ဟိုင်၊ ကျွန်မ ဒီနေ့ ရှင်တို့ကို ရယ်မောခြင်း အကြောင်း ပြောပြပါမယ်။
ကျွန်မက ရယ်မောခြင်းကို ပထမဦးဆုံး
သတိထားမိတဲ့ အဖြစ်ကနေ စတင်ချင်ပါတယ်။
ကျွန်မ ကလေးမလေး ဘဝတုန်းက အသက် ခြောက်နှစ်ခန့်တုန်းကပါ။
ကျွန်မအတွက် နည်းနည်းလေး နားလည်မရတဲ့ မိဘတွေကို တွေ့မြင်လိုက်တယ်၊
သူတို့ဟာ ရယ်မောနေခဲ့ကြတာပါ။
သူတို့ဟာ အပြင်းအထန်ကို ရယ်နေခဲ့ကြတယ်။
သူတို့ဟာ ရယ်မောရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လဲနေခဲ့ကြတယ်။
သူတို့ဟာ ရယ်ရလွန်းလို့ အော်ဟစ်နေခဲ့ကြတယ်။
သူတို့ ဘာကို ရယ်နေမှန်း ကျွန်မ မသိခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်မလည်း ပါဝင်ခဲ့ချင်တယ်။
ကျွန်မလည်း အဲဒီထဲမှာ ရောပါဝင်လျက်၊
သူတိုကို ဝိုင်းပတ်ရင်း "ဟူး ဟူး!" အော်နေချင်ခဲ့တယ်။ (ရယ်မောသံများ)
နောက်မှာ ကျွန်မ သိလာရတာက သူတို့ဟာ
လူတွေ ဆိုလေ့ရှိခဲ့ကြတဲ့ သီချင်း တပုဒ်ကို ရယ်မောနေခဲ့ကြတာ၊
ရထားပေါ်က အိမ်သာထဲက အမှတ်အသားတွေ အကြောင်း သီချင်း၊
ရထားတွေ ပေါ်မှာ ဘာလုပ်လို့ ရနိုင်တယ်၊ ဘာမလုပ်ရဘူး ဆိုတာကို
ရေးဖွဲ့ထားတဲ့ သီချင်းပါ။
ဒီနေရာမှာ အင်္ဂလိပ်လူမျိုးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတိရနေရမှာက၊ တကယ်ပါပဲ၊
ကျွန်မတို့ဆီမှာ ဟာသကို ခံစားနိုင်စွမ်းဟာ သိပ်ကို မြင့်မားလှပါတယ်။
(ရယ်မောသံများ)
တကယ်တော့ ထိုစဉ်တုန်းက ကျွန်မဟာ အဲဒါတွေကို ဘာမှ နားမလည်ခဲ့ပါ။
ကျွန်မဟာ ရယ်မောခြင်းကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့တယ်၊
ကိုယ်တိုင် အာရုံကြော ပညာရှင်ဖြစ်လာတော့ အဲဒါကို ထပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားလာခဲ့တယ်။
အဲဒီအလုပ်ဟာ တော်တော့ကို ထူးဆန်းပါတယ်။
အခုတော့ ကျွန်မဟာ သာဓက တချို့ကို ပြပေးပါမယ်။
လူတွေ ရယ်မောနေကြပုံပါ၊
လူတွေက ထုတ်လုပ်လိုက်တဲ့ အသံတွေ အကြောင်း အသံတွေ ကြောင်တိကြောင်တောင် ရှိနိုင်ပုံ၊
သတိထားစေလိုပါတယ်။ တကယ်တော့ အသံအရ ရယ်မောခြင်းဟာ သိပ်ကို ရိုးလွန်းလှပါတယ်။
အဲဒါဟာ စကားပြောဆိုမှုနဲ့ မတူဘဲ တိရိစ္ဆာန် ခေါ်သံနဲ့ တူချင်ပါတယ်။
ဒီတော့ ရယ်မောသံ တချို့ကို တင်ပြပေးပါ့မယ်။ ပထမ တခုဟာ အတော်ကလေး ပျော်စရာမျိုးပါ။
(ရယ်မောနေတဲ့ အသံ)
နောက် တယောက်ကျတော့၊ အသက်ရှူဖို့ လိုနေပြီ။
အဲဒီလို ရယ်ရာတွင်၊ အခုဟာလိုမျိုး တချို့နေရာမှာ
ကျွန်မတို့ဟာ လေကို ရှူသွင်းဖို့ လိုအပ်တယ်၊
သူဆိုရင် ရယ်ရလွန်းလို့ အသက်မရှူနိုင် ဖြစ်နေပုံရတယ်။
(ရယ်မောနေတဲ့ အသံ)
ဒါကို ဘယ်လိုမှ တည်းဖြတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့အသံပါ။
(ရယ်မောနေတဲ့ အသံ) (ရယ်မောသံ)
နောက်ဆုံးမှာတော့ -- ဟောဒါက အမျိုးသမီးတဦးရဲ့ ရယ်သံပါ။
ရယ်မောမှုဟာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်တဲ့ အသံပုံစံအရ အတော့်ကို ထူးဆန်းနိုင်ပါတယ်။
(ရယ်မောနေတဲ့ အသံ)
သူ တကယ်ပြောနေတာက၊ "အို၊ အောင်မလေ၊ အဲဒါ ဘာလဲ?" ပြင်သစ်လိုပါ။
ကျွန်မတို့ဟာ သူမနဲ့ အတူတူ ရှိနေသလိုပဲ။ ဘာမှန်း မသိဘူး။
ရယ်မောခြင်းကို နားလည်ဖို့အတွက် ခန္ဓာကိုယ် တနေရာကို ကြည့်ဖို့လိုတယ်၊
စိတ်ပညာရှင်တွေ နဲ့ အာရုံကြော ပညာရှင်တွေ သိပ်ကြည့်လေ့ မရှိကြတဲ့ အပိုင်းပါ၊
နံရိုးအိမ်ပါ၊
ဘာမှ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့၊
လက်တွေ့မှာ ကျွန်မတို့ အားလုံးဟာ အဲဒါကို တချိန်လုံး သုံးနေကြပါတယ်။
အဲဒီလို အချိန်မျိုးမှာ ကျွန်မတို့ဟာ နံရိုးအိမ်ကို အသုံးချနေရင်း
အသက်ရှူမှုကို ရပ်နားလို့ မဖြစ်နိုင်ပါ။
အဲဒီလိုနည်းဖြင့် ကျွန်မတို့ဟာ နံရိုးတွေ အကြားရှိ ကြွက်သားတွေကို သုံးကြတာပါ၊
နံရိုးအိမ်ကို ချဲ့လိုက် ချုံ့လိုက် လုပ်ခြင်းဖြင့်
အဆုတ်ထဲကို လေကို သွင်းလိုက် မှုတ်ထုတ်လိုက် လုပ်နေကြတာပါ။
တကယ်လို့ ကျွန်မက ရှင်တို့ ရင်ဘတ်ကို တခုခုနဲ့ ရစ်ပတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်
