Ασχολούμαι με δύο πράγματα. Σχεδιάζω φορητούς υπολογιστές και μελετάω εγκεφάλους.
Η σημερινή ομιλία είναι για τους εγκεφάλους.
Ω ένας θαυμαστής εγκεφάλων στο κοινό!
(Γέλια)
Πρόκειται -αν μπορώ να έχω την πρώτη εικόνα-
βλέπετε τον τίτλο της ομιλίας μου και τις δύο προσχωρήσεις μου.
Πρόκειται να αναλύσω γιατί δεν έχουμε μια καλή θεωρία για τον εγκέφαλο,
γιατί είναι σημαντικό ν'αποκτήσουμε μία και τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό.
Θα προσπαθήσω να τα κάνω όλα αυτά σε 20 λεπτά. Έχω δύο προσχωρήσεις.
Οι περισσότεροι με γνωρίζετε από την εποχή του Παλμ και του Χάντσπρινγκ,
αλλά διευθύνω επίσης και ένα μη κερδοσκοπικό ινστιτούτο επιστημονικών ερευνών
που ονομάζεται Ινστιτούτο Νευροεπιστήμης του Ρέντγουντ στο Πάρκο Μένλο,
όπου μελετάμε θεωρητική νευροεπιστήμη,
καθώς και πώς λειτουργεί ο νεοφλοιός.
Θα σας μιλήσω γι' αυτό.
Έχω μια εικόνα από την άλλη, την ηλεκτρονική ζωή μου, που είναι αυτή εδώ.
Αυτά είναι μερικά από τα προϊόντα πάνω στα οποία έχω εργαστεί τα τελευταία 20 χρόνια,
ξεκινώντας από το πρώτο λάπτοπ, μέχρι τους πρώτους υπολογιστές τάμπλετ
μέχρι το πιο πρόσφατο: τον Τρίο,
και συνεχίζουμε να το κάνουμε αυτό.
Ασχολήθηκα με αυτό επειδή πιστεύω ότι η τεχνολογία φορητών υπολογιστών,
είναι το μέλλον των προσωπικών υπολογιστών και προσπαθώ να κάνω τον κόσμο
λίγο καλύτερο, μέσα από αυτό.
Αν και πρέπει να παραδεχτώ πως όλα αυτά συνέβησαν τυχαία.
Δεν ήθελα στην πραγματικότητα να σχεδιάσω κανένα από αυτά τα προϊόντα.
και πολύ νωρίς στην καριέρα μου αποφάσισα
ότι δεν θα ήμουν μέρος της βιομηχανίας υπολογιστών.
Πριν σας μιλήσω γι' αυτό, πρέπει να σας πω,
γι' αυτή τη μικρή εικόνα γκράφιτι που βρήκα στο ίντερνετ τις προάλλες.
Έψαχνα για μια εικόνα γκράφιτι, γλώσσα εισαγωγής κειμένου,
και βρήκα αυτή τη σελίδα, αφιερωμένη σε δασκάλους που θέλουν να κάνουν τέτοια,
πραγματάκια κατά μήκος του επάνω μέρους του πίνακα,
και είχαν προσθέσει γκράφιτι ...λυπάμαι γι' αυτό.
(Γέλια)
Όταν ήμουν νέος και αποφοίτησα από τη σχολή μηχανικών
του Κορνέλ το '79, αποφάσισα να εργαστώ για την Ίντελ.
Ήμουν στη βιομηχανία Η/Υ, τρεις μήνες, όταν
ερωτεύτηκα κάτι άλλο και είπα μέσα μου "Διάλεξες λάθος καριέρα"
...ερωτεύτηκα τον εγκέφαλο.
Αυτό δεν είναι αληθινός εγκέφαλος. Είναι μια εικόνα, ένα σκίτσο.
Δε θυμάμαι ακριβώς πώς έγινε,
αν και έχω μια ανάμνηση, που είναι αρκετά ισχυρή μέσα στο μυαλό μου.
