(Μουσική)
Καλησπέρα σας.
Όπως όλοι γνωρίζετε, αντιμετωπίζουμε μια δύσκολη οικονομικά συγκυρία.
Έχω να σας κάνω λοιπόν μία ταπεινή πρόταση
για τη διευκόλυνση αυτού του οικονομικού φορτίου.
Η ιδέα αυτή μου ήλθε καθώς μιλούσα
με έναν φίλο μου, φυσικό στο ΜΙΤ.
Πάσχιζε να μου εξηγήσει κάτι:
ένα όμορφο πείραμα το οποίο χρησιμοποιεί λέιζερ για να ψύξει την ύλη.
Το θέμα είναι ότι με μπέρδεψε από την αρχή,
επειδή το φώς συνήθως δεν ψύχει πράγματα.
Τα ζεσταίνει. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει τώρα.
Ο λόγος που μπορείτε να με δείτε εδώ πάνω στη σκηνή, είναι επειδή
αυτή η αίθουσα είναι γεμάτη με παραπάνω από 100 πεντάκις εκατομμύρια φωτόνια,
τα οποία κινούνται τυχαία μέσα στον χώρο, σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός.
Όλα τους είναι διαφορετικά χρώματα,
κυματίζουν με διαφορετικές συχνότητες,
και αναπηδούν σε κάθε επιφάνεια, συμπεριλαμβανομένου και εμού,
και κάποια από αυτά ταξιδεύουν κατευθείαν μέσα στα μάτια σας,
και έτσι ο εγκέφαλός σας σχηματίζει την εικόνα μου στεκούμενος εδώ.
Ένα λέιζερ βέβαια είναι διαφορετικό.
Χρησιμοποιεί και αυτό φωτόνια, αλλά είναι όλα συγχρονισμένα,
και αν τα συγκεντρώσεις σε μία δέσμη,
αυτό που παίρνεις είναι ένα απίστευτα χρήσιμο εργαλείο.
Ο χειρισμός ενός λέιζερ είναι τόσο ακριβής
που μπορείς να κάνεις εγχείρηση στο εσωτερικό ενός ματιού,
μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να αποθηκεύσεις τεράστιες ποσότητες δεδομένων,
και φυσικά μπορείς να το χρησιμοποιήσεις γι' αυτό το όμορφο πείραμα
που ο φίλος μου πάσχιζε να μου εξηγήσει.
Πρώτα παγιδεύετε τα άτομα σε ένα ειδικό μπουκάλι.
Χρησιμοποιεί ηλεκτρομαγνητικά πεδία για την απομόνωση των ατόμων
από το θόρυβο του περιβάλλοντος.
Τα άτομα αυτά καθεαυτά είναι αρκετά βίαια,
αλλά αν τα βομβαρδίσεις με λέιζερ στη σωστή συχνότητα,
το άτομο θα απορροφήσει σύντομα τα φωτόνια
και θα επιβραδυνθεί.
Σιγά-σιγά κρυώνει
μέχρι που τελικά να πλησιάζει το απόλυτο μηδέν.
Τώρα, αν χρησιμοποιηθεί το σωστό είδος ατόμων και κρυώσουν αρκετά
κάτι πραγματικά παράξενο συμβαίνει.
Δεν είναι πλέον ένα στερεό, υγρό ή ένα αέριο.
Εισέρχεται σε μια νέα κατάσταση της ύλης που ονομάζεται υπερρευστό.
Τα άτομα χάνουν τους ατομική ταυτότητα,
και λειτουργούν οι κβαντικοί κανόνες της φυσικής,
δίνοντας στα υπερυγρά φανταστικές ιδιότητες.
Για παράδειγμα, εάν εκπέμψετε φως μέσω ενός υπερρευστού,
τότε είναι σε θέση να επιβραδύνει τα φωτόνια
με 60 χιλιόμετρα ανά ώρα.
Μια άλλη τρομακτική ιδιότητα είναι ότι ρέει
με απολύτως μηδενικό ιξώδες ή τριβή,
ανοίγοντας λοιπόν το καπάκι,
αυτό δεν θα μείνει μέσα.
Μια λεπτή ταινία θα διογκώσει το εσωτερικό τοίχωμα,
που θα χυθεί πάνω από την κορυφή και κατευθείαν έξω από το εξωτερικό.
Τώρα βέβαια, τη στιγμή που εκτίθεται στο εξωτερικό περιβάλλον,
και η θερμοκρασία ανεβαίνει έστω στο κλάσμα του ενός βαθμού,
τότε επιστρέφει στην αρχική του μορφή.
Τα υπερρευστά είναι ένα από τα πιο εύθραυστα πράγματα που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ.
Και αυτό είναι η μεγάλη ευχαρίστηση για την επιστήμη:
η ήττα των αισθήσεων μας μέσω των πειραμάτων.
