Arkadaşlar bir sorunumuz var.
(Gülüşmeler)
Büyüme yavaşlıyor ve bu önemli bir mesele.
Küresel ekonomimizin büyümesi duruyor.
Bu durum yeni değil.
Büyüme son 50 yılda aslında düşüşte.
Eğer böyle devam edersek, gelecek on yılda
büyüme olmayan bir dünyada yaşamayı öğrenmek zorunda kalacağız.
Bu da korkutucu, çünkü eğer ekonomi büyümezse,
çocuklarımızın daha iyi bir hayatı olmaz.
Daha da ürkütücü olanı, eğer pasta büyümezse,
her birimiz daha küçük bir dilim alırız.
Sonra da daha büyüğü için kavgaya tutuşuruz.
Bu durumsa gerilim ve ciddi çatışmalar yaratır.
Büyüme çok önemlidir.
Eğer büyümenin tarihine bakarsak,
büyük büyüme dönemleri hep büyük üretim devrimleri
tarafından beslenmiştir.
Bu durum üç kez oldu, her 50-60 yılda bir.
Buhar makinesi 19. yüzyılın ortalarında,
seri üretim modeli 20. yüzyılın başlarında --
teşekkürler Bay Ford.
Ve ilk otomasyon dalgası 1970'lerde.
Peki neden bu üretim devrimleri
ekonomilerimizde devasa bir büyüme yarattı?
Çünkü bunlar büyük bir üretkenlik gelişimi zerk etti.
Bu oldukça basit:
Büyümek için daha fazla üretmek, ekonomiye daha fazla şey
dâhil etmek zorundasınız.
Bunun anlamı, ya daha fazla iş gücü, ya daha fazla sermaye ya da üretkenliktir.
Her seferinde üretkenlik büyümenin kaldıracı olmuştur.
Bugün size başka bir büyük değişimin
eşiğinde olduğumuzu
ve bu değişimin sürpriz şekilde
yine üretimden geldiğini söylemek için buradayım.
Bizi büyüme düşüşünden çıkaracak
ve son on yıldır küreselleşmenin şekillenme biçimini
radikal olarak değiştirecek.
Şu an gerçekleşmekte olan inanılmaz dördüncü üretim devrimini
size söylemek için buradayım.
Son devrimden bu yana üretimle ilgili olarak
hiçbir şey yapmamış değiliz.
Aslında onu canlandırmak için
bazı zayıf girişimlerde bulunduk.
Ama aslında hiçbiri gerçekten tekrar büyümemizi sağlayacak
kadar büyük bir revizyon değildi.
Örneğin, maliyetleri düşürmek ve ucuz iş gücünden yararlanmak için
fabrikalarımızı başka ülkelere götürmeyi denedik.
Bu üretkenliği canlandırmadığı gibi,
sadece kısa bir süreliğine para tasarrufu sağladı.
Çünkü ucuz iş gücü uzun süre ucuz olarak kalmadı.
Sonra fabrikalarımızı büyütmeyi denedik
ve onları ürün bazında ayırdık.
Fikir, bir üründen çok fazla sayıda üretip
taleple satılmak üzere onları depolamaktı.
Bu da üretkenliğin bir süreliğine gelişmesini sağladı.
Ancak tedarik zincirimizde bir sürü katılığa sebep oldu.
Moda perakendeciliğini ele alalım.
Geleneksel giyim şirketleri
yabancı ülkelerde, küresel, katı tedarik zincirleri kurdular.
Zara gibi hızlı giyimdeki rakipler
stoklarını daha hızlı şekilde,
yılda iki koleksiyondan ayda bir koleksiyonla değiştirmeye başladıklarında,
kimse onların hızına yetişemedi.
Bugün çoğu büyük güçlükler yaşıyor.
Ancak bütün eksikliklerine rağmen
bugün bildiğimiz fabrikalar bunlar.
Kapıları açtığınızda,
aynen 50 yıl önceki gibi görünüyorlar.
Sadece yerlerini, büyüklüklerini, çalışma biçimlerini değiştirdik.
Aynı 50 yıl önceki gibi görünen başka bir şey
daha söyleyebilir misiniz?
Bu çılgınca.
Modele yapabileceğimiz her tür düzeltmeyi yaptık
ve artık sınırlarına erişti.
