၉/၁၁ ကတည်းကဆိုရင် အနှစ် ၂၀ နီးပါးရှိပြီပေါ့။
ကျွန်မတို့ ရပ်တည်ရာကို ဆင်ခြင် သုံးသပ်ပြီး ရပ်တန့်၊ စဉ်းစားဖို့
အချိန်ရောက်ပါပြီ။
မိမိကိုယ်ကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့အချိန်ပါ၊
ဒီဝမ်းနည်းစရာအဖြစ်တွေနောက်ပိုင်း
ကျွန်မတို့ ဖြစ်တည်ခဲ့တဲ့ ယူဆချက်တွေ၊ မူဝါဒတွေဟာ
ကျွန်မတို့ကို တကယ်ပဲ ပိုလုံခြုံစေခဲ့လား။
ဥရောပနဲ့ ကုလသမဂ္ဂနှစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ လူမှုအဖွဲ့အစည်းတွေကို
ပိုပြီးကြံ့ခိုင်စေခဲ့လား။
ကျွန်မဘဝတစ်ခုလုံး လုံခြုံရေးနဲ့ကာကွယ်ရေး နယ်ပယ်ထဲမှာ လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး
ခါတိုင်းထက်ပိုပြီး အခုယုံကြည်မိတာက
လုံခြုံမှုနဲ့ဆိုင်တဲ့ တွေးပုံ၊လုပ်ပုံတွေ ကို အခြေခံကျကျ ပြန်ရေးဆွဲဖို့ လိုတာပါ၊
အထူးသဖြင့် နိုင်ငံတကာလုံခြုံရေးနဲ့ ပတ်သက်တာပေါ့။
နိုင်ငံတကာ လုံခြုံမှုအနေနဲ့ ကျွန်မဆိုလိုတာက ကျွန်မတို့လုပ်တာတွေပါ။
ပြင်ပခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို
ပိုကောင်းမွန်စွာ တုံ့ပြန်၊ကာကွယ်ဖို့ ကျွန်မတို့နိုင်ငံတွေ ပြင်ဆင်ပုံ၊
နိုင်ငံသားတွေကို ကာကွယ်ပေးပုံပါ။
နှစ်ခုစလုံးအတွက် အဓိကက
အရပ်သားများအား ကာကွယ်ရေးကို အာရုံစိုက်ဖို့ပါ။
ကျွန်မတို့နိုင်ငံတွေနဲ့
လုံခြုံမှုအရ ကျွန်မတို့ရှိရာတွေ နှစ်ခုလုံးပါ။
ကဲ ဒီအယူအဆက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ ကျော်မှာ ကျွန်မတို့မှာ
ဖြစ်တည်ခဲ့တဲ့ လုံခြုံမှုကဘာလဲ၊ ဒါကို ဘယ်လိုရယူမလဲဆိုတဲ့
ပုံသေဇာတ်ကြောင်းနဲ့ ဆန်ကျင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဇာတ်ကြောင်းက ချွတ်ယွင်းချက်ရှိပြီး ပိုဆိုတာက တန်ပြန်သက်ရောက်မှုရှိတာပါ။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ ကျော်မှာ
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနဲ့ ဥရောပနှစ်ခုစလုံးမှာ
သူနိုင်ကိုယ်ရှုံးဆိုတာမှာ လုံခြုံမှုကို ဆွေးနွေးရမယ်ဆိုတာကို လက်ခံလာခဲ့တယ်၊
တန်ဖိုးတွေ၊ ရပိုင်ခွင့်တွေကို ညှိယူပြီး ပုိလုံခြုံမှုရဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလို
လုံခြုံမှုနဲ့ လူ့အခွင့်အရေး၊
လုံခြုံမှုနဲ့ လွတ်လပ်မှု၊ ဖွဲ့ဖြိုးမှုပါ
ဒါဟာ မှားယွင်းတဲ့ ဆန့်ကျင်မှုပါ။
ဒီလိုမျိုး အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး။
