέρωσης --
και πως υπάρχουν πολλά στερεότυπα
που απεικονίζουν την Υεμένη με έναν μόνο τρόπο :
αυτή είναι η Υεμένη.
Και αυτό δεν είναι δίκαιο.
Δεν είναι δίκαιο για μένα, δεν είναι δίκαιο για τη χώρα μου.
Πολλοί δημοσιογράφοι έρχονται στην Υεμένη
με την επιθυμία να γράψουν ένα άρθρο για την Αλ Κάιντα ή την τρομοκρατία.
Και ήθελα μόνο να μοιραστώ μαζί σας:
ήταν ένας δημοσιογράφος που ήρθε.
Ήθελε να κάνει ένα ρεπορτάζ
με το θέμα που ήθελαν οι εκδότες του.
Κατέληξε να γράψει ένα άρθρο που εξέπληξε ακόμα κι εμένα --
τη μουσική χιπ χοπ --
ότι υπάρχουν νεαροί Υεμένιοι
που εκφράζονται
μέσα από το χορό και ...
(Γέλια)
Αυτό (ΠM: Ραπ, Break dancing.)
Ναι, Break dancing.
Δεν είμαι τόσο μεγάλη.
Απλώς δεν είμαι τόσο μοντέρνα.
(Γέλια)
(Χειροκρότημα)
ΠM: Ναι, είσαι.
Βασικά, αυτό είναι ένα ρεπορτάζ
που είναι διαθέσιμο online, το βίντεο είναι online
NA: ShaketheDust.org.
PM: «Shake the Dust». (ΝΑ: «ShaketheDust».)
ΠΜ: ShaketheDust.org.
Σίγουρα δείχνει μια διαφορετική εικόνα της Υεμένης.
Μίλησες για την ευθύνη του τύπου.
Και σίγουρα, όταν κοιτάμε
τον τρόπο με τον οποίο έχουμε διαχωρίσει τον εαυτό μας από τους άλλους
και έχουμε καλλιεργήσει το φόβο
και το αίσθημα κινδύνου,
συχνά λόγω άγνοιας,
έλλειψη πραγματικής κατανόησης,
πώς βλέπεις
τον τρόπο που ο δυτικός τύπος
καλύπτει αυτή και άλλες ιστορίες από άλλες περιοχές
και ειδικά από τη χώρα σου;
NA: Λοιπόν, υπάρχει μια παροιμία που λέει:
«Φοβάσαι αυτό που δεν ξέρεις,
και μισείς αυτό που φοβάσαι».
Έτσι, πρόκειται για έλλειψη έρευνας.
Είναι σαν να λέμε «Λύσε τις ασκήσεις σου»,
χωρίς να εμβαθύνουμε.
Και δε μπορείς να κάνεις ρεπορτάζ σαν αλεξιπτωτιστής --
να πέφτεις για δύο μέρες στην κάθε χώρα
και να νομίζεις ότι έχεις τελειώσεις τις ασκήσεις σου και το ρεπορτάζ.
Έτσι εύχομαι
ο κόσμος να μπορούσε να γνωρίσει τη δική μου Υεμένη,
τη χώρα μου, το λαό μου.
Είμαι ένα παράδειγμα, και υπάρχουν κι άλλοι σαν και μένα.
Μπορεί να μην είμαστε τόσοι πολλοί
αλλά αν προβληθούμε
ως καλά, θετικά παραδείγματα,
θα υπάρξουν κι άλλοι -- άνδρες και γυναίκες--
που θα καταφέρουν τελικά να γεφυρώσουν το κενό--
ξανά, αναφέρομαι στη γέφυρα--
ανάμεσα στην Υεμένη και τον κόσμο
και μιλώντας πρώτα
για την αναγνώριση
και μετά για την επικοινωνία
και τη συμπόνια.
Νομίζω ότι η Υεμένη πρόκειται
να βρεθεί σε πολύ άσχημη κατάσταση
τα επόμενα 2 ή 3 χρόνια.
Είναι φυσικό.
Αλλά μετά από τα 2 χρόνια, που είναι ένα τίμημα που είμαστε πρόθυμοι να πληρώσουμε,
θα ξανασταθούμε στα πόδια μας,
αλλά στη νέα Υεμένη
με νεότερους και περισσότερο χειραφετημένους ανθρώπους --
με δημοκρατικό πολίτευμα.
(Χειροκρότημα)
ΠM: Νάντια, νομίζω ότι μόλις μας έδωσες
μια διαφορετική εικόνα της Υεμένης.
Και σίγουρα εσύ η ίδια και αυτό που κάνεις
μας έδωσε μία πρόγευση από το μέλλον
που θα αγκαλιάσουμε
και θα είμαστε ευγνώμονες για αυτό.
Σου εύχομαι καλή τύχη.
YemenTimes.com.
NA: Είμαστε και στο Twitter.
ΠM: Είστε συνδεδεμένοι, λοιπόν.
(Χειροκρότημα)