Се занимавам со 2 работи-креирам мобилни компјутери и го проучувам мозокот.
Денес ќе зборувам за мозокот и
да, таму некаде има фанови на мозокот.
(Смеа)
Ќе зборувам, ако може да оди првиот слајд,
и ќе го видите насловот на говорот и двете потточки.
Ќе ви зборувам за тоа зошто немаме добра теорија за мозокот,
зошто е важно да ја создададеме и што можеме да направиме.
Ќе се обидам да го сторам тоа во 20 мин. Имам 2 подружници.
Повеќето ме знаат од времето на Палм и Хендспринг
но, водам и непрофитен институт за научни истражувања
- Редвуд Институтот за Невронаука во М.Парк
каде проучуваме теоретска невронаука,
и функцијата на неокортексот.
Ќе зборувам за тоа.
Имам еден слајд во мојот друг живот, компјутерот, еве го.
Има неколку производи на кои работев изминатите 20 год.
почнувајќи од првобитниот лаптоп до првите таблет компјутери
и така натаму, завршувајќи со Трео
и продолжуваме да го работиме тоа.
Верувам дека мобилното компјутерство
е иднината на персоналното компјутерство и се трудам светот
да го направам подобро место за живеење со мојата работа.
Да бидам искрен, ова беше случајно.
Не сакав да ги направам овие производи
и на почетокот на кариерата одлучив
да не бидам во компјутерската индустрија.
Но, пред тоа морам да ви кажам
за парче графити најдено на интернет.
Барав графити, мал облик на текст,
и наидов на страна за наставници кои сакаат да ги прават овие,
да стават текстови на таблите
и додаваат графити на нив - жал ми е поради тоа.
(Смеа)
Се случи следново, кога бев млад и кога завршив за инжењер
во Корнел, во 1979 год. се вработив во Интел;
во компјутерска индустрија и после 3 месеци
се заљубив во нешто друго и си реков: `Направив погрешен избор на кариера`,
и се заљубив во мозокот.
Не е вистински мозок, туку исцртана слика на мозок.
Не паметам точно како се случи,
но паметам еден настан кој ми остана во јасно сеќавање.
Во септември 1979 год. се појави списанието Саентифик Американ
посветен на темата-мозок. Многу добра тема.
Еден од најдобрите броеви. Се зборуваше за неуроните,
развојот, болестите и визиите и за сѐ она
што би ве инетерсирало. Беше импресивно.
Мислевме дека навистина знаеме сѐ за мозокот.
Но, последниот напис во тој број беше на Франсис Крик, познат по ДНК откритието.
Денес славиме 50-годишнина од тоа откритие.
Крик, во суштина во написот вели:
„Сето тоа е одлично, но кога се работи за мозокот
ние немаме поим,
никој не знае како тој функционира,
не верувајте во сѐ што ќе чуете.“
Ова е дел од неговиот напис каде вели: „Тоа што недостасува“,
тој е фин аглиски господин и вели: „Недостасува
широка рамка на идеи за интерпретирање на различните идеи.“
Мислам дека зборот `рамка` е одличен.
Не рече дека не ни имаме теорија, туку
не знаеме како да почнеме да размислуваме -
немаме дури ни рамка.
Да го парафразирам Т.Кунт, ние сме во ера на пред-моделирање.
Така се заљубив во ова и си реков:
„Го имаме ова знаење за мозокот. Колку тешко може да биде тоа?“
Може да работиме на ова. Би можел да променам нешто;
го напуштив светот на компјутерите и влегов во светот на мозокот.
Прво во МИТ-одделот за вештачка интелигенција,
реков, сакам да создадам интелигентен уред
но, прво морам да проучам како работи мозокот.
Ми рекоа: „Не мора да се направи тоа.
Ќе програмираме компјутери. Тоа ни треба.“
Реков: „Треба да се проучува мозокот“, тие рекоа НЕ,
Им реков не се во право и не успеав.
(Смеа)
Бев малку разочаран, прилично млад, но се вратив
по неколку години, овојпат во Беркли, Калифорнија
Реков ќе пристапам на проблемот од биолошки аспект.
Ме примија на докторски студии по биофизика.
Сега го проучувам мозокот и реков сакам да проучувам теорија.
Ми рекоа не можам да учам теорија.
Не можат да се добијат средства за тоа.
Како докторант не може тоа да се прави. „Господе“ - си реков.
Бев депримиран. Реков: Ќе направам промена.
Така се вратив во компјутерската индустрија.
Морав да работам тука, да правам нешто.
