Robię dwie rzeczy. Projektuję mobilne komputery i badam mózgi.
Dzisiejsza mowa jest na temat mózgów i,
hurra, mam gdzieś tutaj fana mózgów.
(Śmiech)
Jeśli mogę prosić o mój pierwszy slajd,
zobaczycie tytuł mojej prezentacji i moje dwa powiązania.
Będę więc mówił o tym, czemu nie mamy dobrej teorii na temat mózgu,
czemu powinniśmy stworzyć takową i co możemy z tym zrobić.
I spróbuję zrobić to wszystko w ciągu 20 minut. Mam dwa powiązania.
Większość z was zna mnie z czasów moich Palm i Handspring,
ale przewodzę też instytutowi naukowemu typu non-profit,
którego nazwa brzmi "Instytut Neuronauk Redwood w Menlo Park",
i tam prowadzimy badania nad teorią neuronauk,
i badamy jak działa kora nowa (neokorteks).
Będę mówił właśnie o tym.
Mam jeden slajd o moim innym życiu, życiu komputerowym, i to jest ten slajd.
To są niektóre produkty nad którymi pracowałem przez ponad 20 ostatnich lat,
zaczynając od pierwszych laptopów, poprzez pierwsze komputery biurkowe
i tak dalej, kończąc ostatnio na Treo,
i kontynuujemy to.
Robiłem to ponieważ szczerze wierzę, że mobilne komputery
są przyszłością osobistej elektroniki i staram się uczynić świat
odrobinę lepszym poprzez pracę nad nimi.
Ale to wszystko, muszę się przyznać, stało się przypadkiem.
Szczerze nie chciałem współtworzyć żadnego z tych produktów
i bardzo wcześnie w swojej karierze postanowiłem
że nie będę pracować w branży komputerowej.
I nim opowiem wam o tym, muszę wam powiedzieć
ten mały obraz graffiti który wziąłem z sieci pewnego dnia.
Szukałem obrazu graffiti, wpisałem odpowiednią komendę
i znalazłem stronę zadedykowaną nauczycielom, którzy chcą robić,
wiecie co, te napisy umieszczane na górnej części tablicy szkolnej,
i dodali do nich graffiti, przepraszam za to.
(Śmiech)
Więc kiedy byłem młodym absolwentem szkoły technicznej
w Cornell w 1979 roku, postanowiłem, że będę pracował dla Intela.
Po trzech miesiącach pracy w przemyśle komputerowym
zafascynowało mnie coś innego, powiedziałem wtedy: "Wybrałem zły zawód",
zafascynował mnie ludzki mózg.
To nie jest prawdziwy mózg. To obraz jednego, rysunek kreską.
Nie pamiętam dokładnie jak to się stało,
ale mam jedno wspomnienie, które cały czas tkwi w mojej głowie.
We wrześniu 1979 roku, wydanie magazynu Scientific American zostało
w całości poświęcone mózgowi. To było całkiem udane wydanie.
Jedno z najlepszych wyadań tego magazynu. I zawierało artykuły o neuronach,
o rozwoju mózgu, o jego schorzeniach, o wzroku i o wszystkich tych rzeczach,
o których chciałbyś wiedzieć w kontekście mózgu. To było naprawdę imponujące.
To wszystko sprawiało wrażenie, że naprawdę dużo wiemy o mózgu.
Ale ostatni artykuł napisany był przez Francisa Cricka, jednego z odkrywców DNA.
Dziś przypada, o ile się nie mylę, 50-ta rocznica odkrycia DNA.
Napisał artykuł, w którym stwierdził, że
wszystko to wydaje się takie oczywiste, ale wiecie co,
tak naprawdę wiemy bardzo mało o mózgu
i nikt nie ma pojęcia jak mózg funkcjonuje,
więc nie wierzcie w to, co mówią inni.
Oto cytat z tego artykułu. Powiedział "Czego wyraźnie nam brakuje,"
jest bardzo poprawnym brytyjskim dżentelmenem, więc "Czego wyraźnie nam brakuje
to szeroka struktura koncepcji, dzięki którym uporządkujemy różne podejścia do mózgu"
Pomyślałem, że słowo struktura było świetnie dobrane.
