Podstawowa funkcja tłuszczu to gromadzenie zapasów.
W czasach prehistorycznych, naturalna selekcja sprzyjała genotypom,
które przetrwały trudne warunki, gromadząc jak najwięcej tłuszczu.
Niedożywienie było normą w historii ludzkości,
więc genetyka rozwijała się w kierunku gromadzenia tłuszczu.
Kiedy tkanka tłuszczowa stała się problemem?
Negatywnych skutków nadwagi nie było nawet w literaturze medycznej
aż do XVIII wieku.
Postęp technologiczny wraz ze środkami na rzecz zdrowia publicznego
skutkowały poprawą ilości, jakości i różnorodności pożywienia.
Utrzymująca się obfitość umożliwiła zdrowszej populacji
wzrastać ekonomicznie.
Produkcja wzrosła, a z nią czas wolny
i centymetry w pasie.
W połowie XIX wieku nadwaga czy otyłość
zostały uznane przyczynami złego stanu zdrowia,
sto lat później, jako schorzenia prowadzące do śmierci.
Jaka jest różnica między nadwagą a otyłością?
Obliczenie BMI wyjaśnia tę kwestię.
Jeśli ktoś waży 65 kg
i ma 1,5 m wzrostu,
jego BMI to około 29.
Otyłość to stan nadmiernej tkanki tłuszczowej
występujący, gdy BMI przekracza 30,
nadwaga występuje w przedziale 25-29,9.
BMI jest pomocnym narzędziem szacującym prawidłową wagę,
ale procent tkanki tłuszczowej można tylko ustalić
w oparciu o dodatkowe informacje, jak obwód w pasie
i masa mięśniowa.
Atleci mają naturalnie wyższe BMI.
Więc jak stajemy się otyli?
Otyłość jest spowodowana niezbilansowaniem energii.
Jeśli napływ energii z kalorii
jest większy od tej zużywanej poprzez wysiłek fizyczny,
organizm gromadzi dodatkowe kalorie w postaci tłuszczu.
Zazwyczaj brak równowagi jest uwarunkowany wieloma przyczynami
oraz wyborami.
Dorośli powinni ćwiczyć co najmniej 2,5 godziny tygodniowo,
a dzieci całą godzinę dziennie.
Jeden na czterech dorosłych i osiem na dziesięć nastolatków
nie są wystarczająco aktywni.
Pełne kalorii przetworzone jedzenie oraz rosnące porcje
połączone z wszechobecnym marketingiem
prowadzą do biernego objadania się.
Ograniczone zasoby
i brak dostępu do zdrowych produktów w przystępnej cenie
powodują jeszcze wyższe ryzyko w społeczeństwach mniej uprzywilejowanych.
Nasza struktura genetyczna też odgrywa tu rolę.
Badania na rodzinach i rozdzielonych bliźniętach
wykazały wyraźne predyspozycje dziedziczenia wzrostu wagi.
Niedawne badania odkryły związek między otyłością,
a odmianami bakterii żyjącymi w naszym układzie pokarmowym.
Bez względu na przyczynę, otyłość jest rosnącą w siłę, globalną epidemią.
Znacząco podwyższa ryzyko chorób,
takich jak cukrzyca,
choroby serca,
udary mózgu,
wysokie ciśnienie krwi
i rak.
Dotyka każdą grupę wiekową, płeć czy grupę socjoekonomiczną,
zarówno w rozwiniętych, jak i rozwijających się krajach.
Przy 60% wzroście dziecięcej otyłości na świecie przez zaledwie 20 lat,
problem jest zbyt poważny by go zignorować.
Przy otyłości powrót do zdrowia jest stopniowo coraz trudniejszy.
Hormonalne i metaboliczne zmiany obniżają zdolność ciała do reakcji na przegrzanie.
Po utracie wagi, dawnej otyła osoba spala mniej kalorii,
robiąc te same ćwiczenia,
co osoba, która naturalnie ma taką samą wagę,
czyniąc jeszcze trudniejszym pozbycie się nadmiaru tłuszczu.
Podczas tycia
upośledzone ścieżki sygnałowe utrudniają mózgowi
mierzenie spożycia jedzenia i gromadzenia tłuszczu.
Jednakże istnieją pewne dowody na to,
że dobrze monitorowane, długotrwałe zmiany w zachowaniu
mogą prowadzić do poprawy otyłościowych kwestii zdrowotnych.
A utrata wagi spowodowana utrzymaniem zmian stylu życia
czy inwazyjnym leczeniem, jak operacja bariatryczna,
mogą poprawić insulinoodporność i zmniejszyć ryzyko zapaleń.
Co kiedyś zapewniało przetrwanie, teraz działa przeciwko nam.
Przyrost ludności na świecie zwalnia się i zwiększa,
świadome odżywianie i zdrowsza waga
są konieczne dla naszego dobrego samopoczucia.
Przy epidemii w każdym państwie na świecie
z różnych socjoekonomicznych powodów,
otyłość nie może być traktowana jak osobny temat.
Wzrost działań globalnych, by temu zapobiec
jest konieczny, by uporać się z wagą świata.