Αλλά το πείραμα δεν είναι το τέλος αυτής της ιστορίας,
επειδή πρέπει να μεταδώσετε τη γνώση και σε άλλους ανθρώπους.
Έχω ένα διδακτορικό στη μοριακή βιολογία.
Μόλις και μετά βίας καταλαβαίνω τους περισσότερους επιστήμονες όταν μιλούν.
Έτσι, καθώς ο φίλος μου προσπαθούσε να εξηγήσει το πείραμα,
όσο πιο πολλά μου έλεγε,
τόσο λιγότερα καταλάβαινα.
Γιατί όταν προσπαθείς να δώσεις σε κάποιον το σύνολο
μιας περίπλοκης ιδέας, για να καταλάβει την ουσία,
όσο λιγότερες λέξεις χρησιμοποιείς, τόσο το καλύτερο.
Στην πραγματικότητα, το ιδανικό θα είναι να μη χρησιμοποιήσετε καμία λέξη.
Θυμάμαι ότι είχα σκεφτεί, πως ο φίλος μου θα μπορούσε να μου εξηγήσει
το πείραμα με ένα χορευτικό.
Φυσικά, δεν υπάρχουν ποτέ χορευτές γύρω σου όταν τους χρειάζεσαι.
Η ιδέα δεν είναι τόσο τρελή, όσο ακούγεται.
Άρχισα ένα διαγωνισμό πριν από τέσσερα χρόνια, που ονομάζεται "Χόρεψε το Διδακτορικό σου".
Αντί να εξηγήσουν την έρευνά τους με λέξεις,
οι επιστήμονες πρέπει να την εξηγήσουν με ένα χορευτικό.
Παραδόξως, φαίνεται να λειτουργεί.
Ο χορός πραγματικά μπορεί να κάνει την επιστήμη κατανοητή.
Αλλά μη το παίρνετε και πολύ στα σοβαρά.
Μπείτε στο διαδίκτυο και ψάξτε "Χόρεψε το διδακτορικό σου"
Θα βρείτε εκατοντάδες χορευτικά επιστημόνων.
Το πιο περίεργο πράγμα που έμαθα κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού
είναι ότι ορισμένοι επιστήμονες στην έρευνά τους συνεργάζονται απευθείας με χορευτές.
Για παράδειγμα, στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα,
υπάρχει ένα βιοϊατρικός μηχανικός που ονομάζεται Ντέιβιντ Όντι,
που συνεργάζεται με χορευτές για να μελετήσει τις κινήσεις των κυττάρων.
Αυτό γίνεται με την αλλαγή στο σχήμα τους.
Όταν ο χημικός τύπος αλλάζει από τη μία πλευρά,
αυτό ενεργοποιεί το κύτταρο να επεκτείνει το σχήμα του προς εκείνη την πλευρά,
επειδή το κύτταρο στιγμιαία αγγίζει και τραβάει αυτό το περιβάλλον.
Με τέτοιο τρόπο που επιτρέπει στα κύτταρα να ρέουν κατά μήκος, αυτής της σωστής κατεύθυνσης.
Αλλά αυτό που φαίνεται τόσο αργό και χαριτωμένο από έξω
είναι πραγματικά χαοτικό μέσα του,
επειδή τα κύτταρα ελέγχουν το σχήμα τους με ένα σκελετό άκαμπτων ινών πρωτεϊνης,
και αυτές οι ίνες συνεχώς καταρρέουν.
Αλλά όσο γρήγορα εκρήγνυνται,
τόσο περισσότερες πρωτεΐνες κολλούν στις άκρες τους και έτσι μακραίνουν,
έτσι στιγμιαία μεταβάλλονται
για να διατηρηθούν ακριβώς οι ίδιες.
Τώρα, ο Ντέβιντ χτίζει τα μαθηματικά μοντέλα και θα τα ελέγξει στο εργαστήριο,
αλλά πριν το κάνει αυτό, συνεργάζεται με χορευτές
για να αποφασίσουν ποια είδη μοντέλων θα φτιάξουν αρχικά.
Μέσα σε ένα καταιγισμό ιδεών,
όταν επισκέφθηκα τον Ντέβιντ για να μάθω για την έρευνά του,
χρησιμοποίησε χορευτές για να μου το εξηγήσει
αντί για τη συνήθη μέθοδο, το PowerPoint.
Και με αυτά, καταλήγω στην ταπεινή μου πρόταση.
Πιστεύω ότι οι κακές παρουσιάσεις με PowerPoint
απειλούν σοβαρά την παγκόσμια οικονομία.
(Γέλια) (Χειροκρότημα)
Φυσικά εξαρτάται από το πώς το μετράει κανείς,
αλλά μια εκτίμηση της απώλειας ορίζεται σε 250 εκατομμύρια δολάρια ανά ημέρα.
