ကွန်ပြူတာတွေ တီထွင်ခဲ့ချိန်ကစပြီး
၎င်းတို့ကို ပိုကောင်းအောင်၊ ပိုစွမ်း ထက်အောင် ဖန်တီးနေခဲ့ကြတာပါ။
ပေသီးကနေ၊ အခန်းအရွယ်ရှိတဲ့ စက်တွေ၊
စားပွဲတင်ကွန်ပြူတာတွေ၊ အိတ်ဆောင် ကွန်ပြူတာတွေအထိပါ။
အခုတော့ လူသား ဉာဏ်ရည်လိုအပ်မယ့် အလုပ်တွေကို လူအစားသုံးဖို့
ဉာဏ်ရည်တုကို ပုံစံထုတ်နေကြတယ်။
ကွန်ပြူတာသုံးစွဲမှုသမိုင်းကို ကြည့်ရင်
ကျွန်တော်တို့ဟာ ကွန်ပြူတာတွေကို ကိုယ်စား တွက်ချက်၊ လုပ်ဆောင်တဲ့
ပြင်ပ ကိရိယာတွေအဖြစ် သဘောထားခဲ့တယ်။
ကွန်ပြူတာသုံးစွဲမှု၊ AI နဲ့ အင်တာနက်ကို အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ရက်ဖွဲ့ချင်တာပါ၊
လူသားရဲ့ သိမြင်မှု အစိတ်အပိုင်းအဖြစ်
ဝန်းကျင်က ကမ္ဘာနဲ့ တုံ့ပြန်ဆက်သွယ်ခွင့်ပေးတာပါ။
ကျွန်တော်တို့ကို မှေးမှိန်စေတာ၊ အစားထိုးတာအစား
တိုးပွားစေဖို့ လူသားနဲ့ စက် ဉာဏ်ရည်ကို ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တွေထဲမှာ ပေါင်းစပ်တာပါ။
တီထွင်တတ်ပြီး အလိုလိုသိတဲ့ တွေးခေါ်မှုလို လူတွေ အကောင်းဆုံးလုပ်တာကို
သတင်းအချက်အလက် ထုတ်တာနဲ့
အတိအကျ မှတ်တာလို ကွန်ပြူတာက အကောင်းဆုံးလုပ်တာနဲ့ ပေါင်းနိုင်လား။
တစ်ခုလုံးဟာ ၎င်းအပိုင်းတွေ ပေါင်းလဒ်ထက် ပိုကောင်းနိုင်လား။
ဒါကိုဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခု ကျွန်တော်တို့မှာ ရှိတယ်။
AlterEgo လို့ခေါ်ပြီး သင့်ခေါင်းထဲမှာ ရှင်သန်တဲ့
သင့်ကိုယ်သင် စိတ်ထဲမှာ ပြောနိုင်တာနဲ့ ဆင်တူတဲ့
နှုတ်ပြောဆိုင်ရာ AI တစ်ခုရဲ့
အတွေ့အကြုံကိုပေးတဲ့ ဝတ်ဆင်လို့ရတဲ့ ကိရိယာတစ်ခုပါ၊
ပထမဆုံးအနေနဲ့ TED မှာ ကျွန်တော်တို့ ပြသနေတဲ့
ရှေ့ပြေးပုံစံသစ်တစ်ခုရှိပြီး ဒီမှာတော့ ၎င်းရဲ့လုပ်ဆောင်ပုံပါ။
ပုံမှန်က စကားပြောတဲ့အခါ
ဦးနှောက်ဟာ အာရုံကြောတွေကနေ အာရုံကြောအချက်ပြမှုတွေကို
သင့်အတွင်းပိုင်း စကားပြော စနစ်တွေဆီ ပို့တယ်၊
၎င်းတို့ကို အသက်သွင်းဖို့နဲ့ အသံကြိုးတွေကို စကားသံထုတ်လုပ်ဖို့ပါ။
လူသားတွေအနေနဲ့လုပ်တဲ့ အရှုပ်ထွေးဆုံး သိမှတ်မှုနဲ့
မော်တာ လုပ်ဆောင်မှု တစ်ခုပါ။
ကဲ အသံမထွက်ဘဲ၊ ပါးစပ်မလှုပ်ဘဲ၊
မေးရိုးမလှုပ်ပေမဲ့ စကားလုံးတွေကို
စိတ်ထဲမှာ အသံထွက်ရုံသက်သက်
ကိုယ်ဘာသာကိုယ် စကားပြောတာကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ။
ဒီနည်းနဲ့ သင့်ကိုယ်တွင်း စကားပြော စနစ်တွေကို မသိမသာ ဆက်စပ်ပေးခြင်းပါ၊
ဥပမာ လျှာနဲ့ အာခေါင်နောက်ဘက်ကိုပေါ့။
ဒါ ဖြစ်ပေါ်တဲ့အခါ
ဦးနှောက်က ဒီကိုယ်တွင်း စကားပြော စနစ်တွေဆီ အင်မတန် အားပျော့တဲ့အချက်ပြမှုတွေ ပို့တယ်။
AlterEgo မှာ ပျော့ပြီး ကြည်လင်တဲ့
ကိရိယာ၊ ပလပ်စတစ် အပါးတစ်ခုမှာ မြှုပ်ထားတဲ့ အာရုံခံတွေ ရှိပါတယ်၊
ဒါက သင့်လည်ပင်းမှာ ကပ်ခွာလို ထိုင်ထားပါတယ်။
ဒီအာရုံခံတွေက အရေပြားမျက်နှာပြင်က
နက်ရှိုင်းတဲ့ ပါးစပ်ခေါင်းမှာ အရင်းခံတဲ့
ကိုယ်တွင်းအချက်ပြမှုတွေကို ဖမ်းယူတယ်
AI ပရိုဂရမ်တစ်ခုက နောက်ခံမှာလုပ်နေပြီး
သုံးစွဲသူကြိုးစားပြောတာကို မှန်းဆဖို့ ကြိုးပမ်းပါတယ်။
ဒီနောက် သုံးစွဲသူကို အရိုး လျှပ်ကူးနည်းနဲ့
အဖြေတစ်ခု ပြန်ပေးတယ်၊
ဦးခေါင်းခွံကနေ လျှပ်ကူးထားတဲ့ အသံဟာ သုံးစွဲသူရဲ့ ကိုယ်တွင်းနားထဲကိုပါ
ဒါကို သုံးစွဲသူကြားတယ်၊
သုံးစွဲသူ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ သဘာဝ အကြားရဲ့ ထိပ်ပေါ်ကို မပိတ်ဆို့ပဲ
တစ်လွှာထပ်လိုက်တယ်။
အသွင်း၊ အထွက်နဲ့ AI ဒီအစိတ်အပိုင်းအားလုံးရဲ့ပေါင်စပ်မှုက
သင့်ကိုယ်သင် စကားပြောနိုင်တာလို သင်ပြောနိင်တဲ့သင့်ခေါင်းထဲက
ကြားခံစနစ်တစ်ခုရဲ့ အသားတင် ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန် အတွေ့အကြုံတစ်ခု ပေးတယ်။
သိပ်ရှင်လင်းဖိုဆိရင် ကိရိယာက သင့်အတွေး တွေကို မှတ်တမ်းတင်တာ၊ဖတ်တာ မလုပ်ဘူး။
သင့်ကိုယ်တွင်း စကားပြောစနစ်ရဲ့ တမင်ရည်ရွယ်တဲ့ ဆက်စပ်မှုကနေ
ဆက်သွယ်ချင်တဲ့ တမင်ရည်ရွယ်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို မှတ်တမ်းတင်တာပါ။
လူတွေက အဖတ်မခံချင်ဘူး၊ ရေးချင်ကြတာပါ။
ဒါကြောင့်ပဲ အဓိကမဟုတ်တဲ့
အာရုံကြောစနစ်ကနေ တမင်တကာ မှတ်တမ်းတင်ဖို့ ဒီစနစ်ကို ထွင်ခဲ့တာပါ။
ဒါကြောင့်ပဲ အခြေအနေအားလုံးထဲက ထိန်းချုပ်မှုဟာ.အသုံးပြုသူမှာ တည်မှီတာပါ။
ဒီမှာ ခဏလောက်ရပ်ပြီး တိုက်ရိုက် သရုပ်ပြတာတစ်ခုလုပ်ချင်တယ်
ကျွန်တော်လုပ်ပြမှာက Eric ကို မေးခွန်းတစ်ခုမေးမှာပါ။
သူက ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို အသံမထွက်ဘဲ၊
စာမရိုက်ဘဲ၊ လက်ချောင်းတွေမလှုပ်ဘဲ
ပါးစပ်မလှုပ်ဘဲ ရှာတော့မယ်။
