تتو یا خالکوبی در رسانه های مشهور بچشم می خورد
اغلب یا نشان انسانی خطرناک و منحرف بوده
یا هوس دوران جوانی از مُد روز.
اما با وجود اینکه شکلهای خالکوبی می آیند و می روند
و معنی آنها در فرهنگها بطور چشمگیری تفاوت دارد،
انجام خالکوبی به اندازه خودِ تمدن قدمت دارد.
علامتهای تزئینی روی پوست در بقایای انسانها
در سراسر دنیا کشف شده،
و قدیمی ترین آن در یک مومیایی اهل پرو مربوط به شش هزار سال قبل از میلاد بر میگردد.
اما تا بحال فکر کردید عملکرد خالکوبی براستی چگونه است؟
شاید بدانید که ما پوست می اندازیم،
حدود سی تا چهل هزار سلول پوست در هر ساعت از دست می دهیم.
این یعنی حدود یک میلیون در روز.
پس چطور خالکوبی به مرور زمان بهمراه اون سلولها ریخته نمی شود؟
پاسخ ساده این است که در خالکوبی ، پیگمنت ها در عمق بیشتری از سطح بیرونی پوست
که متناوبا" ریخته می شود، قرار می گیرند.
در طول تاریخ، فرهنگهای مختلف روشهای متفاوتی برای انجام آن بکار می بردند.
اما اولین دستگاه مدرن خالکوبی (تتو)
برگرفته از دستگاه قلم اکتریکی اختراع توماس ادیسون بوده
و با برق کار می کرد.
دستگاههای خال کوبی امروزی
سوزنهای ریزی حامل رنگ را بدرون پوست وارد می کنند
با فرکانس ۵۰ تا ۳٫۰۰۰ بار در دقیقه.
سوزنها، با سوراخ کردن و عبور از اپیدرم
رنگ را به عمق لایه درم تراوش می کنند،
لایه ای که شامل فیبرهای کلاژن، اعصاب، غدد و رگهای خونی و غیره است.
هربار که سوزن وارد می شود، زخمی ایجاد کرده
که به بدن هشدار می دهد تا فرآیند التهابی را شروع کند،
سلولهای سیستم ایمنی، به منطقه زخم فرا خوانده شده تا پوست را ترمیم کنند.
و همین فرآینده که خالکوبی را همیشگی می کنه.
ابتدا، سلولهای مخصوصی بنام ماکروفاژ (یاخته های بیگانه خوار)
مواد مهاجم را خورده تا از این طریق التهاب ایجاد شده را پاکیزه کنند.
همینطور که این سلولها در طول سیستم لنفاوی عبور می کنند،
برخی با شکمی پر از ماده رنگی به غدد لنفاوی برمیگردند،
در حالیکه بقیه در لایه درم باقی می مانند.
وقتی از هیچ طریقی نمی توانند از دست پیگمنت ها خلاص شوند،
رنگ درون آنها از روی پوست دیده می شود.
برخی از ذرات رنگی نیز در بافت ژله مانند لایه درم معلق می مانند،
در حالیکه بقیه توسط سلولهای پوستی بنام فیبروپلاستها احاطه شدند.
ابتدا، رنگ در اپیدرم رسوب می کنه،
ولی با بهبود لایه پوست، سلولهای اپیدرمی آسیب دیده می ریزند،
و با سلولهای جدید عاری از رنگ جایگزین می شوند
سطحی ترین لایه پوستی مثل آفتاب سوختگی که در حال بهبود است، پوست می اندازد.
تاول زدن یا پوسته شدن بطور معمول در خالکوبی حرفه ای دیده نمی شود
و بازسازی کامل اپیدرمی ۲ تا ۴ هفته زمان می برد
که در این مدت باید از قرار گرفتن در معرض آفتاب و شنا کردن خودداری کرده تا رنگ خالکوبی کمرنگ نشود.
هرچند سلولهای پوستی در جای خود باقی مانده تا از بین بروند.
آنوقت، خودشون و رنگ، همه توسط جوانترین سلولهای اون حوالی بلعیده می شوند
بدین ترتیب رنگ در جای خود باقی می ماند.
اما خالها به مرور زمان کمرنگ می شود چون بدن نسبت به ذرات رنگی بیگانه عکس العمل نشان داده
کم کم آنها را تجزیه می کند تا توسط ماکروفاژهای سیستم ایمنی از میان برداشته شوند.
تابش اشعه ماورای بنفش نیز می تواند به روند تجزیه پیگمنت ها کمک کند،
هرچند استفاده از کرم ضد آفتاب این امر را کاهش می دهد.
اما از آنجائیکه سلولهای پوستی تقریبا" ثابت هستند،
بیشتر رنگ در اعماق پوست برای تمام عمر فرد باقی می ماند.
اما اگر خالکوبی در پوست شما برای تمام عمر بماند، آیا راهی برای پاک کردن آن هست؟
از لحاظ تکنیکی بله.
امروزه، لیزر به داخل اپیدرم نفوذ کرده
و پیگمنتهای رنگی زیرین با طول موجهای متفاوت را در هم می شکند،
رنگ سیاه برای هدف گیری ساده ترین است.
اشعه لیزر، گلبولهای رنگی را به ذرات کوچکتر می شکند
تا ماکروفاژها بتوانند آنها را از محل دور کنند.
اما از بین بردن برخی رنگها سخت تر از بقیه است،
و احتمال بروز مشکلاتی است.
به همین دلیل، از بین بردن تتو به مراتب سخت تر از زدن آن است
اما غیر ممکن نیست.
بنابراین یک خالکوبی ممکنه براستی برای همه عمر نماند،
اما عمر خالکوبی بیش از عمر هر فرهنگ حاضر است.
و محبوبیت دائمی آنها بدان معنی است که هنر خالکوبی پابرجا می ماند.