(ဂစ်တာ တေးဂီတသံ)
ကိုယ်တွေးနေမိတယ်၊
ကိုယ်မင်းကို အကြာကြီး လွမ်းနေတာကိုပေါ့။
ဒီနွမ်းလျနေတဲ့ ခေါင်းထဲက တစ်ခုခုက
အဲဒါအစား ကိုယ်တို့တွေကို ချစ်တတ်စေချင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ကိုယ်က တွေးနေရုံပါပဲ၊
တွေးနေရုံ သက်သက်ပါ။
ကိုယ့်မှာ ပုံတွေ တောင်ပုံရာပုံရှိတယ်၊
မင်း အကဝတ်စုံနဲ့ ပုံတစ်ပုံ ကိုယ့်မှာရှိတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်လူ၊ ဒီမှိန်ပြပြ အလင်းထဲမှာ ကြောင်သလိုလို ခံစားမိတယ်။
ကိုယ့်ရဲ့ Kodak သာယာမှုလေးတွေရဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ မင်းကို ဖန်တီးပြီးတဲ့နောက်
ကိုယ်ဟာ နစ်နေဆဲ
နစ်နေရုံ သက်သက်ပါပဲ။
မင်းကို အနမ်းချွေနေရမယ့်အစား ခရီးကွာဝေးနှုန်းကို တွေးမိတယ် ကလေးရေ။
ကိုယ်ဟာ သီချင်းတစ်ပုဒ်မဲ့နေတဲ့ သီဆိုသူပါ။
ကိုယ်မင်းကို ကြာကြာ ပိုစောင့်မျှော်မိရင်
ကိုယ့်တွယ်တာမှုက ပိုခိုင်မာလာတယ်။
ပြီးတော့ ကိုယ်...ကိုယ်ဟာ တွေးနေရုံပါပဲ၊
ဒီသင်္ဘောဟာ နစ်နေပါတယ်လို့
တွေးနေရုံ သက်သက်ပါ။
ပိုစ့်ကဒ်တွေကို ငြီးငွေ့လှပါပြီ၊
အထူးသဖြင့် ချစ်စရာခွေးလေးတွေနဲ့ မြားနတ်မောင် ပုံတွေနဲ့လေ။
ကိုယ်မင်းကို ခေါ်ရတာ၊ လွမ်းရတာ၊ မင်းနဲ့အတူ မှေးစက်တယ်လို့
အိမ်မက်မက်ရတာတွေကို ငြီးငွေ့လှပါပြီ။
ကိုယ့်ကို အထင်မလွဲပါနဲ့နော်၊ ဒီနွမ်းလျနေတဲ့ ခေါင်းထဲမှာ
ကိုယ်မင်းကို အရူးအမူးချစ်နေဆဲပါ။
အဲဒါအစာ ကိုယ်တို့ ချစ်နေဖို့ပဲ ကိုယ်လိုချင်တယ်။
ဒါပေမဲ့့ ကိုယ်ဟာ တွေးနေရုံ၊ တွေးနေဆဲ၊
တွေးနေရုံသက်သက်ပါ။
မင်းကို အနမ်းချွေနေရမယ့်အစား ခရီးကွာဝေးနှုန်းကို တွေးမိတယ် ကလေးရေ။
ပြီးတော့ အချိန်ဟာ ကိုယ့်ကို လှုပ်မရအောင် မောင်းနှင်နေတယ်။
ကိုယ်မင်းကို ကြာကြာ ပိုစောင့်မျှော်မိရင်
ကိုယ့်တွယ်တာမှုက ပိုခိုင်မာလာတယ်။
ကိုယ်...ကိုယ်ဟာ တွေးနေရုံပါ။
တစ်ပတ်တစ်ခါ မင်းကို ခေါ်ရတာ ငြီးငွေ့လှပါတယ်လို့၊
မင်းကို အနမ်းချွေနေရမယ့်အစား ခရီးကွာဝေး နှုန်းကို တွေးမိတယ်လို့။
ဒီတော့ ကလေးရေ၊ ကိုယ်တွေးနေမိတယ်၊
တွေးနေရုံသက်သက်ပါ၊
(ဂစ်တာ ဂီတသံ အဆုံးသတ်သွားသည်။)
(လက်ခုပ်သံများ)
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
သီချင်းဆိုတာဟာ မျှဝေတာပါ။
သီချင်းဆိုတဲ့အခါ ကိုယ်ပြောမယ့်အကြောင်းကို ရင်းရင်းနှီးနှီး သိဖို့လိုပြီး
ဒီအသိအမြင်ကို မျှဝေချင်စိတ် ရှိပြီး ကိုယ့်အကြာင်း
တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖွင့်ချဖို့တော့လိုတာပေါ့။
အရာတိုင်းကို မျှဝေဖို့ ဒီစေတနာကို ရှာပြီး
ဒီဗိသုကာ၊ ဒီထုတ်ကုန်၊ ဒီစားသောက်ဆိုင်၊ ဒီဟင်းလျာရဲ့ နောက်ကွယ်က
စေတနာတွေဟာ ဘာလဲဆိုတာ မေးမြန်းပါတယ်။
ပြီး စေတနာတွေဟာ လူတွေသဘောကျစေဖို့