Така ги дизајнирав сите оние компјутерски уреди.
(Смеа)
Решив да го правам тоа 4 години, да заработам,
да имам семејство и да созреам,
и можеби и работата со мозокот ќе созрее.
Траеше повеќе од 4 години, всушност околу 16.
Сега го правам тоа и ќе ви раскажам.
Зошто ни треба добра теорија за мозокот?
Луѓето се занимаваат со наука од повеќе причини.
Првата е тоа што луѓето сакаат да знаат.
Љубопитни сме и сакаме да дознаваме.
Зошто ги проучуваме мравките? Интересно е.
Можеби ќе дознаеме нешто корисно, но интересно е.
Понекогаш науката има и други обележја
кои ја прават навистина интересна.
Понекогаш таа ни кажува за нас,
кои сме ние.
Поретко, еволуцијата го направи ова, Коперник тоа
и се разбираме себе си на поинаков начин.
Всушност, ние сме нашиот мозок - тој ви зборува вам.
Телото e пасивно, но мозокот зборува.
Ако сакаме да разбереме кој сме, како чувствуваме и доживуваме
тогаш разбираме што е мозокот.
Друго, науката понекогаш води кон крупни
социјални придобивки и технологии,
или бизниси и сл. И ова е една од нив,
зашто ако сфатиме како функционира мозокот, ќе можеме
да создадеме интелигентни машини, што е добро -
ќе има огромни придобивки за општеството,
како фундаментална технологија.
Зошто немаме добра теорија за мозокот?
Луѓето работат на тоа веќе 100 години.
Да видиме прво како работи обичната наука.
Ова е обична наука.
Обичната наука балансира меѓу теорија и експерименти.
Теоретичарите велат што ќе направат,
а, експерименталистите велат погрешно е.
И така, напред, назад.
Така е во физиката, геологијата. Тогаш,
како изгледа неуронауката? Еве како изгледа.
Имаме куп податоци, анатомија, физиологија и однесување.
Немате поим колку многу детали имаме за мозокот.
28.000 луѓе беа на конференцијата за неуронаука годинава
и секој од нив истаржува за мозокот.
Многу податоци. Но нема теорија. Само небитен квадрат на врвот.
Теоријата нема значајна улога во неуронауката.
Штета. Зошто е така?
Ако ги прашате неуронаучниците
најпрво ќе признаат, но потоа ќе речат
има повќе причини зашто нема добра теорија за мозокот.
Некои велат нема доволно податоци,
ни требаат информации за сѐ што не знаеме.
Веќе реков, има толку многу податоци.
Имаме многу информации и не знаеме како да ги организираме.
Што ни требаат повеќе?
Можеби ќе имаме среќа да откриеме магични работи - не верувам.
Ова е симптом дека немаме теорија.
Не ни тебаат повеќе податоци - ни треба добра теорија.
Некои луѓе велат, мозокот е премногу сложен
и ќе ни требаат уште 50 години.
Нешто слично рече Крис вчера.
Не сум сигурен што, но нешто слично дека
тој е едно од насложените нешта во унверзумот. Не е точно.
Ти си посложен од мозок - го поседуваш.
Иако мозокот изгледа сложен,
и работите се сложени ама ги разбираш.
Секогаш било така. Можеме да кажеме дека
мојот неокортекс, дел на мозокот кој ме интересира, има 30 милијарди клетки.
Но, тоа е многу, многу вообичаено.
Изгледа како истата работа да се повторува одново и одново.
Не е сложено како што изгледа. Не е тоа суштината.
Некои велат мозокот не разбира мозоци.
Многу налик на Зен. Нели? (Смеа)
Знаете,
звучи добро, но зошто? Во што е поентата?
Само куп клетки. Го разбирате вашиот џигер.
И тој има многу клетки, нели?
Затоа не мислам дека е така.
На крај, некои ќе речат:
„Не сум куп клетки, имам свест.
Имам искуство, во светот сум.
Не можам да бидам куп клетки.“
Луѓето веруваат дека има животна сила за да се живее
но, знаеме дека тоа не е вистина.
И нема докази кои потврдуваат освен оние кои не веруваат дека
клетките прават она што го прават.
Ако некои паднале во дупката на метафизички дуализам,
вклучително и некои паметни, можеме да го побиеме тоа.
(Смеа)
Ќе ви кажам сега дека постои и нешто друго,
нешто фундаментално, а тоа е дека има
и друга причина зошто нема добра теорија,
а тоа е дека имаме интуитивна, поддржана
но, неточна претпоставка заради која не го гледаме одговорот.
