Sizlere mimarlığın halkımın
hayatını nasıl değiştirdiğini
ve hayal kurmak için ne gibi yeni fırsatllar
sunduğunu göstermek istiyorum.
Burkina Faso'da doğdum.
Dünya Bankası'na göre, Burkina Faso
dünyadaki en yoksul ülkelerden biri,
ama böyle bir yerde
büyümek nasıl birşey?
Ben bunun bir örneğiyim.
Gando adlı küçük bir köyde doğdum.
Gando'da, elektrik yoktu,
temiz suya erişim ve okul yoktu.
Ama babam benim okumayı
ve yazmayı öğrenmemi istedi.
Bu nedenle, yedi yaşımdayken ailemden
ayrılmak ve köyüme çok uzak bir şehirde
ailemle hiç iletişim kurmadan
yaşamak zorunda kaldım.
Bu yerde,
böyle bir sınıfta
150'den çocukla beraber,
altı yıl oturdum.
Bir seferinde, okula geldiğimde sınıf arkadaşlarımdan
birinin öldüğünü fark ettim.
Bugün, pek bir şey değişmedi.
Köyümde hala elektrik yok.
Burkina Faso'da insanlar hala ölüyor
ve temiz içme suyuna erişim
hâlâ büyük bir sorun.
Şansım vardı. Şanslıydım, çünkü böyle bir yerde
büyüdüğünüzde, bu hayatın bir gerçeğidir.
Ama ben şanslıydım.
Bursum vardı.
Eğitim görmek için Almanya'ya gidebildim.
Şimdi herhalde
bugün önünüzde durmanın benim için ne büyük
bir ayrıcalık olduğunu size açıklamama gerek yok.
Burkina Faso'daki köyüm Gando'dan,
Almanya, Berlin'den bir mimar olmak
büyük bir adım.
Ama bu ayrıcalıkla ne yapmalı?
Öğrenci olduğumdan beri, Gando'daki
diğer çocuklara daha iyi fırsatlar sunmak istedim.
Sadece yeteneğimi kullanmak ve bir okul inşa etmek istedim.
Ama hala bir öğrenciyken ve hiç paranız yokken
bunu nasıl yaparsınız?
Evet, çizimler yapmaya başladım
ve para istedim.
Bağış toplama kolay bir görev değildi.
Hatta okul arkadaşlarımdan
kahve ve sigaraya daha az para harcamalarını ve
okul projeme sponsorluk yapmalarını istedim.
Şaşırtıcı bir şekilde, iki yıl sonra,
50.000 Amerikan doları toplamayı başardım.
İyi haberi vermek için
Gando'ya döndüğümde,
halkım bulutların üzerine çıktılar,
ama kil kullanmayı
planladığımı farkettiklerinde,
şoka uğradılar.
&quot;Kil bir bina yağmurlu bir mevsime dayanamaz
ve Francis kil kullanarak, bir okul inşa etmemizi istiyor.
Bizimle beraber tarlada çalışmak yerine
Avrupa'da bu kadar
zaman geçirmesinin sebebi bu mu?"
Halkım sürekli kil kullanarak inşa ediyorlar,
ama çamur ile ilgili hiçbir yenilik görmüyorlar.
O nedenle herkesi ikna etmek zorundaydım.
Köy halkı ile konuşmaya başladım
ve herkesi ikna etmeyi başardım
ve çalışmaya başlayabildik.
Ve kadınlar, erkekler,
köyden herkes
bu inşaat sürecinin bir parçasıydı.
Geleneksel teknikleri bile kullanmama izin verildi.
Örneğin kil zemin,
genç erkekler geliyor ve böyle vuruyorlar
saatler boyunca
ve sonra anneleri geliyor
ve onlar da bu poziyonda vuruyorlar
saatler boyunca, su döküyor ve vuruyorlar.
Ve sonra cilacılar geliyor.
Saatler boyunca bir taşla cilalıyorlar.
Ve bu sonuca varıyorsunuzi
çok düz, bebek poposu gibi.
(Kahkaha)
Photoshoplanmadı. (Kahkaha)
Burası okul, köy halkı ile inşa edildi.
Duvarlar tamamen Gando'dan gelen
sıkılaştırılmış kil bloklardan yapıldı.
Çatı yapısı, normal olarak
betonun içinde saklanan
ucuz demir çubuklardan yapıldı.
Ve sınıfta, tavan ikisi beraber
kullanılarak yapıldı.
Bu okulda, basit bir fikir vardı:
sınıfta konfor yaratmak.
Unutmayın, Burkina Faso'da sıcaklık 45 dereceyi bulabiliyor,
yani basit bir havalandırma ile,
sınıfı eğitim ve öğretim için
elverişli yapmak istedim.
Ve projenin bugünkü hali bu,
12 yaşında, hala çok iyi durumda.
Ve çocuklar ona bayılıyor.
Ve ben ve topluluğum için,
bu proje büyük bir başarıydı.
Gando'da daha fazla projeler
yapmak için fırsat verdi.
Böylece birçok proje yapabildim,
ve şimdi sizinle üç tanesini
payalaşacağım.
İlki okula yapılan ekleme, tabii ki.
