လူတွေကို သူများထက် ပိုကံကောင်းအောင် လုပ်ပေးတဲ့ အချက်ကို လေ့လာရင်း
လူတွေကို သူတို့ရဲ့ ကံကို ပိုကောင်းလာအောင် လုပ်ပေးဖို့
ကျွန်မ လေ့လာအားထုတ်နေတာ အနှစ်နှယ်ဆယ်နီးပါးရှိပါပြီ။
ကျွန်မက စီးပွားရေးစွမ်းဆောင်ရေးကို သင်ပေးသူပါ၊
လုပ်ငန်းသစ်တွေ အများစု ကျဆုံးကြတာကို ကျွန်မတို့ သိပါတယ်၊
တီထွင်သူများနှင့် စွန့်ဦး လုပ်ကိုင်သူတို့ အားလုံး ကံအကောင်းဆုံး ဖြစ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။
ဒီတော့ ကံဆိုတာက ဘာများပါလိမ့်?
ကြုံရင်ကြုံသလို အောင်မြင်မှု ဒါမှမဟုတ် ဆုံးရှုံးမှုကို ကံဆိုပြီး ခေါ်ဝေါ်ကြပါတယ်။
အဲဒီလို ထင်ကြတယ်။
အဲဒီလို သုံးနှုံး​ပြောဆိုကြပါတယ်။
လူတွေကို ကံကောင်းလာစေကြတဲ့
အကြောင်းအချက်တွေ အားလုံးကို ကျွန်မတို့ မြင်ရခဲလို့ အခွင့်အလမ်းလို ထင်မြင်ကြတာပါ။
အချိန်ကြာစွာ စောင့်ကြည့်လာခဲလို့ ကျွန်မ နားလည်လိုက်တဲ့ အချက်က
ကံကောင်းမှုဆိုတာ တိုက်ဆိုင်ပြီး၊ အမှတ်မထင်
အလိုလို သူ့ဘာသာသူ ဖြစ်ခဲပါတယ်။
အဲဒါဟာ လေနဲ့ ပိုပြီးတူတယ် ထင်တယ်၊
တချိန်လုံး တိုက်ခတ်လျက် ရှိတယ်။
တခါတရံတွင် ငြိမ်နေတတ်တယ်။
တခါတရံတွင် အားပြင်းစွာ တိုက်နိုင်သလို
လုံးဝ မျှော်လင့်မထားတဲ့ ဘက်မှနေပြီးတော့ လာနိုင်ပါသေးတယ်။
ဒီတေ့ ကိုယ်ဟာ ကံကောင်းတဲ့ လေကို ဘယ်လို ဖမ်းယူရမလဲ။
အဲဒါဟာလွယ်ပေမဲ့ မြင်ဖို့မလွယ်ဘူး။
ကျွန်မဟာ အချက်သုံးချက်ကို မျှဝေပေးချင်ပါတယ်။
ကံဆိုတဲ့လေကို ဖမ်းယူဖို့ ရွက်လှေ ဆောက်နိုင်ဖို့ အတွက်ပါ။
ကိုယ်က ပထမဆုံး ပြုလုပ်ရမှာက
သင်ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ဆက်ဆံပုံကို ပြောင်းပစ်ရန်ပါပဲ။
ကိုယ်အဆင်ပြေနေတဲ့ ဇုန်နယ်ရဲ့ အပြင်ကို ထွက်ကြည့်ရဲ နိုင်စွမ်း ရှိဖို့ လိုအပ်မယ်။
ကျွန်မတို့ ကလေးဘဝတုန်းက ကျွန်မတို့ တချိန်လုံး အဲဒီလို လုပ်ကြတယ်။
ကျွန်မတို့ လမ်းလျှောက်ချင်မယ် ဒါမှမဟုတ် စကားပြော၊ စက်ဘီးစီးချင်ရင်၊
ကွမ်တမ် မက္ကင်းနစ်ကို သင်ချင်ရင်၊
အဲဒီလို လုပ်ကြရပါတယ်။ ဟုတ်တယ်နော်။
ကျွန်မတို့ဟာ စက်ဘီးမစီးတတ်တဲ့ အပတ်ကနေပြီး
နောက်တပတ်မှာ စီးတတ်အောင် လုပ်ကြရတယ်။
အဲဒီလို လုပ်နိုင်ဖို့ ကျွန်မတို အဆင်ပြေနေတဲ့ ကုယ့်ဇုန်နယ်ကို စွန့်လျက်
အရဲစွန့်မှု တချို့ လုပ်ကြရတယ်။
ပြဿနာက ကျွန်မတို့ အသက်ကြီးလာကြတာနဲ့
အဲဒီလို လုပ်ခဲကြတယ်။
ကိုယ်ဟာ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ပုံသေ သတ်မှတ်လိုက်ပြီး
ဆက်ပြီး မစွန့်စားကြတော့ပါဘူး။
ကျွန်မရဲ့ ကျောင်းသားတွေနဲ့ ကျတော့၊
သူတို့ရဲ့ အဆင်​ပြေဇုန် အပြင်ကို ထွက်လာကြပြီး