Постои нешто во кое веруавме, очигледно, но неточно.
За тоа има историја во науката и пред да кажам што е тоа
ќе кажам за неговата историја во науката.
Погледнете други научни револуции,
на пример Сончевиот систем на Коперник,
Еволуцијата на Дарвин, Текстонските плочи на Вегнер.
Сите тие се поврзани со науката за мозокот.
Прво, имале многу необјасниви податоци. Еден куп.
Но, тие станале разбирливи кога се создала теорија.
Најдобрите умови биле збунети - некои вистински паметни луѓе.
Ние не сме попаметни сега од нив.
Изгледа тешко да се размислува за нешатата,
но, штом мислите лесно ќе ги разберете.
Моите ќерки ги разбираа овие три теории
во нивните основни рамки кога беа во градинка.
Не е тешко, ова е јаболко, ова портокал,
Земјата се врти и слични работи.
Конечно, одговорот бил тука цело време,
но не го гледавме поради очигледното нешто.
Интуитивното, поддржаното верување кое не е точно.
Во однос на Сончевиот систем - идејата дека Земјата се врти
и површината на Земјата се движи со 1.000 милји на час,
и Земјата се движи во Сончевиот систем со милион милји на час.
Лудост. Знаеме дека Земјата не се движи.
Верувате дека се движите со таа брзина?
Секако не. А некој кој рекол дека
Земјата се врти во вселената и е огромна,
бил затворен. Така правеле во минатото.
(Смеа)
Интуитивно и очигледно. А еволуцијата?
Истото. Ги учевме децата, според Библијата, нели,
дека Бог ги создал сите суштества, луѓето,
животните и растенијата такви какви што се. Не се менуваат.
Ное ги ставил во коработ по ред, бла, бла бла..
Факт е, ако верувате во еволуција, имаме заеднички предок
и имаме заедничко потекло со растенијата во холот.
Тоа ни го кажува еволуцијата. Точно и малку неверојатно.
Истото е и со тектонските плочи.
Планините и континентте како да пловат
на површината на Земјата. Како да нема смисла, нели?
Која е интуитивната и неточна претпоставка
поради која не го разбиравме мозокот?
Ќе ви кажам и ќе сфатите дека е точна -
тоа е целта. Потоа ќе објаснам
зошто е неточна другата претпоставка.
Интуитивно и очигледно е дека интелигенцијата
се дефинира со однесувањето,
интелигентни сме поради начинот на кој ги правиме нештата
и интелигентниот начин што не е точно.
Интелигенција се дефинира со предвидување.
Ќе го видиме тоа низ слајдовите,
ќе ви дадам пример што значи тоа. Еве го системот.
Инжињерите ги сакаат овие системи. Научниците истотака.
Велат, има нешто во квадратот и има внес и изнес,
Луѓето кои работат на ВИ велат нештото во квадратот е програмиран компјутер
бидејќи е еквивалентен е на мозокот
и прави нешто, има некакво однесување.
Алан Теринг го создаде Теринг тестот според кој
знаеме дали е нешто интелигентно ако се однесува како човек.
Тоа е бихејвиорален метрички состав на интелигенција
останат во размислувањата долго време.
Реалноста - јас ја нарекувам реална интелигенција.
Реалната интелигенција е изградена од нешто друго.
Светот го доживуваме низ секвенца на обрасци кои ги зачувуваме,
се навраќаме на нив и кога се навраќаме ги споредуваме
во однос на реалноста и предвидуваме цело време.
Тоа е бескраен метрички состав кој го имаме и кој кажува
дали го разбираме светот и предвидуваме.
Интелигентни сте но не правите ништо сега.
Можеби се чешате или си го чепкате носот,
не знам, но токму сега не правите ништо,
но, интелигентни сте, разбирате што велам.
Бидејќи сте интелигентни и знаете англиски
знаете кој збор е на крај на оваа..(молк)
реченица.
Се сетивте на зборот и така предвидувате.
Велам дека
бескрајните предвидувања се изнесот во кортексот
Предвидувањата водат кон интелигентно однесување.
Еве како се се одвива тоа. Да почнеме со неинтелигентниот мозок.
Ќе земеме неинтелигентен, стар мозок
не на цицачи туку на рептили,
алигатор на пример, имаме алигатор.
Тој има некои софистицирани сетила.
Има добар вид, слух и допир и сл.
уста и нос. Има сложено однесување.
Може да трча, да се крие. Има страв и емоции. Може да ве изеде.
