เซอร์เก บริน: ผมอยากพูดถึงคำถามหนึ่ง
ผมรู้ว่าคำถามนั้นรบกวนจิตใจพวกคุณหลายคน
เราได้คุยเรื่องนี้กับคุณเมื่อหลายปีก่อน
และก่อนที่ผมจะเริ่มพูดวันนี้
เพราะว่าคุณหลายคนกำลังสงสัย
ผมแค่อยากตอบให้มันจบไป
คำตอบคือ กางเกงใน
ตอนนี้ผมหวังว่าคุณคงรู้สึกดีขึ้นแล้ว
พวกคุณรู้ไหมว่านี่มันน่าจะเป็นอะไร? มีใครรู้บ้างว่านี่คืออะไร?
ผู้ฟัง: รู้
เซอร์เก บริน: มันคืออะไรหละ?
ผู้ฟัง: ผู้คนกำลังใช้งานกูเกิลจากทั่วโลก
เซอร์เก บริน: ว้าว ครั้งแรกที่เห็นมัน ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
แต่นี่ช่วยให้ผมมองเห็น
นี่คือโปรแกรมเราเปิดไว้ที่ออฟฟิศ แสดงผลตามเวลาจริง
ตรงนี้มีคนเข้าใช้งานนิดหน่อย
แต่ที่นี่คุณสามารถเห็นทั้งโลก
ผู้คนใช้งานกูเกิลกันยังไง
และแต่ละจุดแสง
เป็นสัญลักษณ์แทนการค้นหา 20-30 ครั้ง
ราวๆนั้น
และจุดแสงแสดงสีสันแยกตามภาษา
ดังนั้นคุณจะเห็นว่าพวกเราอยู่ที่นี่ในสหรัฐ
จุดแสงแสดงเป็นสีแดงทั้งหมด
เราอยู่ที่มอนเทอเรย์ หวังว่าผมชี้ถูกนะ
คุณจะเห็นว่าญี่ปุ่นกำลังคึกคักช่วงกลางคืน
ตรงโน้น
ที่โตเกียวใช้ภาษาญี่ปุ่นในการค้นหา
มีความเคลื่อนไหวมากมายในจีน
มีความเคลื่อนไหวมากมายในอินเดีย
มีบ้างมาจากตะวันออกกลาง ตรงแถบเล็กๆนี่
และยุโรป ซึ่งตอนนี้เป็นช่วงกลางวัน
กำลังคึกคักมากด้วยสารพัดภาษา
ตอนนี้คุณจะได้เห็นด้วยว่า ถ้าผมหมุนมันตรงนี้
หวังว่าผมไม่ได้เขย่าโลกแรงไปนะ
แต่คุณจะได้เห็นด้วยว่า มีหลายๆแห่งที่ไม่มีอะไรมากนัก
ออสเตรเลีย เพราะไม่มีคนอยู่ที่นั่นมากนัก
และนี่เป็นที่ๆเราน่าจะลงไปทำงานด้วยจริงๆ
คือทวีปแอฟริกานี่ ซึ่งมีอยู่แค่สองสามจุดแสง
หลักๆแล้วอยู่ในแอฟริกาใต้ และเมืองใหญ่สองสามแห่ง
แต่หลักๆแล้ว เราสังเกตว่าคำค้นเหล่านี้
ซึ่งส่งเข้ามาหลายพันครั้งต่อวินาที
มาจากทุกๆแห่งที่มีไฟฟ้า
และแทบทุกแห่งที่มีไฟฟ้า ก็จะมีอินเทอร์เน็ตที่นั่น
และแม้แต่ในทวีปแอนตาร์กติกา อย่างน้อยก็ในช่วงนี้ของปี
ที่เราจะมีโอกาสได้เห็นคำค้นส่งเข้ามาบ้าง
