Prawdopodobnie siedzisz, by oglądać ten film.
Nikomu nie zaszkodzi kilka minut siedzenia.
Ale im dłużej siedzisz, tym gorzej czuje się twoje ciało.
Siedzi i odlicza chwile, aż znów wstaniesz
i zabierzesz je na spacer.
Może to brzmi niedorzecznie.
Przecież nasze ciała uwielbiają siedzieć?
Niezupełnie.
Owszem, siadając na chwilę, możemy się odstresować,
lub odpocząć po ćwiczeniach.
Ale nasz obecny styl życia sprawia, że siedzimy dłużej niż się poruszamy.
Nasze ciała nie zostały stworzone do siedzącego trybu życia.
Wręcz przeciwnie.
Ludzkie ciało zostało stworzone do ruchu.
Dowody na to można znaleźć w jego budowie.
Jesteśmy zbudowani z ponad 360 stawów i około 700 mięśni,
które umożliwiają nam płynne poruszanie się.
Wyjątkowa postawa ciała pozwala nam się wyprostować
wbrew sile grawitacji.
Krew krąży prawidłowo, kiedy się poruszamy.
Komórki nerwowe też korzystają na ruchu.
Skóra jest elastyczna, by dopasowywać się do ruchów.
Skoro więc każdy centymetr ciała jest przygotowany na ruch,
co się dzieje, kiedy się nie ruszamy?
Zacznijmy od istoty problemu.
Kręgosłup jest długą konstrukcją
złożoną z kręgów oraz chrząstek umieszczonych między nimi.
Dzięki stawom, mięśniom i ścięgnom przyczepionym do kręgów
wszystko trzyma się razem.
Często siedzimy z zaokrąglonymi plecami i opadniętymi ramionami.
Pozycja ta kładzie nierówny nacisk na kręgosłup.
Z czasem powoduje to zużycie chrząstek międzykręgowych,
przeciążenie niektórych ścięgien i stawów,
oraz napięcie mięśni, które naciągają się,
aby dostosować się do zaokrąglonych pleców.
Przy takiej zgarbionej pozycji ciała zmniejsza się objętość klatki piersiowej,
pozostawiając płucom mniej miejsca na rozszerzanie się.
Stanowi to problem, bo chwilowo ograniczamy ilość tlenu,
który wypełnia płuca i przedostaje się do krwi.
Wokół szkieletu mamy mięśnie, nerwy, tętnice i żyły,
które tworzą tkankę miękką.
I właśnie siedząc napieramy, uciskamy i zgniatamy ją,
co stanowi dla tkanki duże obciążenie.
Czy czuliście kiedykolwiek drętwienie i opuchnięcie kończyn podczas siedzenia?
W miejscach, które są najbardziej ściśnięte
mogą zostać zablokowane nerwy, tętnice i żyły.
Ogranicza to sygnały nerwowe, co powoduje drętwienie
i zmniejsza ciśnienie krwi w kończynach, powodując ich opuchnięcie.
Długotrwałe siedzenie czasowo dezaktywuje lipoproteinę lipazę,
specjalny enzym znajdujący się w ścianach naczyń krwionośnych,
który rozbija tłuszcze w krwi.
Dlatego siedząc gorzej spalamy tłuszcze, niż podczas ruchu.
A jaki wpływ ma brak aktywności na mózg?
Prawdopodobnie, aby używać mózgu, najczęściej siadasz.
Jak na ironię, długie siedzenie nie służy temu.
W pozycji siedzącej zmniejsza się przepływ krwi
i spada ilość tlenu, który dociera do układu krwionośnego z płuc.
Mózg potrzebuje obu tych rzeczy do działania.
Dlatego poziom koncentracji prawdopodobnie spadnie,
na skutek zmniejszonej aktywności mózgu.
Niestety negatywne skutki siedzenia są nie tylko krótkotrwałe.
Ostatnie badania wykazały, że siedzenie przez długi czas
jest związane z występowaniem niektórych nowotworów i chorób serca,
a także może przyczynić się do cukrzycy, oraz chorób nerek i wątroby.
Naukowcy odkryli, że rocznie na świecie
brak aktywności jest przyczyną około 9% przedwczesnych zgonów.
To ponad 5 milionów ludzi.
Tak więc to, co wydaje się nieszkodliwym nawykiem,
istotnie wpływa na nasze zdrowie.
Rozwiązanie tego rosnącego zagrożenia na szczęście jest proste i intuicyjne.
Jeśli naprawdę musisz siedzieć,
staraj się prostować zgarbiony kręgosłup.
A jeśli nie musisz siedzieć,
próbuj poruszać się częściej.
Warto ustawić przypomnienie, żeby wstawać co pół godziny.
Doceń, że ciało jest stworzone do ruchu, a nie siedzenia.
Skoro film już się kończy, może by tak wstać i się rozciągnąć?
Zafunduj ciału spacer.
Podziękuje ci za to później.