คุณเคยได้ยินข่าวไหมครับ
เรากำลังอยู่ในยุคของการปฏิวัติพลังงานสะอาด
และใน เบิร์คลีย์ แคลิฟอเนีย เมืองที่ผมอยู่
ผมจะเห็นหลังคาที่มีแผงรับพลังงานแสงอาทิตย์ ถูกติดตั้งขึ้นใหม่เป็นประจำ
รถพลังงานไฟฟ้าบนท้องถนน
เกือบครึ่งหนึ่งของพลังงานที่ใช้ในเยอรมัน มาจากพลังงานแสงอาทิตย์
และอินเดียก็ตั้งใจที่จะสร้างแหล่งพลังงาน แสงอาทิตย์ให้มากกว่า 10 เท่า
ของที่เรามีอยู่ในแคลิฟอเนีย
ภายในปี ค.ศ. 2022
หรือแม้แต่พลังงานนิวเคลียร์ ก็เหมือนกำลังกลับมาเป็นที่สนใจ
บิลล์ เกตส์ กำลังร่วมงาน กับเหล่าวิศวกรในประเทศจีน
บริษัทต่าง ๆ 40 แห่ง ต่างให้ความร่วมมือ
เพื่อที่จะเร่งสร้างเตาปฏิกรณ์เครื่องแรก ที่ใช้ขยะเป็นแหล่งเชื้อเพลิง
ขยะที่ไม่ย่อยสลาย
และมีราคาถูกกว่าถ่านหิน
ถึงตอนนี้ คุณอาจเริ่มตั้งคำถาม
ว่าปัญหาสภาวะโลกร้อนทั้งหมดนั้น
จะถูกแก้ไขได้อย่างง่ายดาย อย่างที่ไม่เคยมีใครคาดคิดอย่างนั้นหรือเปล่า
นั้นเป็นคำถามที่เราทุกคนอยากจะได้คำตอบ
ฉะนั้น ผมและเพื่อนร่วมงาน ตัดสินใจที่จะดูข้อมูลให้ลึกยิ่งขึ้น
เราค่อนข้างที่จะติดใจสงสัยในบางเรื่อง
เกี่ยวกับกับเรื่องราว ของการปฏิวัติพลังงานสะอาด
แต่สิ่งเราได้พบทำให้เรารู้สึกประหลาดใจมาก
ประการแรก พลังงานสะอาดนั้น มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นมาสักระยะแล้ว
นี่คือกระแสไฟฟ้าที่ได้จากแหล่งพลังงานสะอาด ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา
แต่ถ้าคุณดูสัดส่วนของ ปริมาณกระแสไฟฟ้าทั้งโลก
ที่ผลิตจากแหล่งพลังงานสะอาด
อันที่จริงแล้ว มันมีแนวโน้มลดลง จากร้อยละ 36 เหลือเพียงร้อยละ 31
และถ้าคุณอยากแก้ปัญหา การเปลี่ยนแปลงสภาวะภูมิอากาศ
มันควรที่จะต้องเป็นไปในทางกลับกัน
คือ กระแสไฟฟ้าทั้งหมดควรจะผลิต มาจากแหล่งพลังงานสะอาดเท่านั้น
และมันต้องเกิดขึ้นให้เร็วที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้
ถึงตอนนี้ คุณคงสงสัยว่า
"ไม่เอาน่า ร้อยละ 5 ของกระแสไฟฟ้าทั้งโลก มันจะมากแค่ไหนกันเชียว"
จริง ๆ แล้วมันค่อนข้างที่จะเยอะอยู่นะครับ
เรากำลังพูดถึงพลังงานที่ได้จาก โรงงานนิวเคลียร์ 60 แห่ง
ที่มีขนาดเท่ากับ ไดอะโบล แคนยอน โรงงานนิวเคลียร์สุดท้ายในแคลิฟอเนีย
หรือเทียบเท่าฟาร์มแสงอาทิตย์ 900 แห่ง ที่มีขนาดเท่ากับที่โทปาซ
ซึ่งเป็นหนึ่งในฟาร์มแสงอาทิตย์ ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
และแน่นอน ฟาร์มที่ใหญ่ที่สุดในแคลิฟอเนีย
สาเหตุหลักนั่นก็เพราะว่า เราใช้พลังงานฟอสซิลเพิ่มขึ้น
ในอัตราที่รวดเร็ว กว่าการใช้พลังงานสะอาด
และนั่นก็เข้าใจได้
เพราะมีประเทศกำลังพัฒนาหลายแห่ง
ที่ยังใช้ ฟืน, มูลสัตว์ และ ถ่านไม้
เป็นเชื้อเพลิงหลัก
และพวกเขาต้องการเชื้อเพลิงใหม่ ๆ
แต่มันยังมีอะไรที่มากกว่านั้น
ซึ่งก็คือหนึ่งในพลังงานสะอาดที่เราพูดถึงนั้น
กำลังมีแนวโน้มการใช้ที่ลดลงจริง ๆ
ไม่ใช่แค่ในเชิงเปรียบเทียบ
และมันก็คือ พลังงานนิวเคลียร์
จะเห็นว่าการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานนิวเคลียร์ หายไปร้อยละ 7
ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา
ทีนี้ ในส่วนของพลังงานแดดและลมนั้น มีการพัฒนาไปอย่างมาก
คุณจึงได้ยินการบรรยายมากมาย ที่บอกว่าเรื่องนี้ก็ไม่น่าจะเป็นปัญหา
เพราะพลังงานแดดและลม จะผลิตพลังงานมาชดเชยในส่วนนี้เอง
แต่จากข้อมูลบอกสิ่งที่แตกต่างไปจากนั้น
ถ้าคุณรวมกระแสไฟฟ้า ที่ได้จากแดดและลมทั้งหมด
จะเห็นว่ามันชดเชยได้ไม่ถึงครึ่งหนึ่ง ของพลังงานนิวเคลียร์ที่ลดลงเลย
ลองมาดูในสหรัฐอเมริกาอย่างละเอียดกัน
ในช่วงสองถึงสามปีมานี้ ในปี ค.ศ. 2013 และ 2014 --
เราได้หยุดใช้โรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์สี่แห่ง ก่อนเวลาอันควร
เกือบทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยพลังงานฟอสซิล
ผลที่ตามมาคือ เราได้สูญเสียกระแสไฟฟ้า
ในปริมาณมากพอ ๆ กับพลังงานสะอาด ที่ผลิตได้แสงอาทิตย์
และนี่ไม่ได้เกิดเฉพาะกับเรา
คนมักจะมองว่าแคลิฟอร์เนียเป็นผู้นำ ในด้านพลังงานสะอาดและการดูแลสภาพอากาศ
แต่เมื่อเราดูกันที่ข้อมูล
จะเห็นได้ว่า จริง ๆ แล้ว
แคลิฟอร์เนียลดปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ช้ากว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ
ระหว่างปี ค.ศ. 2000 และ 2015
แล้วที่เยอรมันนีล่ะ
พวกเขาใช้พลังงานสะอาดมากมาย
แต่ถ้าเอาข้อมูลมาดู
คนเยอรมันปล่อยก๊าซสู่ชั้นบรรยากาศ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009
และจะมีคนสำคัญที่จะคุณว่า
พวกเขากำลังจะทำได้ตามข้อตกลง เกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศได้ในปี ค.ศ. 2020
เหตุผลนั้นก็เข้าใจได้ไม่ยาก
ลมและแดดนนั้นให้พลังงานได้แค่ ร้อยละ 10 ถึง 20 ต่อช่วงเวลาทำการหนึ่ง ๆ
กล่าวคือ ถ้าไม่มีแสงแดด
ลมก็จะไม่พัด
แต่คุณยังต้องการพลังงานสำหรับโรงพยาบาล
ที่พักอาศัย, เมือง, และโรงงานต่าง ๆ
และถึงแม้ว่าแบตเตอร์รี่ได้ถูกพัฒนาขึ้นอย่างมาก ในช่วงที่ผ่านมา
