အရာအားလုံးကို အက်တမ်တွေနဲ့ပြုလုပ်ထားပြီး အက်တမ်ဆိုတာ
အင်မတန်ပဲ သေးငယ်လှတဲ့
အမှုန်ဆိုတာကို ခင်ဗျား သိထားပြီး ဖြစ်မှာပါ။
အက်တမ်တိုင်း ဝတ်ဆံတစ်ခုရှိကာ
ယင်းကို ပရိုတွန် ခေါ်
လျှပ်ဖို ဓာတ်ဆောင်အမှုန်
အနည်းဆုံး တစ်ခုနဲ့ ပြုလုပ်ပါတယ်။
ပြီးတော့ ဝတ်ဆံ အများစုမှာ
နယူထရွန် ခေါ် လျှပ်စစ်ဓာတ်မဲ့ အမှုန်တချို့ ပါရှိပါတယ်။
ဒီ ဝတ်ဆံကို
အီလက်ထရွန် ခေါ် လျှပ်မဓာတ်ဆောင် အမှုန်တွေက ဝန်းရံပါတယ်။
အက်တမ်တစ်လုံးရဲ့ ပင်ကိုအမှတ်လက္ခဏာကို
ထိုအက်တမ်ရဲ့ နျူးကလိယပ်ထဲက ပရိုတွန် အရေအတွက်နဲ့သာ အဆုံးအဖြတ်ပေးပါတယ်။
ဟိုက်ဒြိုဂျင်က ပရိုတွန် တစ်လုံးပဲရှိလို့ ဟိုက်ဒြိုဂျင်ပါ။
ကာဗွန်က ခြောက်လုံးရှိလို့ ကာဗွန်ပါ။
ရွှေဟာ ၇၉လုံး ရှိလို့ ရွှေ...
စသည်ဖြင့်ပေါ့။
ခဏလောက်တော့ သဝေထိုးပါရစေ။
အက်တမ် တည်ဆောက်ပုံအကြောင်း ကျုပ်တို့ ဘယ်လိုသိလာလဲ။
ပရိုတွန်၊ နယူထရွန်၊ အီလက်ထရွန်တွေကို ကျုပ်တို့ မမြင်နိုင်ပါဘူး။
ဒီတော့ စမ်းသပ်မှုများစွာလုပ်ပြီး
ဖြစ်သင့်တဲ့ ပုံစံကို တည်ဆောက်ယူပါတယ်။
စမ်းသပ်မှုတချို့ ထပ်လုပ်ပြီး
ပုံစံကိုက်ညီမှု ရှိ၊ မရှိကြည့်ပါတယ်။
ကိုက်ညီရင် သိပ်ကောင်းပေါ့
မကိုက်ညီရင်၊ ပုံစံအသစ်တစ်ခု လုပ်ဖို့ အချိန်ကျပါပြီ။
ဘီစီ ၄၀၀ ရာစု Democritus လက်ထက်မှစတင်ကာ ကျုပ်တို့မှာ
သိပ်ကိုကွဲပြားကြတဲ့ အက်တမ် ပုံစံများစွာရှိ၍
နောက်ထပ်လည်း
သေချာပေါက် ရှိလာဦးမှာပါ။
ဟုတ်ကဲ့ သဝေထိုးလို့ ပြီးပါပြီ။
အက်တမ့်ဝတ်ဆံတွေက အတူတူ ပူးကပ်နေလိုပေမဲ့ လွတ်လပ်စွာ-
ရွေ့လျားလိုတာ အီလက်ထရွန်တွေပါ။
ဒါကြောင့် အီလက်ထရွန်တွေကို ဓာတုဗေဒသမားတွေက နှစ်သက်ကြပါတယ်။
သူတို့ကို ပေါင်းဖက်နိုင်မလား
ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။
အီလက်ထရွန်တွေက
ပွေလီဆန်းပြားပေမဲ့ ကျုပ်တို့ လုပ်ဆောင်ချက်ပေါ်မှုတည်ကာ
ဘေ့စ်ဘော ဘောလုံးလို
အမှုန်သဘော သို့မဟုတ် ရေလှိုင်းလို
လှိုင်းသဘော ပြုမှုတတ်ပါတယ်။
အီလက်ထရွန်နဲ့ ပတ်သက်လို့ အဆန်းကြယ်ဆုံးထဲက
တစ်ခုက ရှိတဲ့နေရာကို တိကျစွာ မပြောနိုင်တာပါ
ဒါ ကျုပ်တို့မှာ စမ်းသပ်ကရိယာ မရှိ၍ မဟုတ်ပါ၊
ဒီ မရေရာမှုဟာ ကျုပ်တို့
အီလက်ထရွန် ပုံစံရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လို့ပါပဲ။
ဒီတော့ သူတို့ကို နေရာအသေ မှတ်လို့မရနိုင်ကောင်းပါ။
ဒါပေမဲ့ အီလက်ထရွန်တစ်လုံးကို နျူးကလိယပ် ဝန်းကျင် တစ်နေရာရာမှာ