Nie powiedział, że nie mamy nawet teorii. Stwierdził, że
nie wiemy nawet jak zacząć myśleć o mózgu --
nie mamy nawet struktury koncepcji.
Obecnie znajdujemy się na etapie pre-paradygmatu jak to ujął Thomas Kuhn.
Zafascynowało mnie to wszystko i pomyślałem, że
mamy całą tą wiedzę na temat mózgu. Jak trudne to może być?
To jest coś, czemu mogę poświęcić swoje życie. Czułem, że mogę coś zmienić,
więc spróbowałem odejść z branży komputerowej i zająć się badaniem mózgu.
Udałem się do MIT, gdzie zajmowano się badaniem sztucznej inteligencji
i powiedziałem, że także chcę budować inteligentne maszyny,
ale aby to robić chcę najpierw poznać funkcjonowanie ludzkiego mózgu.
Odpowiedzieli, że nie jest to konieczne.
Zamierzamy tylko programować komputery, to wszystko co musimy zrobić.
Odpowiedziałem, że naprawdę powinni najpierw poznać mózg. Stwierdzili, że
się mylę. A ja na to, że oni się mylą i ostatecznie nie dostałem pracy.
(Śmiech)
Ale byłem trochę rozczarowany -- dosyć młody, ale spróbowałem jeszcze raz
kilka lat później, tym razem w Kalifornii, udałem się do Berkeley.
Powiedziałem sobie, że spróbuję poznać biologiczną stronę zagadnienia.
Więc zdecydowałem się na studia doktoranckie z biofizyki,
więc powiedziałem im, że chcę studiować teorię.
Odpowiedzieli, że nie mogę studiować teorii na temat mózgu.
To nie działa w ten sposób. Nie otrzymasz funduszy na ten cel.
A jako absolwent nie możesz tego robić. Więc pomyślałem że to już koniec.
Byłem bardzo załamany. Ale pomyślałem, że mogę dokonać zmian w tej dziedzinie.
Więc wróciłem do branży komputerowej
i powiedziałem, że muszę tu popracować przez jakiś czas.
To właśnie wtedy zaprojektowałem wszystkie te urządzenia.
(Śmiech)
I pomyślałem, że chcę zająć się tym przez cztery lata, zarobić trochę pieniędzy,
tak jakbym miał własną rodzinę i dojrzałbym odrobinę
i może przez ten czas biznes neuronauk by dojrzał trochę.
No, ale zajęło mi to dłużej niż cztery lata. To było około 16 lat.
Ale teraz się tym zajmuję i chcę wam o tym opowiedzieć.
Więc dlaczego powinniśmy mieć dobrą teorię mózgu?
Istnieje wiele powodów, dla których ludzie zajmują się nauką.
Pierwszym -- najbardziej oczywistym -- jest to, że ludzie lubią wiedzieć.
Jesteśmy ciekawi świata, więc poznajemy go i zdobywamy wiedzę, prawda?
Dlaczego studiujemy życie mrówek? Dlatego, że to ineteresujące.
Może dowiemy się czegoś pożytecznego, ale to interesujące i fascynujące zajęcie.
Ale czasem, nauka ma inne cechy,
które sprawiają, że jest bardzo, bardzo interesująca.
Czasami nauka powie nam coś o nas samych,
odpowie na pytanie kim jesteśmy.
Czasem takie odkrycia jak teoria ewolucji czy teoria Kopernika sprawiają,
że na nowo odkrywamy kim jesteśmy.
A tak naprawdę jesteśmy mózgami. Mój mózg mówi do twojego mózgu.
Nasze ciała kroczą obok siebie, ale to mój mózg mówi do twojego mózgu.
I jeśli chcemy zrozumieć kim jesteśmy, jak odczuwamy i postrzegamy,
naprawdę powiniśmy zrozumieć czym jest mózg.
Inną zaletą nauki jest czasem to,
że prowadzi do naprawdę wielkich korzyści dla społeczeństwa i technologii,
albo dla biznesu czy czegokolwiek innego. I to jest także ważne,
ponieważ, kiedy zrozumiemy funkcjonowanie mózgu będziemy w stanie
budować inteligentne maszyny i myślę, że to jest naprawdę wielką zaletą
i że będzie to miało bardzo pozytywny wpływ na społeczeństwo
tak jak dotychczasowy wpływ technologii.
