(Σφύριγμα)
(Χειροκρότημα)
Ευχαριστώ .
(Χειροκρότημα)
Ευχαριστώ πολύ.
Αυτό ήταν σφύριγμα.
Προσπαθώ να το κάνω στα Αγγλικά.
Τί είναι ένας στρουμπουλός , σγουρομάλλης τύπος από την Ολλανδία ;
Γιατί σφυρίζει ;
Για την ακριβεία , σφυρίζω από τότε που ήμουν τεσσάρων χρονών - σχεδόν τεσσάρων.
Ο πατέρας μου πάντοτε σφύριζε στο σπίτι,
και νόμιζα ότι αποτελούσε μέρος της επικοινωνίας μέσα στην οικογένειά μου.
Έτσι, σφύριζα μαζί του.
Και για την ακρίβεια, μέχρι να γίνω 34 χρονών,
πάντοτε ενοχλούσα και εκνεύριζα τους ανθρώπους με το να σφυρίζω.
Επειδή, για να είμαι ειλικρινής,
το σφύριγμά μου είναι ένα είδος κατεργαριάς.
Σφύριζα όταν ήμουν μόνος, σφύριζα στην τάξη,
σφύριζα όταν έκανα ποδήλατο, σφύριζα παντού.
Επίσης, σφύριζα στα ρεβεγιόν των Χριστουγέννων
με τα πεθερικά μου.
Και είχαν μία, κατά τη γνώμη μου,
απαίσια Χριστουγεννιάτικη μουσική.
Και όταν ακούω μουσική που δε μου αρέσει,
προσπαθώ να την κάνω καλύτερη.
Έτσι το "Ρούντολφ το Ελαφάκι" -- το ξέρετε ;
(Σφύριγμα)
Όμως μπορεί να ακουστεί και έτσι.
(Σφύριγμα)
Όμως κατά τη διάρκεια ενός Χριστουγεννιάτικου ρεβεγιόν --
για την ακρίβεια στο δείπνο -- είναι πολύ εκνευριστικό.
Έτσι , η κουνιάδα μου
μου ζήτησε αρκετές φορές, "Σε παρακαλώ σταμάτα να σφυρίζεις."
Και απλά δεν μπορούσα.
Και κάποια στιγμή -- και είχα πιει λίγο κρασί, πρέπει να το ομολογήσω --
σε κάποιο σημείο είπα, "Αν υπήρχε ένας διαγωνισμός, θα πήγαινα."
Και δύο εβδομάδες μετά
έλαβα ένα μήνυμα κειμένου: "Πηγαίνεις στην Αμερική."
(Γέλιο)
Εντάξει, λοιπόν, πηγαίνω στην Αμερική.
Θα το ήθελα πολύ, αλλά γιατί ;
Έτσι αμέσως την πήρα τηλέφωνο, φυσικά.
Έψαξε στο Google,
και βρήκε αυτό το παγκόσμιο πρωτάθλημα σφυρίγματος
στην Αμερική, φυσικά.
Δεν περίμενε να πάω εκεί.
Και θα έχανα το πρόσωπό μου.
Δεν ξέρω αν αυτό είναι σωστό στα Αγγλικά.
Αλλά οι Ολλανδοί εδώ θα καταλάβουν τί εννοώ.
(Γέλιο)
Έχασα το πρόσωπό μου.
(Χειροκρότημα)
Και σκέφτηκε, "Δε θα πάει ποτέ εκεί."
Αλλά όντως πήγα.
Έτσι πήγα στο Λούισμπουργκ, Νότια Καρολίνα,
νοτιοανατολικές ΗΠΑ,
και μπήκα στον κόσμο του σφυρίγματος.
Και επίσης μπήκα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα,
και κέρδισα το 2004.
(Χειροκρότημα)
Ήταν --
Ήταν πολύ διασκεδαστικό, φυσικά.
και για να υπερασπιστώ τον τίτλο μου --
όπως κάνουν οι τζουντόκας και οι αθλητές --
σκέφτηκα, λοιπόν ας ξαναπάω το 2005,
και κέρδισα ξανά.
Μετά δεν μπορούσα να συμμετάσχω για μερικά χρόνια.
Και το 2008 πήγα ξανά
στην Ιαπωνία, στο Τόκυο, και κέρδισα ξανά.
Έτσι αυτό που συνέβη τώρα
είναι να στέκομαι εδώ στο Ρότερνταμ, στην πανέμορφη πόλη, σε μια μεγάλη σκηνή,
και να μιλάω για το σφύριγμα.
Και για την ακρίβεια κερδίζω το μισθό μου σφυρίζοντας, αυτή την περίοδο.
Έτσι παραιτήθηκα από τη δουλειά μου ως νοσοκόμος.
(Χειροκρότημα)
Και προσπαθώ να ζήσω το όνειρό μου --
για την ακρίβεια, δεν ήταν ποτέ το όνειρό μου, αλλά ακούγεται πολύ ωραίο.
(Γέλιο)
Εντάξει, δεν είμαι ο μόνος που σφυρίζει εδώ.
Θα πείτε, "Χμμ, τί εννοείς ;"
Λοιπόν για την ακρίβεια, θα σφυρίξετε μαζί μου.
Και τότε πάντα συμβαίνει το ίδιο πράγμα:
οι άνθρωποι κοιτάνε ο ένας τον άλλον και σκέφτοναι, "Ω , Θεέ μου.
Γιατί ; Μπορώ να φύγω μακριά ;"
Όχι, δεν μπορείτε.
Στην πραγματικότητα είναι πολύ απλό.
Το κομμάτι που θα σφυρίξω
λέγεται "Γιορτή της Όμορφης".
Διαρκεί περίπου 80 λεπτά.
Όχι, όχι, όχι. Διαρκεί 4 λεπτά.
Και θέλω πρώτα να προβάρω μαζί σας το σφύριγμά σας.
Λοιπόν σφυρίζω τον τόνο.
(Σφύριγμα)
(Γέλιο)
Συγνώμη. Ξέχασα ένα πράγμα.
Σφυρίζετε τον ίδιο τόνο με μένα.
(Γέλιο)
Άκουσα μια μεγάλη ποικιλία από τόνους.
(Σφύριγμα)
Αυτό έχει πολλές προοπτικές.
Ζητάω από τους τεχνικούς να ξεκινήσουν τη μουσική.
Και όταν ξεκινήσει, θα σας δείξω πότε να σφυρίξετε μαζί μου,
και θα δούμε τί θα γίνει.
Ωχ, ναι.
Συγνώμη, τεχνικοί.
(Γέλιο)
Είμαι τόσο συνηθισμένος σε αυτό.
Ξεκινάω μόνος μου.
Εντάξει, εδώ είμαστε.
(Γέλιο)
(Μουσική)
(Σφύριγμα)
Εντάξει.
(Σφύριγμα)
Εύκολο, έτσι δεν είναι ;
(Σφύριγμα)
Τώρα έρχεται το σόλο. Προτείνω να το κάνω μόνος μου.
(Σφύριγμα)
(Χειροκρότημα)
Geert Chartou, ο παγκόσμιος πρωταθλητής του σφυρίγματος.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ.