Είμαι σίγουρη ότι αυτή η εικόνα του ωκεανού σας είναι οικεία,
αλλά το θέμα είναι
ότι το μεγαλύτερο μέρος του ωκεανού δεν είναι έτσι.
Κάτω από τα ηλιόλουστα νερά της επιφάνειας,
υπάρχει ένα απόκοσμο βασίλειο
γνωστό ως ζώνη του λυκόφωτος.
Στα 200 έως 1000 μέτρα κάτω από την επιφάνεια,
το φως του ήλιου είναι μια ανεπαίσθητη αντανάκλαση.
Μικροσκοπικά σωματίδια στροβιλίζονται μέσα στο σκοτάδι
ενώ λάμψεις από βιοφωταύγεια
μας πληροφορούν ότι τα νερά αυτά είναι γεμάτα από ζωή
μικρόβια, πλαγκτόν, ψάρια.
Οτιδήποτε ζει εδώ έχει υποστεί αξιοθαύμαστες προσαρμογές
για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις ενός τόσο ακραίου περιβάλλοντος.
Αυτά τα ζώα τρέφουν κορυφαίους θηρευτές όπως φάλαινες, τόνους,
ξιφίες και καρχαρίες.
Μπορεί να υπάρχει δεκαπλάσια βιομάζα εδώ
απ′ ό,τι νομίζαμε μέχρι πρόσφατα.
Ίσως περισσότερη από όλο τον υπόλοιπο ωκεανό μαζί.
Υπάρχουν αμέτρητα άγνωστα είδη στα βαθιά νερά,
και επίσης, η ζωή στη ζώνη του λυκόφωτος είναι αλληλένδετη με το κλίμα της Γης
Παρόλα αυτά, η ζώνη του λυκόφωτος είναι ουσιαστικά ανεξερεύνητη.
Υπάρχουν τόσο πολλά πράγματα που δεν ξέρουμε γι′ αυτήν.
Εγώ πιστεύω ότι μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό.
Η ωκεανογραφία με προσέλκυσε εξαιτίας αυτής της πρόκλησης.
Για μένα αντιπροσωπεύει το τέλειο σημείο τομής
ανάμεσα στην επιστήμη, την τεχνολογία και το άγνωστο,
το έναυσμα για πρωτοπόρες ανακαλύψεις σχετικά με τη ζωή στον πλανήτη μας.
Όταν ήμουν φοιτήτρια,
συμμετείχα σε μια επιστημονική αποστολή στον Ατλαντικό
με μια ομάδα από επιστήμονες που χρησιμοποιούσαν ένα λέιζερ υψηλής ισχύος
για να μετρήσουν τη μικροσκοπική άλγη.
Το καταπληκτικό που συνέβη σ′ αυτό το ταξίδι
είναι ότι ανακαλύψαμε κάτι που είχε ξεφύγει από όλους όσους είχαν ψάξει πριν:
φωτοσυνθετικά κύτταρα μικρότερα από όσο πιστεύαμε μέχρι τότε ότι ήταν δυνατό.
Τώρα ξέρουμε ότι αυτά τα μικροσκοπικά κύτταρα υπάρχουν σε μεγαλύτερη αφθονία
από όλους τους φωτοσυνθετικούς οργανισμούς στη Γη.
Αυτή η καταπληκτική ανακάλυψη έγινε επειδή χρησιμοποιήσαμε νέα τεχνολογία
για να δούμε τη ζωή στον ωκεανό με ένα νέο τρόπο.
Είμαι σίγουρη ότι οι ανακαλύψεις που μας περιμένουν στη ζώνη του λυκόφωτος
θα μας κόψουν την ανάσα.
Ξέρουμε τόσο λίγα για τη ζώνη του λυκόφωτος
επειδή είναι δύσκολο να μελετηθεί.
Είναι εξαιρετικά μεγάλη σε μέγεθος,
εκτείνεται από τον Αρκτικό ως τον Νότιο Ωκεανό
και περιβάλλει την υδρόγειο.
Είναι διαφορετική από μέρος σε μέρος.
Αλλάζει γρήγορα καθώς μετακινούνται το νερό και τα ζώα.
Και είναι βαθιά σκοτεινή και κρύα, και οι πιέσεις εκεί είναι τεράστιες.
Αυτά που ξέρουμε είναι συναρπαστικά.
Μπορεί να φαντάζεστε τεράστια τέρατα που κρύβονται στα βαθιά,
τα περισσότερα όμως είναι πολύ μικρά,
σαν αυτό το φανόψαρο.
Και αυτά τα τρομακτικά ψάρια λέγεται γωνιοστοματίδες.
Θα σας φανεί απίστευτο αλλά αυτά είναι τα πιο διαδεδομένα σπονδυλωτά στη Γη
και πολλά από αυτά είναι τόσο μικρά που 12 από αυτά χωράνε σε αυτό τον σωλήνα.
Είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον,
επειδή το μικρό μέγεθος δεν τα εμποδίζει να είναι ισχυρά
λόγω του μεγάλου πληθυσμού τους.
Τα σόναρ βαθιάς διείσδυσης δείχνουν ότι τα ζώα σχηματίζουν πυκνά στρώματα.
Το καταλαβαίνετε από το κόκκινα και το κίτρινο
περίπου 400 μέτρα σε αυτά τα δεδομένα.
Αντανακλάται τόσος ήχος από το στρώμα αυτό,
που νομίζαμε ότι ήταν ο πυθμένας του ωκεανού.
Αλλά δε γίνεται αυτό αφού το στρώμα είναι βαθιά το πρωί,
πιο ρηχά τη νύχτα
και αυτό επαναλαμβάνεται κάθε μέρα.
Αυτή είναι στην ουσία η μεγαλύτερη μετανάστευση ζώων στον πλανήτη.
Συμβαίνει καθημερινά σε όλο τον κόσμο,
σαρώνοντας τους ωκεανούς όλου του κόσμου σαν ένα τεράστιο ζωντανό κύμα
καθώς οι κάτοικοι της ζώνης αυτής διασχίζουν εκατοντάδες μέτρα
για να φτάσουν τη νύχτα στα νερά της επιφάνειας για τροφή
και να επιστρέψουν στη σχετική ασφάλεια των βαθύτερων σκοτεινών νερών την ημέρα
Αυτά τα ζώα και οι μετακινήσεις τους
βοηθούν τη σύνδεση της επιφάνειας με τον βαθύ ωκεανό
με ενδιαφέροντες τρόπους.
Τα ζώα τρέφονται κοντά στην επιφάνεια,
μεταφέρουν άνθρακα μέσα στην τροφή τους στα βαθιά νερά,
όπου κάποια ποσότητα άνθρακα μπορεί να παραμείνει εκεί
όπου μπορεί να παραμείνει απομονωμένη από την ατμόσφαιρα
για εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες χρόνια.
Με αυτό τον τρόπο, η μετανάστευση βοηθά την αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα
έξω από την ατμόσφαιρα
και μειώνει τα αποτελέσματα της υπερθέρμανσης στο κλίμα της Γης.
Έχουμε όμως ακόμη πολλές απορίες.
Δεν ξέρουμε ποια είδη μεταναστεύουν,
τι τροφή βρίσκουν,
ποια είδη τα θηρεύουν
ή πόσο άνθρακα μπορούν να μεταφέρουν.
Είμαι μια επιστήμονας που μελετά τη ζωή στον ωκεανό.
Για μένα η περιέργεια για αυτά τα πράγματα είναι ένα ισχυρό κίνητρο
αλλά υπάρχουν κι άλλα κίνητρα εδώ.
Πρέπει να απαντήσουμε αυτές τις ερωτήσεις και να το κάνουμε γρήγορα,
επειδή η ζώνη του λυκόφωτος απειλείται.
Σκάφη επεξεργασίας ψαριών στον ανοιχτό ωκεανό απορροφούν
εκατοντάδες χιλιάδες τόνους μικρών ζώων μεγέθους γαρίδας που λέγονται κριλ.
Τα ζώα αυτά αλέθονται σε τροφή ψαριών
που υποστηρίζουν τις αυξανόμενες ανάγκες της ιχθυοκαλλιέργειας
και για φαρμακευτικά συμπληρώματα όπως το λάδι κριλ.
Η βιομηχανία είναι στα πρόθυρα της επέκτασης τέτοιων αλιευτικών πεδίων
στα μεσαία βάθη
που θα προκαλέσει την ανεξέλεγκτη αλίευση στη ζώνη του λυκόφωτος
λειτουργώντας έξω από τα όρια των εθνικών αλιευτικών κανονισμών.
Αυτό θα μπορούσε να έχει μη αντιστρέψιμο παγκόσμιο αντίκτυπο
στη θαλάσσια ζωή και τα τροφικά δίκτυα.
Πρέπει να ξεπεράσουμε τις συνέπειες της αλίευσης
και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε αυτό το κρίσιμο τμήμα του ωκεανού.
Στο Ωκεανογραφικό ινστιτούτο Γουντς Χολ,
έχω την τύχη να συνεργάζομαι με συνεργάτες που μοιράζονται αυτό το πάθος.
Μαζί, είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε μια εξερεύνηση μεγάλης κλίμακας
της ζώνης του λυκόφωτος.
Σχεδιάζουμε άμεση έναρξη επιστημονικών αποστολών στον Βόρειο Ατλαντικό,
όπου θα αντιμετωπίσουμε τις μεγάλες προκλήσεις
της παρατήρησης και μελέτης της ποικιλότητας της ζώνης του λυκόφωτος.