อย่างไรเสียมันก็ยังสู้ประสิทธิภาพ
แหล่งพลังงานไฟฟ้าปกติได้
ทุกครั้งที่คุณชาร์จไฟฟ้าใส่ในแบตเตอร์รี่ และเอามันออกมาใช้
คุณสูญเสียประมาณร้อยละ 20 ถึง 40 ของพลังงานงานทั้งหมด
และนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมในแคลิฟอร์เนีย
แม้ว่าเราจะพยายามจัดการ กับพลังงานแสงแดดทั้งหมดแล้ว
เราสามารถกักเก็บพลังงานไฟฟ้าได้เพียง ร้อยละ 10 เท่านั้น
เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ผู้คนกลับบ้านจากที่ทำงาน
และเปิดเครื่องปรับอากาศและโทรทัศน์
และเครื่องใช้ไฟฟ้าต่าง ๆ ภายในบ้าน
นั่นแหละ ที่ทำให้เรา ต้องมีก๊าซธรรมชาติสำรองเอาไว้ใช้
ฉะนั้น สิ่งที่เรากำลังทำ
คือการกักเก็บแก๊สธรรมชาติปริมาณมาก ไว้ทางด้านหนึ่งของภูเขา
ซึ่งมันก็ได้ผลค่อนข้างดีอยู่ระยะหนึ่ง
แต่เมื่อปลายปีที่ผ่านมา ก๊าซพวกนั้นได้รั่วสู่บรรยากาศ
นี่คือ อะลิโซ แคนยอน
ก๊าซมีเทนรั่วออกมาในปริมาณมาก
เทียบได้กับปริมาณไอเสียจากรถยนต์ 500,000 คัน บนท้องถนน
ซึ่งทั้งหมดนั้น เท่ากับปริมาณที่เราตกลง ว่าปลอยได้ภายในหนึ่งปี
เอาล่ะ ดูที่อินเดียบ้าง
บางทีคุณต้องดูข้อมูลจากหลายแหล่ง เพื่อให้แน่ใจว่าข้อมูลนั้นถูกต้อง
เราจึงเดินทางไปอินเดียเมื่อสองสามเดือนก่อน
ไปพบกับทุกหน่วยงานหลักที่ดูแลเรื่องของ พลังงานแสงอาทิตย์, นิวเคลียร์ และอื่น ๆ
และสิ่งที่เขาบอกกับพวกเราก็คือ
"เรากำลังมีปัญหาที่หนักกว่า
ทั้งที่เยอรมันนีและแคลิฟอร์เนีย
เราไม่มีพลังงานสำรอง ไม่มีแม้แต่ก๊าซธรรมชาติ
และนั่นก็เป็นแค่จุดเริ่มต้นของปัญหา
สมมติว่า เราอยากผลิตไฟฟ้า 100 กิกะวัตต์ ให้ได้ภายในปี ค.ศ. 2022
แต่เมื่อปีที่ผ่านมา เราผลิตได้แค่ 5 กิกะวัตต์
และปีก่อนหน้านั้นเราก็ผลิตได้แค่ 5 กิกะวัตต์"
เอาล่ะ ลองมากันให้ละเอียดขึ้น ที่พลังงานนิวเคลียร์
คณะดูแลการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ระหว่างรัฐของสหประชาชาติ
ได้ติดตามปริมาณก๊าซคาร์บอนที่เกิดขึ้น จากเชื้อเพลิงชนิดต่าง ๆ
พลังงานนิวเคลียร์ปล่อยคาร์บอนน้อยมาก และน้อยกว่าพลังงานแสงอาทิตย์เสียอีก
แถมพลังงานนิวเคลียร์ยังให้พลังงาน ที่มากกว่าอย่างเห็นได้ชัด
24 ชั่วโมงต่อวัน, เจ็ดวันต่อสัปดาห์
ตลอดทั้งปี โรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์แห่งเดียว ก็ผลิตไฟฟ้าได้ร้อย 92 ของเวลาทำการ
ที่น่าสนใจคือ ถ้าลองดูประเทศอื่น ๆ
ที่มีการใช้พลังงานสะอาดในรูปแบบต่าง ๆ
มีเพียงไม่กี่ที่เท่านั้นที่สามารถ