အဲဒီ အသက်ရှူမှု ခါးပတ်ရဲ့ လှုပ်ရှးမှုကို ကြည့်နေရင်၊
ညင်သာစွာဖြင့် တက်လိုက်ဆင်းလိုက်ဖြင့် အသက်ရှူနေတာကို တွေ့နိုင်ပါတယ်။
ကျွန်မတို့ အဲဒီအတိုင်း လုပ်ကြတာပါ။ မရပ်ကြပါနဲ့။
ကျွန်မတို့က စကားကို စပြောလာတာနဲ့၊
ကျွန်မတို့ဟာ အသက်ရှူမှုကို လုံးဝ တမျိုးသုံးလာကြတယ်။
ကျွန်မ အခု လုပ်ပြနေတာကို ရှင်တို့ မြင်နိုင်ကြပါတယ်။
စကားပြောနေစဉ်မှာ၊ ကျွန်မတို့ဟာ လေကို အပြင်ကို ထုတ်ပစ်ဖို့
နံရိုးအိမ်ကို မသိမသာ လှုပ်ကြရတာပါ၊
တကယ်တော့၊ ဒီလိုလုပ်နိုင်တဲ့ သတ္တဝါဆိုလို့ ကျွန်မတို့ပဲ ရှိပါတယ်။
အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်မတို့ စကားပြောနိုင်ကြတာပါ။
အဲဒီလို စကားပြောမှု နဲ့ အသက်ရှူမှုတို့ဆီမှာ ကြောက်မက်စရာ ရန်သူ ရှိပါတယ်၊
အဲဒီရန်သူက ရယ်မောမှုပါ၊
ဘာလို့လဲဆိုတော့၊ ကျွန်မ ရယ်ကြတဲ့အခါမှာ
ခုနက ကြွက်သားတွေဟာ ချုံ့မှုကို သိပ်ကို မှန်မှန် စတင်ကြတယ်၊
အဲဒါနဲ့ ကျွန်မတို့ဆီမှာ ပင့်လိုက် ကျလိုက် လှုပ်ရှားမှု ပေါ်လာကာ
လေကို အထဲကနေပြီး အပြင်ကို ထုတ်ပစ်ပေးလာတယ်။
တကယ်တော့ အဲဒါဟာ အသံကို ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ အခြေခံနည်းပါပဲ။
ရှင်တို့ဟာ တယောက်ယောက်ကို ရိုက်ထုမယ် ဆိုလည်း အလားတူပဲ ဖြစ်လာမှာပါ။
ကျွန်မတို့က လေကို ညှစ်ထုတ်နေတာပါ၊
အဲဒီလို ချုံ့ပစ်မှုတိုင်းက၊ ဟုတ်တယ်၊ အသံကို ထုတ်ပေးနေတာပါ။
အဲဒီလို ချုံ့ပစ်မှုက ဆက်တိုက် ဖြစ်လာနေတော့ ကျွန်မတို့ဟာ ဆန့်ငင်ဆန့်ငင် ဖြစ်လာတာပါ၊
အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်မတို့ဆီမှာ ဒီလို ဟာမျိုး (ခက်ခဲစွာအသက်ရှူသံ) -- ဖြစ်လာတာပါ
ကျွန်မဟာ ဒီနေရာမှာ တကယ်တော်တာနော်။ (ရယ်မောသံများ)
တကယ်တော့ ရယ်မောမှုဆိုင်ရာ သိပ္ပံရဲ ရှုထောင့်မှ ပြောရရင်၊
ပြောနိုင်တာ သိပ်မများပေမဲ့၊ ကျွန်မတို့ ရယ်မောခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး
သိကြတဲ့ အရာတိုင်းဟာ မှားယွင်းနေကြပါတယ်။
ဒါကြောင့်မို့လို့၊ ဥပမာ၊ လူတွေဟာ ရယ်နိုင်တဲ့ တခုတည်းသော သတ္တဝါပါလို့
လူတွေ ပြောဆိုကြတာကို ထောက်ပြနိုင်တယ်။
Nietzsche ကတောင် လူသားဟာ ရယ်နိုင်တဲ့ တခုတည်းသော သတ္တဝါပါလို့ ထင်ခဲ့တယ်။
လက်တွေ့တွင်၊ နို့တိုက် အကောင်တိုင်း ရယ်မောကြတာ တွေ့နိုင်ပါတယ်။
အဆင့်မြင့် နို့တွက် သတ္တဝါတွေ အကြားမှာ မြင်တွေ့နေကျပါ၊
ကြွက်တွေ အကြားမှာလည်း မြင်နိုင်ပါတယ်၊
အဲဒီလို တွေ့မြင်ကြရတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ၊
လူတွေ၊ အဆင့်မြင့် နို့တိုက် သတ္တဝါတွေ၊ ကြွက်တွေ အကြားမှာ၊
အဲဒါဟာ ကလိထိုးခြင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတာကိုပါ မြင်ကြရမှာပါ။
လူသားတို့ အတွက်လည်း အဲဒါ မှန်ပါတယ်။
အဲဒါဟာ ကစားမှုနဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်၊ နို့တိုက် သတ္တဝါတွေ အာလုံး ကစားကြတယ်။
အဲဒီလို တွေ့မြင်တိုင်းမှာ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုနဲ့ ဆက်စပ်နေတတ်တယ်။
ဒါတွေကို အတော်ကလေး လေ့လာခဲ့သူ Robert Provine ထောက်ပြထားတာက
ကျွန်မတိုဟာ တကိုယ်တည်း မဟုတ်ဘဲ တယောက်ယောက်နဲ့ ရှိနေရင်
ရယ်မောနိုင်ဖို့ အလားအလာဟာ အဆ ၃၀ ပိုများပါတယ်၊
ကျွန်မတို့ဟာ ရယ်မောမှု အများဆုံးကို တွေ့မြင်ကြရတာက
စကားပြောဆိုမှုလို လူတွေ အပြန်အလှန် ပြောဆိုဆက်ဆံနေချိန်မျိုးမှာပါ။
အဲဒါကြောင့်မို့လို့ လူသားတွေကို "ခင်ဗျားတို့ ဘယ်အချိန်မှာ ရယ်တာလဲ?"မေးရင်
သူတို့ဟာ ဟာသဇာတ်လမ်း၊ ရယ်စရာ ပြောဆိုမှု၊ နောက်ပြောင်မှုတွေကို ပြောပြကြမှာပါ။
လူတွေ ရယ်နေကြတာကို ကြည့်ကြည့်ပါက သူတို့ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေနဲ့ ရယ်နေတာ များပါတယ်။
ကျွန်မတို့က လူတွေ အများကြီးနဲ့အတူ ရယ်ရင် နောက်ပြောင်မှုကြောင့် မဟုတ်ဖို့ များတယ်။
ကျွန်မတို့ ရယ်ကြတာကို လူတွေကို နားလည် ကြောင်းကို ပြပေးရန် ဖြစ်တယ်၊
