We hebben het helemaal verkeerd.
Iedereen.
We hebben het helemaal verkeerd.
Het laatste wat we moeten doen,
is de oceaan opruimen.
Het allerlaatste.
Ja, een vuilniswagen vol plastic
gaat de oceaan in,
elke minuut
van elk uur van elke dag.
Talloze vogels en dieren
sterven door dat plastic.
We ervaren het snelste tempo van uitsterven ooit
en plastic vind je in de voedselketen.
En toch beweer ik hier:
het laatste wat we moeten doen,
is de oceaan opruimen.
Het allerlaatste.
Je komt de keuken in,
de wastafel loopt over,
water op de vloer,
de wanden worden nat,
nu snel denken, je gaat in paniek raken;
je hebt een emmer, een dweil of een pomp.
Wat doe je eerst?
Waarom niet eerst de kraan dichtdraaien?
Het zou zinloos zijn om te gaan dweilen,
pompen of het water opscheppen
als we niet eerst de kraan dichtdraaien.
Waarom doen we hetzelfde niet voor de oceaan?
Zelfs als het Ocean Cleanup-project,
recycling programma’s voor strandplastic
of elk goedbedoelend
bedrijf voor oceaanplastic
honderd procent succesvol was,
zou het nog te weinig en te laat zijn.
We gaan naar meer dan 300 miljoen ton
productie van plastic dit jaar.
Ongeveer acht miljoen ton
rept zich naar de oceaan
om zich te voegen bij de naar schatting 150 miljoen ton die er al is.
Naar verluidt is 80 % van het oceaanplastic
afkomstig uit de landen met extreme armoede.
Als je in de greep van armoede leeft,
altijd bezorgd om voedsel
of onderdak
of een gevoel van veiligheid,
dan is recycling
het laatste van je zorgen.
En net daarom
heb ik de Plastic Bank opgericht.
We zijn 's werelds grootste keten van winkels
voor de extreem armen,
waar alles in de winkel kan worden gekocht
met plasticafval.
Alles.
Schoolgeld.
Medische verzekering.
Wifi, mobiele telefoon-minuten, elektra,
duurzame kookbrandstof, efficiënte kachels.
Daaraan willen we alles toevoegen
wat de wereld nodig heeft en zich niet kan veroorloven.
Onze keten van winkels in Haïti zijn eerder buurthuizen,
waar een van onze verzamelaars,
Lisa Nasis,
geld kan verdienen
door van deur tot deur materiaal op te halen,
in de straten,
in handelszaken.
Aan het eind van haar dag brengt ze het naar ons,
we wegen het, controleren de kwaliteit,
en storten de waarde ervan op haar rekening.
Lisa heeft nu een stabiele,
betrouwbare bron van inkomsten.
En die waarde storten we voor haar op een onlinerekening.
Omdat het een spaarrekening is, wordt het een troef
waardoor ze kan gaan lenen.
En omdat het online is,
heeft ze beveiliging tegen diefstal,
en wat nog belangrijker is:
ze heeft een nieuw gevoel van eigenwaarde.
Zelfs het plastic
krijgt een nieuwe waarde.
Hm.
Aan het plastic dat we verzamelen,
voegen we waarde toe,
wij sorteren het,
we verwijderen labels,
we verwijderen doppen.
Ofwel versnipperen we het
of we verpakken het in balen klaar voor de export.
Het is niet anders dan lopen over velden van diamanten.
Als Lisa over velden van diamanten liep,
maar er was geen winkel, geen bank,
geen manier om de diamanten te gebruiken, geen manier om ze om te wisselen,
zouden ze ook waardeloos zijn.
Lisa werd weduwe
na de aardbeving van 2010 in Haïti
en dakloos zonder inkomen.
Door dit programma
kan Lisa zich voor haar twee dochters
schoolgeld en uniformen veroorloven.
Nu, dat plastic
verkopen we.
Wij verkopen het aan leveranciers van grote merken,
zoals Marks and Spencer,
die het op zich namen om sociaal plastic
in hun producten te gebruiken.
Of zoals Henkel,
het Duitse bedrijf voor consumentengoederen,
dat sociaal plastic rechtstreeks in hun productie gebruikt.
We hebben de lus
in de circulaire economie gesloten.
