مشکل اساسی کار کردن در یک دفتر
این است که کنترل محیطتان را در دست ندارید.
[روشی که ما کار می‌کنیم]
سلام، اسم من مت است، و مدیرعامل شرکت اتوماتیک هستم،
شرکت پشت WordPress.com، Jetpack و WooCommerce.
ما بیش از ۸۰۰ کارمند داریم، و آنها همه جا زندگی می‌کنند،
از کالیفرنیا تا آلاباما، میسیسیپی، و جایی که من زندگی می‌کنم، در تگزاس.
همچنین در ۶۷ کشور هستند.
کانادا، مکزیک، هند، نیوزیلند.
بعضی از آنها حتی خانه ندارند، کوچ‌نشین هستند.
چه با کاروان سفر کنند یا در خانه اجاره‌ای باشند،
هر روز، هر هفته، یا هر ماه در جایی جدید هستند.
تا وقتی که اینترنت بی‌سیم خوب در دسترس‌شان باشد، برای ما اهمیتی ندارد کجا هستند.
تمرکز ما بر کار پراکنده اتفاقی نبوده است.
از همان ابتدا انتخابی آگاهانه بوده است.
حواستان باشد که از کلمه «راه دور» استفاده نمی‌کنم،
چرا که انتظاراتی را به همراه می‌آورد،
که بعضی ضروری هستند و بعضی نه.
من برای توصیف کارمان از کلمه «پراکنده» استفاده می‌کنم،
تا همه در بستری با اهمیت برابر باشند.
به نظر من یک نیروی کار پراکنده
مؤثرترین راه برای ایجاد یک شرکت است.
نکته این است که باید آگاهانه سراغ آن بروید.
وقتی که ما وردپرس را شروع کردیم،
بسیاری از ۲۰ نفری که استخدام کردیم را هرگز از نزدیک ندیده بودم.
اما گاهی تا سال‌ها، به صورت آنلاین همکاری کردیم.
می‌خواستم آن را به یک دلیل ساده ادامه بدهم.
من باور دارم که استعداد و نبوغ
به طور مساوی در جهان پراکنده شده است.
اما موقعیت این طور نیست.
در سیلیکون‌ولی، شرکت‌های بزرگ فناوری
اساساً از یک آبگیر یا خلیج یکسان ماهی می‌گیرند.
یک شرکت پراکنده می‌تواند در کل اقیانوس شکار کند.
به جای استخدام کسی که ژاپن به دنیا آمده اما در کالیفرنیا زندگی می‌کند،
می‌توانید کسی را داشته باشید که هر جای دنیا که هست زندگی و کار کند،
بیدار شود و به خواب برود.
آنها درک متفاوتی از آن فرهنگ
و تجربه زندگی متفاوت را به ارمغان می‌آورند.
در پایهٔ تصمیم به پراکنده شدن،
میلی به دادن استقلال به افراد درباره نحوه انجام کارشان هست.
اگر در نقشی نباشید که ساعت‌های خاص مهم باشند،
می‌توانید برنامه‌تان را خودتان بریزید.
همه می‌توانند دفتری در سه‌کنج، پنجره، و غذایی که دوست دارند را داشته باشند،
می‌توانید تصمیم بگیرید کی موسیقی پخش شود و کی سکوت باشد.
می‌توانید تصمیم بگیرید اتاق چه دمایی باید داشته باشد.
می‌توانید زمان رفت‌وآمد را صرفه‌جویی کنید
و آن را صرف کارهایی کنید که برایتان مهم هستند.
نیروی کار پراکنده برای یک شرکت فناوری ایده‌آل است.
اما مردم اغلب از من می‌پرسند،
«این کار برای شما خوب است، اما بقیه چطور؟»
اگر یک دفتر دارید،
می‌توانید کارهایی کنید تا قابلیت پراکندگی ایجاد شود.
اول: همه چیز را ثبت کنید.
در یک دفتر، تصمیم‌گیری در لحظه آسان است،
در آشپزخانه، در پذیرایی.