တချို့အရာတွေကို အရဲစွန့် လုပ်ကိုင်ကြရန် တချိန်လုံး အားပေးနေတယ်။
ကျွန်မရဲ့ လုပ်ပုံက ဒီလိုပါ။
သူတို့ကို အရဲစွန့်မှု မီတာ ဆိုတာကို ရေးဖြည့်ခိုင်းပါတယ်။
သူတို့ဟာ ဘယ်လို အရဲစွန့်မှုမျိုးကို လက်ခံနိုင်ကြောင်း
ရေးဖြည့်ပေးရတဲ့ ရယ်စရာ ပုံစံကို တီထွင်ခဲ့ကြတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ အားလုံးအတွက် ရှင်းလာတတ်တာက
အရဲစွန့်ရမှုဆိုတာ ပုံစံအမျိုးမျိုးပါပဲ။
အတတ်ပညာပိုင်း အရဲစွန့်မှုများ၊ ရုပ်ပိုင်း စွန့်ရမှု ဘဏ္ဍာရေး စွန့်စားရမှုများ
စိတ်ပိုင်း၊ လူမှုရေး၊ ကျင့်ဝတ် ဆိုင်ရာ တွေနဲ့ နိုင်ငံရေး အရဲစွန့်မှုတွေပါတယ်။
အဲဒါကို နားလည်လာတာနဲ့ သူတို့ဟာ အရဲစွန့်မှု ပရိုဖိုင်တွေကို ယှဉ်ကြည့်လာကြတယ်၊
ပရိုဖိုင်တွေဟာ တကယ့်ကို မတူကွဲပြားတာကို တွေ့မြင်လာကြတယ်။
ကျွန်မ အဲဒါတွေကို ဆွဲဆန့်ကြရန် အားပေးခဲ့တယ်။
သူတို့ရဲ့ အဆင်ပြေဇုန် အပြင်ကို ဆွဲထုတ်မယ့် အရဲစွန့်မှုမျိုးကိုပါ။
ဥပမာ၊ အတတ်ပညာဆိုင်ရာ စွန့်စားမှု ပြုလုပ်ခိုင်းနိုင်တယ်။
သူတို့ အရင်တုန်းက မဖြေရှင်းခဲ့ဘူးကြတဲ့ ပြဿနာကို ယူခိုင်းတယ်၊
ဒါမှမဟုတ် ရထားပေါ် ဘေးချင်း ထိုင်နေသူနဲ့ စကားပြောရန် လူမှုရေး အရဲစွန့်မှုမျိုး၊
ဒါမှမဟုတ် စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
သူတို့သိပ်ဂရုစိုက်သူ တစ်ဦးအား သူတို့ ခံစားချက်ကို ပြောပြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
ကျွန်မကိုယ်တိုင်ကိုက အဲဒီလို တချိန်လုံး လုပ်နေကျပါ။
လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်တုန်းက အီကွေဒေါ နိုင်ငံကို သွားဖို့
နံနက်အစောကြီး ကျွန်မ လေယာဉ်စီးလာခဲ့တယ်။
ပုံမှန်အတိုင်း နားကြပ်ကိုတပ်ပြီး အိပ်တတ်တယ်၊
နိုးနေရင် လုပ်စရာ တစ်ခုခု လုပ်နေတတ်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်မဟာ နည်းနည်းလေး အရဲစွန့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကာ၊
ဘေးမှာ ထိုင်လာသူနဲ့ စကားပြောကြည့်ဖြစ်ခဲ့တယ်။
ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မိတ်ဆက်ပေးလုက်ရာ စာအုပ်ထုတ်ဝေသူ ဖြစ်ကြောင်း သိလာရတယ်။
စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလိုက်တာ။
ကျွန်မတို့ စကားပြောဆိုခဲ့ကြတာ အံ့အားသင့်စရာပါပဲ။
စာအုပ် ထုတ်လုပ်ရေးဆိုင်ရာ အနာဂတ် အကြောင်း အားလုံး ကျွန်မ သိလာခဲ့ရတယ်။
ကျွန်မတို့ လေယာဉ်ခရီးရဲ့ လေးပုံသုံးပုံအထိ ပြောနေခဲ့ကြတာ။
ဒါနဲ့ နောက်တဆင့် အရဲစွန့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး
ကျွန်မ လက်ပ်တော့ကို ဖွင့်ပြီး ကျွန်မစာအုပ်ကို မျှဝေပြလိုက်တယ်။
အတန်းထဲ တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ထည့်သိမ်းလာခဲ့တဲ့ စာအုပ်ပါ။
သူဟာ ယဉ်က​ျေးစွာနဲ့ ခဏ ဖတ်ကြည့်တယ်။
ပြီးမှ၊ Tina ရယ်၊ ဒါ‘ဟာ ကျွ်န်ုပ်တို့ အတွက် မသင့်တော်ပါဘူး၊
ပြပေးတာကိုတော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ "
အဲဒါ အိုကေပါ။ ဒီတချီအရဲစွန့်လိုက်တာ ရလဒ် ထွက်မလာခဲ့ပါ။
ကျွန်မ လက်တော့ကုိ ပိတ်လိုက်တယ်။
ခရီးအဆုံးမှာ ကျွန်မတို့ နှစ်ဦး လိပ်စာချင်း ဖလှယ်ခဲ့ကြတယ်။
နောက်နှစ်လ အကြာမှာ ကျွန်မ သူ့ကိုဆက်သွယ်ခဲ့တယ်၊
"Mark, ကျွန်မ အတန်းဆီ လာကြည့်နိုင်မလား?
ကျွန်မတို့ စာအုပ်ကို ပြန်တီထွင်ခြင်း၊
ထုတ်ဝေမှုး၏အနာဂတ် ဆိုတဲ့ စီမံကိန်း လုပ်ထားကြတယ်။"
သူက လိုလိုချင်ချင် လာမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။
ကျွန်မ အတန်းကို ရောက်လာရာ ကောင်းတဲ့ တွေဆုံပွဲကြီးပါ။
လအနည်းငယ်ကြာတော့ ကျွန်မ သူ့ဆီ စာရေးခဲ့တယ်။
တခြား ပရိုဂျက် တစ်ခုအတွက် ကျောင်းသားတွေ
ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ဗီဒီယို အပိုင်းအစတွေ တစ်ပုံကြီး ပို့ခဲ့တယ်။
သူဟာ စိတ်ဝင်စားလာပုံရတယ်။
ကျောင်းသားတွေရဲ့ ပရိုဂျက် တစ်ခုကိုပါ။
အဲဒါစာအုပ်အဖြစ် ထုတ်နိုင်မယ် ထင်ခဲ့လို့
သူဟာ အဲဒီကျောင်းသားတွေနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ချင်တယ်။
ဒီနေရာမှာ ကျွန်မ နည်းနည်းလေး စိတ်နာခဲ့သလိုပဲ။
(ရယ်သံများ)
သူစာအုပ် ထုတ်ချင်တာက ကျွန်မနဲ့ မဟုတ်ဘဲ ကျွန်မ ကျောင်းသားတွေနဲ့ ဖြစ်နေလို့ပါ။
ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ်၊ အိုကေပါ။
ဒါနဲ့ လာဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ရာ သူ့လုပ်ဖေါ် တွေနဲ့ Stanford ကို ရောက်လာကြလို့
ကျောင်းသားတွေနဲ့ တွေ့ဆုံကြတယ်၊ အတူတူ စားသောက်ခဲ့ကြသေးတယ်။
စကားမစပ သူ့အယ်ဒီတာ တစ်ဦးက
"ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင်ကော စာအုပ်ရေးဖို့ စိတ်မကူးခဲ့ဘူးလား" မေးတယ်။
"ရှင်မေးဖြစ်တာ ရယ်စရာပါပဲ" ဖြေလိုက်ပြီး
သူတို့ အကြီးအကဲကို လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ် တုန်းက ပြခဲ့တဲ့ စာအုပ်ကိုပဲ
ပြန်ထုတ်ယူပြီး သူ့လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်တယ်။
နှစ်ပတ်အတွင်းမှာ ကျွန်မ စာချုပ် ချုပ်ဆိုဖြစ်တယ်။
နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ အဲဒီစာအုပ်ဟာ ကမ္ဘာတစ်ဝမ်း တသန်း​ကျော် ရောင်းခဲ့ရပါပြီ။
