On yıllarca yıllık araştırma
ve klinik çalışmalara harcanan milyarlarca dolardan sonra
hala kanser ilacının vücut içerisindeki taşınımı ile ilgili problemimiz var.
Hastalara halen nonspesifik
kemoterapi tedavisi uyguluyoruz.
Tedavi, kanser hücrelerini öldürmesine rağmen,
vücudumuzun geri kalanını da öldürüyor.
Daha selektif ilaçlar geliştirdik fakat ilacın tümünün tümöre
nüfus ettirilebilmesi hala zorlu bir görev.
Etmeyenler ya diğer organlarda birikiyor
ya da atık olan idrarınızın
içine geçiyor.
Bu ilaçların vücut içerisindeki seyahatlerinde
korunabilmesi için kaplama (kapsülleme)
çabalarından benimki gibi çalışma alanları ortaya çıktı.
Fakat bu değişikliklerin yarattığı problemleri
düzeltmek için daha fazla değişiklik yapıyoruz.
Daha iyi bir ilaç taşınım sistemine ihtiyacımız olduğunu, söylemeye çalışıyorum.
Yalnızca insan tasarımının
kullanılması yerine doğanınkini niçin
kullanmıyoruzu öneriyorum.
Bağışıklık hücreleri; vücudumuzda seyahat eden, hastalık belirtilerini bulmak için
devriye gezen ve bir yaralanmadan sonraki
birkaç dakika içersinde yaraya ulaşan çok amaçlı araçlardır.
Sizlere soruyorum:
Eğer bağışıklık hücreleri halihazırda vücudumuzdaki hastalık
veya yara bölgesine seyahat ediyorsa
ona neden ekstra bir yolcu eklenmesin?
Hastalıktaki en büyük problemlerden bazılarını tedavi etmek için
bağışıklık hücreleri ilaç taşınımında
niçin kullanılmasın?
Biyomedikal mühendisiyim.
Ve size bir hikaye anlatmak istiyorum. Bu hikaye kanserin en büyük sorunlarından
birinin çözümü için bağışıklık hücrelerini nasıl kullandığım hakkında.
Kanser ölümlerinin %90'dan fazlasının
tümörün yayılmasına dayandığını biliyor muydunuz?
Demek ki bu kanser hücrelerini, ilk oluştuğu bölgeden
başka bir bölgeye gidişini durdurabilirsek,
kanserin yayılışını başladığı tümörde durdurabiliriz
ve insanlara geri kalan hayatlarının daha da fazlasını veririz.
Bu ayrıcaklı görevi gerçekleştirmek için,
hücre zarlarımız ile aynı yapıdaki
lipitlerden yapılmış bir nanopartikülü göndermeye karar verdik.
Ve ona iki adet özel molekül ekledik.
Birincisi,
nanopartikülü bağışıklık hücresine
bağlayan bir yapıştırıcı gibi davranan E-selektindir.
İkincisi Trail olarak isimlendirilir.
Trail normal hücreler değil de kanser hücrelerini
öldüren iyileştirici bir ilaçtır.
Her ikisi bir araya getirildiğinde,
acımasız öldürücü bir makinaya dönüşür.
Bunu test etmek için bir fareyi kobay olarak kullandık.
Yaptığımız nanopartikülü enjekte ettik
ve bunlar kan dolaşımındaki bağışıklık hücrelerine anında yapıştılar.
Ve ardından kanserin vücudumuz boyunca yayılım sürecini
taklit etmek için kanser hücrelerini enjekte ettik.
Ve çok heyecan verici birşeyler bulduk.
Tedavi grubumuzda, başlangıçta enjekte edilen
kanser hücrelerinin %75' den fazlasının yaklaşık %25' ne kıyasla öldüğünü
veya ölüyor olduğunu bulduk.
Sadece hayal edin: Daha az miktarda hücre
vücudun farklı noktalarına yayılabildi.
ve bu sadece 2 saatlik tedaviden sonrası.
Sonuçlarımız inanılmazdı ve oldukça güzel ilginç yayınlarımız oldu.
Aslında benim favori başlığım,
"Yapışkan toplar kanserin yayılışını durdurabilir."
(Gülüşmeler)
Kibirli erkek meslektaşlarımın yapışkan toplarının bir gün kanseri
tedavi edebileceklerini bildiklerini size söyleyemem.
(Gülüşmeler)
Fakat şunu söyleyebilirim ki onlar oldukça heyecan verici ve
bayağı cesur tişörtler yaptılar.
Bu benim de tedavisinin ne kadar yakında çıkacağını
soran hastalarla ilk konuşma deneyimimdi.
Tüm bu hikayeleri bilimin, bilim adamlarının ve hastaların önemini
unutmamak için hafızamda tutuyorum.
Çabuk tepkili sonuçlarımız oldukça ilginçti,
fakat hala yavaş ilerleyen bir sorunumuz var.
Bağışıklı hücrelemize hali hazırda
bağlanmış olan yapışkan toplarımız, partiküllerimiz, gerçektende de
kanserin yayılmasını durdurabilecek mi ?
Böylece hayvan modelimize gittik ve 3 önemli bölge bulduk.
Ana tümörümüz tedavi ettiğimiz hayvanlarda küçülüyordu,
dolaşımda azalan miktarda hücre vardı,
ve uzak organlarda tümör miktarı çok azdı.
Şimdi bu bizim için ve yapışkan toplarımız için sadece bir zafer değildi.
Bu ayrıca ilaç taşınım sistemi için de bir zafer
ilaç taşınım sisteminde
bir paradigma kaymasını
bir devrimi gösteriyor
sadece ilaçları kullanarak ve enjekte ederek,
vücutta doğru yerlere gitmelerini ummaktan
bağışıklı hücrelerini özel teslimat şoförü olarak vücudumuzda kullanmaya.
Örnek olarak, iki molekül kullandık. E-Selectin ve Trail.
Fakat gerçekten, kullanabilecek ilaçların olasılığı sonsuz.
Kanser hakkında konuştum,
hastalığın nereye gittiğinden ve bağışıklık hücrelerinden.
Bu her hastalık için kullanılabilir.
Bir spinal kord yaralanmasından sonra hayati yara iyileştirme ajanlarına
bağışıklık hücrelerinin ulaştığını hayal edin,
ya da Alzheimer, Parkinson gibi hastalıkların tedavisi için
kan beyin bariyerini geçen bağışıklı hücresi ilaçlarının teslim için kullanıldığını.
Bunlar bilimde beni en çok heyecanladıran fikirler.
Durduğum yerden çok fazla fırsat ve umut görüyorum.
Teşekkür ederim.
(Alkışlar)