Jestem idealistką, jak większość dziennikarzy.
Lubię przedstawiać nieznane historie.
Nie sądziłam, że w 2011 roku
kobiety wciąż będą ich bohaterkami.
Jestem prezesem sympozjum Reporterki Nasze.
Czyli REKIN.
Wstąpiłam do niego 10 lat temu, bo szukałam kobiecych bohaterek
i byłam sfrustrowana niskim udziałem kobiet
w naszym zawodzie
oraz tym, jak pokazywały nas media.
Stanowimy połowę ludzkiej populacji,
ale jesteśmy tematem
tylko 24% wiadomości
i stanowimy tylko 20% specjalistów.
A przy obecnej technologii
można nas bez problemu usunąć ze zdjęcia.
To zdjęcie prezydenta Obamy
i jego doradców podczas misji zabicia bin Ladena.
Po prawej widać Hillary Clinton.
Oto to samo zdjęcie
opublikowane w ortodoksyjnej żydowskiej gazecie z siedzibą w Brooklynie.
Hillary zniknęła.
Gazeta przeprosiła tłumacząc,
że nie publikuje zdjęć kobiet.
Mogą być nieprzyzwoite.
To ekstremalny przypadek, ale faktem jest,
że kobiety występują
tylko w 19% wiadomości na temat polityki
i w 20% na temat ekonomii.
Media kreują świat, w którym mężczyźni
dominują nad kobietami we wszystkich dziedzinach
poza dwoma: nauka i zajmowanie się domem.
Wiadomości w mediach bardzo zaburzają nasz obraz rzeczywistości.
Problem w tym,
że w redakcjach brakuje kobiet.
Relacjonują one tylko 37% wydarzeń
w prasie, telewizji i radiu.
Nawet gdy chodzi o przemoc na tle płciowym,
to o mężczyznach pisze się częściej
i to im poświęca się więcej czasu antenowego.
Dla przykładu - w marcu
New York Times opublikował historię
o zbiorowym gwałtcie dokonanym na 11-letniej dziewczynce
w teksańskim miasteczku.
Autor pisał, że miejscowi zastanawiali się,
jak chłopcy mogli dać się w to wciągnąć.
Tak jakby byli kuszeni,
by dokonać aktu przemocy.
Pierwszy respondent twierdził,
że ci chłopcy będą musieli z tym żyć do końca życia.
(Reakcja widowni)
Niewiele mówi się o tej 11-letniej ofierze,
poza tym, że miała na sobie ubranie ponad swój wiek
oraz makijaż.
Timesa zalała krytyka.
Najpierw bronili się, że to nie ich poglądy,
tylko że z takimi się spotkali.
Oto tajemnica, którą zapewne znacie:
Pisząc, obieramy punkt widzenia.
Przeprowadzamy wywiad, pytamy.
By dobrze przedstawić rzeczywistość.
Mamy też podświadome uprzedzenia,
ale Times przedstawił to tak,
jakby to była jedyna słuszna wersja.
Nie zgadzam się.
Trzy tygodnie później Times wrócił do tej historii.
Tym razem dodano nowego autora:
Ericę Goode.
Była to przerażająca historia młodej dziewczyny
i jej ubogiej rodziny.
Dziewczyna była wielokrotnie gwałcona przez mężczyzn.
Była spokojna i wesoła.
Szybko dojrzewała,
ale wciąż spała z pluszakami.
Zupełnie inna historia.
Może zaangażowanie Erici
dało tej historii pełen obraz.
Projekt Monitoringu Mediów stwierdził,
że historie opisywane przez kobiety
są mniej stereotypowe.
Elaine Baumgartel z radia KUNM
przeprowadziła badania
na temat przemocy wobec kobiet.
Okazało się, że w wielu przypadkach
obwiniano i poniżano ofiary.
Szukano sensacji, brakowało kontekstu.
Tak więc w ramach pracy dyplomowej
opisała zabójstwo 11 kobiet
zakopanych na płaskowyżu w Albuquerque.
Starała się przeciwstawić stereotypom
i pokazać typowo dziennikarskie bolączki:
zewnętrzne źródła,
uprzedzenia, normy kulturowe.
Pracowała z redaktorem publicznego radia,
by wszyscy usłyszeli o tej historii.
Wątpi, by tak się stało,
gdyby redaktor był mężczyzną.
Wiadomości dwa razy częściej
ukazują kobiety jako ofiary,
za co najczęściej
obwinia się ich ciało.
Magazyn Wired z listopada 2010.
Tak, dotyczył chirurgii piersi.
Wyłączę to, bo jesteście rozproszeni.
Tu mam oczy.
.
Chodzi mi o to,
że Wired nie daje kobiet na okładki.
Poza paroma efekciarskimi.
Pam z serialu Biuro.
Dziewczyny z Mangi.
Zmysłowa kobieta pokryta syntetycznymi diamentami.