Αυτό το είδος πολυκλιμακωτών, πολυδιάστατων εξερευνήσεων
απαιτεί να ενσωματώσουμε νέες τεχνολογίες.
Να σας δείξω ένα πρόσφατο παράδειγμα που έχει αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε.
Οι συσκευές δορυφορικής ανίχνευσης ζώων όπως οι καρχαρίες
μας πληροφορούν ότι πολλοί κορυφαίοι θηρευτές
βουτούν τακτικά βαθιά στη ζώνη του λυκόφωτος για να τραφούν.
Όταν χαρτογραφούμε τις συνήθεις διαδρομές τους
και τις συγκρίνουμε με τα δεδομένα του δορυφόρου,
βρίσκουμε ότι τα κύρια σημεία τροφής τους
συνδέονται με τα ωκεάνεια ρεύματα και άλλα χαρακτηριστικά δεδομένα.
Πιστεύαμε ότι αυτά τα ζώα έβρισκαν όλη την τροφή τους στα επιφανειακά νερά,
Τώρα πιστεύουμε ότι εξαρτώνται από τη ζώνη του λυκόφωτος.
Πρέπει όμως να μάθουμε πώς βρίσκουν τις καλύτερες περιοχές για να τραφούν,
τι τρώνε εκεί
και πόσο εξαρτώνται οι δίαιτές τους από τα είδη της ζώνης του λυκόφωτος
Επίσης θα χρειαστούμε νέες τεχνολογίες για να διερευνήσουμε τις σχέσεις με το κλίμα.
Θυμάστε αυτά τα σωματίδια;
Μερικά από αυτά παράγονται από πηκτώδη ζώα που λέγονται σάλπες.
Οι σάλπες είναι σαν υπεραποδοτικές ηλεκτρικές σκούπες,
που ρουφούν πλανκτόν
και παράγουν ταχαία βυθιζόμενα σφαιρίδια από περιττώματα --
προσπαθήστε να το πείτε γρήγορα 10 φορές --
σφαιρίδια από περιττώματα που μεταφέρουν άνθρακα βαθιά στον ωκεανό.
Καμιά φορά βρίσκουμε σάλπες σε τεράστιες ομάδες.
Πρέπει να μάθουμε πού και πότε και γιατί και αν
αυτό το είδος του άνθρακα που βυθίζεται έχει αντίκτυπο στο κλίμα της Γης.
Για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις,
πρέπει να ωθήσουμε την τεχνολογία στα άκρα
Θα χρησιμοποιήσουμε κάμερες και συλλέκτες δείγματος σε έξυπνα ρομπότ
για να περιπολήσουμε τα βάθη
και να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε τις μυστικές ζωές ζώων όπως οι σάλπες.
Θα χρησιμοποιήσουμε προηγμένα σόναρ
για να βρούμε πόσα ψάρια και άλλα ζώα υπάρχουν εκεί κάτω.
Θα αλληλουχήσουμε DNA από το περιβάλλον όπως σε μια εγκληματολογική ανάλυση
για να βρούμε ποια είδη υπάρχουν εκεί
και τι τρώνε.
Με τόσα πολλά που μένουν ακόμα άγνωστα για τη ζώνη του λυκόφωτος
υπάρχει μια σχεδόν απεριόριστη δυνατότητα για νέες ανακαλύψεις.
Απλώς κοιτάξτε αυτά τα όμορφα και συναρπαστικά πλάσματα
Μετά βίας τα ξέρουμε.
Και φανταστείτε πόσα πολλά ακόμα περιμένουν εκεί κάτω
να τα "δει" η καινούρια τεχνολογία μας.
Η ομάδα μας είχε ενθουσιαστεί πολυ γι' αυτό,
με ωκεανολόγους, μηχανικούς και επικοινωνιολόγους.
Υπάρχει και μια αίσθηση επείγουσας κατάστασης.
Δεν μπορούμε να αντιστρέψουμε τον χρόνο μετά από δεκαετίες υπεραλίευσης
σε αμέτρητες περιοχές του ωκεανού
που κάποτε έμοιαζε ανεξάντλητος.
Δεν θα ήταν θαυμάσιο να ακολουθήσουμε άλλο δρόμο αυτή τη φορά;
Η ζώνη του λυκόφωτος ανήκει πραγματικά σε όλο τον κόσμο
Πρέπει πρώτα να τη γνωρίσουμε και να την καταλάβουμε
πριν γίνουμε υπεύθυνοι διαχειριστές της
και ελπίσουμε να την αλιεύσουμε με βιώσιμο τρόπο.
Αυτό το ταξίδι δεν είναι μόνο για επιστήμονες,
είναι για όλους μας,
επειδή οι αποφάσεις που θα πάρουμε συλλογικά
την επόμενη δεκαετία
θα επηρεάσει την εικόνα του ωκεανού
για τους επόμενους αιώνες.
Ευχαριστώ
(Χειροκρότημα)