Üretim modelini düzeltmek için bütün girişimlerimiz başarısız olduktan sonra,
büyümenin başka yerlerden gelebileceğini düşündük.
Teknoloji sektörüne döndük --
orada oldukça fazla inovasyon oldu.
Birini söylemek gerekirse: İnternet.
Büyüme yaratmasını umduk.
Ve elbette ki hayatlarımızı değiştirdi.
Medyada, hizmette, eğlence alanlarında büyük dalgalar yarattı.
Ancak üretkenlik için pek bir şey yapmadı.
Aslında sürpriz olan şey, bütün o inovasyon çabalarına rağmen
üretkenlik düşüşte.
Şunu düşünün -- iş yerinde oturmak, Facebook ekranını kaydırmak,
YouTube'da videolar izlemek bizi daha az üretken yaptı.
Garip.
(Gülüşmeler)
Bu yüzden büyümüyoruz.
İmalat alanını yeniden yaratmakta başarısız olduk
ve büyük teknolojik gelişmeler ondan uzakta gelişti.
Ancak bu güçleri birleştirebilsek ne olurdu?
Mevcut üretim ile büyük teknoloji inovasyonları, üretimin büyük
tekrar icadını gerçekleştirmek için bir araya gelseler ne olurdu?
Tam isabet!
Bu dördüncü üretim devrimi
ve şimdi gerçekleşiyor.
Ana teknolojiler üretim alanına giriyor,
çok önemli olay.
Endüstriyel üretkenliği üçte birden fazla oranda artıracaklar.
Bu çok büyük bir şey ve büyüme yaratmada çok katkısı olacak.
Bunlardan bazılarını size aktarayım.
İleri imalat robotları ile tanıştınız mı?
İnsan boyutundalar,
onlarla iş birliği yapıyorlar
ve karmaşık, tekrarlı olmayan işleri
gerçekleştirmek üzere programlanabiliyorlar.
Bugün fabrikalarımızda işlerin sadece yüzde 8'i otomasyonlu.
Daha az karmaşık, daha çok tekrarlı olanları.
10 yıl içinde yüzde 25 olacak.
Bunun anlamı, 2025 itibariyle
ileri robotlar işçileri toplamda
yüzde 20 daha üretken olmak için,
yüzde 20 daha fazla çıktı üretmek için,
yüzde 20 ek büyümeye ulaşmak için tamamlayacaklar.
Bu sadece hoş, fütüristik bir fikir değil.
Bu robotlar şu an bizim için çalışıyor.
Geçen sene ABD'de Amazon'a İnternet üzerinden perakendenin yıllık zirvesi olan
Siber Pazartesi için gerekli bütün ürünleri
hazırlayıp göndermede yardımcı oldular.
Geçen sene ABD'de
senenin ve tarihin en büyük İnternet üzerinden alışveriş günüydü.
Tüketiciler o gün elektronikler için 3 milyar dolar harcadı.
Bu gerçek bir ekonomik büyüme.
Sonra katmanlı üretim, 3B baskı var.
3B baskı hâlihazırda plastik imalatını geliştirdi
ve şimde de metalde ilerleme hâlinde.
Bunlar küçük endüstriler değil.
Plastik ve metal küresel imalatın
yüzde 25'ini temsil ediyor.
Gerçek bir örneği ele alalım.
Havacılık endüstrisinde,
bir sebepten dolayı yakıt memeleri üretimi en karmaşık
parçalardan birisidir:
Ayrı üretilmesi gereken
20 farklı parçadan oluşur
ve sonra titizlikle montajı yapılır.
Havacılık şirketleri artık 3B baskı kullanıyorlar,
ki bu da onların 20 farklı parçayı tek bir parçaya
dönüştürmesini sağlıyor.
Peki sonuç?
Bu endüstride yüzde 40 daha fazla verimlilik,
yüzde 40 daha çok üretilen çıktı,
yüzde 40 daha fazla büyüme.
Ama aslında bu yeni üretim devriminin en heyecanlı kısmı
üretkenliğin ötesine gidiyor.
Daha iyi şekilde üretimle, daha akıllı ürünlerle ilgili.
Ölçek uyarlamasıyla ilgili.