Więc dlaczego nie mamy dobrej teorii mózgu?
Prace nad taką teorią trwają już od 100 lat.
A więc, spójrzmy najpierw na to, jak wygląda normalna nauka.
To jest normalna nauka.
Normalna nauka jest harmonią pomiędzy teorią, a eksperymentatorami.
A więc, teoretycy mówią, ok, myślę - stanie się tak a nie inaczej,
a na to eksperymentatorzy odpowiadają, nie, mylicie się.
I tak w kółko, wiecie co mam na myśli?
Sprawdza się to w fizyce. Sprawdza w geologii. Ale jeśli to jest normalna nauka,
to jak wygląda neuronauka? Oto jak wygląda neuronauka.
Zawiera mnóstwo informacji z anatomii, fizjologii i nauce o zachowaniu.
Nie potraficie sobie wyobrazić jak wiele informacji mamy o mózgu.
Naliczyliśmy 28,000 uczestników na tegorocznej konferencji dotyczącej neuronauki
i każdy z tych uczestników zajmuje się badaniami mózgu.
Mnóstwo informacji. Ale nie istnieje jeszcze jedna teoria. Jest tam tylko małe, pole na górze.
I teoria nie miała żadnego wielkiego wpływu na rozwój neuronauk.
To naprawdę wielki wstyd. Więc dlaczego tak się dzieje?
Jeśli zapytasz neuronaukowców dlaczego tak właśnie jest?
Przede wszystkiem zgodzą się z tym. Ale, jeśli ich zapytasz to odpowiedzą,
że istnieje wiele powodów, dla których nie dysponujemy dobrą teorią mózgu.
Niektórzy powiedzą, że nie dysponujemy jeszcze wystarczającą ilością informacji,
że musimy zdobyć ich więcej, zbyt wiele jeszcze nie wiemy.
Ale przecież powiedziałem wam, że mamy tak wiele informacji na temat mózgu.
Mamy tak dużo informacji; nie wiemy jak zacząć organizować te wszystkie dane.
Co dobrego możemy jeszcze zrobić?
Może będziemy mieli szczęście i odkryjemy magiczną formułę, ale nie sądzę.
To tak naprawdę symptom tego, że nie posiadamy jeszcze teorii dot. mózgu.
Nie potrzebujemy jeszcze więcej informacji -- potrzebujemy dobrej teorii.
Czasem ludzie twierdzą, że mózg jest tak skomplikowanym organem,
że poznanie go zajmie jeszcze 50 lat.
Myślę, że Chris powiedział nawet coś podobnego wczoraj.
Nie jestem pewien co powiedziałeś Chris, ale to było coś takiego, że
mózg jest najbardziej skomplikowaną strukturą we wszechświecie. Nie zgadzam się z tym.
Myślę, że jesteś bardziej skomplikowany niż twój mózg. Masz mózg.
I pomimo tego, że mózg wydaje się być skomplikowanym organem,
to myślę, że rzeczy pozostają skomplikowane, dopóty dopóki ich nie zrozumiemy.
Zawsze tak było. Więc wszystko co możemy powiedzieć, to że
kora nowa, będąca częścią mózgu, którą się interesuję, ma 30 miliardów komórek.
Ale wiecie co? Ta część mózgu jest bardzo, bardzo regularna.
Wyglądem przypomina powtarzającą się strukturę.
Nie jest tak skomplikowana jak się wydaje. To nie jest sedno sprawy.
Niektórzy mówią, że mózg nie może zwyczajnie zrozumieć mózgu.
To trochę w stylu zen. Uuuuu. Wiecie o co mi chodzi --
(Śmiech)
Brzmi całkiem dobrze, ale dlaczego? Jaki to ma sens?
To przecież tylko zlepek komórek. Rozumiesz działanie swojej wątroby.
Także składa się z wielu komórek, prawda?
Myślę więc, że to nie ma wielkiego znaczenia.
I na koniec, niektórzy mówią, że
nie jestem tylko zlepkiem komórek. Mam przecież świadomość.
Doświadczam życia, jestem na świecie.
Nie mogę być tylko zlepkiem komórek. No tak,
ludzie wierzyli kiedyś, że istnieje pewna siła, sprawiająca, że żyjemy
i wiemy dziś, że to wcale nie jest prawda.