Знае да напаѓа и многу други работи.
Но, не велиме дека е интелигентен како нас.
Но, има сложено однесување.
Што се случи во текот на еволуцијата?
Прво што се случи со цицачите
е развојот на неокортексот.
Ќе ви го прикажам неокортексот овде,
со помош на овој кваддрат кој се наоѓа над стариот мозок.
Неокортексот значи нов слој. Тоа е нов слој на нашиот мозок.
Збрчканиот дел горе.
Збрчкан е зашто е втиснат и не го собира.
(Смеа)
Така е. Има големина на салфета.
Не се вклопил и се збрчкал. Погледнете.
Стариот мозок е тука. Имаме мозокот на алигатор.
Да. Тоа е нашиот емоционален мозок.
Тоа се сите оние реакции кои ги имаме.
Над него го имаме системот на меморија наречен неокортекс.
Тој стои над сензорниот дел на мозокот.
Сензорниот внес доаѓа и прима информации од стариот мозок,
потоа оди во неокортексот. А, неокортексот само памети.
Тој седи вели, јас ќе запаметам сѐ што се случува:
каде одам, луѓето кои ги среќавам, што слушам и сл.
Во иднина кога ќе наиди на нешто слично
слична средина или пак истата средина
ќе се присети на старите случки повторно.
Овде сум бил. И кога си бил таму претходниот пат
се случи тоа и тоа. Предвидува настани.
Буквално ги враќа сигналите во мозокот,
овозможува да видите што ќе се случи следно,
овозможува да чуете збор пред да е изговорен.
Токму тоа ги враќа податоците во стариот мозок,
и ви овозможува да носите интелигентни одлуки.
Ова е најважен дел во мојот говор и ќе се задржам на него.
Цело време велите, можам да предвидувам.
Ако сте глушец и минувате низ лавиринт
следниот пат исто ќе се однесувате во него,
наеднаш сте попаметни
зашто го препознавате местото и знаете каде одите.
Бев овде и можам да ја предочам иднината-
така е и со луѓето. Патем, со сите цицачи;
точно е за некои цицачи- кај луѓето е полошо.
Кај нас е развиен предниот дел на неокортексот
наречен антериорен дел, природата се поигра
го копира постериорниот дел, задниот дел -
сензорен и го стави во редниот дел.
Луѓето го имаат истиот механизам на предниот дел
но, го користиме за моторика.
Затоа сме способни за софистицирани моторични вештини.
Немам многу време за детаљи, но треба да
знаеме како функционира првиот дел на неокортексот кај цицачите
како чуваме обрасци и како предвидуваме.
Ќе дадам неколку примери за предвидувања.
Веќе госпомнав зборот `реченица` во музиката,
ако сте ја чуле песната на Џил претходно,
кога ја пее, следниот стих ви е во главата веќе -
и го очекувате. Ако е албум или мизика,
крајот на албумот, следната песна се појавуваат во мислите
Ова се случува цело време. Правите предвидувања.
Направив обид наречен мисловен експеримент на променлива врата.
Овој експеримент вели имате дома врата,
и кога сте тука, ја менувам, имам човек
кај вас дома сега кој ја трга вратата
ќе ја земам кваката и ќе ја поместам 5см.
Кога ќе се вратите дома, ќе ја ставите раката
да ја фатите кваката и ќе забележите дека
е на погрешно место и дека нешто се случи.
Ќе потрае еден миг за да сфатите.
Можам да сменам квака и на друг начин.
да ја направам поголема или помала, сребрена место метална.
Да ја заменам со рачка, да сменам боја,
можам да ставам прозорец на неа и илјадници други промени.
и 2 секунди пред да ја отворите вратата
ќе забележите дека нешто се променило.
Инженерскиот пристап на ова-пристапот А, е да се создаде
датотека со сите особини на вратата.
Колку сте поблиску до неа, особините
една по една се елиминираат, врата, боја..
Не го правиме тоа. Мозкот не прави така.
Мозокот прави постојани предвидувања цело време
за тоа што ќе се случи во вашата околина.
Кога спуштам рака на маса, таа ќе ја запре.
Кога одам,секој чекор, ако го промашам,
знам дека нешто се сменило.
Постојано предвидуваме за нашата околина.
Ова е слика на жена.
Кога гледате во луѓето, ги опфаќате
со поглед 2-3 пати во секунда.
Не сте свесни, но очите постојано се движат.
Кога погледнувате во нечие лице,
се движите од очите до носот и устата.