اما اگر افراد از راه دور کار کنند
و بعضی اعضای گروه آن بحثی داشته باشند
که به آن دسترسی ندارند،
آنها می‌بینند که این تصمیم‌ها بدون اینکه دلیل آن را بدانند گرفته می‌شود.
همیشه ردی از جایی که بودید و فکری که داشتید باقی بگذارید.
این به بقیه اجازه می‌دهد از جایی که شما رها کردید پی‌گیری کنند.
این به افراد در مناطق زمانی مختلف اجازه می‌دهد تعامل کنند،
همچنین این فکر برای توسعه سازمان هم خوب است،
وقتی افرادی جدا می‌شوند و افرادی می‌پیوندند.
سعی کنید تا جای ممکن ارتباط آنلاین داشته باشید.
وقتی همه چیز مشترک و عمومی باشد، افراد جدید می‌توانند زود به بقیه برسند.
همچنین نیاز دارید که ابزارهای مناسب را پیدا کنید.
نرم‌افزارها و خدمات بسیاری هست که به ارتباط روزمره،
کنفرانس ویدیویی، و مدیریت پروژه کمک می‌کنند.
چیزهایی که روش کار کردن را تغییر داده‌اند احتمالاً‌ دیگر شیء نیستند.
چیزهایی هستند که از طریق کامپیوترتان به آنها دسترسی دارید.
پس با ابزارهای مختلفی که امکان همکاری را فراهم می‌کنند کار کنید
و ببینید کدام بهتر است.
زمان رودرروی سازنده ایجاد کنید.
در یک دفتر سنتی،
۴۸ هفته از سال را در یک جا هستید
و شاید سه یا چهار هفته نباشید.
ما سعی داریم این را برعکس کنیم: زمان دور هم جمع شدن ما کوتاه و فشرده است.
یک بار در سال یک ملاقات بزرگ برگزار می‌کنیم
که کل شرکت یک هفته دور هم جمع می‌شوند.
این زمان نیم به کار و نیم به بازی صرف می‌شود.
هدف اصلی برقراری ارتباط میان افراد است.
می‌خواهیم مطمئن شویم همه هم راستا هستند و درکی مشترک دارند،
و ارتباطی عمیق‌تر با همکارانشان دارند.
وقتی بقیه سال را با هم کار می‌کنند،
می‌توانند آن درک و یکدلی را به کار بگیرند.
و تمرین آخر:
به افراد انعطاف لازم را بدهید تا محیط کارشان را خودشان بسازند.
هر کس در اتوماتیک یک حقوق مشارکت دارد
که می‌تواند در فضای مشارکت صرف کند
یا فقط قهوه بخرد و از قهوه فروشی بیرونش نکنند.
گروهی در سیاتل تصمیم گرفتند حقوق‌شان را روی هم بگذارند
و محل کاری در یک اسکله ماهی‌گیری کرایه کنند.
هر کسی که به شرکت می‌پیوندد یک حقوق خانه-دفتر می‌گیرد.
این پولی است که می‌توانند در خرید صندلی مناسب، نمایشگر،
یا چیدمان میز مناسب خرج کنند، تا بتوانند سازنده‌ترین محیط را برای خود داشته باشند.
امروز، فقط چند شرکت هستند که اساساً پراکنده هستند.
در یک یا دو دهه، تخمین می‌زنم ۹۰ درصد شرکت‌هایی
که مسیر دنیا را تغییر خواهند داد
این گونه عمل خواهند کرد.
تکامل می‌يابند تا در اصل پرکنده باشند، یا توسط آنهایی که هستند جایگزین می‌شوند.
همین طور که فکر می‌کنید بعد از این چه می‌خواهید بسازید،
فکر کنید چطور می‌توانید به استعداد جهانی تلنگری بزنید،
به مردم درباره محل کار و زندگی‌شان استقلال بدهید
درحالی که هنوز کاملاً در هرآنچه با هم می‌سازید مشارکت می‌کنند.