I naprawdę nie ma dowodów, które potwierdzają, no może poza ludźmi
którzy zwyczajnie nie wierzą w to, że komórki potrafią to co potrafią.
I tak jeśli niektórzy ludzie wpadli w pułapkę metafizycznego dualizmu,
niektórzy mądrzy ludzie także, to możemy się tym nie przejmować.
(Śmiech)
Zamierzam wam powiedzieć, że jest coś jeszcze,
i to jest naprawdę istotne, to jest to:
istnieje kolejny powód, dla którego nie dysponujemy dobrą teorią mózgu,
i to dlatego, że jest w nas intuicyjne, głęboko zakorzenione,
ale nieprawdziwe założenie, które nie pozwala nam dostrzec prawdy.
Jest coś w co wierzymy, że jest oczywiste, ale zarazem jest złe.
Istnieje to w historii nauki i zanim powiem wam, co to jest,
zamierzam opowiedzieć wam trochę o historii tego w nauce.
Patrzycie na kilka innych naukowych rewolucji,
w tym przypadku mówię o systemie słonecznym, mówię o Koperniku,
teoria ewolucji Darwina oraz płyty tektoniczne, mam na myśli Wegenera.
Wszyscy oni mają wiele wspólnego z nauką o mózgu.
Przede wszystkim, wszyscy mieli mnóstwo niewyjaśnionych danych. Mnóstwo.
Ale stały się one bardziej zrozumiałe, kiedy stworzyli teorię.
Najlepsze umysły miały z tym kłopot, naprawdę, bardzo mądrzy ludzie.
Nie jesteśmy dziś wcale mądrzejsi od nich.
Okazuje się, że jest naprawdę trudno myśleć o zjawiskach,
ale poznając je stopniowo jesteśmy w stanie je łatwiej zrozumieć.
Moje córki zrozumiały te trzy naukowe teorie,
w ramach ogólnych, będąc jeszcze w przedszkolu.
Teraz nie jest tak trudno, sami wiecie, tutaj jest jabłko, tutaj jest pomarańcza,
Ziemia krąży wokół Słońca, tego typu rzeczy.
Wreszcie, prawdą jest to, że odpowiedzi na te pytania zawsze tam były,
ale ignorowaliśmy je, ponieważ były zbyt oczywiste, i w tym właśnie był problem.
To te intuicyjne, głęboko zakorzenione przekonanie było złe.
W przypadku systemu słonecznego,to pomysł, że Ziemia wiruje
a powierzchnia planety pędzi z prędkością tysiąca mil na godzinę,
i że Ziemia pędzi z prędkością miliona mil na godzinę przez system słoneczny.
To obłęd. Wszycy wiemy, że Ziemia się nie rusza.
Czy czujesz, że Ziemia porusza się z prędkością tysiąca mil na godzinę?
Oczywiście, że nie. Widzicie, a ktoś kto stwierdził,
że kręci się wokół własnej osi w przestrzeni i jest ogromna,
mógł zostać zamknięty w więzieniu, tak się właśnie działo w tamtych czasach.
(Śmiech)
Więc to było intuicyjne i oczywiste myślenie. A jak to było z teorią ewolucji?
Z teorią ewolucji było podobnie. Uczyliśmy nasze dzieci, Biblia mówi,
że Bóg stworzył wszystkie gatunki zwierząt, koty są kotami, psy psami,
ludzie są ludźmi, rośliny roślinami, nie zmieniają się.
Noe zamknął je wszystkie w arce na rozkaz Pana, bla, bla, bla. I wiecie co,
faktem jest, że jeśli wierzycie w ewolucje, to wszyscy mamy tego samego przodka,
i wszyscy mamy wspólnego przodka wliczając tę roślinkę w korytarzu.
Tak mówi nam teoria ewolucji. I to jest prawda. To wydaje się nieprawdopodobne.
To samo dotyczy teorii plyt tektonicznych, wiecie?
Wszystkie góry i kontynenty w pewien sposób unoszą się
na powierzchni Ziemi, prawda? To wydaje się bezsensowne.
Więc czym jest to intuicyjne ale niepoprawne założenie,
które powstrzymywało nas od zrozumienia mózgu?