ทำได้ตามข้อตกลงเกี่ยวกับการจัดการปัญหา ด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ
ซึ่งพลังงานนิวเคลียร์ดูจะเป็นทางเลือกที่ดี
แต่มันก็มีปัญหาใหญ่อยู่ปัญหาหนึ่ง
ซึ่งผมแน่ใจว่าทุกคนในที่นี้ต้องนึกถึง
และคงไม่มีใครชอบมันแน่ ๆ
ได้มีการสำรวจและศึกษาจากคนทั่วโลก
ไม่ใช่แค่ในสหรัฐอเมริกาหรือยุโรปเท่านั้น
เมื่อประมาณปีครึ่งที่ผ่านมา
สิ่งที่พวกเขาพบก็คือ
พลังงานนิวเคลียร์เป็นพลังงานรูปแบบหนึ่ง ที่ได้รับความนิยมน้อยที่สุด
แม้แต่น้ำมันเองก็ยังได้รับความนิยมมากกว่า
และแม้ว่าพลังงานนิวเคลียร์จะทำได้ดีกว่า พลังงานจากถ่านหิน ข้อเท็จจริงก็คือ
คนส่วนมากก็ไม่ได้กลัวพลังงานถ่านหิน เท่ากับที่กลัวพลังงานนิวเคลียร์
ซึ่งจริง ๆ แล้วมันเป็นเรื่องของความรู้สึก มากกว่าเหตุผล
ถ้าอย่างนั้น เรากำลังกลัวอะไร
มีเพียงแค่สามสิ่งเท่านั้น
หนึ่งคือเรื่องของความปลอดภัยของโรงงาน
คนกลัวว่าเตาปฏิกรณ์จะหลอมละลาย และก่อห้เกิดความเสียหาย
สองคือขยะนิวเคลียร์
และสามคือความเกี่ยวข้อง กับการพัฒนาอาวุธสงคราม
และผมคิดว่า มันก็เข้าใจได้นะ
วิศวกรหลายท่านก็เห็นปัญหาเหล่านี้ และพยายามหาทางแก้ไขในเชิงเทคนิค
นั่นเป็นเหตุผลว่า ทำไมบิล เกตส์ ถึงไปจีนเพื่อพัฒนาเตาปฏิกรณ์ที่ทันสมัย
นั่นเป็นเหตุว่าทำไมบริษัท 40 แห่ง ถึงกำลังพยายามแก้ปัญหานี้
และตัวผมเอง ก็ตื่นเต้นกับสิ่งนี้มาก ๆ
เราเคยทำเขียนรายงานเรื่อง: "จะทำให้นิวเคลียร์มีราคาถูกได้อย่างไร"
จริง ๆ แล้ว เตาปฏิกรณ์ธอร์เรียม เป็นความหวังในเรื่องนี้
เมื่อ เจมส์ ฮานเซน (James Hansen) นักวิทยาศาสตร์ด้านสภาพอากาศ
ถามผมว่าอยากไปจีนกับเขาหรือเปล่า
เพื่อไปดูโครงการนิวเคลียร์ล้ำสมัยที่นั่น
ผมกระโดดคว้าโอกาสนั้นทันที
เราไปที่นั่นพร้อมกับวิศวกรจากเอ็มไอที และมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์คลีย์
ตอนนั้นสิ่งที่ผมคิดก็คือ
คนจีนน่าจะสามารถทำกับนิวเคลียร์
ได้เหมือนกับสิ่งอื่น ๆ ที่พวกเขาทำ --
พวกเขาน่าจะเริ่มผลิตเตาปฏิกรณ์ขนาดเล็ก ได้เป็นปริมาณมากในสายการผลิต
และส่งออกพวกมันไปขายทั่วโลก เหมือนกับ iPhone หรือ Macbook
พูดแล้ว ผมก็อยากได้มาไว้ที่เบิร์คลีย์สักอัน
แต่ความจริงที่ผมเจอนั้น ค่อนข้างแตกต่างออกไป
การนำเสนอนั้นน่าตื่นตาตื่นใจมาก และดูมีความหวังมาก ๆ
พวกเขากำลังสร้างมีเตาปฏิกรณ์หลายแห่ง
และเราก็ได้เห็นเตาปฏิกรณ์ธอร์เรียม พวกเราก็ตื่นเต้นกันมาก
พวกเขานำเสนอรายละเอียดทั้งหมด พวกเขามีแผนการทำงาน
แล้วพวกเขาก็บอกกับเราว่า
"เรากำลังจะมีเตาธอร์เรียมที่ทำจากเกลือ
