Noor Inayat Khan, tehlikeli bir kaçışın tam ortasındaydı.
Bir müteffik ajanı olarak eylemlerinden dolayı hapsedilmişti
ancak bir tornavida ve diğer iki mahkumun yardımıyla
tekrar Paris yıldızlarının altındaydı.
Koşmaya başlayınca
düşünceleri onu bu noktaya getiren olaylara kaydı...
Hintli Müslüman bir babanın ve Amerikalı bir annenin çocuğu olarak
1914'te Moskova'da doğan Noor, oldukça huzurlu bir evde yetişmişti.
Ebeveynleri, müziğin ve merhametin gücüne inanan tasavvufi barış yanlılarıydı.
Paris'e taşındılar;
Noor orada gelişim psikolojisi okudu ve çocuk kitapları yayımladı.
Fakat tüm bunlar, İkinci Dünya Savaşı'nın gelişiyle değişti.
1940 yılının Mayıs ayında Alman ordusunun Paris'i işgal etmeye hazır olmasıyla
Noor ve erkek kardeşi zor bir kararla karşı karşıydılar.
Barışseverler olarak tüm anlaşmazlıkların
şiddete başvurmadan halledilmesine inanıyorlardı.
Ancak tüm Avrupa'daki yıkıma şahit olunca
karışmadan izlemenin bir seçenek olmadığına karar verdiler.
İngiltere'ye gittiklerinde
Noor Kadınlar Yardımcı Hava Kuvvetleri'ne gönüllü olarak katıldı
ve bir telsiz operatörü olarak eğitim gördü.
Mors alfabesi ve telsiz kullanımına kendini kaptırdı–
ama gizli bir örgüt tarafından izlendiğinden habersizdi.
İngiliz Özel Operasyon Yürütücüsü, Nazi işgali altındaki ülkelerdeki
Almanları sabote etmek için kurulmuştu.
Paris'i iyi bilen ve akıcı bir şekilde Fransızca konuşan
eğitimli bir telsiz operatörü olarak Noor cazip bir üyeydi.
Mülakatında telsiz kullanımının alan istihbaratında
en tehlikeli işlerden biri olduğu hakkında uyarılmıştı.
Operatörler, düşman topraklarına göze çarpan bir verici koymak zorundaydı
ve Operasyonlar Direktörlüğü yakalanırsa onu koruyamazdı.
Noor, görevi hemen kabul etti.
Barışçı ilkelerini mümkün olabildiğince devam ettirmeye kararlı olsa da
casusluk sanatını öğrenmek zorundaydı.
Akıllı şebekelerle irtibat kurmayı,
kilit açmayı, sorguya direnmeyi ve silah ateşlemeyi öğrendi.
1943 yılının Haziran ayında Angers'a, Paris'in güneyine, indi
ve sahte bir pasaport, bir tabanca ve biraz Fransız frankıyla
silahlanmış bir şekilde şehre doğru yola koyuldu.
Fakat şebekesi ifşa oldu.
İntikalinin bir hafta içinde
tüm ajan dostları tutuklanmış ve Noor eve çağrılmıştı.
Denetmenlerini kalmasına izin vermeleri için ikna etti–
ki bu altı telsiz operatörün işini tek başına yapması anlamına geliyordu.
İlerleyen aylar boyunca iz sürdü
ve Fransız direnişçilere erzak tedarik etti,
Nazi etkinliğinin raporlarını Londra'ya yolladı
ve müteffik askerler için güvenli geçiş sağladı.
Bu iş, Fransız direnişini ve müteffik akıllı şebekelerini kurmak için–
ve nihayetinde savaşı sonlandırmak için gerekliydi.
Sadece hızlı düşünmesi ve karizmasıyla birlikte
sık sık sorgudan kurtuldu.
Gestapo onu trende aradığında
onlara bir "film projektörü" turu yaptı.
Bir subay onun antenini astığını fark ettiğinde
radyoda müzik dinleme tutkusundan bahsetti
ve kabloyu bağlamasında yardım etmesi için onu cezbetti.
Tüm dört aylık görev süresinde pratik zekası ve dikkat çekmeden yapma becerisi
onu hiçbir zaman başarısızlığa uğratmadı.
Ancak cazibesi, ölümcül bir kıskançlığı canlandırdı.
1943 yılının Ekim ayında
Noor'u seven bir ajana aşık olan bir iş arkadaşının kız kardeşi
adresini Gestapo'ya sattı.
Noor, herhangi bir bilgi vermeyi reddetti,
yerine kaçışına odaklandı.
Muhafızlardan gizlice bir tornavida alarak
bir tavan penceresini gevşetebilmiş ve geceye sıvışabilmişlerdi.
Ancak tam mahkumlar kaçıp kurtulmaya başlamıştı ki
bir hava saldırısı sireni alarm verdi.
Noor tekrardan yakalanmış ve bir Alman hapishanesine gönderilmişti.
Daha sonrasında ise Dachau Toplama Kampı'na.
İşkence edilmesine, mahrum edilmesine ve soyutlanmasına rağmen
Noor, hiçbir şeyi ele vermedi.
İdamından önce "Özgürlük!" diyerek bağırdığı düşünülüyor.
Destansı fedakarlığından beri Noor, düşman hatlarının arkasından
gizli savaşlar yürüten bir kahraman olarak onurlandırılıyor–
asla birinin canını almadan özgürlüğün yolunu açarak.