Spieren.
We hebben er meer dan 600.
Ze vormen tussen de 33% en 50% van ons lichaamsgewicht,
en samen met bindweefsel
houden ze ons bij elkaar en sterk, en helpen ons te bewegen.
Of krachtsport nou wel of niet je vrijetijdsbesteding is,
spieren hebben continu je aandacht nodig,
omdat de manier waarop je ze dagelijks behandelt,
bepaalt of ze zullen verschrompelen of groeien.
Stel je staat klaar voor een deur om hem open te trekken.
Je brein en spieren zijn prima in staat om je te helpen dit doel te bereiken.
Eerst sturen je hersenen een signaal om de zenuwcellen aan te drijven in je arm.
Wanneer die dit bericht ontvangen, vuren ze af,
waardoor spieren samentrekken en ontspannen,
welke aan de botten trekken in je arm en de nodige beweging produceren.
Hoe groter de uitdaging, des te meer de hersensignalen groeien
en hoe meer motoreenheden het inschakelt om je taak te vervullen.
Maar wat als de deur is gemaakt van stevig ijzer?
Op dit moment zijn jouw armspieren op zichzelf
niet in staat om voldoende spankracht te produceren om haar te openen,
dus vraagt je brein andere spieren om hulp.
Je zet je voeten op de grond, spant je buik en strekt je rug
om genoeg kracht te produceren om haar open te rukken.
Je zenuwstelsel heeft zojuist de middelen benut waarover je al beschikt,
andere spieren,
om te voldoen aan de eis.
Terwijl dit allemaal gebeurt,
ondergaan je spieren een andere soort cellulaire verandering.
Zodra je ze blootstelt aan stress ervaren ze microscopische schade,
wat in dit verband gewenst is.
Als reactie daarop laten de beschadigde cellen
inflammatoire moleculen vrij, genaamd cytokinen,
die het immuunsysteem activeren om de blessure te herstellen.
Hier ontstaat de magische spieropbouw.
Hoe groter de schade aan het spierweefsel,
des te meer je lichaam nodig heeft om zichzelf te herstellen.
De resulterende cyclus van schade en herstel
maakt uiteindelijk spieren groter en sterker:
ze passen zich aan aan geleidelijk grotere eisen.
Aangezien ons lichaam al is aangepast aan de meeste dagelijkse bezigheden,
produceren ze meestal niet voldoende stress
om nieuwe spieropbouw te stimuleren.
Om meer spiermassa op te bouwen in een proces genaamd hypertrofie,
moeten onze cellen worden blootgesteld aan grotere werklasten dan ze gewend zijn.
Sterker nog, als je niet continu je spieren weerstand biedt,
zullen ze verschrompelen
middels het zogenaamde spieratrofie-proces.
Het blootstellen van de spier aan een hogere spanning, daarentegen,
vooral terwijl de spier zich verlengt,
ook wel excentrische contractie genoemd,
produceert effectieve training voor meer opbouw.
Toch rekenen spieren op meer dan enkel activiteit om te groeien.
Zonder goede voeding, hormonen en rust
zou je lichaam niet in staat zijn om beschadigde spiervezels te herstellen.
Proteïne in ons dieet onderhoudt de spiermassa
door bouwblokken voor nieuw weefsel aan te bieden
in de vorm van aminozuren.
Voldoende eiwitinname in combinatie met natuurlijk voorkomende hormonen,
zoals insuline-achtige groeifactor en testosteron,
brengen het lichaam in een toestand waarin weefsel herstelt en groeit.
Dit vitale herstelproces vindt voornamelijk plaats wanneer we rusten,
vooral als we 's nachts slapen.
Geslacht en leeftijd beïnvloeden dit herstelmechanisme,
daarom hebben jonge mannen met meer testosteron
een streepje voor in het spieropbouwspel.
Genetische factoren spelen ook een rol in iemands capaciteit om spieren te kweken.
Sommige mensen hebben sterkere afweerreacties op spierschade
en zijn beter in staat om beschadigde spiervezels te herstellen en vervangen,
waardoor hun spieropbouw toeneemt.
Het lichaam reageert op de eisen die je stelt.
Als je je spieren scheurt, goed eet, rust en dit herhaalt,
creëer je de gelegenheid om je spieren zo groot en sterk mogelijk te maken.
Spieren zijn zoals het leven:
zinvolle groei vereist uitdaging en stress.