လုံခြုံမှုနဲ့ လူ့အခွင့်အရေးဟာ
ဆန့်ကျင်ဘက် တန်ဖိုးတွေမဟုတ်တာ အသိအမှတ်ပြုဖို့လိုတယ်
ဒါတွေဟာ ပင်ကိုကကို ဆက်စပ်နေတယ်။
အဆုံးကျတော့ အခြေခံအကျဆုံး လူ့အခွင့်အရေးဟာ
ရှင်သန်ခွင့်နဲ့ အကြမ်းဖက်မှု ကင်းရှင်းဖို့နဲ့
နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး တာဝန်က
၎င်းနိုင်ငံသားတွေအတွက် ရပိုင်ခွင့်ကို အာမခံဖို့ပါ။
အပြန်အလှန်အားဖြင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးက စစ်ပွဲတွေနဲ့ ပဋိပက္ခတွေထိခိုက်တာခံရတဲ့
လူ့အဖွဲ့အစည်းတွေအကြောင်းတွေးရင်
ဒါဟာ ၎င်းတို့ရဲ့ ပြည့်ဝတဲ့လွတ်လပ်မှုနဲ့
တိုးတက်မှု အောင်မြင်ရေးကို တားဆီးတဲ့ မလုံခြုံမှုနဲ့ အကြမ်းဖက်မှုပါ။
ကဲ သူတို့ဟာ ကျွန်မတို့လိုပဲ အခြေခံလုံခြုံမှုလိုအပ်ပြီး
ဒါကို သူတို့လိုတာက သာမန်ဘဝတစ်ခုမှာနေထိုင်ပြီး
လူ့အခွင့်အရေးတွေခံစားနိုင်အောင်ပါ။
ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ ပြောင်းဖို့လိုတာပါ။
လူ့အခွင့်အရေးတွေရဲ့ အုတ်မြစ် တစ်ခုမှာ တည်ဆောက်တဲ့
တည်တံ့တဲ့ လုံခြုံမှုကို အသိအမှတ်ပြုဖို့လိုတယ်။
တည်ဆောက်တဲ့၊ လူ့အခွင့်အရေးတွေကို မြှင့်တင်၊
ဒါ့အပြင် လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်ခုကျော်က
ကျွန်မတို့ရဲ့ လုံခြုံမှုကို အာမခံဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက
ရန်သူတွေကို အနိုင်တိုက်ခြင်းနဲ့
ဒီလိုလုပ်ဖို့ စစ်တပ်ကို တသီးတသန့်ကို အားကိုးဖို့လိုတယ်လို့လက်ခံခဲ့ကြတယ်။
ထပ်ပြီးတော့ ဒါက ကျွန်မအလုပ်၊ သုတေသနနဲ့ အပြင်မှာ ကျွန်မမြင်ရတာနဲ့
ပဋိပက္ခဖြစ်တာပါ။
ကျွန်မမြင်တာက ဒီတည်တံ့တဲ့ လုံခြုံမှု တည်ဆောက်ရေးဟာ
ရန်သူတွေကို ချေမှုန်းတာနဲ့ သိပ်မဆိုင်ဘူး၊
စစ်မြေပြင်မှာ အောင်နိုင်တာနဲ့ သိပ်မဆိုင်ပဲ
ဘေးဒုက္ခခံရသူတွေနဲ့ အများကြီး ပိုဆိုင်ပြီး
တည်ငြိမ်မှုတည်ဆောက်ခြင်းပါ။
ဒါကိုလုပ်ဖို့ စစ်တပ်တစ်ခုတည်းကတော့
လုံကို မလုံလောက်ပါဘူး။
ဒီအကြောင်းကြောင့် ဘယ်တော့မှမဆုံးတဲ့ War on Terror ကို ချောင်ထိုးဖို့လိုပြီး
အရပ်သားတွေကို ကာကွယ်ခြင်း မူဝါဒကနေ မောင်းနှင်တဲ့
လုံခြုံမှု အစီအစဉ်နဲ့ ဒါကို အစားထိုးဖို့လိုတာပါ။
သူတို့တွေဟာ ဘယ်ကဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကိုင်ကိုင်
ဘယ်မှာနေနေပါ
Vancouver New York,
Kabul, Mosul,Aleppo (သို့) Douma တို့ပေါ့။