Το Σεπτέμβριο του 1979, το περιοδικό Σαϊεντίφικ Αμέρικαν κυκλοφόρησε
με αφιέρωμα στον εγκέφαλο. Και ήταν αρκετά καλό.
Ήταν ένα από τα καλύτερα τεύχη. Και έγραφε για τους νευρώνες
και την ανάπτυξη, τις ασθένειες και την όραση και όλα όσα
θα θέλατε να ξέρετε για τον εγκέφαλο. Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό.
Έτσι κάποιος μπορεί να έχει την εντύπωση ότι γνωρίζουμε πολλά για τον εγκέφαλο.
Αλλά το τελευταίο άρθρο σε εκείνο το τεύχος, ήταν του Φράνσις Κρικ, γνωστού λόγω του DNA.
Σήμερα νομίζω είναι η 50η επέτειος της ανακάλυψης του DNA.
Και έγραψε βασικά μια ιστορία, λέγοντας:
Καλά όλα αυτά, αλλά
δεν γνωρίζουμε απολύτως τίποτα για τον εγκέφαλο
και κανείς δεν έχει ιδέα πώς λειτουργεί,
γι' αυτό μην πιστεύετε ό,τι σας λέει ο καθένας.
Αυτή είναι μια παράθεση από το άρθρο. Είπε: "Αυτό που καταφανώς μας λείπει-"
ήταν ένας πολύ καθωσπρέπει Βρετανός, λοιπόν, "Αυτό που καταφανώς μας λείπει-"
"είναι ένα ευρύ πλαίσιο εργασίας ιδεών, στο οποίο να εξηγούμε όλες αυτές τις διαφορετικές προσεγγίσεις".
Σκέφτηκα ότι η φράση "πλαίσιο εργασίας" ήταν σπουδαία.
Δεν είπε ότι δεν έχουμε καν θεωρία, αλλά ότι
δεν ξέρουμε καν από που ν' αρχίσουμε να σκεφτόμαστε για τον εγκέφαλο,
δεν έχουμε καν πλαίσιο εργασίας.
Βρισκόμαστε στις "προ-κατάθεσης επιστημονικού παραδείγματος" ημέρες κατά τον Tόμας Κουν.
Έτσι ερωτεύτηκα, και σκέφτηκα ότι
έχουμε όλη αυτή τη γνώση για τον εγκέφαλο. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι;
Ήταν κάτι, με το οποίο μπορούσα να ασχοληθώ όλη μου τη ζωή. Ένιωσα ότι μπορούσα να κάνω τη διαφορά.
Δοκίμασα ν' αφήσω τους υπολογιστές και να ασχοληθώ με τον εγκέφαλο.
Πρώτα πήγα στο MIT, στο εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης,
και τους είπα πως θέλω να κατασκευάσω κι εγώ έξυπνες μηχανές,
αλλά να το κάνω με τρόπο, ώστε να καταλάβω πρώτα πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος.
Και εκείνοι μου είπαν "Μα δε χρειάζεται να το κάνεις αυτό".
"Θα προγραμματίζουμε υπολογιστές, αυτό χρειάζεται μόνο να κάνουμε".
Και εγώ είπα "όχι, θα έπρεπε να μελετάτε τον εγκέφαλο". Εκείνοι απάντησαν ότι
κάνω λάθος. Και εγώ είπα "όχι εσείς κάνετε λάθος" και δεν μπήκα στο πρόγραμμα.
(Γέλια)
Αλλά απογοητεύτηκα, ήμουν πολύ νέος, αν και ξαναγύρισα
λίγα χρόνια αργότερα, αυτή τη φορά στην Καλιφόρνια και πήγα στο Μπέρκλεϊ.
Και είπα να το πιάσω από τη βιολογική πλευρά.
Έτσι μπήκα στο διδακτορικό πρόγραμμα της Βιοφυσικής και ήμουν καλά.
Μελετούσα τον εγκέφαλο τώρα και σκέφτηκα πως ήθελα να μελετήσω τη θεωρία του.