และถ้าเราวาดผังลูกโลกได้ถูกต้อง
ผมคิดว่าสถานีอวกาศนานาชาติ ก็จะอยู่ในนี้ด้วย
และนี่คือ
ความท้าทายบางส่วนที่เราเจอที่นี่
คือคุณคงเห็นได้ว่ามันค่อนข้างยากที่จะทำให้
ไปละ
นี่คือวิธีที่เราใช้
เพื่อให้ผู้คนได้คำตอบสำหรับคำถามของพวกเขา
คุณเห็นได้ว่ามีข้อมูลจำนวนมากกำลังวิ่งไปมา
มันวิ่งไปทั่วโลกผ่านใยแก้วนำแสง
ผ่านดาวเทียม ผ่านการเชื่อมต่อสารพัดชนิด
และมันค่อนข้างยุ่งยากสำหรับเรา ที่จะดูแลเวลาตอบสนอง
ให้ได้เร็วอย่างที่เราพยายามอยู่ หวังว่าคุณคงมีประสบการณ์ใช้งานที่ดีนะ
และคุณคงเห็นว่า บางแห่งมีการเชื่อมโยง
มากกว่าอีกหลายแห่ง และคุณคงได้เห็นแบนด์วิธทั้งหมดที่ผ่านสหรัฐ
ไปทั่วเอเชีย และยุโรปในอีกทิศทางหนึ่ง และอื่นๆอีก
ตอนนี้ผมอยากจะให้คุณเห็นภาพ
หนึ่งวินาทีของกิจกรรมนี้
เราจะย้ายไปที่อีกจอหนึ่ง
เอาหละ ไปกัน
อันนี้ผมจะหน่วงเวลาช้าให้ลง
นี่คือภาพหนึ่งวินาทีที่เกิดขึ้น
และนี่คือสิ่งที่เราทุ่มเทเวลามหาศาลของเรา
เพียงเพื่อให้แน่ใจว่า เราสามารถรองรับ
ข้อมูลจำนวนมากนี้ได้
แต่ละคำค้นที่ส่งเข้ามา
มีเรื่องราวที่น่าสนใจเป็นของมันเอง
ผมหมายถึง มันอาจจะเป็นสุขภาพของใครสักคน
มันอาจจะเป็นความก้าวหน้าในอาชีพ บางสิ่งที่สำคัญกับพวกเขา
และมันอาจเป็นบางสิ่ง
ที่สำคัญอย่างซอสมะเขือเทศ
หรือในกรณีนี้ เค็ตชัพ
ดังนั้นนี่คือหนึ่งคำค้นที่เราได้รับ
เดาว่ามันคงเป็นวงดนตรีดัง ซึ่งนิยมในบางส่วนของโลกมากกว่าที่อื่นๆ
คุณเห็นได้ว่ามันเริ่มขึ้นจากตรงนี้
ในสหรัฐและสเปน มันโด่งดังขึ้นมาพร้อมๆกัน
แต่มันก็ไม่ได้โด่งดังมากนักในสหรัฐ
เมื่อเทียบกับในสเปน
และจากสเปน มันลามไปอิตาลี
และเยอรมนีก็ตื่นเต้นขึ้นมา และตอนนี้สหราชอาณาจักรอาจจะกำลังสนุกกับมัน
และตอนนี้ผมเดาว่าในที่สุดสหรัฐ
ก็เริ่มที่จะชอบมันด้วย
และผมอยากจะเล่นเพลงนี้ให้คุณฟัง
(เพลงอะเซเรเฮ)
ยังไงก็ตาม คุณสามารถเพลิดเพลินกับมันได้เอง
หวังว่าคำค้นนั้นคงทำงานได้นะ
ในฐานะส่วนหนึ่งของ...