Koop nu shampoo
of wasmiddel
in sociaal plastic-verpakkingen
en je draagt indirect bij
aan de extractie van plastic uit in zee uitmondende waterwegen
en aan het verlichten van de armoede
op hetzelfde moment.
Dat model is
volledig repliceerbaar.
In São Paulo
moedigt een kerk parochianen aan
om op zondag niet alleen offergaven aan te bieden,
maar ook gerecycleerd materiaal.
We koppelen de kerk aan de armen.
Of, zo geloof ik nog krachtiger,
we zouden een moskee in Londen kunnen koppelen aan een verarmde kerk in Caïro.
Of zoals in Vancouver:
met een leeggoedprogramma
kan elk individu
of elke groep
hun terugbetaalbaar,
recycleerbaar leeggoed terugbrengen,
en in plaats van het geld op te nemen,
kunnen ze die waarde storten
op de rekening van de armen in de wereld.
We kunnen ons recycleren nu gebruiken
om recycleerders te helpen en te creëren.
Eén thuis gedeponeerde fles
kan helpen om er honderden over de hele wereld op te halen.
Of, zoals Shell,
het energiebedrijf,
dat in ons 'plasticneutraal' programma investeerde.
Plasticneutraal is zoals koolstofneutraal.
Maar plasticneutraliteit investeert in recycling infrastructuur
waar het nog niet bestaat.
Het biedt een stimulans aan de armen
door middel van een prijsverhoging.
Of --
als in de sloppenwijken van Manilla,
waar de kleinste markt
met een eenvoudige weegschaal en een telefoon
nu sociaal plastic kan aanvaarden
als een nieuwe vorm van betalen per gewicht,
waardoor ze meer mensen dienen
en ze hun eigen grotere sociale impact krijgen.
De achterliggende gedachte
is dat sociaal plastic
geld is.
Sociaal plastic is geld,
een wereldwijd herkenbare en verhandelbare valuta die bij gebruik
armoede verlicht
en tegelijkertijd het milieu opschoont.
Het is niet alleen plastic.
Het is geen gerecycleerd plastic, het is sociaal plastic,
een materiaal waarvan de waarde wordt overgebracht
door de levens van de mensen die het ontmoet,
rijk en arm.
Mensen produceerden
meer dan 8 biljoen kilo plastic,
het grootste deel ervan nog steeds aanwezig als afval.
Acht biljoen kilo.
Aan ongeveer 50 cent per kilo komen we
aan een dollarwaarde van vier biljoen.
Ik zie sociaal plastic
als de bitcoin voor de aarde --
(Gelach)
en beschikbaar voor iedereen.
Nu wordt het hele ecosysteem beheerd en ondersteund
via een online bankingplatform
dat wereldwijd voor een veilige, authentieke waardeoverdracht zorgt.
Je kunt nu je herbruikbare materialen in Vancouver of Berlijn deponeren
en een familie zou er bakstenen of telefoneer-minuten voor kunnen krijgen
in de sloppenwijken van Manilla.
Of Lisa zou gerecycleerd materiaal
in een centrum in Port-au-Prince kunnen deponeren
en haar moeder zou kookbrandstof of geld
in heel de stad kunnen opnemen.
De app voegt er beloningen,
stimulansen,
samen aankopen
en gebruikersbeoordelingen aan toe.
We maakten van recycling een game.
We voegen plezier en formaliteit toe
aan een informele sector.
We zijn actief in Haïti en de Filippijnen.
We hebben personeel en partners voor Brazilië geselecteerd.
Dit jaar leggen we ons toe op India en Ethiopië.
We verzamelen honderden
en honderden tonnen materiaal.
We blijven partners toevoegen
en klanten
en verhogen elke dag onze inzamelingvolumes.
Als gevolg van ons programma met Henkel
hebben ze zich ertoe verbonden om per jaar meer dan 100 miljoen kilogram
van het materiaal te gebruiken.
Dat alleen al zal honderden miljoenen dollars
opbrengen voor de armen
in de opkomende economieën.
En nu
kunnen we allemaal
een deel van de oplossing
en niet van de vervuiling zijn.
En dus, oké, het reinigen van de oceaan is misschien [niet] zinloos.
Het zou kunnen.
Maar het voorkomen van oceaanplastic
zou de beste kans voor de mensheid kunnen zijn.
Dank je.
(Applaus)