Teraz zamierzam wam o tym powiedzieć, i prawdziwość okaże się oczywista,
i o to właśnie chodzi, prawda? Później będę musiał wyjaśnić dlaczego
mylicie się opierając na innym założeniu.
Intuicyjne ale oczywiste założenie mówi, że w jakiś sposób inteligencja
definiowana jest poprzez zachowanie,
że jesteśmy inteligentni ponieważ robimy coś w taki a nie inny sposób,
czyniąc tak postępujemy inteligentnie, ale zamierzam wam powiedzieć, że to błąd.
Mamy tutaj do czynienia z inteligencją opartą na umiejętności przewidywania.
Zamierzam wam to zaprezentować z pomocą kilku slajdów,
dać wam przykład co to oznacza. Oto system.
Inżynierowie lubią patrzeć na takie systemy. Naukowcy także je lubią.
Mówią tak, mamy coś w pudełku, które posiada wejścia i wyjścia.
Badacze sztucznej inteligencji uznają, że tym czymś w środku pudełka jest komputer, który można programować
ponieważ jest odpowiednikiem mózgu człowieka, więc wprowadzimy kilka danych
i sprawimy, że zacznie coś robić, zacznie funkcjonować.
Alan Turing jest twórcą testu Turinga, który wyjaśnia nam, że
możemy uznać maszynę za inteligentną tylko wtedy, gdy zachowuje się tak samo jak człowiek.
To miara behawioralna tego czym jest inteligencja,
i przez wieki zakorzeniła się ona w naszych umysłach.
W rzeczywistości jednak, nazywam to rzeczywistą inteligencją.
Rzeczywista inteligencja zbudowana jest na czymś innym.
Doświadczamy nasz świat poprzez sekwencję zdarzeń, gromadzimy je,
by później je przywołać. I kiedy je przywołujemy, dopasowujemy je
do rzeczywistości, dokonując przy tym ciągłego przewidywania zdarzeń.
To jest taka wieczna miara. Istnieje w nas nieustannie pytająca wieczna miara,
czy rozumiemy świat? Czy przewiduję co nastąpi? I tak dalej.
Wszyscy jesteście już inteligentni, nawet nie robiąc nic w tej chwili.
Może się drapiesz, a może dłubiesz w nosie,
nie wiem co robisz, ale nie robisz niczego w tej chwili,
ale jesteś inteligentny, rozumiesz co do ciebie mówię.
Ponieważ jesteś inteligentny i mówisz po angielsku,
wiesz jakie słowo jest na końcu tego -- (cisza)
zdania.
Słowo dotarło do ciebie, a ty ciągle przewidujesz co nastąpi.
Mam na myśli to, że
wieczne przewidywanie to wyjście kory nowej.
I, że w pewien sposób, przewidywanie prowadzi do inteligentnego zachowania.
A oto jak to się dzieje. Zacznijmy od nie-inteligentnego mózgu.
Zajmiemy się nie-inteligentym mózgiem, pozostawimy pień mózgu,
i można powiedzieć, że nie będzie to mózg ssaka, bardziej gada,
więc powiedzmy, że to będzie aligator.
Aligator posiada pewne bardzo wyrafinowane zmysły.
Posiada dobry wzrok i słuch oraz zmysł dotyku i dalej
pysk i nos. Charakteryzuje się bardzo złożonym zachowaniem.
Potrafi biegać i chować się. Okazuje strach i emocje. Może cię zjeść.
Potrafi atakować. Potrafi wiele innych rzeczy.
Ale z ludzkiego punktu widzenia nie uważamy aligatora za bardzo inteligentnego.
Ale posiada on przecież złożony system zachowania.
Więc co się stało w trakcie ewolucji?
Ważną zmianą w procesie ewolucji ssaków
było wykształcenie się części nazywanej korą nową.
I zamierzam wam zaprezentować jak wygląda kora nowa.
to ten kwadrat na rysuku umieszczony nad pniem mózgu.
Kora nowa oznacza nową warstwę. Nową warstwę okalającą twój mózg.
Jeśli nie wiesz jak wygląda, to jest to pomarszczona masa w górnej części głowy,
jest pomarszczona ponieważ została tam wetknięta i nie pasuje.
(Śmiech)
Naprawdę, tak właśnie wygląda. Ma wielkość stołowej serwety.
I nie mieści się w głowie, więc stąd ta pomarszczona struktura. Spójrzcie jak to narysowałem.