สิ่งที่เราอยากทำเพื่อให้บริษัทของเราเติบโต
คือได้รับคำค้นมากครั้งขึ้น
และนั่นหมายความว่าเราต้องการมี
ผู้คนจำนวนมากขึ้น ซึ่งเป็นคนที่สุขภาพดีและมีการศึกษา
และสัตว์จำนวนมากขึ้น ถ้าพวกมันเริ่มจะค้นข้อมูลเป็นนะ
แต่ส่วนหนึ่งคือ เราอยากจะทำให้โลกดีขึ้น
ดังนั้นสิ่งหนึ่่งที่เราเริ่มดำเนินการ คือมูลนิธิกูเกิล
และเราอยู่ในขั้นตอนการเตรียมการ
และเรายังมีโครงการที่เรียกว่า กองทุนกูเกิล
ซึ่งสนับสนุนองค์กรการกุศล กว่า 150 แห่งทั่วโลก
และนี่คือส่วนหนึ่งขององค์กรการกุศลดังกล่าว
และเป็นสิ่งผมรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เข้าร่วม
ที่จริงแล้ว องค์กรจำนวนมากที่อยู่ที่นี่
กองทุนอะคิวเมน และผมคิดว่าเรามีแอพโพรเท็ก แต่ผมไม่แน่ใจว่ามันพร้อมใช้หรือยัง
และผู้คนจำนวนมากที่ปรากฏที่นี่ ก็ดำเนินงานผ่านกองทุนกูเกิล
พวกเขาประชาสัมพันธ์ผ่านกูเกิล ด้วยเครดิตโฆษณาฟรีที่เรามอบให้
เพื่อให้องค์กรข้างนอกรับรู้
หนึ่งในผลลัพธ์แรกๆที่เราทำได้คือ
เรามีนักธุรกิจสิงคโปร์ท่านหนึ่ง ซึ่งสนับสนุนหมู่บ้านหนึ่ง
ให้เด็กหญิงชาวเวียดนาม 25 คนได้รับการศึกษา
และนั่นเป็นหนึ่งในผลลัพธ์แรกๆ และตามที่ผมได้พูดไว้ ตอนนี้เรามี
เรื่องราวมากมายหลั่งไหลเข้ามา
เพราะว่าเรามีองค์กรการกุศลนับร้อยในนั้น
และมูลนิธิกูเกิลจะเป็นความพยายาม ที่กว้างขวางยิ่งขึ้นไปอีก
เอาหละ ใครรู้บ้างว่าเขาคนนี้คือใคร?
เอ้า
ผู้ฟัง: ออกัต
เซอร์เก บริน: ใช่ มีคนทายถูกแล้ว
นี่คือออกัต มีใครที่นี่บ้างใช้ออกัตอยู่?
มีบ้างมั้ย?
ไม่ค่อยมีใครรู้จักมัน
อีกสักครู่ผมจะอธิบายให้ฟัง
เขาคือหนึ่งในวิศวกรของเรา
เราพบว่าพวกเขาทำงานได้ดีขึ้น ถ้าแช่พวกเขาในน้ำและคลุมด้วยใบไม้
นั่นคือเคล็ดลับที่เราสร้าง ผลิตภัณฑ์ใหม่ออกมาได้มากมาย
ออกัตมีวิสัยทัศน์ว่าจะสร้างเครือข่ายสังคม
ทุกคนคงคิดว่า "เครือข่ายสังคมอีกแล้วหรือ"
แต่มันเป็นความฝันของเขา และของเราด้วย
เมื่อผู้คนต้องการทำบางสิ่งจริงๆ โดยปกติแล้วเราก็ให้พวกเขาทำไป
ดังนั้นนี่คือสิ่งที่เขาสร้างขึ้น
เราเพิ่งเปิดใช้งานมันในช่วงทดสอบ เมื่อเดือนที่แล้ว
และมันเริ่มติดลมบน
นี่คือรองประธานด้านวิศวกรรมของเรา
คุณคงเห็นผมสีแดง แต่ผมไม่รู้ว่าคุณเห็นห่วงที่จมูกนั่นไหม
และคนเหล่านี้คือเพื่อนทั้งหมดของเขา
และนี่คือผลลัพธ์หลังจากเราเปิดใช้งาน
เราเพิ่งตัดสินใจให้ผู้คนสามารถ ส่งคำเชิญเพื่อนเข้าไปใช้บริการ
และเราเพิ่งให้ผู้คนในบริษัทของเรา ส่งคำเชิญช่วงต้นออกไป
และตอนนี้เราเติบโต จนมีสมาชิกกว่า 100,000 คน
และพวกเขากระจายออกไป อย่างรวดเร็วมากจริงๆ แม้แต่นอกสหรัฐ
คุณคงเห็นว่า ถึงแม้สหรัฐ จะยังเป็นคนหมู่มากที่นี่
ถึงแม้ว่าในแง่ของการค้นหาแล้ว มันเป็นแค่ 30% ของการจราจรทั้งหมด
แต่มันกำลังไปถึงญี่ปุ่น สหราชอาณาจักร และยุโรปแล้ว
และไปยังประเทศที่เหลืออยู่ทั้งหมด
ดังนั้นมันเป็นโครงการเล็กที่สนุก
มีสถิติประชากรที่หลากหลาย แต่ผมคงไม่เอามาพูดให้คุณเบื่อ
