Bu, üç tane boş ve kullanılmış
plastik şişenin hikayesi.
Onların gezegenin kaderini derinden
etkileyeceği yolculukları başlamak üzere fakat her yolculuk
aynı sonuçlanmak zorunda değildir.
Şişelerin nerede sonlandığını anlamak için öncelikle onların kökenini araştırmalıyız.
Bu hikayenin kahramanları bir rafineride tasarlandı.
İçlerindeki plastik yapı monomer
olabilmek için kimyasal açıdan petrol ve gaz moleküllerinin
bir araya gelmesiyle oluştu.
Bu monomerler topak halde plastik olabilmek için
uzun polimer zincirlere bağlandılar.
Bunlar imalatçı fabrikalarda bizim üçüz şişelerin yapısını düzenleyen
elastik materyal üretimi için eritilip kalıplarda yeniden düzenlendi.
Makineler şişeleri kabarcıklı sıvı ile doldurdu ve
devamında paketlendi,sevk edildi, satın alındı,açıldı,tüketildi
ve kabaca atıldı.
Şuan burada uzanıyorlar,
bilinmez bir köşede hazır bir şekilde.
Birinci şişe tıpkı yüz milyonlarca plastik kardeşi gibi
çöp sahasında kendini bulur.
Bu büyük çöplük her gün daha da büyüyor.
çünkü daha çok çöp gelerek yer kaplıyor.
Plastikler diğer çöp tabakaları ile sıkışırken
yağmur suyu atıklara doğru akar
ve atıkların içerdiği suda eriyen bileşikler çözünür.
Ayrıca bazıları yüksek oranda toksik içerir.
Birlikte 'sızıntı su' adında tehlikeli bir karışım oluştururlar
ki bu karışım ekosistemi zehirleyerek ve doğal hayata zarar vererek
yeraltı sularına, toprağa ve akarsulara yayılır.
Birinci şişemiz yaklaşık olarak 1000 yılda acı verici bir süreçle çözünür.
İkici şişemizin hikayesi garip ama ne yazık ki daha mutlu değil.
Küçük bir su birikintisinde yüzer sonrasında akıntıya kapılır,
akıntı nehre doğru yol alır,
nehir okyanusa ulaşır.
Aylarca denizde kaybolduktan sonra,
yavaşça çöplerin toplaştığı büyük bir girdabın içine sürüklenir.
Bu bölge Büyük Pasifik Okyanusu'nun Yüzen Çöp Adası olarak adlandırılır.
Burası okyanus akıntısının milyonlarca plastik çerçöpü topladığı yer.
Bu, dünyadaki beş plastik dolu girdaptan sadece biri.
Bunlar suyu plastik bulamacına dönüştürüp pisleten yerler.
Bazı hayvanlar örneğin deniz kuşları bu karışıklık içerisinde dolanırlar.
Onlar ve diğerleri parlak renkli plastik parçalarını yiyecek zannederler.
Plastic onları aç oldukları halde doygun hissettirir.
Böylece açlıktan ölürler.
Ayrıca plastikten gelen toksinler besin zincirine geçer.
Örneğin, bu hayvan fener balığı tarafından yenilir,
fener balıklarını mürekkep balığı yer,
mürekkep balıklarını ton balığı yer
ve ton balığını da biz yeriz.
Ayrıca çoğu plastik biyolojik olarak parçalanmaz.
Bu da demektir ki onların kaderi mikro plastik olan
daha küçük parçalara ayrılmak.
Böylece sürekli denize tekrar dönecektir.
Fakat üçüncü şişemiz kardeşlerinin aksine zalimce arafta bırakılmaktan kurtulur.
Kamyon onu fabrikaya götürür.
Bu fabrikada plastikler sıkıştırılıp düz hale
daha sonra blok hale getirilir.
Tamam. Bu biraz kötü gibi görünebilir fakat azıcık daha dayanın!
Daha iyi olacaklar.
Bu bloklar yıkanıp kaynatılıp
küçük parçalara ayrılır.
Böylece tekrar kullanılabilecek ham maddelere dönüştürülürler.
Sihirli bir şekilde üçüncü şişemiz tamamiyle yeni bir şeye
dönüşmeye hazırdır.
Bu naçizane plastik şişe için ise gökyüzü kadar
limitli bir değişim seçeneği oluşur.