Pień mózgu ciągle tam jest. Wciąż macie mózg aligatora.
Naprawdę. To twoja część mózgu odpowiedzialna za emocje.
Wywodzą się z niego wszystkie wasze emocje i instynkt.
A na jego zewnętrznej stronie znajduje się system pamięci zwany korą nową.
System pamięci mieści się nad częścią mózgu odpowiedzialną za zmysły.
Tak więc, kiedy impuls dociera do pnia mózgu,
dostaje się dalej do kory nowej. A kora nowa zapamiętuje informacje.
Czeka tam sobie i mówi, ach, zamierzam zapamiętać wszystkie te informacje,
miejsca, w których byłem, ludzi, których widziałem,rzeczy, które słyszałem itd.
A w przyszłości, kiedy zobaczy coś podobnego,
w podobnym lub w identycznym otoczeniu,
odtworzy te wspomnienia. Zacznie je odtwarzać.
Och, byłem już tu kiedyś. Znam tą sytuację z doświadczenia
wiem co wydarzy się dalej. To pozwala ci przewidywać następstwa.
To pozwala ci, dosłownie następuje sprzężenie zwrotne w twoim mózgu,
wspomnienia pozwolą ci przewidzieć co stanie się dalej,
pozwolą ci usłyszeć słowo, zanim je wypowiem.
I to sprzężenie zwrotne w twoim mózgu,
pozwoli ci podjąć bardziej inteligentne decyzje
To najważniejszy slajd mojego wykładu, więc zamierzam się na niim skupić.
A więc, cały czas mówisz, och, potrafię przewidzieć co nastąpi.
Jeśli byłbyś szczurem, który biegnie przez labirynt odkrywając właściwą drogę,
będąc w tym labiryncie ponownie, twoje postępowanie byłoby takie same,
ale nagle, stałbyś się mądrzejszy
ponieważ pomyślałbyś, och, rozpoznaję ten labirynt, wiem którędy pójść,
znam to miejsce, potrafię przewidywać. I to właśnie czynisz.
U ludzi, przy okazji, potrafią to wszystkie ssaki,
inne ssaki także to robią, a u ludzi jest to jeszcze bardziej rozwinięte.
U ludzi wykształciła się przednia część kory nowej
nazywana przednią częścią kory nowej (anterior neocortex). Natura dokonała małej sztuczki
Mianowicie skopiowała tylną część mózgu, kontrolującą zmysły
i umieściła ją w przedniej jego części.
Ludzie jako jedyni posiadają ten sam mechanizm w przedniej części mózgu,
ale używamy go do kontroli ośrodka ruchu.
Więc dzięki temu możemy wykonywać bardzo skomplikowane ruchy.
Nie mam czasu, aby to wytłumaczyć, ale jeśli chcecie zrozumieć, jak działa mózg,
to musicie zrozumieć, jak działa pierwsza część kory nowej u ssaków,
w jaki sposób zapamiętujemy sekwencje i potrafimy przewidywać.
Więc pozwólcie mi przedstawić kilka przykładów umiejętności przewidywania.
Wspomniałem już o zgadywaniu wyrazu w zdaniu. W muzyce,
jeśli słyszałeś piosenkę wcześniej, jeśli słuchałeś Jill śpiewającą wcześniej te piosenki,
to kiedy śpiewa je, następna nuta sama pojawia się w twojej głowie --
spodziewasz się, że się pojawią. Jeśli słuchasz całego albumu,
po każdej piosence spodziewasz się następnej piosenki w kolejności.
To dzieje się cały czas. Cały czas przewidujesz co nastąpi.
Czasem przeprowadzam eksperyment zwany zamianą drzwi.
Ten eksperyment myślowy wygląda tak: przypuśćmy, że masz drzwi w domu
i kiedy ty przebywasz tutaj, ja zmieniam ustawienie drzwi, mój pomocnik
który jest w twoim domu, przesuwa drzwi,
zmienia położenie klamki przesuwając ją o dwa cale.
Kiedy wrócisz wieczorem do domu, odruchowo wyciągniesz rękę
starając się chwycić klamkę i zauważysz, że
jest w niewłaściwym miejscu, wtedy zdasz sobie sprawę, że coś się stało.