แต่มันเป็นแค่สิ่งที่เราลองทำเพื่อความสนุก
และดูว่ามันไปได้ถึงไหน
และ
เอาหละ ผมจะปล่อยให้คุณคาใจอย่างนี้
ลาร์รี คุณสามารถอธิบายเรื่องนี้ได้
ลาร์รี เพจ: ขอบใจ เซอร์เก
หนึ่งในหลายเรื่อง ทั้งเซอร์เกและผม
ได้เข้าโรงเรียนหลักสูตรมอนเตสซอรี
และผมคิดว่า ด้วยเหตุผลบางข้อ
สิ่งนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกูเกิล
และเซอร์เกได้พูดถึงออกัต ซึ่งเป็นบางสิ่งที่
ออกัตอยากทำในเวลาของเขา
และที่กูเกิล เราเรียกสิ่งนี้ว่า "เวลา 20%"
และแนวคิดคือ สำหรับ 20% ของเวลาของคุณ
ถ้าคุณทำงานที่กูเกิล คุณสามารถทำงานที่คุณคิดว่าเป็นสิ่งดีที่สุด
และหลายๆสิ่งที่กูเกิลก็เกิดจากแนวคิดนี้
อย่างเช่น ออกัต และกูเกิลนิวส์ด้วย
และผมคิดว่ามีอีกหลายๆสิ่งในโลก ที่เกิดจากแนวคิดนี้
เมนเดล ซึ่งถูกคาดหวังให้ สอนนักเรียนมัธยมปลาย
จริงๆแล้วได้ค้นพบกฏของพันธุศาสตร์
ในช่วงเวลาของงานอดิเรก
ดังนั้นสิ่งที่มีประโยชน์มากมาย เกิดจากแนวคิดนี้
และกูเกิลนิวส์ที่ผมเพิ่งพูดถึง
เริ่มต้นโดยนักวิจัยคนหนึ่ง
หลังจากเหตุการณ์ 9/11 เขาสนใจติดตามข่าวสารมากจริงๆ
และเขาพูดว่า "ทำไมผมไม่อ่านข่าวด้วยวิธีที่ดีกว่านี้?"
และดังนั้นเขาก็เริ่ม จัดกลุ่มข่าวสารแยกประเภท
และเขาก็เริ่มใช้งานมัน และเพื่อนๆของเขาก็เริ่มใช้งานมัน
ดังนั้น นอกจากจะดูน่ารักบนกางเกงทารกแล้ว
เราทำให้มันเป็นกูเกล็ต
ซึ่งหมายถึงโครงการขนาดเล็กที่กูเกิล
ดังนั้นมันอาจจะมีกันแค่สามคน หรือราวๆนั้น
และพวกเขาก็พยายามจะสร้างผลิตภัณฑ์
และเราก็ไม่มั่นใจหรอกว่า มันจะได้ผลไหม
ในกรณีของกูเกิลนิวส์ ตอนแรกพวกเขามีกันแค่สองคน
ทำงานกันสักระยะ แล้วก็มีผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆ
เริ่มใช้งานมัน แล้วเราก็เปิดใช้งานบนเน็ต
และก็มีผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆเริ่มใช้งานมัน
และตอนนี้มันกลายเป็นโครงการเต็มรูปแบบ ซึ่งมีคนทำงานมากขึ้น
และนี่คือวิธีที่เราสร้าง นวัตกรรมใหม่อย่างต่อเนื่อง
ผมคิดว่า โดยปกติแล้ว เมื่อบริษัทเติบโตขึ้น
พวกเขาพบว่ามันยากมากจริงๆ ที่จะมีโครงการนวัตกรรมขนาดเล็ก
และเราก็เคยมีปัญหานี้อยู่ระยะหนึ่งเช่นกัน และเราก็พูดว่า
"โอ เราจำเป็นต้องมีแนวคิดใหม่แล้วหละ"
กูเกล็ต นั่นคือโครงการขนาดเล็ก ซึ่งเราก็ไม่มั่นใจว่ามันจะได้ผลไหม
แต่เราก็หวังว่ามันจะได้ผลนะ และถ้าเราทำพวกมันมากพอ
โครงการจำนวนหนึ่งอาจจะได้ผล และออกมาดีมากๆอย่างกูเกิลนิวส์ก็ได้
แต่เราก็มีปัญหา เพราะตอนนั้น เรามีมากกว่า 100 โครงการ
และผมก็ไม่รู้ว่าพวกคุณเป็นยังไง
แต่ผมค่อนข้างลำบากที่จะเก็บ 100 เรื่อง ให้ได้พร้อมกันในหัวของผม
และเราก็พบว่าเราแค่เขียนพวกมันลงไปให้หมด
และจัดลำดับพวกมัน แต่พวกนี้เป็นตัวอย่างสมมตินะ
อย่าไปใส่ใจมันนะ
อย่างเช่น "ซื้อไอซ์แลนด์" มาจากบทความหนึ่งในสื่อ
เราคงไม่ทำอะไรบ้าบออย่างนั้นแน่ แต่...
