Bizans imparatoru
Alexios Kommenos,
savaşta ordusunu İskit topluluğunun
üzerine saldı.
İyi şans için
Hristiyan alemindeki
en kutsal emanetlerden birini taşıyordu:
Meryem Ana'ya
ait olan örtü.
Maalesef faydası dokunmadı.
Sadece ordusu yenilmekle kalmadı,
kaçarken İmparator
kalçasından bıçaklandı.
Yetmezmiş gibi
kuvvetli rüzgar emaneti taşımayı o kadar zorlaştırdı ki
kaçarken çalıların arasına
saklamak zorunda kaldı.
Fakat kaçarken bile,
silah arkadaşlarını kurtarmak için
birkaç İskit öldürmeyi başardı.
En azından Alexios'un kızı Anna,
altmış sene sonra
hikayeyi böyle anlattı.
Uzun hayatının son on yılını
babasının saltanat tarihini anlatan
beş yüz sayfalık Aleksiad'ı yazarak geçirdi.
Yunanca yazılan kitap,
Yunan destanları ve tarihi yazıları
örnek alınarak yazıldı.
Fakat Anna'nın geleneksel yazarlardan farklı
ve daha kurnaz bir görevi vardı:
Kendi ailesi hakkında yazan
bir prenses olarak
Alexios'un utanç verici
kalçadan bıçaklanma olayı gibi olayları
doğru tasvir etme sorumluluğu ile
soyuna olan sadakatini
dengelemek zorunda kaldı.
Babasının yönetiminde
bir ömür boyu çalışma ve katılım
Anna'yı bu girişim için hazırladı.
Anna 1083 yılında doğdu,
kısa süre sonra babası
on yıllarca süren acımasız iç savaş
ve isyanların ardından
Roma İmparatorluğunu ele geçirdi.
Başa geçtiğinde
İmparatorluk derin bir çöküşteydi
ve her bir yandan tehdit ediliyordu:
Doğuda Selçuk Türkleri,
batıda Normanlar
ve kuzeyde İskit akıncıları tarafından.
Anna'nın çocukluk
ve ergenlik dönemi boyunca
Alexios imparatorluğunun sınırlarını korumak için
sürekli gazvelerde savaştı,
hatta Haçlılarla
huzursuz bir ittifak bile kurdu.
Bu sırada Konstantinopolis'te
Anna kendi savaşını veriyordu.
Bir Bizans prensesi için
münasip sayılan,
âdâb-ı muaşeret ve İncil gibi
konuları çalışması bekleniyordu
ama klasik mitleri ve felsefeyi
tercih etti.
Bu malzemeye erişebilmesi için
Antik Yunanca okumayı ve konuşmayı
geceleri gizlice çalışarak öğrenmesi gerekti.
Sonunda ailesi
ne kadar ciddi olduğunun farkına vardı
ve ona öğretmen tuttular.
Anna çalışmalarını
klasik edebiyat, sözbilim, tarih,
felsefe, matematik, astronomi
ve tıbba genişletti.
Hatta bir âlim,
onun sürekli
daha fazla Aristo yorumu istemesinin
gözlerini yorduğundan yakındı.
Anna on beş yaşında,
aileler arasındaki
eski çatışmaları gidermek
ve Alexios'un saltanatını güçlendirmek için
Nikephoros Bryennios ile evlendi.
Neyse ki Anna ve Nikephorosun
zamanın önde gelen âlimlerini
barındıran ve tartışan
birçok ortak entelektüel ilgi alanı paylaşıyorlardı.
Bu sırada Alexios'un askeri seferleri
sonuç getirmeye başladı;
imparatorluğun eski topraklarının çoğu
geri alınıyordu.
Babası yaşlandıkça
Anna ve kocası,
imparatorluk görevlerinde ailesine yardımcı oluyorlardı.
Bu süre boyunca Anna,
söylentilere göre
insanların yönetimle olan anlaşmazlıklarının
giderilmesini destekliyordu.
Alexios'un ölümünden sonra
Anna'nın kardeşi John tahta çıktı,
Anna da felsefe ve ilime
geri döndü.
Kocası,
büyük babasının
Alexios'dan daha iyi bir imparator olacağına dair
bir tarihçe yazdı
ama Anna buna katılmadı.
Babasının imparator olarak
davasının esasını anlatan
Aleksiad üzerinde çalışmaya başladı.
Bizans tarihinin
son 11. ve 12. yüzyıllarını kapsayan Aleksiad,
Aleksios'un saltanatının çalkantılarını,
ebeveynlerinin ve eşinin
ölümünün düşüncesinin bile
Anna'yı göz yaşlarına boğması gibi
Anna'nın kendi tepkilerini anlatıyor.
Bu duygusal kısımları
kadınların
savaşlar ve imparatorluklar hakkında
yazmaması gerektiğine inanan bir topluma
daha hoş gelmesi umuduyla dahil etmiş olabilir.
Babasına olan sadakati
saltanatının lehine olduğu açık olsa da
olaylara kendi eleştirilerini ve görüşlerini de
dahil etti.
Ölümünden sonraki yüzyıllarda
Anna'nın Aleksiad'ı tekrar tekrar basıldı
ve hala Aleksios'un saltanatına
şahitlik eden
paha biçilemez bir tanık.
Destansı tarih anlatımıyla
Anna Komnene,
tarihteki yerini sağlama aldı.