တည်တံ့တဲ့လုံခြုံမှုက ပြောပြတာက နိုင်ငံရပ်ခြားက အရပ်သားကာကွယ်ရေးမှာ
လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို အာရုံစိုက်တာနဲ့ သူတို့ ဘဝတွေ ဂုဏ်ရှိရှိ၊
အကြမ်းဖက်တာကနေ ကင်းကင်း ရှင်သန်တာကို သေချာအောင်လုပ်ရင်
နိုင်ငံတွင်း မိမိတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် ရေရှည်လုံခြုံမှုရဖို့ ပိုဖြစ်နိုင်တာကိုပါ။
ဥပမာ ISIS ကို အနိုင်ရခြင်းဟာ လုံခြုံရေး ဖြစ်ထွန်းမှုတစ်ခုဆိုတာ
အားလုံးသိကြပါတယ်။
လုံးဝဟုတ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ပျက်ဆီးခံခဲ့ရတဲ့ အိမ်ယာတွေ ပြည်လည်တည်ဆောက်ခြင်း
ပြန်လည်တည်ငြိမ်ရေး၊
ကိုယ်စားပြုနိုင်ငံရေးစနစ်တစ်ခု သေချာစေခြင်းတို့ဟ​ာ
ပိုအရေးမပါဘူးဆိုတောင်
အီရတ်နဲ့ ဆီရီးယားမှာရှိတဲ့ အရပ်သားတွေရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက်သာအဟုတ်ပဲ
ကျွန်မတို့လုံ့ခြုံမှုနဲ့ ကမ္ဘာ့ တည်ငြိမ်မှုအတွက်ပါ အတူတူပါပဲ။
ပိုအခြေခံကျတာက
ISIS ရဲ့ အန္တရာယ်ဟာ ၎င်းကိုင်ဆောင်တဲ့ လက်နက်အရေအတွက်တင်မဟုတ်ပဲ
ကျောင်းကနေ ၎င်းက ထုတ်ယူထားတဲ့ (သို့) ဝါဒသွင်းထားတဲ့ ကလေးအရေအတွက်ကိုပါ
ထည့်တွက်သင့်တာပါ။
ဒါက လုံခြုံမှု အမြင်တစ်ခုကပါ။
လုံခြုံမှု အမြင်တစ်ခုကနေ
ဆီးရီးယားမှာရှိတဲ့ သန်းချီတဲ့ကလေးတွေဟာ ကျောင်းဆိုတာထက် စစ်ကိုသာသိပြီး
ကြီးပြင်းလာတဲ့ ရေရှည် မျိုးဆက်ပိုင်း သက်ရောက်မှုပါ။
ဒါက ISIS ရဲ့လက်နက်တွေစုပေါင်းတာထက်
တည်ငြိမ်မှုအပေါ် ပိုအန္တရာယ်များတဲ့
ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်ပြီး ISIS ကို စစ်ရေးအရ တန်ပြန်တဲ့အခါမှာလို
အချိန်အများကြီး သုံးသင့်တာပါ။
လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်ခုကျော် ကျွန်မတို့ရဲ့ လုံခြုံမှုမူဝါဒဟာ ရေတိုဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
၎င်းဟာ လက်ရှိကာလကို အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်။
၎င်းဟာ လုံခြုံမှုအရ ယနေ့ ကျွန်မတို့ လုပ်တာနဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေရဲ့
ဒီရေရှည် သက်ရောက်မှုကြားက
ဆက်သွယ်မှုကိုစနစ်တကျ ဘေးချိတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပါ။
၉/၁၁ နောက်ပိုင်းနှစ်တွေမှာ
ကျွန်မတို့ အကောင်အထည်ဖော်ထားတဲ့
ဒီရွေးချယ်မှုတချို့၊ မူဝါဒတချို့ဟာ