อย่างไรก็ตาม เราพบว่าถ้าเราเพียงแค่ เขียนพวกมันลงไป และจัดลำดับพวกมัน
คนส่วนใหญ่จะเห็นตรงกัน ว่าควรจัดอันดับอย่างไร
และนี่เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจสำหรับผม แต่
เราพบว่าตราบเท่าที่ คุณเก็บ 100 เรื่องในหัวของคุณ
ซึ่งคุณทำได้โดยการเขียนพวกมันลงไป
คุณจะสามารถตัดสินใจได้อย่างดีว่าควรทำอะไร
และจะจัดสรรทรัพยากรไปที่ไหน
และนั่นก็คือสิ่งที่เราได้ทำไป
ตั้งแต่จัดตั้งระบบงานนี้เมื่อ 2-3 ปีก่อน ผมคิดว่ามันช่วยให้เรามีนวัตกรรมต่อเนื่อง
และขณะเดียวกันยังสามารถ บริหารจัดการได้ดีพอสมควร
อีกสิ่งหนึ่งที่เราค้นพบคือ ผู้คนชอบทำงานที่สำคัญ
และตามธรรมชาติแล้ว
ผู้คนก็จะขยับไปทำงาน ที่มีลำดับความสำคัญสูงกว่า
ผมเพียงอยากจะเน้น 2-3 เรื่อง
ซึ่งเป็นเรื่องใหม่ หรือ คุณอาจจะยังไม่เคยได้ยินมาก่อน
และเรื่องแรกเลยก็คือ เดสก์บาร์
นี่เป็นสิ่งใหม่ มีคุณกี่คนที่ใช้กูเกิลทูลบาร์?
ช่วยยกมือหน่อย
มีคุณกี่คนที่ใช้เดสก์บาร์?
เอาหละ เห็นไหม? พวกคุณน่าจะลองใช้มันดูนะ
แต่ถ้าคุณไปที่เว็บไซต์ของเราและค้นว่า
"เดสก์บาร์" คุณจะได้แบบนี้
แนวคิดคือ ใช้แทนทูลบาร์ มันจะปรากฏตลอดเวลา
ที่ด้านล่างหน้าจอของคุณ
และคุณสามารถส่งคำค้นได้ง่ายมากๆ
และมันเป็นเหมือนทูลบาร์ในแบบที่ดีกว่า
ขอบใจ เซอร์เก
นี่คืออีกโครงการที่ใครบางคนในกูเกิล
รู้สึกกระตือรือร้นอย่างมาก และทำให้มันเกิดขึ้น
และมันเป็นผลิตภัณฑ์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ และติดลมบนไปแล้ว
กูเกิลอานเซอร์เป็นสิ่งที่เราเริ่มไว้ และมันเจ๋งจริงๆ
ด้วยเงิน 5-100 เหรียญ
คุณสามารถพิมพ์คำถามหนึ่งลงไป
แล้วจะมีกลุ่มนักวิจัย
ซึ่งออกไปค้นและวิจัยให้คุณ และรับประกันผลงานให้ด้วย
และคุณจะได้คำตอบที่ดีมากจริงๆในเรื่องต่างๆ
โดยไม่ต้องใช้เวลาทั้งหมดนั้นด้วยตัวเอง
ฟรุกเกิลช่วยคุณหาข้อมูลสินค้า
และบล็อกเกอร์ช่วยคุณเผยแพร่เรื่องราวต่างๆ
แต่ทั้งหมดนี้ คือนวัตกรรมที่เราทำไว้
คุณรู้ไหมว่า เราได้ลองทำสิ่งที่แตกต่างกัน มากมายเหลือเกิน
ในบริษัทของเรา
เรายังชอบสร้างนวัตกรรมในออฟฟิศของเราด้วย
เราสังเกตว่าในการประชุม คุณต้องรอเป็นเวลานาน
เพื่อเปิดและปิดเครื่องโปรเจคเตอร์
มันส่งเสียงรบกวน ผู้คนมักจะปิดเครื่องทันที
และเราไม่ชอบอย่างนั้น ดังนั้นเราจึง
อาจจะแค่ในราวๆ 2-3 สัปดาห์ เราได้สร้างกล่องปิดเล็กๆ
เก็บโปรเจคเตอร์ เราสามารถเปิดเครื่องไว้ตลอด
และพวกมันก็เงียบสนิท
ผลที่ตามมาคือ เราสามารถสร้างซอฟต์แวร์
ซึ่งช่วยให้เราจัดการประชุม
ดังนั้นเมื่อคุณเดินเข้าห้องประชุมตอนนี้
มันแสดงรายการประชุมทั้งหมดที่กำลังเกิดขึ้น
คุณสามารถจดรายงานประชุมได้ง่าย
และรายงานถูกส่งอีเมล์อัตโนมัติ ไปยังผู้คนที่อยู่ในการประชุม
และขณะที่เรากลายเป็น บริษัทที่ครอบคลุมทั่วโลก
เราพบว่าสิ่งเหล่านี้ส่งผลกระทบเรา
เราจะทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ กับผู้คนที่ไม่ได้อยู่ในห้องได้ไหม?