(လက်ခုပ်သံများ)
အဲဒါကို ခင်ဗျားတို့က
"အဲဒါ ခင်ဗျား ကံကောင်းတာပါ" လို့ ဆိုနိုင်ကြပါတယ်။
ကျွန်မ ကံကောင်းခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ၊
ဒါပေမဲ့ ကျွန်မယူခဲ့တဲ့ အရဲစွန့်မှု တသီကြီးရ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တဲ့ ကံကောင်းမှုပါ။
ဟဲလို ဆိုပြီး နှုတ်ဆက်တာတောင် လိုအပ်ပါတယ်။
ပြီးတော့ ဒါကို ဘယ်သူမဆို၊ လုပ်နိုင်ပါတယ်
ကိုယ့်ဘဝရဲ့ ဘယ်အဆင့်ထဲမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊
ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဘယ်နေရာမှာပဲ နေနေ၊
ကိုယ်ဟာ ကံအဆိုးဆုံးလူပါပဲလို့ ကိုယ်က ထင်နေတောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။
ကိုယ့်အဆင်​ပြေမှုဇုန်ပြင် ခေါ်ထုတ်မယ့် အသေးစား အရဲစွန့်မှုဖြင့် လုပ်နိုင်တယ်။
ကိုယ့်ကံကောင်းမှုကို ဖမ်းယူမယ့် ရွက်လှေကို တည်ဆောက်ရမယ်။
သင် ဒုတိယ လုပ်ရမယ့်အရာက
အခြားလူများနဲ့ ရှိနေတဲ့ သင်ရဲ့ ဆက်ဆံမှုကို ပြောင်းလဲပစ်ရပါမယ်။
သင်ရဲ့ ခရီးစဉ်ထဲမှာ သင့်ကို ကူညီပေးသူတိုင်းဟာ
သင့်ရဲ့ပန်းတိုင်များကို ရရှိစေဖို့ ဧရာမ အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေကြတာပါ။
သင်က အဲဒါကို တန်ဖိုးထားကြောင်း မပြသပါက၊
သင်ဟာ ကွင်းဆက်ကို ပိတ်လိုက်ရုံသာမက
သင့်အခွင့်အလမ်း တစ်ခု ပျောက်ဆုံသွားတာပါ။
တစ်စုံတစ်ဦးက သင့်အတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးရာတွင်
သူတို့ဟာ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဒါမှမဟုတ်
အခြားတစ်ဦးအတွက် သုံးနိုင်ခဲ့မယ့် အချိန်ကို သုံးနေကြတာမိုလို့
သူတို့ လုပ်ပေးတာကို သင် တန်ဖိုးထားတတ်ရန် လိုအပ်ပါတယ်။
အခုတော့ ကျွန်မဟာ Stanford မှာ စတိုင်ပင် သုံးခုကို ပေးပါတယ်၊
၎င်းတို့ကို ရရှိရန် အတော့်ကို ပြိုင်ဆိုင်ရပါတယ်၊
စတိုင်ပင် မရလိုက်တဲ့ ကျောင်းသားတွေထံကို ကျွန်မက စာရေးပို့တဲ့ အခါမှာ၊
စိတ်ပျက်သူ တချို့တို့က ကျွန်မထံ မှတ်ချက်ပို့လျက် ငြီးငွေ့တတ်ကြတယ်။
စိတ်ပျက်နေကြသူ အချို့တို့က စာရေးပြီး တိုင်တန်းလိုကြပါတယ်။
အချို့သူတို့ကျတော့ စာရေးလျက်
နောက်တစ်ကြိမ်မှာ ပိုပြီး အောင်မြင်ဖို့ ဘာလုပ်ရမလဲ မေးမြန်းကြပါတယ်။
အဲဒီလို ပို့ကြတဲ့ထဲမှာ၊
တချို့တို့က အခွင့်အလမ်းအတွက် ကျွန်မကို ကျေးဇူးကြောင်း ရေးကြတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်တုန်းက အကြောင်း ပြောပြမယ်။
Brian ခေါ် လူငယ်တစ်ဦးက လှပတဲ့ စာတစ်စောင်ကို ရေးပို့ခဲ့လျက်