ရှာတွေ့ဖို့ သေချာတဲ့ ဖြစ်တန်စွမ်းကိုတော့
ကျုပ်တို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။
အဲဒီတော့ ကျုပ်တို့က နောက်ဆက်တွဲ မေးခွန်း မေးနိုင်တဲ့ သဘောပါ။
အကယ်၍ ရှာလိုတဲ့ အီလက်ထရွန်ကို
ရှာတွေဖို့ ၉၅% သေချာစေမယ့် ပုံတစ်ပုံကို
နျူးကလိယပ် ဝန်းကျင်မှာ ကျုပ်တို့ ဆွဲသားခဲ့ရင်
အဲဒီပုံက ဘာပုံနဲ့ တူလိမ့်မလဲ။
ဒီမှာ အဲဒီပုံတွေထဲက တချို့ပါ။ ဓာတုဗေဒ သမားတွေက
သူတို့ကို Orbital တွေလို့ခေါ်ပါတယ်။
ပြီးတော့ ပတ်လမ်းတစ်ခုစီက
တခြားဟာတွေ ထက်စာရင် ၎င်းမှာ စွမ်းအင်ရှိတာ
ဘယ်လောက်ဆိုတာမှာ မူတည်ပါတယ်။
Orbital တစ်ခုက စွမ်းအင်ပိုများလေလေ
၎င်းကို ရှာတွေ့ဖို့ အလားအလာကောင်းက
နျူးကလိယပ်မှ ပိုဝေးရာပါ။
စကားမစပ်၊ ကျုပ်တို့ ၉၅% ရွေးပြီး
ဘာကြောင့် ၁၀၀% မရွေးတာလဲ။
ကောင်းပြီ၊ ဒါက ကျုပ်တို့ရဲ့
အီလက်ထရွန်ပုံစံမှာ နောက်ထပ်ဆန်းကြယ်မှုပါ။
နျူးကလိယပ်မှ ဝေးကွာလာတဲ့ အီလက်ထရွန်ကို
ရှာတွေ့ဖို့ ဖြစ်တန်စွမ်းက အနည်းနဲ့
အများဆိုသလို ထပ်ညွှန်းကိန်း
မှီချက်အတိုင်း စပြီးလျော့ကျလာပါတယ်။
ဒါက သုညကို ချဉ်းကပ်သွားတယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ
သုညထိတော့ ဘယ်တော့မှ ရောက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒီတော့ အက်တမ်တိုင်းမှာ
၎င်းရဲ့ အီလက်ထရွန်တွေထဲမှ တစ်လုံးဟာ စကြ၀ဠာရဲ့ တဘက်စွန်းမှာ
တင်္ဂအချိန်အတွင်း ရှိဖို့က အတိုင်းအတာ တစ်ခုထိငယ်မှာပါ
ဒါပေမဲ့
သုည မဟုတ်တဲ့ ဖြစ်တန်စွမ်းပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ အီလက်ထရွန်အများစုက သူတို့နျူးကလိယပ် အနီးအပါးမှာ
အချိန်နဲ့ အလိုက်ပြောင်း ရွေ့လျားနေတဲ့
လျှပ်မ ဓာတ်ဆောင်တိမ်တိုက် သဖွယ်ရှိနေကြတာပါ။
အက်တမ်တလုံးမှ အီလက်ထရွန်တွေဟာ
တခြားအက်တမ်က အီလက်ထရွန်တွေနဲ့ သက်ရောက်မှု
အားလုံး နီးပါးလောက်ကို သတ်မှတ်ပြဌာန်းထားတာပါ။
အက်တမ်တွေက အီလက်ထရွန်တွေကို
တခြားအက်တမ်တွေထံ စွန့်နိုင်
သို့မဟုတ် ဒါတွေကို ဝေမျှသုံးနိုင်ပါတယ်။
ဒီလှုပ်ရှားပြောင်းလဲနေတဲ့ အသိုက်အမြုံ့က ဓာတုဗေဒကို
စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တဲ့ အရာပါပဲ။
ကျောက်ပြားအိုတွေမှ အစ
လှပ ရှုပ်ထွေးမှုတိုင် အရာရာတိုင်းမှာ
ကျုပ်တို့ မြင်နိုင်၊
ကြားနိုင်၊
အနံ့ရနိုင်၊ ထိတွေ့၊ ခံစားနိုင်တဲ့ သဘာ၀ဟူသမျှကို
အက်တမ်အဆင့်မှ သတ်မှတ်ပြဌာန်ပေးထားတာပါ။