และสิ่งเล็กน้อยเหล่านี้สร้างความแตกต่างได้
เรายังมีวิศวกรจำนวนมากในการประชุมเหล่านั้น
และพวกเขาก็ไม่ได้ซักเสื้อผ้าบ่อยเท่าที่ควร
และเราก็พบว่ามันช่วยได้มาก
ที่จะมีเครื่องซักผ้า สำหรับพนักงานหนุ่มๆของพวกเราโดยเฉพาะ
เรายังอนุญาตให้มีสุนัข และอีกหลายๆสิ่งในบริษัท
และผมคิดว่าเราได้มีวัฒนธรรม ที่สนุกในบริษัทของเรา
ซึ่งช่วยให้คนทำงานและ มีความสุขกับสิ่งที่พวกเขากำลังทำ
จริงๆแล้วนี่คือ "รูปลัทธิ" ของเรา
ผมแค่อยากให้คุณดูแบบเร็วๆ
เรามีรูปนี้บนเว็บไซต์ของเราช่วงหนึ่ง
แต่เราพบว่าหลังจากที่ เราวางมันบนเว็บไซต์ของเรา
เราไม่มีใบสมัครงานใหม่เข้ามาอีกต่อไป
แต่ยังไงก็ตาม ทุกๆปีเราจะพา
ทั้งบริษัทเดินทางไปเล่นสกี
เนื้องานเกิดขึ้นมากมายในบริษัท จากผู้คนที่สนิทสนมกัน
และผมคิดว่าเราได้ส่งเสริมเรื่องนั้นอย่างดี
ทำให้ที่นี่ทำงานได้อย่างสนุก
เช่นเดียวกับโลโก้ของเรา ซึ่งผมคิดว่ามันแสดง
วัฒนธรรมของเรา ที่เราเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ
ในช่วงแรก
เราได้รับคำแนะนำว่า เราไม่ควรเปลี่ยนโลโก้ของเราเด็ดขาด
เราควรตั้งมั่นแบรนด์ของเรา
คุณไม่ควรเปลี่ยนโลโก้ของคุณเด็ดขาด
คุณต้องการให้มันคงเส้นคงวา
และเราพูดว่า "อืม ฟังดูไม่น่าสนุกเท่าไรนะ"
ทำไมเราไม่เปลี่ยนมันทุกวันเลยหละ?"
หนึ่งในหลายเรื่องที่เรากำลังทำ และทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นจริงๆ
คือเรามีสิ่งนี้ที่เรียกว่า แอดเซนส์
และมันมีส่วนของการทำนายล่วงหน้า
และมันมีมาก่อนที่ ดีน กิลเบิร์ต ออกไป
แต่แนวคิดก็คล้ายๆกับบนหนังสือพิมพ์
เราแสดงโฆษณาที่ตรงประเด็น นี่อ่านยากหน่อย
แต่มันเขียนว่า "ศึกชิงนิวแฮมป์เชียร์:
ฮาวเวิร์ด ดีน จะเป็นประธานาธิบดี" เป็นบทความเกี่ยวกับฮาวเวิร์ด ดีน
และโฆษณาพวกนี้ถูกเลือกขึ้นมาโดยอัตโนมัติ
เช่นในตัวอย่างนี้
บนวอชิงตันโพสต์ จากเนื้อหาบนเว็บไซต์นั้น
และเรามีผู้โฆษณามากกว่า 150,000 ราย
และจากโฆษณานับล้านชิ้น เราเลือกแค่หนึ่งชิ้น
ที่ตรงประเด็นที่สุด กับสิ่งที่คุณอ่านอยู่
ก็เหมือนกับที่เราค้นข้อมูลให้คุณ
ดังนั้นแนวคิดคือเราสามารถ ทำให้โฆษณามีประโยชน์ได้
ไม่ใช่แค่น่ารำคาญ ถูกไหม?