Może to potrwać kilka sekund zanim się zorientujesz, ale wiesz, że coś jest nie tak.
Mogę zmienić położenie klamki w jeszcze inny sposób.
Mogę ją powiększyć albo zmniejszyć, mosiądz zamienić na srebro,
mogę ją wymienić na dźwignię. Mogę zmienić twoje drzwi, zmienić ich kolor,
mogę wmontować w nie małe okienka. Mogę zmienić tysiące szczegółów,
ale za każdym razem kiedy będziesz je otwierał, wystarczą ci dwie sekundy,
aby zorientować się, że coś się zmieniło.
Więc zarówno inżynierowie, jak i badacze sztucznej inteligencji byliby skłonni do
stworzenia bazy danych tych drzwi. Bazy zawierającej wszystkie informacje.
I kiedy podchodziłbyś do tych drzwi, informacje te zostałyby ci przedstawione.
Drzwi, drzwi, drzwi, np. ich kolor, wiecie co mam na myśli.
Ale to nie działa w ten sposób. Twój mózg nie działa w ten sposób.
Mianowicie twój mózg przez cały czas przewiduje
co wydarzy się w twoim najbliższym otoczeniu.
Kładąc swoją dłoń na tym stole spodziewam się, że za chwilę dotknie jego powierzchni.
Jeśli stawiając równe kroki pomylę się o mały kawałek
to zorientuję się, że coś się zmieniło.
Ciągle przewidujesz, co wydarzy się w twoim najbliższym otoczeniu.
Opowiem o tym krótko. Oto obraz przedstwiający kobietę.
Kiedy przyglądacie się drugiej osobie, wasze oczy zatrzymuja się
od dwóch do trzech razy w ciągu sekundy na danym punkcie.
Nie zdajecie sobie z tego sprawy, ale wasze oczy ciągle się poruszają.
I kiedy patrzysz na czyjąś twarz,
to zwykle przesuwasz wzrok z jednego oka na drugie, dalej na nos i usta.
Kiedy przesuwasz wzrok z jednego oka na drugie
i zamiast oka napotkasz tam nos,
to okaże się, że tam gdzie powinno być oko zobaczysz nos,
i pomyślisz, co jest grane --
(Śmiech)
Coś jest nie tak z tym człowiekiem.
Dzieje się tak dlatego, że przewidujesz.
Nie dzieje się tak, że patrząc tam zadajesz sobie pytanie co widzisz?
Widzę nos, w porządku. Nie, ty zwyczajnie masz oczekiwanie w stosunku do tego co tam zobaczysz.
(Śmiech)
Ciągle przewidujemy. I na koniec, pomyślmy o tym, jak badamy inteligencję.
Badamy ją poprzez przewidywanie rozwiązań. Jakie jest następne słowo?
To pasuje do tego, jako to do tego. Jaki jest kolejny numer w tym zdaniu?
Spójrz na trzy kształty brył.
Która bryła będzie czwarta? Tak badamy inteligencję. Przewidujemy rozwiązania.
Więc jaki jest przepis na teorię mózgu?
Po pierwsze, musimy dysponować odpowiednią strukturą.
Tą strukturą jest struktura pamięci,
nie struktura obliczeniowa czy struktura zachowania. To struktura pamięci.
W jaki sposób zapamiętujesz i przypominasz sobie sekwencje i wzory? To wzorce czasowo-przestrzenne
Dysponując taką strukturą angażujesz do pomocy kilku teoretyków.
Biolodzy z reguły nie są dobrymi teoretykami.
Nie zawsze jest to prawdą, ale z reguły w biologii liczy się praktyka.
Więc doszedłem do wniosku, że najlepiej współpracować z fizykami,
inżynierami i matematykami, którzy skłonni są myśleć algorytmicznie.
Muszą się jednak oni najpierw nauczyć anatomii oraz fizjologii.
Stworzenie teorii mózgu wymaga użycia odpowiednich terminów anatomicznych.
Każdy kto przedstawi swoją teorię funkcjonowania mózgu
i nie będzie w stanie w sposób precyzyjny wytłumaczyć jak mózg pracuje
i jak działa w nim cała struktura, poniesie klęskę.
Właśnie tworzeniem takiej precyzyjnej teorii zajmujemy się w Instytucie Neuronauki w Redwood.