ที่พร้อมจะจำหน่ายไปทั่วโลก
ภายในปี ค.ศ. 2040"
ผมนี่ร้องว่า "อะไรนะ"
(เสียงหัวเราะ)
ผมมองเพื่อนร่วมงานของผม และหันกลับไปถามว่า
"โทษนะครับ --
พวกคุณช่วยเร่งมือขึ้นอีกนิดได้ไหม
เพราะพวกเรากำลังมีปัญหา เรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศอยู่
และจริง ๆ แล้วอากาศที่จีน ก็ค่อนข้างสกปรกนะผมว่า"
แล้วสิ่งที่พวกเขาตอบกลับมาก็ประมาณว่า
"ผมไม่แน่ใจว่าคุณเคยได้ยินปัญหา เรื่องโครงการธอร์เรียมของเราไหม
เรามีงบไม่ถึงหนึ่งในสามของที่ต้องการด้วยซ้ำ
และหน่วยงานด้านพลังงานของพวกคุณ ก็ไม่ค่อยเต็มใจช่วยเหลือ
ให้ข้อมูลของพวกคุณเกี่ยวกับการทดสอบ เตาปฏิกรณ์กับพวกเราสักเท่าไหร่"
ผมก็เลยตอบไปว่า "โอเค ผมรู้ละ
คุณต้องใช้เวลาสิบปีในการทดสอบ เตาปฏิกรณ์นั่นใช่ไหม
เราข้ามกระบวนการนั่นไปเลย
แล้วมาพูดถึงเรื่องการขายมันเลยดีกว่า
มันน่าจะประหยัดทั้งเงินและเวลาเลยนะ"
วิศวกรคนนั้นมองผมและพูดกับว่า
"ขอผมถามคุณอย่างหนึ่งนะ
คุณจะซื้อรถที่ไม่เคยผ่านการทดสอบไหมครับ
แล้วถ้ามันเป็นเตาปฏิกรณ์ล่ะ คุณจะว่าอย่างไร"
ตอนนี้มีเตาปฏิกรณ์ขายกันออนไลน์แล้ว พวกเขาเริ่มขายมันแล้ว
มันเป็นเตาปฏิกรณ์ชนิดอุณหภูมิสูง
และมันไม่มีทางละลาย
แต่มันค่อนข้างใหญ่และเทอะทะ เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะปลอดภัย
และไม่มีใครคิดว่าราคามันจะถูกกว่า
เตาปฏิกรณ์ที่เรามีอยู่
เตาปฏิกรณ์ที่ใช้ขยะเป็นเชื้อเพลิง เป็นแนวคิดที่เจ๋ง แต่ความจริงคือ
เรายังไม่รู้ว่าจะทำให้มันเป็นจริงได้อย่างไร
ความเสี่ยงคือคุณอาจสร้างขยะมากขึ้นกว่าเดิม
และคนส่วนใหญ่คิดว่าถ้าคุณเพิ่ม
ส่วนของขยะเข้าปในกระบวนการ
มันก็จะทำให้ราคาของเตานั้นสูงขึ้นไปอีก
และยิ่งทำให้ขั้นตอนทำงาน ซับซ้อนมากกว่าเดิม
ทีนี้ ความจริงก็คือ
ปัญหานั้นอยู่ตรงที่ เราจะทำมากแค่ไหน
ดูอย่างที่อินเดียที่เราได้ไปและถาม เกี่ยวกับโครงการนิวเคลียร์
รัฐบาลบอกก่อนถึงการประชุมในกรุงปารีส
ว่าพวกเขาจะมีเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ประมาณ 30 แห่งในอินเดีย
แต่เมื่อเราไปที่นั่น และสัมภาษณ์คนที่นั่น
หรือแม้แต่อ่านจากรายงานของรัฐบาล
พวกเขากลับบอกว่า พวกเขาจะมีเตาปฏิกรณ์แค่ 5 แห่ง
และในหลาย ๆ ที่ทั่วโลก โดยเฉพาะประเทศที่ร่ำรวย
พวกเขาไม่ได้พูดถึง การสร้างเตาปฏิกรณ์แห่งใหม่ ๆ
แต่เรากำลังพูดถึงการปลดระวางเตาเหล่านั้น
ก่อนเวลาอันควรจะเป็นเสียอีก
เยอรมันนีกำลังกดดันประเทศเพื่อนบ้าน ให้ทำแบบที่นั้น