"ကျွန်တော်ဟာ ဒီအစီအစဉ်မှ နှစ်ကြိမ် ပယ်ချခံခဲ့ရတာ သိပါတယ်၊
ဒါပေမဲ့၊ ဒီလို အခွင့်အလမ်းအတွက် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးတင်ချင်ပါတယ်။
လျှောက်လွှာတင်ရင်း ကျွန်တော် သိနားလည်လာတာ အများကြီးပါပေ။
ကျွန်မဟာ သူ့စာထဲက သဘောထားကြီးမှုကို အားကျလွန်းလို့
ကျွန်မနဲ့ လာတွေ့ဆုံရန် သူ့ကိုဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်။
ကျွန်မတို့ဟာ အချိန်အတော်ကြာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြလျက်
လွတ်လပ်စွာ လက်တွေ လေ့လာရေး စီမံကိန်း တစ်ခုကို စိတ်ကူးရခဲ့ကြတယ်။
သူဟာ Stanford မှာ ဘောလုံးသင်းထဲ ပါခဲ့ပြီး
သူတို့အကြားမှာ ရှေ့ဆောင်နိုင်သူ ဆိုင်ရာ ပရိုဂျက် တစ်ခုကို စရန် သူဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။
ကျွန်မတို့ဟာ သုံးလအတွင်းမှာ တစ်ဦးတစ်ဦးကို နီးကပ်စွာ သိရှိလာကြရပြီး၊
သူစတင်ခဲ့တဲ့ ပရိုဂျက်ကို သူကိုယ်တိုင် လုံးဝတာဝန်ယူလျက်
သီးခြား လေ့လာခဲ့ပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ Play for Tomorrow ကုမ္ပဏီအဖြစ် အောင်မြင်လာခဲ့တယ်။
အဲဒီမှာ သူဟာ နောက်ခံ အခြေအနေ မကောင်းကြတဲ့ ကလေးတွေကို
သူတို့ စိတ်ကူးလိုတဲ့ ဘဝမျိုးဖြင့် နေထိုင် နိုင်ရေးကို လေ့ကျင့်ပေးတယ်။
အခု ပြောပြခဲ့တဲ့ အကြောင်းထဲက အရေးကြီးဆုံး အချက်က
သူက ပို့ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း စာရဲ့ ရလဒ်အဖြစ်
ကျွန်မတို့ နှစ်ဘက်စလုံး ရလဒ်အသီးသီး ရလိုက်ကြတာပါ။
တကယ်တော့ အဲဒါစာ ကျွန်မတို့ စဉ်းစားမိကြမှာ မဟုတ်တဲ့ လေတွေပါပဲ။
နောက်ဆုံး နှစ်နှစ်ကာလအတွင်းမှာ
ကျွန်မရဲ့ ဘဝကိုယ်၌အတွက် နည်းဗျူဟာ တချို့ကို ချမှတ်လာတယ်၊
တန်ဖိုးထားတတ်မှုကို တကယ့်ကို ကူညီပေးဖို့အတွက်ပါ
အကြိုက်ဆုံး တစ်ခုက နေ့တစ်နေ့ ပြီးဆုံးသွားချိန်မှာ၊
ကျွန်မရဲ့ မှတ်တမ်းကို ပြန်ကြည့်လျက် ကျွန်မ တွေ့ဆုံခဲ့ရသူတွေကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်တယ်၊
သူတို့ တစ်ဦးချင်းထံသို့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း စာတိုလေးကို ပို့ပေးပါတယ်။
အဲဒါဟာ မိနစ်အနည်းငယ်သာ ကြာပါတယ်၊
ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့ရဲ့ အဆုံးမှာ၊
မယုံနိုင်လောက်အောင် တန်ဖိုးထား ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။
အဲဒါ ကျွန်မရဲ့ ကံကို ပိုကြီးလာစေခဲ့တယ်လို့ တာဝန်ခံ ပြောရဲပါတယ်။
ပထမအနေနဲ့ သင်ဟာ နဲနဲလေးအရဲစွန်လျက် ကိုယ့်အဆင်ပြေမှု ဇုန်ထဲက ထွက်ရမယ်။