Chciałbym mieć więcej czasu i opowiedzieć wam o postępach w tej dziedzinie,
i spodziewam się kiedyś wrócić na tę scenę,
być może uda nam się spotkać jeszcze raz w najbliższym czasie i opowiedzieć o tym.
To takie ekscytujące. Stworzenie teorii mózgu nie zajmie nam wcale 50 lat.
Więc jak będzie wyglądać teoria mózgu?
Przede wszystkim, będzie to teoria dotycząca pamięci.
Nie takiej jak pamięć komputera. To zupełnie inny rodzaj pamięci.
Bardzo się od niej różni. Zawiera ona te wszystkie
zaawansowane informacje, takie jak te, które pochodzą z oka.
To także pamięć sekwencyjna.
Nie możesz uczyć się, czy przypominać coś bez sekwencyjności zapamiętywania.
Piosenka musi być zapamiętana sekwencyjnie w określonym czasie,
i przywołujesz ją także w sposób sekwencyjny.
Sekwencyjnośc zapamiętywania jest automatycznie odtwarzana, jeśli widzę coś
lub słyszę, następuje automatyczny proces przypominania zdarzenia.
To automatyczne odtwarzanie. Przewidywanie zdarzeń staje się możliwe.
Wspomniałem, że teoria musi być biologicznie poprawna,
musi być sprawdzalna oraz możliwa do stworzenia.
Jeśli jej nie zbudujesz to zwyczajnie jej nie zrozumiesz. Jeszcze jeden slajd.
Jakie będą tego konsekwencje? Czy naprawdę zbudujemy inteligentne maszyny?
Oczywiście, że tak. I będzie to wyglądało inaczej, niż myślą o tym ludzie.
Nie mam wątpliwości, że to się stanie.
Przede wszystkim zaczniemy budowę sztucznego umysłu wykorzystując silikon.
Taką samą technikę wykorzystujemy do budowy pamięci komputerów,
możemy to także wykorzystać tutaj.
Ale to bardzo odmienne rodzaje pamięci.
Zamierzamy połączyć tę pamięć z sensorami,
które zaczną egzystować w świecie realnym dostarczając rzeczywistych danych
i będą się uczyć o swoim środowisku.
Myśle, że to mało prawdopodobne, że ujrzycie najpierw roboty.
Nie znaczy to, że roboty nie są przydatne lub, że nie potrafimy ich konstruować.
Ale stworzenie pewnej części robota jest najtrudniejsze. To tzw. stary mózg. To naprawdę trudne.
Nowy mózg można skonstruować łatwiej niż stary mózg.
Przede wszystkim zamierzamy się zająć tym co nie wymaga dużo robotyki.
Więc nie zobaczycie od razu robota C-3PO.
Prędzej doczekacie się takich udogodnień jak inteligentne samochody,
które rozumieją, czym jest korek i czym jest jazda
i które rozpoznają samochody z włączonym przez pół minuty kierunkowskazem
lecz niekoniecznie wykonujących manewr skręcania.
(Śmiech)
Potrafimy także stworzyć inteligentne systemy zabezpieczające.
Wszędzie tam, gdzie używamy swojego umysłu, jednocześnie nie stosując zaawansowanej mechaniki.
Właśnie takich rzeczy możemy spodziewać się najpierw.
Ale ostatecznie, to czas pokaże co się stanie.
Nie wiem co przyniosą te zmiany.
Znam wielu ludzi, którzy byli współtwórcami mikroprocesora
i rozmawiając z nimi dowiesz się, że mieli świadomość, że tworzą coś znaczącego,
ale nie wiedzieli jakie będą tego konsekwencje.
Nie potrafili sobie wyobrazić rozwoju telefonii komórkowej i Internetu, i tego typu rzeczy.
Wiedzieli na przykład, jak zbudować kalkulatory
albo system sygnalizacji świetlnej. Ale to będzie coś wielkiego.
W ten sam sposób, nauka o mózgu i tych wspomnieniach
stanie się podstawową technologią, która doprowadzi
do niesamowitych zmian w następnym stuleciu.
Najberdziej mnie interesuje jak zostaną te zmiany wykorzystane w nauce.
Myślę, że to cały mój czas, skończyłem, to koniec mojego wykładu
właśnie teraz.