သူတို့နဲ့ သဘောတူတာကို၊ ကျွန်မတို့ဟာ တအုပ်စုထဲ ဖြစ်တာကို ပြဖို့ပါ။
သူတို့ကို နှစ်ခြိုက်တာကို ပြသဖို့ ရယ်မောကြတာပါ။
သူတို့ကို ချစ်ကြိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။
တကယ်တော့ အဲဒါဟာ သူတို့နဲ့ စကားပြောနေချိန်မှာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊
ရယ်မောမှုဟာ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ အလုပ်တော်တော်များများကို လုပ်ပေးနေတာပါ။
Robert Provine ထောက်ပြသွားခဲ့သလိုပဲ ကျွန်မတို့ ရယ်မောကြခြင်းရဲ့
အကြောင်းရင်းကို ရှာကြည့်ချင်ရင်၊
အစပိုင်းမှာ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ရယ်မောသံ ကြားရတဲ့ အခါမှာ၊
မိဘတွေ ရယ်မောနေတာ မြင်လိုက်ရလို့ ကျွန်မ ရယ်လာခဲ့တဲ့ အခါမှာ၊
ကျွန်မတို့ဟာ အားကောင်းလှတဲ့ ပြုမူမှုဆိုင်ရာ ကူးစက်လွယ်တဲ့ အဖြစ်ကို ပြနေတာပါ။
ကျွန်မတို့ဟာ ရယ်မောမှုကို တယောက်ယောက်ထံမှ ရရှိလာနိုင်ပါတယ်၊
ပြီးတော့ အဲဒီလူကို ကျွန်မတို့ သိမယ်ဆိုရင် ရယ်မောမှုဟာ ကူးစက်ဖို့ ပိုလွယ်ပါလိမ့်မည်။
အဲဒီတော့ အဲဒါဟာ လူမှုရေး အကြောင်းအရာနဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်။
ကျွန်မတို့ ဆန်းစစ်ရာတွင် ဟာသကို တဘက်မှာ ထားလိုက်ကာ
ရယ်မောခြင်းကို ကျတော့ လူမှုရေး အနှစ်သာရမှ ကြည့်ရှူရန် လိုပါတယ်၊
၎င်းရဲ့ ဇစ်မြစ်က အဲဒီမှ စတင်ခဲ့လို့ပါ။
အခုဆက်ပြီး၊ ကျွန်မဟာ ရယ်မောမှု ပုံစံ အမျိုးမျိုးကို စိတ်ဝင်စားမိတာ ပြောပြမယ်၊
ပြီးတော့ လူတွေရဲ့ အသံထုတ်မှုကို လေ့လာကြတဲ့ အာရုံကြောဇီဝ ပညာရှင်များက
ရယ်မောသံ နှစ်မျိုး ရှိုနိုင်တယ်လို့ အထောက်အထားများဖြင့် ဆိုကြပါတယ်။
ကြည့်ရတာ ကျွန်မ မိဘတွေက အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ သီချင်းကြောင့် ကြမ်းပေါ်မှာ လဲနေရအောင်ကို
ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ ထိန်းမရအောင်၊ ရုတ်တရက် ရယ်မောမှုရဲ့ အခြေခံ အကြောင်းရင်းဟာ
ကျွန်မတို့ ကြုံရတတ်တဲ့ အဲဒီလို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး မဟုတ်ဘဲ
ပိုယဉ်ကျေးတဲ့ လူမှုရေး ရယ်မောမှုနဲ့ တူပုံမရပါဘူး၊
အဲဒါကျတော့ တယောက်ယောက်က ခင်ဗျားတို့နဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို ပြတဲ့ အနေနဲ့၊
ခင်ဗျားတို့နဲ့ တုံ့ပြန်မှုအဖြစ်၊ သူတို့က ခင်ဗျားကို ရွေးတာကို ပြချင်တာပါ။
ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ ကျွန်မတို့ဆီမှာ မတူတဲ့ အသံထုတ်နည်း နှစ်မျိုး ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ပါတယ်။
အလိုလို အသံဖြစ်ပေါ်လာမှုဟာ ပိုဟောင်းတဲ့ စနစ်ထံမှ ပါလာတဲ့ဟာပါ၊
ကျွန်မ အခုလို ပြောကြားနေတဲ့ ဟန်လုပ် ပြုလုပ်တဲ့ အသံတွေနဲ့ စာရင်ပေါ့လေ။
အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ရယ်မောခြင်းဆီမှာ ဇစ်မြစ် နှစ်မျိုး ရှိနိုင်တယ်လို့ ယူဆရတယ်။
အဲဒါကြောင့် ကျွန်မဟာ အဲဒါကို ပိုပြီး အသေးစိတ် လေ့လာကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီလို လေ့လာဖို့ ကျွန်မတို့ဟာ ရယ်မောနေတဲ့ လူတွေကို အသံသွင်းခဲ့ကြရပါတယ်၊
ပြီးတော့ လူတွေကို မဖြစ်ဖြစ်အောင် ရယ်မောဖို့ ပြုလုပ်ခဲ့ကြရပါတယ်။
အဲဒီထဲမှာ တချို့လူတွေကို ကျတော့ လူမှုရေး ရယ်မောပြဖို့၊ တမင်ကို ရယ်ခိုင်းခဲ့ရပါတယ်။
ရှင်တို့ မိတ်ဆွေကို ဟာသ တခုပြောပြတာကို စိတ်ကူးကြည့်ကြပါ၊
ရှင်တို့ဟာ ရှင်တို့ မိတ်ဆွေကို သဘောကျလို့ ရယ်မောနေပါတယ်၊
တကယ်တော့ သူပြောလိုက်တဲ့ ဟာသကြောင့် လုံးဝ မဟုတ်ပါ။
ရှင်တို့ကို အဲဒီလို ရယ်မောသံ တချို့ကို ဖွင့်ပြပေးပါမယ်။
အဲဒီနောက်မှာ ရှင်တို့က ကြားလိုက်ရတဲ့ ရယ်မောသံဟာ အစစ်ရယ်တာလား၊
ဒါမှမဟုတ် ဟန်ပြရယ်မှုလား ထောက်ပြရမယ်။
ကောင်းပြီ၊ အခုကြားရမယ့်ဟာက အလိုလို ရယ်မောမှုလား ဟန်လုပ် ရယ်မောမှုလား?