Кога очите се движат од око до око,
ако има нешто друго, нос на пример, ќе го видите
на местото на окото,
ќе се збуните, по ѓаволите-
(Смеа)
Нешто не е во ред со оваа личност.
Тоа е поради предвидувањата.
Не се прашуваме
што гледаме туку очекуваме нешто да видиме.
(Смеа)
Секој миг. Да видиме како ја тестираме интелигенцијата.
Со предвидувања. Кој е следниот збор овде?
Ова е за ова а ова за ова. Кој е следниот број овде?
Еве 3 визии за еден предмет.
Кој е четвртиот? Така тестираме. Тоа е предвидување.
Кој е рецептот за теоријата за мозокот?
Прво, да имаме точна рамка.
А тоа е рамката на меморија,
не комјутерска или бихејвиорална. Мемориска.
Како се зачувуваат секвенци и обрасци? Тоа се просторно-временски обрасци.
Во таа рамка ставаме група теоретичари.
Биолозите генерално не се погодни за теоретичари.
не мора да значи, но генерално нема добра теорија во биологија.
Сметам, најдобри за оваа работа се физичари
инжeнери и математичари кои мислат алгоритамски.
Тие треба да ја научата анатомијата и физиологогијата.
Теориите мора да се реални во анатомијата.
Секој кој ќе ја каже својата теорија за мозокот
но не и како сѐ функционира во мозокот,
како врските фунционираат во мозокот, тоа не е теорија.
Тоа правиме во Редвуд Институтот за невронаука.
Би сакал да можам да ви зборувам за нашиот одличен напредок.
Би сакал да имам повеќе време да ви зборувам за тоа,
можеби ќе се вратам пак во блиска иднина.
Многу сум возбуден. Ова не ќе трае ни 50г.
Па, како ќе изгледа теоријата на мозокот?
Прво, таа ќе биде теорија за меморијата.
Не налик на компјутерска теорија. Воопшто не.
Многу поразлична ќе е. Тоа ќе е меморија
за високо-димензионални обрасци. Како тие
што доаѓаат од очите. Тоа е меморија на секвенци.
Не може ништо да се запамети или научи надвор од секвенцата.
Песната се слуша во секвенци низ времето,
и повторно ја слушате во секвенци низ времето.
Секвенците се памтат авто-асоцијативно, ако гледам нешто,
слушам нешто што ме потсетува и се враќа автоматски.
Тоа е автоматски плејбек. Предвидување на иден внес е саканиот изнес.
Како што реков,теоријата мора да е билошки точна,
да е тестирана и изградена.
Ако не е изградена, не е разбирлива. Уште еден слајд сега.
Во што ќе резултира ова? Ќе правиме интелигентни машини?
Секако. И ќе бидат поинакви од оние што ги замислуваат луѓето.
Немам сомнеж дека ќе се случи тоа.
Пред сѐ ќе бидат од силикон.
Како силиконските компјутерски мемории
кои можеме да ги користиме овде.
Но, тие се поинакви видови мемории.
Мемориите ќе ги додадеме на сензори
и сензорите ќе искусат реален живот, податоци од реалниот живот
и тие ќе учат за околината.
Првите нешта кои ќе ги видите веројатно нема да се роботи.
Не зашто роботите не се корисни-се прават.
Но, роботскиот дел е најтешкиот. Тоа е стариот мозок. Тешко е.
Новиот мозок е полесен од стариот.
Прво ќе ги правиме нештата кои немаат
многу роботика. Нема да видите Ц3-По.
Ќе гледате, на пример, интелигентни автомобили
кои го разбираат сообраќајот и возењето
и знаат дека кај некои автомобили пола минута трепкање
нема да значи свртување.
(Смеа)
Ќе градиме и паметен систем за безбедност.
Сѐ повразно со мозокот без многу механика.
Тие работи ќе се случуваат најпрвин.
Но, светот е граница овде.
Не знам како ќе испадне сево ова.
Знам луѓе кои го измислија микропроцеорот
и ако ги прашате ќе ви кажат дека направиле нешто значајно
но не знаеле што навистина ќе се случи.
Не очекувале мобилни, интернет и слични работи.
Знаеле дека ќе прават калкулатори,
и контролори на семафори. И дека тоа ќе биде голема работа.
Слично, ова е наука за мозокот и овие мемории
ќе бидат фундаментална технологија која ќе води
до неверојатни промени во следните 100 години.
Многу ме интересира како ќе ги примениме во науката.
Го преминав времето, мислам дека ќе завршам тука.