Ne okumayı ne de yazmayı bilen insanlara
çizimleri ve mühendisliği nasıl anlatabilirsiniz?
Böyle bir prototip yapmaya başladım.
Yenilik, kilden bir kubbe yapmaktı.
Sonra, takımımla beraber böyle
üzerinde zıpladım ve işe yarıyor.
Köy halkı bakıyor. Hala işe yarıyor.
Yani inşa edebiliriz. (Kahkaha)
Ve inşa etmeye devam ettik ve sonuç bu.
Çocuklar mutlu ve okula bayılıyorlar.
Köy halkı kendileriyle gurur duyuyor. Bunu biz yaptık.
Hatta hayvanlar bile, bu eşekler gibi,
binalarımıza bayılıyor.
(Kahkaha)
Bir sonraki proje Gando'daki kütüphane.
Ve gördüğünüz gibi, binalarımızda
farklı fikirler sunmaya çalıştık,
ama bazen yeterince materyale sahip değiliz.
Gando'da kil çömleklerimiz var.
Onları delikler yaratmak için kullanmak istedik.
Gördüğünüz gibi, kil çömlekleri
şantiyeye getirdik,
onları kesmeye başladık
ve sonra çatının üzerine yerleştirdik
ve betonu döktük
ve sonucu görüyorsunuz.
Delikler sıcak havayı dışarı atıyor ve ışığı
içeri getiriyor.
Çok kolay.
Gando'daki en son projem
bir lise projesi.
Bunu sizinle paylaşmak istiyorum.
Bu projedeki yenilik
beton döker gibi çamur dökmek.
Çamuru nasıl dökersiniz?
Gördüğünüz gibi, bir sürü harç yapmaya başlıyoruz
ve herşey hazır olduğunda,
en iy tarifin ve en iyi formun ne olduğunu
bildiğinizde,
köy halkı ile çalışmaya başlıyorsunuz.
Ve arada sırada gidebiliyorum.
Onlar kendileri yapıyorlar.
Sizlerle konuşmak için öyle geldim.
Gando'daki bir başka faktör yağmur.
Yağmur geldiğinde,
hassas duvarlarımızı yağmurdan korumak için
acele ediyoruz.
Christo ve Jeanne-Claude ile karıştırmayın.
Duvarları koruyabilmemizin sadece bir yolu.
(Kahkaha)
Burkina'da yağmur çok hızlı gelir,
ve ondan sonra, ülkenin
her yerinde sel yaşanır.
Ama bizim için, yağmur iyi.
İnşa etmek için gerekli olan kum ve
çakılları nehire getirir.
Sadece yağmurun gitmesini bekleriz.
Kumu alır, kille karıştırırız ve inşa etmeye
devam ederiz.
Bu kadar.
Gando projesi her zaman insanları eğitmekle alakalıydı,
çünkü bir gün öldüğümde
Gando'dan en azından
bir insanın bu işi yapmaya
devam etmesini istedim.
Ama şaşırabilirsiniz. Ben hala hayattıyım.
(Kahkaha)
Ve benim halkım şimdi para kazanmak için
yeteneklerini kullanabiliyor.
Genellikle, Gando'dan bir genç adamın para kazanması için
köyden ayrılarak şehre gitmesi,
bazen ülkeden ayrılması gerekiyor
ve bazıları hiç geri dönmüyor
ve topluluğu zayıflaştırıyor.
Ama şimdi ülkede kalabilir
ve farklı şantiyelerde çalışabilir
ve ailelerini geçindirmek için para kazanabilirler.
Bu işte yeni bir kalite var.
Evet, biliyorsunuz.
Bu iş sayesinde birçok ödül kazandım.
Elbette, bir sürü fırsatın önünü açtı.
Tanınan bir insan haline geldim.
Ama bu işi yapmamın nedeni
halkım.
Ben bir çocukken,
okula gidiyordum,
her tatilde Gando'ya dönüyordum.
Her tatil sonunda,
topluluğa hoşçakalın demek zorunda kalıyordum,
bir evden diğerine giderek.
Gando'daki bütün kadınlar bu şekilde kıyafetlerini açarlar
ve son kuruşlarını verirler.
Benim kültürümde, bu derin bir sevginin sembolü.
Yedi yaşında bir çocuk olarak, etkilenmiştim.
Bir gün anneme şu soruyu sordum,
&quot;Bütün bu kadınlar neden beni bu kadar seviyor?&quot;
(Kahkaha)
O da şöyle cevapladı,
&quot;Senin eğitimini ödemek için katkıda bulunuyorlar,
başarılı olmanı ve bir gün
geri dönüp, köy halkının
yaşam kalitesini iyileştirmeni umut ediyorlar."
Umut ediyorum ki, bu iş yoluyla halkımı gururlandırmayı
başardım ve
sizlere köy halkının gücünü kanıtlayabildim
ve mimarlığın
toplumların kendi geleceklerini
şekillendirmek için ilham verici
olabileceğini gösterdim.
Çok teşekkür ederim. (Alkış)
Teşekkürler. Teşekkürler. Teşekkürler. Teşekkürler.
Teşekkürler. Teşekkürler. (Alkış)