Profesor Cindy Royal zastanawiała się
na swoim blogu, co młode kobiety
mają myśleć o swoim wpływie na technologię czytając Wired.
Chris Anderson z Wired bronił się mówiąc,
że jest za mało wybitnych inżynierek,
dzięki którym udałoby się sprzedać numer.
To po części prawda. Nie ma wielu
znanych inżynierek.
Oto co mi się nie podoba.
Media cały czas mówią nam, co jest ważne
poprzez dobór tematów i ich odpowiednie umiejscowienie.
"Teoria porządku dziennego".
Kto znał założycieli Facebooka i Google,
zanim znaleźli się na okładce?
To uczyniło ich rozpoznawalnymi.
Fast Company Magazine uznaje tę teorię.
Oto okładka z listopada 2010 roku.
Tematem numeru był wpływ kobiet
na technologię.
Redaktor Robert Safian powiedział,
że w Dolinie Krzemowej dominują biali mężczyźni,
ale Fast Company nie sądzi, że tak będzie wyglądał
świat biznesu w przyszłości i próbuje pokazać,
dokąd zmierza świat globalizacji.
Wired widocznie się tym przejął.
Oto ich kwietniowy numer.
To Limor Fried, założycielka Adafruit Industries
w pozie Rózi Nitowaczki.
Przydałoby się więcej kobiet w zarządach redakcji.
Ostatnie badania globalne wykazały,
że 73% stanowisk zarządu
zajmują mężczyźni.
Ale tu chodzi o coś więcej:
o nasze uprzedzenia i słabe strony.
Shankar Vedantam napisał "Ukryty mózg:
Jak nieświadomie wybieramy prezydentów,
sterujemy rynkiem, prowadzimy wojny płacowe i ratujemy własne życie".
Powiedział byłemu rzecznikowi publicznego radia,
który tworzył raport
o odsetku kobiet słuchających tego radia,
że podświadomie wszyscy jesteśmy uprzedzeni.
Ciężko jest rozsupłać te nici.
Ale miał jedną sugestię.
Pracował dla dwóch redaktorów, którzy uważali,
że każdy temat powinien mieć choć jedno kobiece źródło.
W końcu przekonał się
do tego zalecenia, bo jego historie stawały się lepsze,
a praca łatwiejsza.
Nie wiem, czy któraś z redaktorek była kobietą,
ale to mogłoby zmienić wszystko.
Dallas Morning News wygrało Pulitzera w 1994
za serię artykułów o kobietach z różnych stron,
ale jedna z reporterek powiedziała,
że nie wygraliby,
gdyby nie mieli zagranicznej redaktorki
i nie napisaliby części artykułów
bez pomocy tamtejszych redaktorek,
szczególnie przy artykule o obrzezaniu łechtaczki.
Z mężczyzną by o tym nie rozmawiały.
Warto się nad tym zastanowić,
bo nasza polityka zagraniczna często dotyczy krajów,
w których problemem jest złe traktowanie kobiet,
jak w Afganistanie.
Powodem przeciwko wycofaniu wojsk
jest los tamtejszych kobiet.
Kobieta w Kabulu pewnie porozmawiałaby z mężczyzną.
Gorzej w wiejskich rejonach,
gdzie kobiety prawdopodobnie nie mogą rozmawiać z obcymi.
Warto mówić o tym
z powodu Lary Logan.
Była korespondentką CBS News,
brutalnie molestowaną na placu Tahrir
tuż po zrobieniu tego zdjęcia.
Niemal od razu zaczęto ją obwiniać
i mówić, że nie powinno się posyłać kobiet
do opisywania takich wydarzeń.
Nikt nie mówił tak o Andersonie Cooperze
i jego ekipie, których również wtedy zaatakowano.
Aby kobiety doszły do władzy,
potrzeba innych kobiet jako wzorów.
Znam pewną redaktorkę
dużej redakcji, która nawet nie rozważała
rozpoczęcia kariery w tym zawodzie, dopóki nie zainspirował ją REKIN.
Ale wybitne dziennikarstwo i moja organizacja
nie wystarczą. Wszyscy mamy wpływ
na znaczące media.
Analizujcie wydarzenia i reagujcie,
gdy zauważycie braki, tak jak czytelnicy Timesa.
Polecajcie kobiety reporterom i redaktorom.
Pamiętajcie, że od tego może zależeć
pełen obraz prawdy.
Na koniec odtworzę klip, który zobaczyłam w 2007 roku,
gdy studiowałam w Londynie.
Nakręcony dla Guardiana.
Nie myślałam wtedy o dziennikarstwie,
ale byłam ciekawa,
jak uczymy się postrzegać świat.
*Zdarzenie widziane z jednej perspektywy*
*stwarza jedno wrażenie.*
*Patrząc skądinąd,*
*widać co innego.*
*Ale dopiero mając pełną perspektywę*
*można zrozumieć całą sytuację.*
GUARDIAN - STRÓŻ
Zapewne zgodzicie się,
że dobrze jest mieć pełen obraz.