Τι είναι ο καπιταλισμός;
Ο καπιταλισμός, ουσιαστικά, είναι μια σειρά αγορών.
Έχουμε μια αγορά για λεμονάδα,
μια αγορά για λεμόνια,
μια αγορά για φορτηγά που μεταφέρουν τα λεμόνια,
μια αγορά για τα καύσιμα των φορτηγών,
αγορές ξύλων με τα οποία φτιάχνονται οι πάγκοι που πωλείται η λεμονάδα.
Όμως, ο καπιταλισμός, όπως ξέρουμε,
είναι είτε ένας δημοφιλής όρος
ή ένας καταραμένος όρος.
Είναι σεβαστός ή κατακριτέος.
Είμαι εδώ για να υποστηρίξω ότι αυτό συμβαίνει επειδή ο καπιταλισμός
στη σύγχρονη εκδοχή του, είναι ευρέως παρεξηγημένος.
Από την οπτική μου,
δεν πρέπει να βλέπουμε τον καπιταλισμό σαν μια ιδεολογία
αλλά σαν ένα λειτουργικό σύστημα.
Σκεφτείτε το iPhone σας.
Το iPhone σας αποτελείται από υλικό και λογισμικό.
Εφαρμογές και υλικό.
Σκεφτείτε το υλικό σαν τη φυσική πραγματικότητα γύρω σας,
και τις εφαρμογές σαν την καινοτόμα δραστηριότητα,
τη δημιουργική ενέργεια.
Ανάμεσα τους έχουμε το λειτουργικό σύστημα.
Καθώς αναβαθμίζεται το υλικό,
αναβαθμίζεται και το λογισμικό.
Το λειτουργικό πρέπει να συμβαδίζει.
Πρέπει να διορθωθεί, πρέπει να αναβαθμιστεί,
χρειάζονται νέες εκδόσεις.
Και όλα αυτά πρέπει να γίνουν συμβιωτικά.
Το λειτουργικό σύστημα πρέπει να γίνεται όλο και πιο εξελιγμένο
για να συμβαδίζει με την καινοτομία.
Γι' αυτό, ουσιαστικά,
όταν τον σκέφτεστε σαν ένα λειτουργικό σύστημα,
απεμπολεί τη γλώσσα της ιδεολογίας
που έχουν στο μυαλό τους οι παραδοσιακοί υπέρμαχοι του καπιταλισμού.
Ακόμη και στο Σύνταγμα,
θα δείτε, ότι πριν οι θεμελιωτές του φτάσουν στην Πρώτη Τροπολογία,
με την ελεύθερη έκφραση, την ανεξιθρησκεία, την ελευθεροτυπία,
σκέφτηκαν τα πνευματικά δικαιώματα.
Μίλησαν για τον κυβερνητικό ρόλο
στην προώθηση των τεχνών και των επιστημών.
Γι' αυτό δεν μπορώ να φτιάξω αύριο μια μηχανή αναζήτησης με το όνομα Goggle.
(Γέλια)
Τα G δεν ανήκουν στην Google,
αλλά δεν μπορώ να το κάνω γιατί θα υπήρχε σύγχυση.
Ακόμη και τα δικαιώματα ιδιοκτησίας ενσωματώθηκαν σε αυτά.
Και πάει λέγοντας.
Από το 1900, έχουν δημιουργηθεί και άλλοι τύποι ιδιοκτησίας.
Ας πούμε ότι το 1900 είχατε 100 στρέμματα γης κάπου στις Μεσοδυτικές Πολιτείες.
Ξέρατε ότι εκεί που τελειώνει ο φράχτης σας,
άρχιζε η ιδιοκτησία του γείτονα.
Θα σας κάνω μια ερώτηση,
πού τελειώνει η ιδιοκτησία σας στον ουρανό;
Τελειώνει στα 300 μέτρα,
στα 1.500 μέτρα, στα 3.000 μέτρα;
Δεν είχε σημασία,
επειδή με εξαίρεση κάποια αερόστατα,
ο άνθρωπος δεν πετούσε.
Όμως, μέσα σε τρία χρόνια, το έκανε.
Ξαφνικά, είχε μεγάλη σημασία
αν η γη σας τελείωνε στα 300 μέτρα στον ουρανό,
στα 1.500 μέτρα, στα 3.000 μέτρα;
Έτσι έπρεπε να βάλετε κάποιον να το θεσμοθετήσει.
Και έτσι ακριβώς έγινε.