ဒီမေးခွန်းကို စိတ်ထဲကမေးရင်း သက်သက်နဲ့ပါ။
ဒီနောက် AI က အဖြေကိုမှန်းဆပြီး အသံကန​ေ၊ ကိရိယာကနေ
Eric ကို ပြန်ဖြေမှာပါ။
ဒီအချိန်မှာ သူ သုံးမနေတဲ့ လက်ပ်တော့ကို သင်မြင်ရပါတယ်။
အရာတိုင်းက ကိရိယာထဲမှာရှိတယ်။
သူလိုတာဆိုလို့ AI နဲ့ အင်တာနက်ကို ကြားခံဆက်သွယ်ဖို့ ကပ်ခွာ ကိရိယာပါပဲ။
ဒီတော့ Eric ရေ၊ အခု Vancouver က မိုးလေဝသက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။
မြင်ကွင်းမှာ သင်မြင်ရတာတွေဟာ
အခု Eric သူ့ကိုယ်သူ ပြောနေတဲ့ စကားလုံးတွေပါ။
အချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီ ဖြစ်နေတာပါ။
Eric: ၅၀ ဒီဂရီနဲ့ Vancouver မှာ မိုးရွာနေတယ်။
Arnav Kapur: ဖြစ်ခဲ့တာက AI က အသံနဲ့ ကိရိယာကနေ
Eric ဆီကို အဖြေပြန်ပို့ခဲ့တာပါ။
ဒီလိုဟာမျိုးက ဘယ်လို ဂယက်ရိုက်မှုတွေ ဖြစ်နိုင်လဲ။
အရာတွေကို အတိအကျ မှတ်မိတာကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ၊
တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောတဲ့ သတင်းအချက်အလက် ကို အတိအကျ မှတ်တမ်းတင်ပြီး
သင်ကြားချင်တဲ့အခါ နောက်တော့ ကြားရတယ်၊
သတင်းချက်အလက်ကို စိတ်နဲ့ပဲ ရှာတယ်၊
ကိန်းဂဏန်းတွေ ကွန်ပြူတာတွေ နှုန်းနဲ့ စီထည့်တယ်၊
အခြားသူတွေကို တိတ်ဆိတ်စွာ စာရိုက်ပို့တယ်
ရုတ်တရက် ဘာသာစကားစုံ ပါလာတယ်၊
သင်က ဘာသာစကားတစ်ခုကိုပြောပြီး အခြားတစ်ဦးအတွက်
ခေါင်းထဲမှာ ဘာသာပြန်ကို ကြားနိုင်အောင်ပါ။
အလားအလာက နေရာအနှံ့ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါတယ်။
ကမ္ဘာတစ်လွှာမှာ သဘာဝ စကားသံ အသုံးပြုတာနဲ့
ရုန်းကန်နေရတဲ့လူတွေ သန်းချီရှိပါတယ်။
အခြားအခြေအနေတွေကြားက ALS (သို့) Lou Gehrig ရောဂါ၊
လေဖြတ်တာ၊ ခံတွင်း ကင်ဆာလို
အခြေအနေမျိုးတွေနဲ့ လူတွေပါ။
သူတို့အတွက် ဆက်သွယ်ရေးဟာ ပင်ပန်း၊ နှေးကွေး၊ ဆင်းရဲတဲ့လုပ်ငန်းစဉ်ပါ။
ဒါက Doug ပါ။
Doug ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၂ နှစ်က ALS ရောဂါရခဲ့ပြီး
ဒီကတည်းက စကားပြောနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးတယ်။
ဒီနေ့တော့ စခရင် ကီးဘုတ်သုံးပါတယ်၊
ဒီမှာ ခေါင်းလှုပ်ရှားမှုတွေသုံးရင်း စာတွေကို တစ်လုံးစီ ရိုက်ပါတယ်။
စာကြောင်းတစ်ခုတည်းကို ဆက်သွယ်ဖို့ မိနစ်များစွာ ကြာပါတယ်။
ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ Doug ဆီသွားပြီး
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စနစ်ကိုသုံးရင်း သူသုံးလိုတဲ့ ပထမ စကားလုံးတွေကို မေးခဲ့တယ်။
ဖြစ်နိုင်တာက "ဟယ်လို၊ နေကောင်းလား။"လို နှုတ်ဆက်တာတွေပေါ့။
(သို့) သူ အကူအညီလိုတဲ့ တစ်ခုခုကို ညွှန်ပြတယ်။
ကျွန်တော်တို့ စနစ်အတွက် သုံးချင်တာကို သူပြောခဲ့တာက
သူ့စနစ်ဟောင်းက ပျက်ပျက်နေလို့ သူ့ စနစ်ဟောင်းကို ပြန်နှိုးဖို့တဲ့။
(ရယ်သံများ)
ဒါကို ဘယ်တော့မှ ကြိုမပြောနိုင်ပါ။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့စနစ်ကို ပထမဆုံး သုံးတဲ့ Doug ရဲ့ ဗီဒီယိုအတိုလေးတစ်ခုကိုပြပါမယ်။
(အသံ) ကွန်ပြူတာကို ပြန်နှိုးပါ၊
AK: အခုပဲ တွေ့ခဲ့ရတာက
သူ့စကားပြောစွမ်းရည် ဆုံးရှုံးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ် Doug ဟာ အချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီ
ဆက်သွယ် (သို့) ပြောဆိုခြင်းပါ။
Doug လို အခြားသူတွေ၊
သူတို့ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေ၊ မိသားစုတွေနဲ့ အချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီ
ဆက်သွယ်နိုင်လောက်မယ့်လူတွေ သန်းချီရှိပါတယ်။
မျှော်လင့်ချက်က သူတို့ အတွေးတွေ စိတ်ကူးတွေကို ဖော်ပြဖို့ကူညီနိုင်ဖို့ပါ။
ကွန်ပြူတာသုံးစွဲမှု၊ AI နဲ့ အင်တာနက်ဟာ
ကျွန်တော်တို့ သိမှတ်မှု လိုင်းခွဲတွေအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားမယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။
ပြင်ပ သီးခြားရပ်တည်နေတာတွေ (သို့) ရန်ဘက်တွေဖြစ်နေတာအစား
လူသားရဲ့ထွင်ဉာဏ်ကို ချဲ့ပေးရင်း၊
စိတ်ကူးမရနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းတွေပေးရင်း၊ အလာအလာ အစစ်အမှန်ကို လမ်းဖွင့်ပေးခြင်းပါ။
ဖြစ်နိုင်တာက လူသားဖြစ်ခြင်းမှာ ပိုကောင်းကောင်းဖြစ်လာခွင့် ပေးတာတောင်ပါ။
ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။
(လက်ခုပ်သံများ)
Shoham Arad: ဒီကိုလာပါဦး။
အိုကေ၊
ခင်ဗျားကို မေးခွန်းတစ်ခု၊နှစ်ခု မေးချင်တယ်၊ သူတို့က စင်ကို ရှင်းတော့မယ်။
ဒါက အံ့ဖွယ်ရာလိုပဲ ခံစားရတယ်၊ ဒါက ဆန်းသစ်တယ်။