(ရယ်မောခြင်းရဲ့ အသံ)
အခုကြားရတာကို ရှင်တို့ ဘယ်လိုထင်သလဲ?
ပရိသတ် - ဟန်ုလုပ်ရယ်တာပါ။ Sophie Scott - ဟန်လုပ်ရယ်တာလား? ဟုတ်တယ်။
ဒါနဲ့ ဒီအသံကျတော့ကော?
(ရယ်မောခြင်းရဲ့ အသံ)
(ရယ်မောသံများ)
ကျွန်မက အရမ်းတော်တယ်။
(ရယ်မောသံများ) (လက်ခုပ်သံများ)
တကယ်တော့ မဟုတ်ဘူး။
မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက အလိုလို ရယ်မောမှုပါ၊
တကယ်တော့ အဲဒါကို အသံသွင်းဖို့အတွက် ကျွန်မကို အသံသွင်းဖို့သာ လိုခဲ့တာပါ၊
ကျွန်မ သူငယ်ချင်းက သူရယ်မယ်လို့ ကျွန်မသိထား တာကို နားထောင်နေစဉ်ပါ၊
ကျွန်မက ဒီလို လုပ်ပြတော့တယ်လေ။
ကျွန်မ ဘာတွေ့သလဲဆိုတော့ လူတွေဟာ တကယ့် ရယ်မောမှု နဲ့ ဟန်လုပ် ရယ်မှုကို
လွယ်ကူစွာ သိရှိနိုင်ကြခြင်းပါပဲ။
အဲဒီ ရယ်မောသံတွေကို လူတွေဟာ ခွဲခြားနိုင်စွန်း ရှိပုံရပါတယ်။
ချင်ပင်ဇီတွေ အထဲမှာပါ အလားတူ ဖြစ်ပုံရတာဟာ စိတ်ဝင်စားစရာပါပဲ။
ချင်ပင်ဇီတွေဟာ သူတို့ကို ကလိပေးလိုက်လို့ ရယ်မောပုံဟာ
သူတို့အချင်းချင်း ကစားစဉ် ရယ်ပုံနဲ့ မတူကွဲပြားပါတယ်၊
ကျွန်မတို့ဟာ ဟောဒီမှာ မြင်ရတာမျိုးကို မြင်နိုင်ကြပါတယ်၊
အလိုလို ရယ်မောမှု၊ ကလိထိုး ရယ်မောမှုဟာ လူမှုရေး ရယ်မောမှုနဲ့ မတူကြပါ။
၎င်းတို့ကို ကြားရပုံဟာ သိပ်ကို ကွာခြားလှပါတယ်။
တကယ့် ရယ်မောမှု အစစ်ဟာ ပိုကြာတတ်တယ်၊ အသံပိုမြင့်ပါတယ်။
ကျွန်မတို့က တအား ရယ်မောကြတဲ့ အခါမှာ၊
ကျွန်မတို့ အဆုတ်ထဲကနေပြီး လေကို ညှစ်ထုတ်ပစ်မှုရဲ့ ဖိအားဟာ
တမင်ကို လေညှစ်ထုတ်မှုနဲ့ စာရင် များစွာမှ မြင့်မားလှပါတယ်။
ဥပမာ၊ ကျွန်မသီချင်းဆိုရာမှာ ကျွန်မ အသံကို အဲဒီလို မြင့်အောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။
အဲဒါ့အပြင် ကျွန်မတို့ဟာ အဲဒီလိုကြိုးစားရင် အသံတမျိုးဖြစ်လာကာ တဝီဝီမြည်လာနိုင်တယ်၊
ဒီတော့ ရယ်မောမှု အစစ်ဟာ သိပ်ကို လွယ်ကူတာ လုံးဝကို ရှင်းနေပါတယ်၊
တနည်း၊ အဲဒါကို ထောက်ပြဖို့ သိပ်လွယ်ပါတယ်။
နောက်တဘက်တွင် ဟန်လုပ် ရယ်မောခြင်းက နဲနဲလေး အတု ဖြစ်တာ ကျွန်မတို့ သိနိုင်ပါတယ်။
တကယ်တမ်းတွင်၊ အဲဒီလို မဟုတ်ဘဲ၊ အရေးကြီးတဲ့ လူမှုရေး လိုအပ်ချက်ပါ။
ကျွန်မတို့ဟာ အဲဒါကို အခြေအနေ တော်တော် များများထဲမှာ မကြာမကြာ အသုံးပြုကြတယ်၊
သူ့ဘာသာသူ လိုအပ်ချက် တခုနဲ့တူပါတယ်။
ဥပမာ၊ ဟန်လုပ် ရယ်တဲ့အခါမှာ နှာသံပါလာတတ်ပါတယ်၊
ကျွန်မရဲ့ "ha ha ha ha ha" အသံထဲမှာလို၊
အလိုလို ရယ်မောတဲ့ အခါမှာ အဲဒီလိုအသံမျိုး ဘယ်တော့မှ ထွက်မလာနိုင်ပါ။
ဒီတော့ အဲဒီ အရာနှစ်ခုဟာ လုံးဝကို မတူ ကွဲပြားတဲ့ အရာနှစ်ခုဖြစ်တာ ထင်ရှားပါတယ်။
ဒါကိုပဲ ကျွန်မတို့ဟာ ဦးနှောက်ကို စကင်လုပ်ကြည့်လျက်
ရယ်မောသံကို ကြားရပုံကို လေ့လာကြတယ်။
အဲဒီလို လုပ်ကြည့်တော့၊ ဒီစမ်းသပ်မှုဟာ တကယ့်ကို ငြီးငွေ့စရာပါ။
ကျွန်မတို့က လူတွေကို ရယ်မောမှု အစစ် နဲ့ အတုကို ဖွင့်ပြခဲ့ကြတယ်။
အဲဒါဟာ ရယ်မောမှုဆိုင်ရာ လေ့လာမှုဖြစ်တာ မပြောခဲ့ကြပါ။