ผมได้พูดถึงสหรัฐอเมริกาไปแล้วว่า
เราอาจเสียเตาปฏิกรณ์ครึ่งหนึ่งของที่เรามีอยู่ ภายในระยะเวลา 15 ปีข้างหน้า
และจะเป็นการกำจัดตัวช่วยลดการปล่อยก๊าซ ปริมาณร้อยละ 40
ซึ่งเราควรจะลดก๊าซเหล่านั้นได้ ภายใต้แผนพลังงานสะอาดวางไว้
แน่นอนว่า ที่ญี่ปุ่น พวกเขาปิด โรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ทุกแห่ง
แทนที่ด้วยการใช้ถ่านหิน ก๊าซธรรมชาติ และน้ำมันดิบ
แถมยังคาดว่าจะเปิดใช้โรงงานแค่ หนึ่งในสามหรือสองในสามแห่งเท่านั้น
ถ้าเราลองมาคำนวณกันเล่น ๆ
และรวมตัวเลขเหล่านั้น
เราจะมีโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์กี่แห่ง ในจีนและอินเดียที่จะถูกใช้งาน
ภายใน 15 ปีต่อจากนี้
เราจะมีความเสี่ยงที่ต้องปิด โรงงานเหล่านั้นแค่ไหน
และนี่คือสิ่งที่น่าตกใจที่สุด
เราพบว่า จริง ๆ แล้วโลกของเรา กำลังเผชิญกับความเสี่ยง
เสี่ยงต่อการที่เราจะสูญเสียพลังงานสะอาด มากกว่า 10 ปีที่ผ่านมาถึงสี่เท่า
หรือพูดได้ว่า เราไม่ได้อยู่ในยุค แห่งการปฏิวัติพลังงานสะอาดอีกต่อไป
แต่เรากำลังเจอกับวิกฤตพลังงานสะอาดต่างหาก
และนั้นก็ทำให้เข้าใจได้ว่า วิศวกรควรจะพยายามหาทางแก้ปัญหา
ความหวาดกลัวที่คนมีต่อพลังงานนิวเคลียร์
แต่ถ้าคุณเห็นว่านี่เป็นปัญหาที่ใหญ่
ที่คงจะต้องใช้เวลายาวนานในการแก้ไขแล้ว
มันก็ยังมีปัญหาอื่นอีก นั่นก็คือ
การแก้ปัญหานั้นจะช่วยให้คนหายกลัวหรือไม่
ถ้าพูดในแง่ความปลอดภัย
คุณรู้หรือไม่ครับว่า ถ้าไม่นับว่าคนส่วนใหญ่จะคิดอย่างไร
มันเป็นเรื่องที่ยากที่เราจะทำให้ พลังงานนิวเคลียร์ปลอดภัยไปมากกว่านี้
ลองดูงานวิจัยทางการแพทย์ จากวารสารทางการแพทย์ดู
นี่คือผลงานล่าสุดจากวารสารวิชาการ ของอังกฤษชื่อ "Lancet"
หนึ่งในวารสารที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในโลก
บอกว่านิวเคลียร์เป็นพลังงาน ที่เสถียรและปลอดภัยที่สุด
ทุกคนคงกลัวกับอุบัติเหตุที่จะเกิดขึ้น
ถ้าอย่างนั้นลองมาดูข้อมูลกัน
ทั้งที่ฟูกุชิมา หรือ เชอร์โนบิล
องค์การอนามัยโลกพบสิ่งเดียวกันคือ
อันตรายส่วนใหญ่เกิดจากความตื่นตระหนก
ผู้คนตื่นตระหนกเพราะความหวาดกลัว
หรือจะให้พูดอีกแง่คือ
อันตรายต่าง ๆ ไม่ได้เกิดจากเครื่องจักร
หรือการแผ่กัมมันภาพรังสี
แต่เกิดจากความกลัวของคนเราเอง
แล้วถ้าพูดถึงของเสียจากมันล่ะ
ทุกคนกังวลกับของเสียนิวเคลียร์
แต่คุณรู้ไหม สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือ
โรงงานพวกนี้ปล่อยของเสียน้อยมาก
นี่มาจากแค่โรงงานแห่งเดียว
