دامنه کامل یک انفجار اتمی تقریباً غیرقابل‌تصور است.
امیدواریم کسی چنین اتفاق فاجعه باری را تجربه نکند.
اما یک سری اقدامات علمی وجود دارد
که می‌تواند جان صدها هزار نفر را
در مناطقی که اطراف انفجار اتمی هستند نجات دهد.
خب، این برنامه چیست،
دقیقاً ما را در برابر چه‌چیزی محافظت می‌کند؟
سلاح‌های اتمی برای ایجاد انفجار ویرانگرشان،
قدرت همجوشی هسته‌ای را فراهم می‌کنند--
که در آن هسته‌اتم به دو بخش تقسیم می‌شود.
این فرآیند، انرژی باورنکردنی آزاد می‌کند.
و در برخی از مواد، نوترون‌های حاصل از یک همجوشی هسته‌ای
توسط اتم‌های مجاور جذب شده،
و فرآیند تقسیم هسته‌ای تکرار می‌شود.
این واکنش‌های زنجیره‌ای می‌توانند طیف وسیعی از انفجار را تولید کنند،
اما یک انفجار معادل ۱۰,۰۰۰ تن تی‌اِن‌تی را در نظر بگیریم.
چنین انفجاری یک گلوله آتش به وجود می‌آورد
که می‌تواند چندین محله اطراف شهر را با هم نابود کند
و موج انفجار آن به ساختمان‌های چندین کیلومتر دورتر هم آسیب می‌رساند.
متأسفانه برای نجات کسانی که
در شعاع انفجار هستند، نمی‌توان کاری کرد.
اما برای کسانی که در معرض امواج انفجار و مناطق دورتر قرار دارند،
پروتکل علمی ما می‌تواند جان‌شان را نجات دهد.
و بااینکه ممکن است عجیب به نظر برسد،
اما بهترین راه محافظت از خویش قبل، در حین، و بعد از انفجار اتمی،
در خانه ماندن است.
دقیقاً مثل وقتی‌که خودمان را از طوفان و گردباد محافظت می‌کنیم،
باقی ماندن در یک ساختمان محکم می‌تواند از ما
در مقابل ترکش‌ها، گرما و تشعشعات انفجار حفاظت کند.
امواج ناشی از وقوع انفجار اتمی
در ثانیه‌های ابتدایی آن، تا چندین کیلومتر فراتر از شعاع مرکز انفجار پیشروی می‌کنند.
ساختمان‌های محکم در این محدوده می‌توانند در برابر امواج انفجار مقاومت کنند،
همچنین، با پناه گرفتن در مرکز یا زیرزمین این ساختمان‌ها
می‌توانیم از گزند گرما و اشیا پرتاب‌شده براثر انفجار در امان باشیم.
پیدا کردن پناهگاه زمانی که گلوله آتش نزدیک زمین اتفاق می‌افتد اهمیت بیشتری دارد،
در این حالت گلوله آتش هزاران تن خاک و آوار را
کیلومترها به بالا و درون اتمسفر می‌کشد.
همین‌طور که گلوله آتش سرد می‌شود،
اتم‌های ناپایداری ناشی از شکافت هسته‌ای با آوار ترکیب‌شده
و خطرناک‌ترین اثر درازمدت انفجار اتمی را به وجود می‌آورند:
ذرات رادیواکتیوی که بارش هسته‌ای نامیده می‌شود.
این ذرات که به‌اندازه دانه‌های شن هستند از خود تابش یوننده‌ای ساطع می‌کنند،
که قادر است الکترون‌ها را از مولکول‌ها و اتم‌ها جدا کند.
قرار گرفتن در معرض مقدار زیادی از تشعشعات می‌تواند منجر به خطراتی همچون تخریب سلولی،
سوختگی شدید، مسمومیت پرتوی، سرطان، و حتی مرگ برای افراد شود.
در ارتفاع چند کیلومتری زمین
توده‌هایی از این مواد خطرناک تشکیل می‌شود
و توسط بادهای اتمسفری جابه‌جا می‌شوند،
این روند می‌تواند باعث سطوح خطرناکی از بارش هسته‌ای
ده‌ها کیلومتر دورتر از مکان وقوع انفجار اتمی شود.
خوشبختانه، ساختمان‌ها علاوه بر آنکه در برابر موج انفجار از ما محافظت می‌کنند
حتی پناهگاه‌های بهتری در برابر بارش هسته‌ای هستند.
تأثیر مواد رادیواکتیو در اثر حرکت در فضا و جرم کاهش می‌یابد.
بنابراین با اینکه یک پنجره شکسته یا سالم
از ما در مقابل این ذرات محافظت چندانی نمی‌کنند،
اما در مقابل لایه‌های ضخیم فولاد، بتن و خاک فشرده
سطح بالایی از محافظت را ایجاد می‌کنند.
و چون بارش هسته‌ای نیمی از انرژی‌اش را در ساعت اول
و ۸۰ درصد انرژی‌اش را در روز اول از دست می‌دهد،
ماندن در یک محیط دربسته در ۲۴ ساعت اول شانس دور ماندن از
تأثیرات منفی تشعشعات هسته‌ای را بشدت افزایش می‌دهد.
بلافاصله پس از انفجار، حداقل ۱۵ دقیقه وقت دارید
تا قبل از شروع بارش هسته‌ای پناهگاهی پیدا کنید.
ازآنجایی‌که خطرناک‌ترین ذرات در بارش هسته‌ای سنگین‌تر هستند،
در هوا پایین آمده
و بر روی خیابان‌ها و بام‌ها جمع می‌شوند،
به همین دلیل بهترین پناهگاه‌ در زیرزمین یا طبقات میانی ساختمان‌های بلند است.
اما حتی اگر فردی در میان بارش هسته‌ای گیر افتاد،
هنوز راهکارهایی برای حفاظت از خود وجود دارد.
آن‌ها باید بعد از پیدا کردن یک مکان امن،
کفش‌ها و لباس‌های خود را در بیاورند،
پوست‌هایی که در معرض هوا قرار داشته بشویند،
و لباس‌های آلوده خود را درجایی دور از دسترس انبار کنید.
وقتی به پناهگاه می‌روید،
برای حداقل ۲۴ ساعت اقامت در پناهگاه برنامه‌ریزی کنید.
اگر پناهگاه در وضعیت بدی قرار دارد یا کسی در آن به مراقبت‌های فوری پزشکی نیاز دارد،
سعی کنید بعد از یک ساعت برای درخواست کمک از پناهگاه خارج شوید.
اما در حالت ایده آل،
داخل پناهگاه بمانید و منتظر پیام‌رسانی و دریافت اطلاعات از نیروهای امدادگر بمانید.
بااینکه ممکن است برق، خدمات تلفن همراه و اینترنت قطع شود،
احتمالاً سرویس‌های رادیویی به کار خود ادامه می‌دهند.
با گوش دادن به رادیو منتظر پیام‌ نیروهای امدادی بمانید
تا از بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید اطلاع پیدا کنید.
سلاح‌های اتمی از قدرتمندترین ابزارهای ویرانگر موجود بر روی زمین هستند،
و شاید تکیه کردن به اقدامات حفاظتی ساده‌ای که مطرح شد ساده‌لوحانه به نظر برسد.
اما تحقیقات و شبیه‌سازی‌های متعدد فواید رفتن به محیط‌های دربسته
و پناهگاه‌ها را نشان داده‌اند.
پس بااینکه امیدواریم هرگز با آن روبرو نشوید،
به یاد داشته باشید که به جایی دربسته بروید همانجا بمانید و منتظر پیام‌ها باشید.