ကြက်သီးထစရာ၊ ထိတ်လန့်စရာပါ။
ကျွန်တော်ထင်တာ ပြောပြနိုင်မလား၊
ဒီအနီးမှာ အနေရခက်တဲ့ ခံစားမှုတွေရှိတယ်ထင်တယ်။
ပြောပြပါ၊ ဒီအတွေးတွေကို ဖတ်တာက
ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ဖြစ်မလား၊
ဒါကို လက်နက်အဖြစ်သုံးတဲ့ ပုံစံရှိလား၊ ဘယ်လို ပုံမျိုးလဲ။
AK: ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမ ဒီဇိုင်း မူက ဒါကို စမလုပ်ခင်ကတော့
နောက်မှရတဲ့ အကြံအဖြစ် ကျင့်ဝတ်လို့ တင်ပြဖို့မဟုတ်ပါ။
ဒါကြောင့် ဒီဇိုင်းထဲထဲမှာ ကျင့်ဝတ်တွေကို တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်ကြည့်ချင်တယ်။
ဒီဇိုင်းကို လှန်လိုက်တယ်။
ဦးနှောက်ကနေ တိုက်ရိုက်ဖတ်တာအစား
ဒီကိရိယာနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ တမင်တကာ ပါဝင်ဖို့လိုတဲ့
သိစိတ်နဲ့တုံ့ပြန်တဲ့ အာရုံကြောစနစ်ကနေ ဖတ်နေတာပါ။
စဉ်းစားသို့) တွေးတဲ့ ကိရိယာရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ဖြစ်နေဆဲမှာပါ။
နှစ်လောကစလုံးရဲ့ အကောင်းဆုံးပါ။
SA: အိုကေ၊ ခင်ဗျားအတွက်တော့ လူတွေမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီးရှိမယ်ထင်တယ်။
ဒါ့အပြင် ကပ်ခွာတစ်ခုလို့ပြောခဲ့တယ်
ဒီတော့ အခု ဒါက ဒီမှာ ထိုင်နေလား။
ဒါက နောက်ဆုံး ပြန်ကျော့တာလား။
နောက်ဆုံး'ဒီဇိုင်းကို ဘယ်လိုပုံ မျှော်လင့်လဲ။
AK: ကျွန်တော်တို့ ပန်းတိုင်က နည်းပညာအတွက် လုံးဝပျောက်သွားဖို့ပါ။
SA: ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
AK: ခင်ဗျား ဝတ်ထားရင် ကျွန်တော် ဒါကို မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။
နည်းပညာကို မျက်နှာမှာ ခင်ဗျား မမြင်ချင်ဘူး၊ နောက်ခံမှာ ထားချင်တာပါ။
နောက်ခံကနေ တိုးပွားဖို့ပါ။
ဒီတော့ အရေပြားနဲ့ကိုက်ညီတဲ့ ကပ်ခွာ ပုံစံတစ်ခုရှိတယ်၊
အရေပြားနဲ့ ဆင်တူပေမဲ့
ဒီမှာ ထိုင်လို့ရမယ့် ပိုသေးငယ်တဲ့ ပုံစံတောင်
လုပ်ဖို့ကြိုးစားနေတယ်။
SA: အိုကေ။
တစ်ဦးဦးမှာ Arnav ကို မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတွေရှိမလား ခံစားရတယ်
သူဒီမှာ တစ်ပတ်လုံးရှိမှာပါ
အိုကေ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ Arnav
AK: ကျေးဇူးပါ၊ Shoham