ถ้าคุณลองเอาของเสียทั้งหมดที่ได้จาก โรงงานนิวเคลียร์ในสหรัฐ
ไปวางซ้อนกันไว้ในสนามฟุตบอล
ทั้งหมดจะสูงไม่เกิด 20 ฟุต
แต่ก็จะมีคนบอกว่ามันเป็นพิษนะ หรือมันจะอาจสร้างปัญหาอื่น
มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย มันจะอยู่ตรงนั้น และถูกเฝ้าระวังอย่างดี
และมันก็ไม่ได้มีเยอะมากด้วย
ในทางกลับกัน ของเสียที่เราไม่ได้จัดการ จากการผลิตพลังงาน
ที่เราเรียกมันว่า "มลพิษ" และมันฆ่าคนกว่าเจ็ดล้านคนต่อปี
แถมยังสร้างปัญหาคุกคาม ต่อภาวะเรือนกระจกในระดับที่ร้ายแรง
แล้วคุณรู้ไหมว่า ต่อให้เราสามารถ นำของเสียพวกนั้นกลับไปใช้เป็นเชื้อเพลิงได้
แน่นอนว่า มันจะต้องมีเชื้อเพลิงบางส่วนที่เหลือ
นั่นแปลว่า จะต้องมีคนที่คิดว่า ยังไงซะมันก็เป็นปัญหาใหญ่อยู่ดี
เพราะเราไม่มีทางที่จะจัดการ กับของเสียพวกนั้น
ได้ตามที่เราคิด
เอาล่ะ ลองพูดถึงอาวุธกันบ้าง
บางทีสิ่งที่น่าแปลกใจที่สุดก็คือ เราไม่เคยเห็นตัวอย่างเลย
ที่ประเทศที่มีพลังงานนิวเคลียร์
จะคิดว่า "เฮ้ย" ต้องมีอาวุธนิวเคลียร์ด้วย
ซึ่งความจริงมันเป็นเรื่องตรงกันข้าม
สิ่งที่พวกเราเจอมีแค่เพียง
จะทำอย่างไร ที่จะกำจัดอาวุธนิวเคลียร์เหล่านั้น
ตัวอย่างเช่น การนำพลูโตเนียมจากหัวระเบิด
มาใช้เป็นเชื้อเพลิงให้กับ โรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์
ยิ่งกว่านั้น ถ้าคุณต้องการจะกำจัด อาวุธนิวเคลียร์ที่มีอยู่ทั้งหมดในโลก
เรายิ่งต้องการโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ อีกจำนวนมากเลยล่ะ
(เสียงปรบมือ) ขอบคุณครับ
ช่วงที่ผมอยู่ที่จีน
วิศวกรคนที่พา บิล เกตส์ ไปที่นั่น ดึงผมไปข้าง ๆ
และกล่าวกับผมว่า "รู้ไหม ไมเคิล ผมชื่นชมในความสนใจของคุณ
ที่มีต่อเทคโนโลยีพลังงานนิวเคลียร์ต่าง ๆ
แต่มันมียังอีกปัญหาหนึ่ง
นั่นคือเราขาดความต้องการ จากคนส่วนใหญ่ในเรื่องนี้
ต่อให้เราสามารถผลิตสิ่งเหล่านี้ ได้ในปริมาณมาก
หรือรู้วิธีที่จะทำให้ราคามันถูกลง
แต่ก็ยังไม่มีใครต้องการที่จะซื้อมันอยู่ดี"
ถ้าอย่างนั้นเราลองมาใช้พลังงานแดดและลม ให้มีประสิทธิภาพและประหยัดพลังงานเพิ่มขึ้น
และเร่งพัฒนาโครงการนิวเคลียร์ที่ทันสมัยกันเถอะ
ผมคิดว่าเราควรใช้เงินกับมาเพิ่มอีกเป็นสามเท่า
แต่ผมคิดว่าสิ่งสำคัญที่สุดก็คือ
ถ้าเราอยากจะผ่านพ้นวิกฤต ทางสภาพอากาศ
สิ่งที่ต้องตระหนักคือ สาเหตุของปัญหาทั้งหมด
ไม่ได้เกิดจากเครื่องมือหรือเครื่องจักรที่เรามี
แต่มันเกิดจากความคิดของเราเองต่างหาก
ขอบคุณมากครับ
(เสียงปรบมือ)