ဒုတိယက သင်ဟာ တန်ဖိုးထားတတ်ကြောင်းကို ပြသရန် လိုအပ်မယ်။
တတိယက၊ အတွေးအခေါ်များဆိုင်ရာ သင်ရဲ့ ခံယူချက်ကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်မယ်။
လူအများစုက သူတို့သိရှိလာရတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို သုံးသပ်ကြပုံက
"အရမ်းကောင်းတဲ့ အတွေးပဲ" ဒါမှမဟုတ် "ကြောက်စရာကြီး အတွေးပဲ" လို့ထင်ကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ တကယ်ကျတော့ သိသင့်တာတွေ ပိုလို့ များပြားလှပါတယ်။
ကောင်းတဲ့ ဆိုးတဲ့ စိတ်းကူရယ်လို့ မရှိပါ။
လက်တွေ့မှာ၊ ကြောက်မက်ဘွယ် စိတ်ကူးရဲ့ အစေ့ တချို့ဟာ သိပ်ကိုမှတ်သားစရာ ဖြစ်လာပါတယ်။
တီထွင်မှုဆိုင်ရာ ကျွန်မ အတန်းထဲက ကျွန်မ အကြိုက်ဆုံး လေ့ကျင့်ခန်းက
ကျောင်းသားများအား ကြောက်မက်ဘွယ် အတွေးများ လ​ေ့လာတဲ့ အကျင့်ကို ပျိုးထောင်ပေးမှုပါ၊
ဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာများကို ရှာကြံရေး အမြင်နဲ့ ကြည့်ရန်ပါ။
ကျွန်မဟာ သူတို့ကို တာဝန်ပေးလေ့ ရှိတာက
စားသောက်ဆိုင် အသစ်စက်စက်အတွက် စိတ်ကူးကို ကြံဆပေးရန်ပါ။
သူတို့ဟာ စားသောက်ဆိုင် အသစ်အတွက် အကောင်းဆုံး စိတ်ကူးတွေကို တင်ပြလိုသလို
ဆိုင်အသစ်အတွက် အဆိုးဝါးဆုံး စိတ် ကူးတွေကိုလည်း တင်ပြပေးကြရန်ပါ။
အကောင်းဆုံးအကြံက လှပတဲ့ နေဝင်ချိန်ကို အရသာ ခံစားနိုင်မယ့်
တောင်ထိပ်ရှိ စားသောက်ဆိုင်ပေါ့လေ၊
ဒါမှမဟုတ် လှပတဲ့ မြင်ကွင်းရှိတဲ့ လေပေါ်က စားသောက်ဆိုင် ပေါ့လေ။
ကြောက်မက်ဘွယ်ရာ စိတ်ကူးတွေကျတော့ အမှိုက်ပုံးတွေ အကြားက စားသောက်ဆိုင်၊
ဝန်ဆောင်မှု တကယ့်ကို ညစ်ပတ်တဲ့ စားသောက်ဆိုက်မျိုး၊
ဒါမှမဟုတ် ပိုးဟပ်ဆူရှီ စားသောက်ဆိုင် ဆိုပါစို့။
(ရယ်သံများ)
အဲဒီလို စိတ်ကူးမျိုးစုံကို သူတို့က ကျွန်မကို ပေးကြတယ်၊
အကောင်းဆုံး စိတ်ကူးတွေကို ကျွန်မဟာ ကျယ်လောင်စွာ ဖတ်ပြတယ်၊
အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်မဟာ အဲဒါတွေ ဆုတ်ဖြဲလျက် လွှင့်ပစ်တယ်။
ပြီးမှ အဆိုးဆုံး စိတ်ကူးတွေကို ယူပြီး သူတို့ အကြားမှာ ဖြန့်ဝေပေးတယ်။
အသင်းတိုင်းထံမှာ တခြားအသင်းက ဆိုးတယ်လို့ ထင်ခဲ့တဲ့ စိတ်ကူး တစ်ခုစီ ရှိလာတယ်။
သူတိူ့ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုက အဲဒါကို တောက်ပတဲ့ အရာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန်ပါပဲ။
ဖြစ်ပျက်တတ်တာကို ဒီလိုပါ။
၁၀ စက္ကန့်အတွင်းမှကိုပဲ၊ "ဒါအရမ်းကောင်းတဲ့ အကြံပဲ" လို့ ပြောလာမယ်။