သူတို့အာရုံကို လွှဲပြောင်းပစ်ဖို့ ကျွန်မတို့ ဒီ့ပြင်အသံတွေကိုလည်း ထည့်ပေးခဲ့ကြသေးတယ်၊
သူတို့ လုပ်ပေးခဲ့ရတာက လှဲနေကာ အသံတွေကို နားထောင်ရုံပါပဲ။
သူတို့ကို တခုခု လုပ်ရန်ကိုလည်း မပြောခဲ့ပါဘူး။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရယ်မောမှု အစစ်ကို ကြားတဲ့ အခါမှာ၊ ဟန်လုပ် ရယ်မောမှုကို ကြားတဲ့အခါမှာ၊
ဦးနှောက်တွေ တုံ့ပြန်ကြပုံဟာ လုံးဝကို မတူဘူး၊
သိသိသာသာကို ခြားနားနေတယ်။
အသံဆိုင်ရာ အပြင်လွှာထဲမှာ ရှိနေကြတဲ့ အပြာရောင် နေရာလေးတွေဟာ
ရယ်မောမှု အစစ်ကို တုံ့ပြန်တဲ့ နေရာတွေပါ၊
အခုကိစ္စဟာ အဲဒီလို အဖြစ်နဲ့ တူပုံရတယ်၊
တယောက်ယောက်က အလိုလို ရယ်မောတဲ့ အခါ ကြားရတဲ့ အသံတွေကို
ဒီပြင် ဘယ်အကြောင်းကြောင့် ရယ်မောမှုထဲမှာ ဘယ်လိုမှ ကြားရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အဲဒါဟာ သိပ်ကို ပြတ်သားလှပါတယ်၊
ပြီးတော့ အဲဒီထဲမယ် မွန်မြတ်တဲ့ အသံတွေကို ထုတ်လုပ်ပေးဖို့ အသံထုတ်လုပ်ရေး
လုပ်ငန်းစဉ်တွေ အများကြီးပုံရတယ်။
အဲဒါနဲ့ ပြောင်းပြန်၊ ကျွန်မတို့က တယောက် ဟန်လုပ် ရယ်မောနေတာကို ကြားရင်၊
ဒီမှာ ရှင်တို့ မြင်နေရတဲ့ ပန်းရောင် နေရာတွေပါ၊
စိတ်နဲ့ ဆက်စပ်နေကြတဲ့ နေရာတွေမှာ ရှိနေကြတာပါ၊
အခြားသူက ဘယ်လိုများ စဉ်းစားနေတာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နေရာတွေပါ။
ဒီတော့ ကျွန်မ ဆိုလိုချင်တာက ဘာလဲဆိုတော့၊
တကယ့်ကို စိတ်ညစ်စရာ ကောင်းတဲ့ အခုလို ဦးနှောက်ကို
စကင် လုပ်ကြည့်တဲ့ အခါမှာတောင်၊
ကျွန်မတို့က တယောက်ကနေပြီး "အာ၊ ဟာ ဟာ ဟာ ဟာ ဟာ" ကို ကြားရတော့
သူတို့ ရယ်နေကြတာ ဘာကြောင့်လဲ နားလည်ဖို့ ကြိုးစားကြပါတယ်။
ရယ်မောမှုဟာ အစဉ်ပဲ အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်။
ကျွန်မတို့ အဲဒါကို ဆက်စပ်နားလည်ဖို့ အစဉ်ပဲ ကြိုးစားကြပါတယ်၊
သင်ကိုယ်တိုင်အတွက်၊ အဲဒီအချိန်ကာလမှာ၊ အဲဒါဟာ ဆက်စပ်ခြင်း မရှိတောင်မှ၊
ခင်ဗျားနဲ့ ပတ်သက်နေတာ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မယ် ဆိုတောင်၊
ကျွန်မတို့ဟာ အဲဒီလူတွေ ရယ်မောနေကြတာ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာကို သိချင်နေတုန်းပါ။
အခုတော့ ကျွန်မတို့ဟာ အသက်အရွယ်ကို လိုက်ပြီး လူတွေက ရယ်မောမှု အစစ် နဲ့ အတုကို
ကြားရပုံ လေ့လာခွင့် ကြုံလာခဲ့ပါတယ်။
ဒီစမ်းသပ်မှုကို အွန်လိုင်းမှနေပြီး Royal Society နဲ့အတူ ပြုလုပ်ကြတာပါ၊
လူတွေကို အဲဒီမှာ မေးခွန်း နှစ်ခု မေးကြတယ်။
အစပိုင်းမှာ သူတို့ဟာ ရယ်မောသံ အချို့ကို ကြားကြရပါတယ်၊
အဲဒီနောက်မှာ အဲဒီရယ်မောသံတွေဟာ အစစ်လား ဟန်လုပ်တာလား မေးကြည့်တာပါ။
ရယ်မောမှု အစစ်တွေကို အနီရောင်ဖြင့်၊ ဟန်လုပ် ရယ်မှုကို အပြာရောင်ဖြင့် ပြထားတယ်။
အဲဒီမှာ ချက်ချင်း မြင်နိုင်တဲ့ အချက်တချက် ရှိပါတယ်။
လူတယောက် အသက်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ၊ ရယ်မောမှု အစစ်ကို ခွဲခြားရာတွင် ပိုပိုတော်လာပါတယ်။
ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးဆိုရင် ခြားနားချက်ကို ကြားဖို့ ခက်ပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်မတို့ အသက်ကြီးလာရင် ပိုတော်လာကြပါမယ်၊
စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသေးတာက၊ အသက် ၃၀ နဲ့ ၄၀ မကျော်သေးရင်
အကောင်းဆုံး ခွဲခြားသူ ဖြစ်မလာနိုင်ပါ။
ကျွန်မတို့ဟာ လူလားမြောက်ချိန်မှာ ရယ်မောမှုကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးပါဘူး။
ကျွန်မတို့ ဦးနှောက်ဟာ ရင့်ကျက်လာလို့ ကျွန်မတို့ အရွယ်ရောက်ခါနီးချိန်မှာတောင်
ရယ်မောမှုကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးပါဘူး။
ကျွန်မတို့ဟာ သက်ကြီးပိုင်း အစပိုင်း နှစ်များမှာ ရယ်မောမှုကို သင်ယူနေဆဲပါ။
တဖန် ကျွန်မတို့က ရယ်မောမှုကို ဘယ်လို ကြားကြသလဲ၊ အစစ်လား၊ ဟန်လုပ်ရယ်တာလား၊
မေးခွန်းကို တမျိုးလှည့်လိုက်ကာ၊ ကျွန်မတို့က
ဒီရယ်မောမှုက ရှင်တို့ ဘယ်လောက်များ ရယ်လာစေချင်တာလဲ၊
ဒီရယ်မောမှုဟာ ရှင်တို့ဆီကို ဘယ်လောက် ကူးစက်လဲလို့ မေးရင် တမျိုး မြင်လာပါမယ်။
အဲဒီလိုဆိုရင်၊ အသက်ပိုငယ်သူတို့ဟာ
ရယ်မောတာကို ကြားရရင် ပိုပြီး အဲဒီထဲ ပါဝင်လိုကြမှာပါ။
ကျွန်မ မိဘတွေ ဘာကြောင့် ရယ်မှန် မသိခဲ့စဉ် ကျွန်မ ရယ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်မျိုးလေ။
နောက်တခု မြင်လို့ ရနိုင်ပါသေးတယ်။
လူတိုင်းဟာ၊ အသက်ငယ်ငယ် ကြီးကြီး၊
ရယ်မောမှု အစစ်ဟာ ဟန်လုပ်တာနဲ့စာရင် ပိုပြီး ကူးစက်လွယ်တယ်လို့ ယူဆကြတယ်၊
ဒါပေမဲ့ အသက်ကြီးလာသူ အတွက် အဲဒါဟာ ကူးစက်မှု နည်းလာပါမယ်။
ဒီတော့၊ ကျွန်မတို့ အားလုံးဟာ အသက်ကြီးလာရင် မှုန်ကုပ်ကုန်ဖြစ်လာလို့၊
ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မတို့က ရယ်မောမှုကို ပိုကောင်းစွာ နားလည်လာနိုင်တယ် ဆိုတော့၊
အဲဒါကို ပိုလွယ်ကူစွာ ခွဲခြားသိလာနိုင်တယ် ဆိုတော့
ကျွန်မတို့ ရယ်ဖို့အတွက် ကြားရုံနဲ့ မလုံလောက်တော့တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ကျွန်မတို့ဟာ လူမှုရေး ထောက်ကူချက် လိုလာနိုင်တယ်။
ဒီတော့ ကျွန်မတို့ဟာ သမရိုးကျ ခံယူချက် တော်တော်များများ မှားနေကြတဲ့
ပြုမူပုံ လေ့လာချက်တွေကို ဒီမှာ မြင်နိုင်ကြပါတယ်၊
အဲဒါ့အပြင် ရယ်မောမှုဟာ အရေးကြီးတဲ့ လူမှုရေး
စိတ်ခံစားချက် ဖြစ်တာထက်ကို ပိုတယ်လို့ ယူဆစရာ ရှိပါတယ်၊
ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ လူတွေဟာ ရယ်မောမှုကို အသုံးပြုကြရာတွင်
အံ့ဩဖွယ် မသိမသာ ကွဲပြားကြတာကို တွေ့ရလို့ပါ။
Robert Levenson ရဲ့ California က စမ်းသပ်ခန်းမှနေပြီး
သိလာရတဲ့ လေ့လာချက်တွေဟာ သိပ်ကို ချစ်စရာကလေးတွေပါ၊
သူဟာ အဲဒီမှာ စုံတွဲတွေကို ဒေါင်လိုက် သုတေသန လုပ်နေပါတယ်။
သူဟာ လက်ထပ်ပြိး စုံတွဲတွေကို၊ လင်မယားတွေကို သူ့စမ်းသပ်ခန်းကို ဖိတ်တယ်၊