İhtiyacınız olan fonksiyonların, istediğiniz tasarımın,
arabanız, kıyafetleriniz veya
cep telefonunuz gibi seri üretilen
bir ürünle aynı maliyet ve
tedarik süresine sahip olduğu,
tam istediğiniz ürünleri aldığınız bir dünya düşünün.
Yeni üretim devrimi bunu mümkün kılıyor.
İleri robotlar herhangi bir kurulum süresi
veya ilavesi olmadan, herhangi bir ürün konfigürasyonunu
gerçekleştirmek için programlanabilirler.
3B yazıcılar herhangi bir özel tasarımı hemen üretebilirler.
Artık birden çok ürünlü partinin aynı maliyet ve tedarik süresiyle,
bir ürünün, sizin ürününüzün partisini üretebiliyoruz.
Bunlar gerçekleşen üretim devriminden sadece birkaç örnek.
İmalat sadece daha verimli olmakla kalmayıp
aynı zamanda daha da esnek hâle gelecek
ve bunlar tam da eksikliğini duyduğumuz büyüme unsurlarıydı.
Ama aslında üretim tekrar spot ışıkları altına girdiğinde
hepimiz için daha da büyük etkileri olacak.
Büyük bir makroekonomik değişim yaratacak.
Öncelikle fabrikalarımız yerel pazarlara dönecek.
Ölçek uyarlamasının olduğu bir dünyada
tüketici yakınlığı yeni kural.
Sonra fabrikalarımız daha küçük, daha hızlı olacak.
Artık ölçek önemli değil, esneklik ise öyle.
Birden fazla ürünle, ısmarlama bazında faaliyet gösterecekler.
Değişim köklü olacak.
Küreselleşme yeni bir çağa girecek.
Doğudan batıya ticaret akışı
bölgesel ticari akışlarla yer değiştirecek.
Doğu, doğu için; batı ise batı için.
Bunu düşününce eski model
oldukça çılgındı.
Son tüketicilere ulaşmadan önce stokları yığıp ürünleri üreterek
tüm dünyayı dolaştırmak.
Tüketici pazarlarına yakın üretim yapan yeni model
çok daha temiz, çevre için çok daha iyi olacak.
Olgun ekonomilerde imalat eve dönerek
daha fazla istihdam,
daha fazla verim ve büyüme yaratacak.
İyi haber, değil mi?
Ama büyümeyle ilgili olan şey şu --
otomatikman olmuyor.
Olgun ekonomiler bunu ele almak durumunda.
İş gücümüzü toplu olarak yeniden eğitmek zorundayız.
Benim ülkem Fransa gibi pek çok ülkede
üretimin bir geleceği olmadığını çocuklarımıza söyledik.
Bu uzak zamanda olacak bir şeydi.
Bunu tersine çevirip
tekrar üniversitelerde üretimi öğretmemiz gerek.
Sadece cesurca dönüşüm geçiren ülkeler
bu büyümeyi yakalayabilecekler.
Gelişmekte olan ülkeler için de bir şans.
Elbette Çin ve diğer gelişmekte olan ekonomiler
artık dünyanın fabrikası olmayacak.
Aslında bu ülkeler daha zengin hâle gelirken,
uzun vadede bu model sürdürülebilir değildi.
Geçen sene Brezilya'da üretim yapmak Fransa'da üretmek
kadar pahalıydı.
2018 yılı itibariyle Çin'deki üretim maliyetleri ABD ile aynı olacak.
Yeni üretim devrimi,
bu gelişmekte olan ekonomilerin dönüşümünü
yerel tüketime güdümlü bir modele doğru hızlandıracak.
Bu da iyi bir şey,
çünkü büyümenin oluşacağı yer burası.
Gelecek beş sene içinde,
Çin'de bundan sonraki bir milyar tüketici, ekonomilerimize Avrupa'daki
en tepedeki beş pazarın toplamından daha fazla büyüme zerk edecek.
Bu dördüncü üretim devrimi hepimiz için bir şans.
Eğer doğru oynarsak,
tüm ekonomilerde sürdürülebilir bir büyüme göreceğiz.
Bunun anlamı, daha fazla servetin hepimize dağıtılması
ve çocuklarımız için daha iyi bir gelecek.
Teşekkürler.
(Alkış)