အဆုံးမှာ လက်ခုပ်သံ အကျယ်ကြီး ကြားရဖို့ဆိုရင်
ခင်ဗျားဟာ ပေးနေတာမဟုတ်ပဲ ယူနေတာပါ။
ဒါက ဒီအကြောင်းရေးထားတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ပါ၊
ဒါဟာ လူတိုင်း သူတို့ရဲ့ ဆိုပုံရှိတဲ့ သီချင်းမျိုးပါ။
ဒီသီချင်းကို "အိမ်" လို့ခေါ်ပြီး
ဒါဟာ "ဒါဟာ ကိုယ်လာတဲ့နေရာပါ၊ အားလုံးကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"
ဆိုတာမျိုး သီချင်းပါ။
(ရယ်သံများ)
(လက်ခုပ်သံများ)
(စန္ဒရား ဂီတသံ)
အိမ်ဆိုတာဟာ မနက်စောစော ငှက်တွေရဲ့ အသံပါ။
အိမ်ဆိုတာဟာ ကိုယ် အမြဲ အမှတ်ရနေတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ပါ။
အိမ်ဆိုတာဟာ ကျောင်းတုန်းက ပထမဆုံးနေ့ရဲ့ အမှတ်တရပါ။
အိမ်ဆိုတာဟာ ကိုယ် ဟိုသယ်၊ ဒီသယ်လုပ်တဲ့ စာအုပ်တွေပါ။
အိမ်ဆိုတာဟာ အဝေးမြို့လေးက လမ်းကြားလေးပါ။
အိမ်ဆိုတာဟာ ကိုယ်ရောက်ဖူးပြီး၊ ကိုယ်သွာချင်မိတဲ့ နေရာတွေပါ။
အိမ်
အမြဲ ကိုယ့်အိမ်လိုပဲ ခံစားမိတော့မှာပေါ့၊
ကိုယ်ထင်ရာ ဘယ်ကို သဝေထိုးနေနေ
ကိုယ့်အိမ်ကို ပြန်ဖို့ လမ်းကတော့ အမြဲတွေ့နေမှာပေါ့၊
ကိုယ်ဘယ်လောက်ပဲ ဝေဝေးသွားသွား
ဒီတောင့်တမှုကို အမြဲ ခံစားရနေမှာပေါ့။
ကိုယ်ဘယ်မှာပဲ နေနေပါ၊
အိမ်ဆိုတာဟာ လေထဲမှာ ပတ်ချာလည်နေတဲ့ ငှက်မွှေးတစ်ချောင်းပါ။
အိမ်ဆိုတာဟာ ပြတင်းပေါက်ခုံက ပန်းပွင့်တွေပါ။
အိမ်ဆိုတာဟာ သူမ ကိုယ့်ကို ပြောခဲ့တာတွေ အားလုံးပါ။
အိမ်ဆိုတာဟာ ကိုယ်ဘယ်တော့မှ လွှတ်မပစ်တဲ့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံပါ။
အိမ်ဆိုတာဟာ ကိုယ်သေတဲ့အခါ ကိုယ့်မျက်နှာပေါ်က အပြုံးတစ်ပွင့်ပါ။
အိမ်ဆိုတာဟာ ပန်းသီးကိတ်တစ်လုံးရဲ့ အရသာပါ။
တစ်နေရတည်း အမြဲနေတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့ဖူးတယ်။
သူမပြောတာက အိမ်ဆိုတာ ကိုယ်မွေးဖွားပြီး လူလားမြောက်တဲ့နေရာတဲ့။
ယောကျ်ားတစ်ယောက်နဲ့ဆုံတော့သူက ပင်လယ်ကို မျှော်ကြည့်ရင်း ထိုင်လိုက်တယ်။
သူပြောတာက အိမ်ဆိုတာက ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့နေရာတဲ့။
မြို့လယ်ခေါင်က ဘားတစ်ခုမှာ မိန်းကလေး တစ်ယောက်နံ့ဆုံခဲ့တယ်။
သူမပြောတာက သူ့မှာရှိနေတာ ဘာမဆို ကွျန်မမှာ ရှိနေမယ်တဲ့။
ဒါနဲ့ ငါတို့မဆုံခင်တုန်းကရော ဘယ်လိုလဲလို့ မေးလိုက်တယ်။
သူမပြောတာက ကျွန်မဘဝ တစ်ခုလုံး ကိုယ်ပိုင်နေရာ
တစ်နေရာရဖို့ ကြိုးပမ်းနေခဲ့တာပါတဲ့။
အမြဲ ကိုယ့်အိမ်လိုပဲ ခံစားမိတော့မှာပေါ့၊
ကိုယ်ထင်ရာ ဘယ်ကို သဝေထိုးနေနေ
ကိုယ့်အိမ်ကို ပြန်ဖို့ လမ်းကတော့ အမြဲတွေ့နေမှာပေါ့၊
ကိုယ်ဘယ်လောက်ပဲ ဝေဝေးသွားသွား
ဒီတောင့်တမှုကို အမြဲ ခံစားရနေမှာပေါ့။
ကိုယ်ဘယ်မှာပဲ နေနေပါ၊
(စန္ဒရား ဂီတသံ)
(စန္ဒရားဂီတသံ ဆုံးသွားသည်။)
(လက်ခုပ်သံများ)