ရေရှည်မှာ ကျွန်မတို့ကို ပိုပြီး မလုံခြုံမှုကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်။
တည်တံ့တဲ့ အရပ်သားဗဟိုပြုလုံခြုံမှုဟာ
ရေရှည်မှာ ဖြစ်ပျက်နိုင်တာကို ကြည့်ဖို့လိုတယ်။
ထပ်ပြီး ဥပမာအနေနဲ့ အဝေးက
ရန်သူတွေကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ မောင်းသူမဲ့ လေယာဉ် အားကိုးတာက လက်နက်ဖြစ်လောက်တယ်။
၎င်းဟာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို တိုက်ခိုက်ကျလုလု ခြိမ်းခြောက်မှုကို
သေချာစေဖို့ (သို့) လျော့ပါးစေဖို့ လက်နက်ဖြစ်လောက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ရေရှည်သက်ရောက်မှုကျေတော့ရော။
အရပ်သားတွေ အသတ်ခံရရင်
လူစုတွေ ပစ်မှတ်ထားခံရရင်
ဒါဟာ စစ်၊ ပဋိပက္ခ၊ ပရီဒေဝနဲ့
အစွန်းရောက်မှုရဲ့ သံသရာကို ခံစားမိစေမယ်။
ဒီသံသရာက ဒီနေ့ ကျွန်မတို့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ လုံခြုံရေး စိန်ခေါ်မှုများစွာရဲ့
အလယ်ဗဟိုမှာပါ။
ဒါက ရေရှည်မှာ ပို လုံခြုံစေမှာမဟုတ်ပါဘူး။
ကျွန်ုပ်တို့ လိုတာကက အရပ်သားလုံခြုံမှုပါ၊
တည်တံ့တဲ့ အရပ်သားဗဟိုပြုလုံခြုံမှု လိုအပ်ပြီး
ဒါကို အခုလုပ်ဖို့လိုတယ်။
ဒီအယူအဆဝန်းကျင်မှာကို တွေးခေါ် သုတေသနပြုဖို့ အားပေးဖို့၊
ဒါကို အကော်အထည်ဖော်ဖို့လိုတယ်။
အန္တရာယ်များတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုမှာ တို့နေကြတယ်၊
ငြိမ်းချမ်းမှုနဲ ပဋိပက္ခကို ခြိမ်းခြောက် တာတွေ အများကြီးပါ။
၉/၁၁ နောက်ပိုင်းနေ့တွေနဲ့ အလားတူပဲ
ကျွန်မတို့ဟာ နိုင်ငံတကာလုံခြုံမှုအကြောင်း ကို မတွေးဖို့ မတတ်နိုင်တာပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ ရဲ့ သင်ခန်းစာ တွေကို သင်ယူဖို့လိုတယ်။
ဒါကိုနားလည်ဖို့ လုံခြံမှုကို နာလည်စေဖို့
ရေရှည်ကို အာရုံစိုက်ဖို့လိုတယ်။
အရပ်သားတွေကို ကာကွယ်ဖို့လိုပါတယ်။
တည်တံ့တဲ့လုံခြုံမှုဟာ လူ့အခွင့်အရေး အုတ်မြစ်တွေပေါ်မှာ
တည်ဆောက်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို လေးစားအသိအမှတ်ပြုဖို့လိုပါတယ်။
ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် လုံခြုံမှုအရတော့
ကျွန်မတို့ တွေ့ရှိပြီးသားတွေထက်
အများကြီး အန္တရာယ်ပိုများ၊ ပိုမတည်ငြိမ်တဲ့နေရာတစ်ခုအဖြစ်
ကမ္ဘာကြီးကို ထားရစ်ဖို့ အရဲစွန့်တာပါ။
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
(လက်ခုပ်သံများ)