Σε πέντε με δέκα χρόνια,
όταν η Amazon θα θέλει να παραδώσει ένα πακέτο στον γείτονά σας
από το φορτηγό της μεταφορικής,
θα πρέπει να αποφασίσουμε: Η ιδιοκτησία σας τελειώνει στα 15 μέτρα,
στα 30, στα 150, στα 300;
Πού τελειώνει;
Δεν υπάρχει κάποια ιδεολογία
που να λέει πού τελειώνει η ιδιοκτησία σας.
Είναι ένα λειτουργικό σύστημα.
Παρομοίως,
θα το δούμε αυτό και με τα αυτοκίνητα.
Λίγα χρόνια αφότου οι αδελφοί Ράιτ ανακάλυψαν την πτήση,
οι άνθρωποι άρχισαν να οδηγούν αυτοκίνητα.
Και ξαφνικά,
το ρυθμιστικό σύστημα, -το λειτουργικό σύστημα-
έπρεπε να προσαρμοστεί για να παρέχει την ασφάλεια των καταναλωτών.
Οι καταναλωτές αυτοκινήτων αποτελούσαν κίνδυνο για τα άλογα,
τους πεζούς, τα τρόλεϊ, κλπ.
Ξαφνικά,
οι οδηγοί των αυτοκινήτων χρειάζονταν άδεια οδήγησης, οφθαλμολογικές εξετάσεις,
δηλωμένα οχήματα, όρια ταχύτητας,
κανόνες του δρόμου,
έτσι ώστε τα άλογα και οι πεζοί να συνυπάρξουν με τα αυτοκίνητα.
Έπρεπε να είναι κανόνες συμβατοί με το παρελθόν.
Μια νέα ανακάλυψη έπρεπε να ταιριάξει με τις καινοτομίες του παρελθόντος.
Παρόμοιως, σε πέντε ή δέκα χρόνια,
θα δούμε το ίδιο πράγμα με τα αυτοκινούμενα οχήματα
να συνυπάρχουν με τα κανονικά.
Είναι σημαντικό γιατί σε δέκα χρόνια, θα συμβεί κάτι άλλο,
πέρα από τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα αυτοκινούμενα οχήματα,
θα δείτε ότι η πιο σημαντική οικονομία στον κόσμο
-η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο-
θα είναι μια κομμουνιστική χώρα.
Οι Κινέζοι φαίνεται να τα πάνε καλά με τον καπιταλισμό.
Αυτό θα δημιουργήσει θεμελιώδη προβλήματα
αλλά και μια κρίση ταυτότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Επειδή για πολύ καιρό,
οι ελεύθερες αγορές ταυτίζονταν με ελευθερίες
όπως η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία του τύπου, η ανεξιθρησκεία.
Ξαφνικά, αυτή η κατάσταση θα ανατραπεί.
Και όταν ανατραπεί,
μπορεί να ανακαλύψουμε ότι η δημοκρατία, το πλήθος φωνών,
στην πραγματικότητα εμποδίζει τον καπιταλισμό
επειδή μια χώρα που δεν έχει μια αδύναμη κυβέρνηση
μπορεί πολύ γρήγορα να θεσπίσει ένα κανονιστικό πλαίσιο για τα ντρόουν,
τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα αυτοκινούμενα οχήματα,
και για κάθε νέα καινοτομία,
όπου πιστεύουν ότι μπορούν να ξεπεράσουν τις Δυτικές κοινωνίες.
Αυτό είναι κάτι μοναδικό στην Αμερικάνικη εμπειρία.
Γι' αυτό είναι σημαντικό να δούμε τον Αμερικανικό καπιταλισμό
σαν ένα λειτουργικό σύστημα και όχι σαν μια ιδεολογία.
Επειδή αν το δούμε σαν ιδεολογία,
μπορεί να βρούμε καλές πολιτικές να εφαρμόζουν κακούς κανόνες.
Τα αποτελέσματα των αγορών και οι δημοκρατικές φωνές
και οι μάχες για ψήφους
μπορεί να αποτελούν τροχοπέδη για την πρόοδο.
Έτσι, τα επόμενα χρόνια,
όταν εξελιχθεί αυτός ο πολιτικός κύκλος,
θα δείτε την Αμερικανική δημοκρατία να ορθώνει το ανάστημά της
απέναντι στις προκλήσεις του καπιταλισμού και του μοντερνισμού.
Ζητάω από τους πολιτικούς να σκεφτούν
πώς θα διαχωρίσουν την ιδεολογία από τα οικονομικά,
και να σκεφτούν πώς ένας καλός κανόνας μπορεί να μετατραπεί σε καλή πολιτική.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)