และเรื่องดีเกี่ยวกับสิ่งนี้
เรามีโปรแกรมบริการตนเอง
และมีเว็บไซต์หลายพันแห่งสมัครเข้ามา
และนี่ช่วยให้พวกเขาทำเงินได้ และผม...
ผมได้พบผู้คนจำนวนหนึ่ง
ที่งานปาร์ตี้ ผมพบหนุ่มคนนี้ ที่ดูแลเว็บไซต์เกี่ยวกับการอนุรักษ์
และเขาพูดว่า "ตอนนั้นผมทำเงินไม่ได้เลย
ผมแค่ติดตั้งอันนี้บนเว็บไซต์ของผม และผมก็ทำเงินได้เดือนละ 10,000 ดอลลาร์
และขอบคุณนะ
ตอนนี้ผมไม่ต้องทำงานอื่นแล้ว"
สิ่งนี้สำคัญกับเราจริงๆ เพราะมันทำให้อินเทอร์เน็ตทำงานดีขึ้น
มันทำให้เนื้อหาดีขึ้น มันทำให้การค้นหาทำงานดีขึ้น
เมื่อผู้คนสามารถเลี้ยงชีพได้
ด้วยการผลิตเนื้อหาที่ยอดเยี่ยม
หัวข้อวันนี้ถูกคาดหมายว่า จะเกี่ยวข้องกับอนาคต
ผมคิดว่าอย่างน้อยผมจะพูดถึงมันสั้นๆ
และแนวคิดเบื้องหลังสิ่งนี้คือ การค้นหาข้อมูลได้อย่างสมบูรณ์แบบ
คุณต้องเฉลียวฉลาดมากจริงๆ
เพราะคุณสามารถพิมพ์อะไรก็ได้ลงในกูเกิล
และคุณก็คาดหวังคำตอบกลับมา ใช่ไหม?
แต่การค้นหาสิ่งต่างๆนั้นเป็นเรื่องยาก ดังนั้นคุณต้องการปัญญาประดิษฐ์
และในความเป็นจริง เครื่องกลค้นหาจะต้องเฉลียวฉลาด
มันจะต้องเป็นปัญญาประดิษฐ์
และนั่นเป็นสิ่งที่เรากำลังทำงานกันอยู่
และเรามีผู้คนที่ตื่นเต้นมากพอ
และบ้ามากพอที่จะทำงานนี้ในตอนนี้
และนั่นเป็นเป้าหมายของพวกเขา
ดังนั้นเราคาดหวังเสมอว่า กูเกิลจะต้องเฉลียวฉลาด
แต่เราก็ประหลาดใจเสมอ เมื่อผู้คนคิดว่ากูเกิลเฉลียวฉลาดจริงๆ
และผมแค่อยากเล่าตัวอย่างสนุกๆในประเด็นนี้
อันนี้คือบล็อกหนึ่งจากอิรัก
และนี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมกำลังจะพูดถึง
แต่ผมแค่อยากให้คุณเห็นตัวอย่างหนึ่ง
เซอร์เก คุณช่วยชี้ตรงนี้หน่อย
เราจึงตัดสินใ...
จริงๆแล้วให้ชี้ไปตรงนั้น ขอบคุณ
"การค้นหาที่เกี่ยวข้อง" ตรงนั้น คุณคงเห็นมันไม่ชัดมากนัก
แต่เราตัดสินใจว่าจะเปิดใช้งานฟีเจอร์นี้
ภายใต้แอดเซนส์ของเรา โดยเรียกมันว่า "การค้นหาที่เกี่ยวข้อง"
และเราก็เขียนว่า "คุณหมายถึง 'ค้นหา...' ใช่ไหม?"