သူဟာ သူတို့နဲ့ ဖိစီးမှုသဘောပါတဲ့ စကားတွေကို ပြောဆိုနေရင်း
သူတို့ကို ပိုလီဂရပ်စက်နဲ့ ဆက်ချိတ်ပေးလျက် ဖိစီးမှုဒဏ်ကို ကြည့်နိုင်ပါတယ်။
ဒီတော့ သူ့ဆီမှာ လင်မယား ထိုင်နေကြပြီ၊ ၎င်းက ယောက်ျားကို၊
"ခင်ဗျားကို စိတ်တိုစေတဲ့ ဇနီးရဲ့ လုပ်ရပ် တခုခုကို ပြောပါ"လို့ ပြောတယ်။
အဲဒီလိုဆိုရင် ရှင်တို့ ချက်ချင်း မြင်နိုင်ကြသလိုပဲ၊
ရှင်တို့ဟာ ရှင်ကိုယ်တိုင် နဲ့ ကိုယ့်ခင်ပွန်း အကြောင်း ဖြတ်ကနဲ စဉ်းစားရင်ကိုပဲ၊
ဘယ်သူမဆို ပိုလို့ကို စိတ်ဖိစီးလာမှာကို စိတ်ကူးမြင်နိုင်ပါတယ်။
လူတွေဟာ ရုပ်ပိုင်းအရတောင် ဖိစီးမှုဒဏ် ပိုခံလာရတာ မြင်နိုင်ပါတယ်။
သူဘာတွေ့လဲဆိုတော့၊ ဖိစီးမှုကို ရယ်မောရင်း ရယ်မောမှုလို အပြုသဘော ခံစာမှုဖြင့်၊
ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ စုံတွဲတွေဟာ
ချက်ချင်းဆိုသလို ဖိစီးမှု လျော့နည်းလာရုံသာမက၊
သူတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်း ခံစားမှုပါ ပိုကောင်းလာတာကို မြင်နိုင်တယ်၊
အဲဒီလို စိတ်ညစ်စရာ အခြေအနေမျိုးကို သူတို့ဟာ လက်တွဲလျက် ကိုင်တွယ်ကြပါတယ်၊
အဲဒီလို စုံတွဲတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံမှုတွေထဲမှာ
ကျေနပ်မှု အဆင့်မြင့်တဲ့ သူတွေလည်း ဖြစ်နေကြပါတယ်၊
သူတို့ဟာ ပိုကြာရှည်စွာ လက်တွဲ နေထိုင်နေကြသူတွေပါ။
ဒီတော့၊ နီးကပ်တဲ့ ဆက်ဆံမှုတွေကို ကျွန်မတို့ လေ့လာကြည့်မယ်ဆိုရင်၊
ရယ်မောမှုဟာ လူတွေ သူတို့ရဲ့ စိတ်ပိုင်း ခံစားချက်တွေကို ထိန်းချုပ်ကြပုံကို
ပြသနေတဲ့ အံ့အားသင့်ဖွယ် ညွှန်းကိန်း တခုဖြစ်တယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။
ကျွန်မတို့ဟာ ရယ်မောနေခြင်းဟာ ချစ်ကြိုက်တာကို ပြသဖို့ အတွက်သာမက၊
ကျွန်မတို့ဟာ လက်တွဲနေလျက် ပိုပြီး ကောင်းအောင် ခံစားစေဖို့ အတွက်ပါ။
အဲဒီအချက်ဟာ ချစ်ကြိုက်မှု ဆက်ဆံမှုတွေနဲ့သာ သက်ဆိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။
ကျွန်မစိတ်ထင် ဒါဟာဖြင့် ရှင်တို့ မိတ်ဆွေတွေနဲ့ ရှိနိုင်ကြတဲ့
နီးကပ်တဲ့ စိတ်ပိုင်း ဆက်ဆံမှုကို ထောက်ပြနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
အခုပြမယ့် ကလီမ်က အဲဒါကို ရှင်းပြပေးပါမယ်၊
အရှေ့ဂျာမနီ နိုင်ငံဟောင်းထဲက လူငယ်တချို့ ရိုက်ပြီး YouTube မှာပြခဲ့တဲ့ ဗီဒီယိုပါ၊
သူတို့ရဲ့ ဂီတတီးဝိုင်းအဖွဲ့ကို ကြော်ငြာရန် ရိုက်ကူးခဲ့တဲ့ ဗီဒီယိုပါ၊
အဲဒီ ဗီဒီယို သိပ်ကို စမတ်ကျပါတယ်၊ ရိုက်ထားပုံဟာလည်း သိပ်ကို လေးနက်ပါတယ်၊
အဲဒီမှာ ရယ်မောမှုကို သတိထား ကြည့်ကြဖို့ မေတ္တာရပ်ခံချင်ပါတယ်၊
တခုခု မှားယွင်းသွားတဲ့ အခါမျိုးမှာ
အဲဒါ ဘယ်လောက် မြန်မြန် ဖြစ်ပျက်သွားတယ်၊ အဲဒီစိတ်နေစိတ်ထား ပြောင်းပုံကို သတိထားကြပါ။
သူဟာ ချမ်းနေတယ်။ သူဟာ မကြာခင်မှာ ရေစို လာမှာပါ။ သူဟာ ရေကူးဘောင်းဘီ ဝတ်ထားတယ်၊
မျက်နှာသုတ်ပဝါ ရှိနေတယ်။
ရေခဲပြင်။
ဘယ်လိုများ ဖြစ်ပျက်လာနိုင်မလဲ?