တတန်းလုံးကို ပြောပြဖို့ သူတို့ဟာ အချိန် သုံးမိနစ်လောက် ရှိတတ်ပါတယ်။
ဒီတော့ အမှိုက်ပုံထဲက အစားသောက်ဆိုင် ဘယ်လိုများ ပုံစံပြောင်းလဲသွားသလဲ။
သူတို့ဟာ Michelin နာမည်ကြီးစားသောက်ဆိုင်မှ ပိုနေတဲ့ အစားအစာတွေကို စုစည်းလျက်
သူတို့က လွှင့်ပစ်မယ့်ဟာတွေပါ၊
သူတို့ဟာ များစွာမှ ဈေးသက်သာတဲ့ နောက်စားသောက်ဆိုင်ကို ဖွင့်ကြတယ်၊
ကျန်ရစ်ခဲ့တာတွေ အားလုံးနဲ့ပါ။
မကောင်းပေဘူးလား။
ဒါနဲ့ ညစ်ပတ်လှပြီး ဝန်ဆောင်မှုဆိုးခဲ့တဲ့ စားသောက်ဆိုင် ကျတော့ကော။
သင်တန်းပေး လေ့ကျင့်ပေးတဲ့ စားသောက်ဆိုင် ဖြစ်လာတယ်၊
အနာဂတ် စားသောက်ဆိုင်တွေ အနေနဲ့ မလိုလား အပ်တဲ့ အရာတွေကို လေ့ကျင့်နိုင်ဖို့အတွက်ပါ။
ဒါနဲ့ ပိုးဟပ်ဆူရှီ စားသောက်ဆိုင် ကျတော့ကော။
တကယ့် ဆူရှီဘား ဖြစ်လာတယ်။
တကယ့်ကို စားချင်စဘွယ် ထူးခြားဆန်းပြားတာတွေ အမျိုးမျိုးနဲ့ပေါ့။
ကျွန်မတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေကြတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကို ကြည့်ကြည့်ရင်၊
ခင်ဗျားရဲ့ တဝိုက်မှာ ရှိနေကြတဲ့ တကယ့်ကို ဆန်းသစ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေ၊
ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘဝကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကြတယ် ဆိုပြီး ကိုယ်က ယုံကြည်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေ၊
အကြောင်း သင်တို့ ဘာများ သိကြလဲ။
၎င်းတို့ အားလုံး အရူးအမူး စိတ်ကူးများမှ စခဲ့ကြတာပါ။
သူတို့စတင်ခဲ့ကြတဲ့ စိတ်ကူးတွေကို အခြားသူတွေကို သူတို့က ပြောပြကြရာတွင်
လူအများစုက "စိတ်ကူးရူးပဲ၊ ဘယ်တော့မှ အလုပ် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့" လို့ ပြောခဲ့ကြတယ်။
ဒီတော့ တချို့လူတွေဟာ ကြောက်မက်ဘွယ် အခြေအနေမျိုးထဲ ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့၊
တခါတရံတွင် ကံတရားဆိုတာဟာ
အံ့သြဖွယ် တစ်ခုခုကို ယူပေးနိုင်သလို ကြောက်မက်ဘွယ်ရာကိုလည်း ယူလာနိုင်ပါတယ်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကံတရားဆိုတဲ့ လေကတော့ အမြဲတမ်း တိုက်ခတ်နေတတ်ပါတယ်၊
ကိုယ်က နည်းနည်းလေး အရဲစွန့်ဖို့ အသင့်ရှိပါက၊
ကိုယ်က သူများကျေးဇူးကို တကယ့်ကို အသိအမှတ်ပြုဖို့ အသင့်ရှိပါက၊
စိတ်ကူးရူးတွေလို ထင်ရတဲ့ စိတ်ကူးတွေကို ဖြစ်နိုင်တဲ့ အလားအလာ ဆိုတဲ့
ရှုထောင့်မှ စဉ်းစားကြည့်ဖို့ အသင့်ရှိတယ် ဆိုပါက၊
သင်သည် ကံဆိုတဲ့ လေကို ဖမ်းယူပေးနိုင်တဲ့ ဧရာမ ရွက်လှေကြီးကို ဆောက်နိုင်မှာပါ။
ကျေးဇူးတင်ပါသည်။
(လက်ခုပ်သံများ)