Η Νόορ Ιναγιάτ Καν βρισκόταν στη διαδικασία μιας απόδρασης.
Είχε φυλακιστεί ως κατάσκοπος των Συμμαχικών Δυνάμεων.
Με ένα κατσαβίδι, αυτή και δύο συγκρατούμενοί της
κατάφεραν να βγουν έξω από τη φυλακή.
Όπως έτρεχε,
άρχισε να σκέφτεται τα γεγονότα που την είχαν οδηγήσει ως εκεί.
Κόρη ενός Ινδού μουσουλμάνου πατέρα και μιας Αμερικάνας μητέρας,
γεννήθηκε το 1914 στη Μόσχα και μεγάλωσε σε πολύ ήρεμο περιβάλλον.
Οι γονείς της ήταν Σούφι ειρηνιστές,
και πίστευαν στη δύναμη της μουσικής και της συμπόνιας.
Μετακόμισαν στο Παρίσι, όπου η Νόορ σπούδασε παιδική ψυχολογία
και έγραψε παιδικά βιβλία.
Όμως όλα άλλαξαν με την έναρξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.
Όταν τον Μάιο του 1940 οι Γερμανοί πλησίαζαν το Παρίσι,
η Νόορ και ο αδελφός της πήραν μια δύσκολη απόφαση.
Ενώ ως ειρηνιστές πίστευαν πως όλα λύνονται χωρίς τη βία,
η καταστροφή της Ευρώπης
τους ώθησε να μην μείνουν με τα χέρια σταυρωμένα.
Η Νόορ πήγε στην Αγγλία,
κατετάγη ως εθελόντρια στην Πολεμική Αεροπορία Γυναικών,
και έγινε χειρίστρια ασυρμάτου.
Ασχολήθηκε κατά κόρον με τηλεπικοινωνίες και κώδικα Μορς –
χωρίς να ξέρει ότι την παρακολουθεί μια μυστική οργάνωση.
Η βρετανική ομάδα «Επιχειρήσεις Ειδικών Αποστολών»
είχε ιδρυθεί για να υπονομεύει τους Γερμανούς στις κατεχόμενες χώρες.
Θεώρησαν τη Νόορ καλή υποψήφια για την ομάδα,
καθώς ήταν χειρίστρια ασυρμάτου, μιλούσε άπταιστα Γαλλικά και ήξερε καλά το Παρίσι.
Πριν την προσλάβουν,
την προειδοποίησαν πως η δουλειά της ήταν πολύ επικίνδυνη.
Οι χειριστές έπρεπε να μεταφέρουν έναν μεγάλο ραδιοπομπό σε εχθρική περιοχή,
και αν τους έπιαναν οι αντίπαλοι, κανείς δεν μπορούσε να τους προστατέψει.
Αποδέχτηκε τη δουλειά χωρίς δεύτερη σκέψη.
Παρόλο που ήθελε να μείνει πιστή στις ειρηνιστικές της αρχές,
έπρεπε να μάθει την τέχνη της κατασκοπείας.
Έμαθε πώς να έρχεται σε επαφή με δίκτυα πληροφοριών, να παραβιάζει κλειδαριές,
να αντεπεξέρχεται στις ανακρίσεις, και να πυροβολεί.
Τον Ιούνιο του 1943 προσγειώθηκε στην Ανζέρ, νότια του Παρισιού,
και κατευθύνθηκε προς την πόλη έχοντας πάνω της ένα πλαστό διαβατήριο,
ένα πιστόλι και λίγα γαλλικά φράγκα.
Όμως η ομάδα της προδόθηκε.
Μία εβδομάδα μετά την αποστολή της,
όλοι οι συνάδελφοί της συνελήφθησαν και της ζητήθηκε να γυρίσει πίσω.
Έπεισε τους ανωτέρους της να την αφήσουν να μείνει –
έτσι θα έκανε μόνη της τη δουλειά έξι ασυρματιστών.
Σε λίγους μήνες,
κατάφερε να παρέχει εφόδια στη Γαλλική Αντίσταση,
έστελνε αναφορές στο Λονδίνο για τη δραστηριότητα των Ναζί,
και φρόντιζε την ασφαλή μεταφορά συμμάχων στρατιωτών.
Οι πράξεις της συνέδραμαν ουσιαστικά να ενισχυθεί η Γαλλική Αντίσταση
και τα συμμαχικά δίκτυα πληροφοριών –
και εντέλει στο να λήξει ο πόλεμος.
Με μόνα όπλα της την ευστροφία και τη γοητεία,
υπεξέφευγε συχνά ανακρίσεις.
Όταν η Γκεστάπο της έκανε έλεγχο πάνω στο τρένο,
τους απέσπασε την προσοχή με τον προτζέκτορά της για ταινίες.
Όταν ένας αξιωματικός την είδε να αναρτά μια κεραία,
αυτή άρχισε να του λέει πόσο λάτρευε τη μουσική από το ραδιόφωνο –
και με τη γοητεία της τον έβαλε να περάσει το καλώδιο.
H θητεία της κράτησε τέσσερις μήνες
και ήταν πάντα εύστροφη και ευέλικτη.
Αλλά η γοητεία της είχε προκαλέσει θανάσιμη ζήλια.
Τον Οκτώβριο του 1943, η αδελφή ενός συναδέλφου της,
από ζήλια που ο πράκτορας που αγαπούσε ήταν ερωτευμένος με τη Νόορ,
πούλησε τη διεύθυνσή της στην Γκεστάπο.
Η Νόορ δεν αποκάλυψε τίποτα για την ομάδα της
και σχεδίαζε την απόδρασή της.
Κατάφερε να κρύψει ένα κατσαβίδι
και έτσι μπόρεσαν να αποδράσουν τη νύχτα από τον φεγγίτη.
Αλλά μόλις άρχισαν να τρέχουν για να φύγουν,
ήχησαν οι σειρήνες για αεροπορική επίθεση.
Ξανασυνέλαβαν τη Νόορ και την έστειλαν σε φυλακή στη Γερμανία,
και μετά στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου.
Παρά τα βασανιστήρια, τις στερήσεις και την απομόνωση,
δεν αποκάλυψε τίποτα.
Πριν την εκτέλεσή της
φημολογείται πως φώναξε «Ελευθερία!»
Μετά την ηρωική της αυτοθυσία,
η Νόορ τιμήθηκε ως ηρωίδα που πολέμησε μυστικά πίσω από τις γραμμές του εχθρού,
και ετοίμασε τον δρόμο για την ελευθερία χωρίς να στερήσει ούτε μία ζωή.