ဗီဒီယို စပါပြီ။
တကယ့်ကို လေးနက်တဲ့ စိတ်ထားမျိုးပါ။
သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို စရယ်နေကြပါပြီ။ သူတို့ဟာ အကြီးအကျယ်ကို ရယ်နေကြတယ်။
သူကတော့ မရယ်သေးပါဘူး။
(ရယ်မောသံများ)
သူဟာ အခု စပြေးပါတော့မယ်။
အခုတော့ သူတို့ အားလုံး ရယ်နေကြပြီ။
(ရယ်မောသံများ)
သူတို့အားလုံး ကြမ်းပေါ်မှာ လှဲနေကြရပြီ။
(ရယ်မောသံများ)
ဒီဗီဒီယိုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မကြိုက်တာက အားလုံး လေးနက်မှု ရှိတယ်၊
သူ ရေခဲပြင်ဆီသို့ မခုန်ခင်အထိပဲ၊ သူဟာ ရေခဲ ထဲကို နစ်ဝင်မသွားတာနဲ့၊
တချိန်တည်းမှာ သွေးထွက်သံယိုမှု မရှိ၊ အရိုးတွေ မတွေ့မြင်ရတော့၊
သူ့မိတ်ဆွေတွေဟာ စရယ်ကြပါတော့တယ်။
ဒီနေရာမှာ သူဟာ ကံမကောင်းခဲ့ဘဲ အဲဒီမှာ ခုန်ဆင်းလိုက်တဲ့ နောက် ရပ်နေရင်း၊
"တကယ်ပြောနေတာ၊ Heinrich၊ ဒီမှာ ကျိုးသွားထင်တယ်"လို့ ပြောခဲ့ရင်
ကျွန်မတို့ဟာ အဲဒါကို ဘယ်ကြည့်ပျော်တော့မလဲ။ အဲဒါဟာ စိတ်ညစ်စရာကြီး ဖြစ်မှာပါ။
ဒါမှမဟုတ် သူဟာ ကျိုးနေမှန်း မြင်သာတဲ့ ခြေတန်းလန်းနဲ့ ပြေးနေခဲ့မယ် ဆိုရင်ကော၊
သူ့မိတ်ဆွေတွေကလည်း၊ "Heinrich ရယ်၊ တို့ဆေးရုံကို သွားကြစို့" ပြောနေရင်ကော၊
အဲဒါဟာ ရယ်စရာ မကောင်းနိုင်တော့ပါ။
ရယ်မောခြင်းဟာ အမြဲတမ်း အကျိုးရှိတယ်၊
၎င်းဟာ သူ့ကို နာကျင်ဖွယ်ရာ၊ စိတ်ညစ်စရာ၊ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေမျိုးထဲကနေပြီး
ရယ်စရာ အခြေအနေမျိုးထဲ ဆွဲနိုင်ခဲ့ခြင်းဟာ၊ ကျွန်မတို့ အားလုံးအတွက် ပျော်စရာပါ၊
အဲဒါကမှ တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့ အသုံးပြုမှုပါ၊
လက်တွေ့မှာ အဲဒီလို တချိန်လုံး ဖြစ်ပျက်နေတာပါ။
ဥပမာ၊ ကျွန်မကပါ အလားတူ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို မှတ်မိနေပါသေးတယ်၊
ကျွန်မ ဖခင် အသုဘတုန်းကပါ။
ကျွန်မတို့ဟာ ရေကူးဝတ်စုံနဲ့ ရေခဲပြင်ထဲကို ခုန်နေကြတာ မဟုတ်ခဲ့ပါ။
ကျွန်မတို့က ကနေဒါလူမျိုးတွေမှာ မဟုတ်ကြတာ။
(ရယ်မောသံများ) (လက်ခုပ်သံများ)
အဲဒီလို အဖြစ်တွေဟာ အစဉ်ဘဲ မလွယ်ကြပါ၊ ဆွေမျိုး တယောက်ဆီမှာ ပြဿနာလေး ရှိနေခဲ့တယ်၊
ကျွန်မ မိခင်ရဲ့ အခြေအနေဟော မကောင်းခဲ့ပါ၊
ကျွန်မ မှတ်မိသလောက် အားလုံး မစခင်လေးတင်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အရာပါ၊
၁၉၇၀ ပြည့်နှစ် ဟာသဇာတ်ကားတွေမှာ ဖြစ်တတ်တာ တခုခုကို ပြောနေခဲ့တာ မှတ်မိတယ်၊
အဲဒီ အချိန်တုန်းကတော့ ကျွန်မ အဲဒီလို လုပ်နေတာ ဘာကြောင့်လဲ မသိခဲ့ပါ၊
ကျွန်မဟာ တချိန်တုန်းက တနေရာရာမှ ဖြစ်ခဲ့တာကို
သူ့ကို ပြောပြဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တာ မှတ်မိတယ်၊
ကျွန်မ သူ့ကို ကျွန်မနဲ့အတူတူ ရယ်မောလာစေဖို့ ကျွန်မ ပြောပြနေခဲ့တာပါ။
တကယ်တော့ အဲဒီလို ကျွန်မတို့ လုပ်ကြရတာက အဲဒီလို အကြောင်းရင်းကြောင့်ပါ။
ကျွန်မတို့ အတူတူ ရယ်မောနိုင်ကြတယ်၊ ကျွန်မတို့ အခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်မှာပါ။
ကျွန်မတို့ အားလုံး အိုကေ ဖြစ်လာမှာပါ။
တကယ်တော့ ကျွန်မတို့ အားလုံးဟာ အဲဒီလို တချိန်လုံး လုပ်ကိုင်နေကြတာပါ။
အဲဒါကို လုပ်ဖန်များလွန်းလို့ သတိတောင် မထားမိကြတော့ဘူး။
လူတိုင်းလိုလို သူတို့ မကြာခဏ ရယ်မောကြတာကို လျှော့တွက်ကြပါတယ်၊
ရှင်တို့ဟာ အခြားလူတွေနဲ့ ရယ်မောနေခြင်းဟာဖြင့်၊
ရှင်တို့ဟာ တကယ့်ကို ရှေးဟောင်းကျတဲ့ ဆင့်ကဲစနစ်ကို ရယူ အသုံးချနေခြင်းပါပဲ၊
နို့တိုက်သတ္တဝါတွေက လူမှုရေး အနှောင်းအဖွဲ့ ထိန်းသိမ်းထားရန် ဆင့်ကဲမြှင့်ခဲ့ကြတဲ့ အရာပါ၊
ခံစာချက်တွေကို ညှိနှိုင်းပေးခြင်းဟာ အားလုံး ပိုနေထိုင်ကောင်းစေဖို့ အတွက်ပါ။
အဲဒါ လူသားတို့နဲ့မှ အထူးသက်ဆိုင်တာ မဟုတ်ပါ၊ အဲဒါဟာ တကယ့်ကို ရှေးကျတဲ့ ပြုမူပုံပါ၊
အဲဒါဟာ တကယ့်ကိုပဲ ကျွန်မတို့ရဲ့ ခံစားမှုကို ထိန်းညှိပေးလျက် ခံစားမှု ပိုကောင်းလာစေတာပါ။
တမျိုးပြောရရင်၊ ရယ်မောချင်ပြီ ဆိုရင်၊ ကျွန်မတို့ဟာ၊
ရှင်တို့ရော၊ ကျွန်မ၊ ကလေးငယ်တွေဟာ နို့တိုက်သတ္တဝါဖြစ်ကြလို့ပါ။ (ရယ်မောသံများ)
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။(လက်ခုပ်သံများ)