Αυτό υπολογίζοντας μισάωρες παρουσιάσεις
για ένα μέσο κοινό των τεσσάρων ατόμων
με μισθούς 35.000 δολαρίων,
και συντηρητικά υποθέτοντας ότι
περίπου το ένα τέταρτο των παρουσιάσεων είναι ένα πλήρες χάσιμο χρόνου,
και δεδομένου ότι δημιουργούνται
30 εκατομμύρια PowerPoint παρουσιάσεις καθημερινά,
αυτό πράγματι ανέρχεται σε μια ετήσια απώλεια
100 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Φυσικά, αυτός είναι ακριβώς ο χρόνος που χάνουμε
αν παρακολουθούμε τις παρουσιάσεις.
Υπάρχουν και άλλα έξοδα, επειδή το PowerPoint είναι ένα εργαλείο,
και όπως κάθε εργαλείο, θα χρησιμοποιηθεί και θα γίνει και κατάχρηση.
Να δανειστώ ένα σενάριο από την CIA της χώρας μου,
σας βοηθάει να κάνετε το κοινό σας να χαλαρώσει.
Αποσπά την προσοχή με όμορφες εικόνες, άνευ σημασίας δεδομένα.
Επιτρέπει τη δημιουργία της ψευδαίσθησης της συμμετοχής,
τη ψευδαίσθηση της απλότητας,
και το πιο καταστροφικό, τη ψευδαίσθηση της κατανόησης.
Έτσι η χώρα μου είναι χρεωμένη15 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Οι ηγέτες μας εργάζονται ακούραστα και προσπαθούν να βρουν τρόπους εξοικονόμησης χρημάτων.
Μια ιδέα είναι η δραστική μείωση της δημόσιας υποστήριξης των τεχνών.
Για παράδειγμα, η Εθνική Κληρονομιά για τις Τέχνες,
με τα 150 εκατομμύρια δολάρια προϋπολογισμού,
περικόπτοντας αυτό πρόγραμμα αμέσως θα μειωνόταν το εθνικό χρέος
περίπου ένα προς ένα χιλιοστό του εκατοστού.
Κανείς ασφαλώς δεν μπορεί να τα βάλει με αυτούς τους αριθμούς.
Ωστόσο, αν μειώσουμε τη δημόσια χρηματοδότηση για τις τέχνες,
θα υπάρξουν κάποια μειονεκτήματα.
Οι καλλιτέχνες του δρόμου θα ανεβάσουν το ποσοστό ανεργίας.
Πολλοί θα στραφούν στα ναρκωτικά και την πορνεία,
κάτι που αναπόφευκτα θα μειώσει τις αξίες των ακινήτων στις αστικές γειτονιές.
Όλα αυτά θα μπορούσαν να ακυρώσουν τις οικονομίες που ελπίζαμε να κάνουμε αρχικά.
Γι' αυτό εγώ τώρα ταπεινά θα προτείνω τις δικές μου σκέψεις,
ευελπιστώντας ότι δεν φέρω ευθύνη για την μικρότερη ένσταση.
Αντί να μειώσουμε τη δημόσια χρηματοδότηση των καλλιτεχνών
ας τους επαναφέρουμε στην δουλειά
χρησιμοποιώντας αυτούς αντί του PowerPoint.
Σαν πείραμα προτείνω να αρχίσουμε με τους Αμερικανούς χορευτές.
Άλλωστε, είναι οι πιο ευπαθείς του είδους,
επιρρεπείς σε τραυματισμούς και με αργή αποθεραπεία
λόγω του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης που έχουμε.
Αντί να χορευουμε για το διδακτορικό μας,
θα έπρεπε να χρησιμοποιούμε το χορό για να ερμηνεύσουμε όλα τα σύνθετα μας προβλήματα.
Φανταστείτε τους πολιτικούς μας να χρησιμοποιούν το χορό
για να μας εξηγήσουν γιατί πρέπει να εισβάλλουν σε ξένη χώρα
ή να σώσουν μια τράπεζα επενδύσεων.
Σίγουρα θα βοηθήσει.
Φυσικά κάποια μέρα, στο μέλλον,
μια τεχνολογία πειθούς
ακόμα πιο ισχυρή από το PowerPoint μπορεί να ανακαλυφθεί,
καθιστώντας τους χορευτές περιττούς ως εργαλεία ρητορικής.
Ωστόσο, είμαι πεπεισμένος ότι μέχρι εκείνη την ημέρα,
θα έχουμε προσπεράσει τη σημερινή οικονομική πανωλεθρία.
Ίσως τότε θα είμαστε σε θέση να αντέξουμε οικονομικά την πολυτέλεια
του να είμαστε ακροατές
με κανένα άλλο σκοπό
παρά μόνο να παρακολουθούμε την ανθρώπινη μορφή να κινείται.
(Μουσική)
(Χειροκροτήματα)