ในกรณีนี้คือ "ซัดดัม ฮุสเซ็น" เพราะบล็อกนี้เกี่ยวกับอิรัก
เราใส่เพิ่มเข้ามา นอกเหนือจากส่วนของโฆษณา
และเราเข้าใจว่านี่เป็นความคิดที่ดี
แล้วก็มีบล็อกอันนี้
ของหนุ่มน้อยที่ซึมเศร้าคนหนึ่ง เขาพูดว่า
"ช่วงนี้ฉันนอนหลับเยอะมาก"
เขาแค่เขียนเล่าเรื่องราวในชีวิตของเขา
และอัลกอริธึมของเรา ซึ่งไม่ใช่มนุษย์นะ
แต่อัลกอริธึมหรือคอมพิวเตอร์ของเรา
อ่านบล็อกของเขา และตัดสินว่า
การค้นหาที่เกี่ยวข้อง คือ "ฉันรู้สึกเบื่อ"
และเขาได้อ่านข้อความนี้ และเขาคิดว่ามีคนตัดสินว่า
เขาเป็นคนน่าเบื่อ
และมันเป็นเรื่องโชคร้ายมาก
และเขาพูดว่า "พวกนายรู้ไหมว่า พวกบ้าที่กูเกิลกำลังทำอะไร?
ทำไมพวกเขาไม่ชอบบล็อกของฉัน?"
แล้วเราได้อ่านบล็อกของเขา ซึ่งเนื้อหา...
เลวร้ายลงเรื่อยๆ และเราเขียนไปว่า
การค้นหาที่เกี่ยวข้องคือ "เจ้าทึ่ม"
และเขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นอีก
และเขาก็เริ่มสบถ
และเราก็เขียนไปว่า "คุณห่วยแตก"
และท้ายที่สุด มันจบลงว่า "มาดมก้นฉันนี่"
เขาเข้าใจว่า เขาโต้ตอบกับสิ่งที่เฉลียวฉลาด
และแน่นอนว่าคุณรู้
เราแค่เขียนโปรแกรมนี่ขึ้นมา และลองใช้งานดู
แต่มันทำงานไม่ดีสักเท่าไหร่
และเราก็ยกเลิกฟีเจอร์นี้ไปแล้ว
เอาหละ เรากลับมาที่โลกกัน
ผมอยากจะปิดสรุปว่า
มีสองสามเรื่องที่ทำให้ผมตื่นเต้น
ที่ได้ทำงานร่วมกับกูเกิล
และหนึ่งในนั้นคือเราสามารถทำเงินได้
ด้วยการโฆษณาและหนึ่งในคุณประโยชน์ ที่ผมไม่ได้คาดหวังมาก่อน
คือเราสามารถให้บริการทุกคนในโลก
โดยไม่ต้องกังวลว่า มีบางประเทศที่ไม่ได้ร่ำรวยนัก
เราไม่ต้องกังวลกับ ผลิตภัณฑ์ของเราที่ขายออกไป
ด้วยราคาที่ถูกกว่าในประเทศยากจน
และถูกนำกลับเข้ามาขายอีกครั้งในสหรัฐ
ยกตัวอย่างเช่น ในอุตสาหกรรมยา
และผมรู้สึกว่าเราโชคดีมากจริงๆ ที่มีโมเดลธุรกิจแบบนี้
เพราะว่าทุกคนในโลกสามารถ เข้าถึงระบบค้นหาของเราได้
และผมคิดว่านั่นเป็น คุณประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่มาก
อีกสิ่งหนึ่งที่ผมต้องการพูดถึงสักหน่อย
คือเรามีความสามารถและ ความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่
ที่จะให้ผู้คนได้รับข้อมูลข่าวสารที่ถูกต้อง
และเรามองตัวเองเป็นอย่าง หนังสือพิมพ์หรือนิตยสาร
ว่าเราควรให้ข้อมูลที่เป็นข้อเท็จจริง
ดังนั้นในผลการค้นหาของเรา เราไม่เคยรับเงินจากผลการค้นหาของเรา
แต่เรารับเงินจากการโฆษณา
และเราก็ระบุชัดเจนว่ามันเป็นโฆษณา
และนั่นแตกต่างจากคู่แข่งหลายรายของเรา
และผมคิดว่าการตัดสินใจของเรา
ส่งผลกระทบมหาศาลต่อโลก
และมันทำให้ผมภาคภูมิใจที่ได้ทำงานกับกูเกิล
ขอบคุณครับ