Και εκείνοι είπαν "όχι, δε μπορείς να μελετήσεις θεωρία που να αφορά τον εγκέφαλο".
"Δεν είναι κάτι που μπορείς να κάνεις. Δε μπορείς να πάρεις επιδότηση γι' αυτό".
"Σαν μεταπτυχιακός φοιτητής, δε μπορείς να ασχοληθείς μ' αυτό". Έτσι σκέφτηκα "Ω, Θεέ μου!"
Ήμουν πολύ απογοητευμένος. Σκέφτηκα οτι μπορούσα να κάνω τη διαφορά σε αυτόν τον τομέα.
Έτσι, αυτό που έκανα ήταν να γυρίσω πίσω στην βιομηχανία υπολογιστών
και είπα ότι έπρεπε να εργαστώ εκεί για λίγο καιρό, να κάνω κάτι.
Τότε ήταν που σχεδίασα όλα αυτά τα προϊόντα υπολογιστών.
(Γέλια)
Είπα πως αυτή θα ήταν η ασχολία μου για τέσσερα χρόνια, ώστε να βγάλω κάποια χρήματα,
αφού ετοίμαζα οικογένεια και ήθελα να ωριμάσω λίγο,
και ίσως να ωρίμαζε στο μεταξύ και η Νευροεπιστήμη.
Ε, λοιπόν μου πήρε πάνω από τέσσερα χρόνια. Πέρασαν σχεδόν 16.
Αλλά τώρα ασχολούμαι με αυτό και θα σας το περιγράψω.
Γιατί λοιπόν χρειαζόμαστε μια καλή θεωρία για τον εγκέφαλο;
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που οι άνθρωποι ασχολούνται με τις επιστήμες.
Ένας από αυτούς -ο βασικότερος- είναι ότι οι άνθρωποι θέλουν να μαθαίνουν πράγματα.
Είμαστε περίεργοι και συλλέγουμε γνώσεις.
Γιατί μελετάμε τα μυρμήγκια; Μα γιατί έχει ενδιαφέρον.
Ίσως μάθουμε κάτι χρήσιμο, αλλά είναι κυρίως ενδιαφέρον και γοητευτικό.
Μερικές φορές όμως, η επιστήμη έχει και άλλα χαρακτηριστικά
που την κάνουν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.
Μερικές φορές η επιστήμη μας λέει πράγματα για τον εαυτό μας,
μας λέει ποιοι είμαστε.
Σπάνια συμβαίνει, το έκανε η εξέλιξη και ο Κοπέρνικος,
όπου αποκτήσαμε μια νέα κατανόηση του ποιοι είμαστε.
Έπειτα, ό,τι είμαστε είναι το μυαλό μας. Ο εγκέφαλός μου μιλάει στους δικούς σας.
Τα κορμιά μας, είναι παρόντα, αλλά ο εγκέφαλός μου είναι που μιλάει στον δικό σας.
Και αν θέλουμε να κατανοήσουμε ποιοι είμαστε, πώς νιώθουμε και αντιλαμβανόμαστε,
πρέπει να κατανοήσουμε τι είναι ο εγκέφαλος.
Μια άλλη παράμετρος είναι ότι μερικές φορές η επιστήμη
οδηγεί σε μεγάλα κοινωνικά και τεχνολογικά,
ή επαγγελματικά οφέλη, ή οτιδήποτε μπορεί να προέρθει από αυτά.
Όταν καταλάβουμε πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος, θα είμαστε σε θέση
να φτιάξουμε έξυπνες μηχανές και αυτό πιστεύω οτι είναι καλό σε γενικές γραμμές,
και θα έχει φοβερά οφέλη για την κοινωνία
όπως μία θεμελιώδης τεχνολογία.
Άρα γιατί δεν έχουμε μια καλή θεωρία για τον εγκέφαλο;
Οι άνθρωποι εργάζονται πάνω σ' αυτό εδώ και 100 χρόνια.
Ας πάρουμε πρώτα μια ιδέα για το πώς λειτουργεί η κλασική επιστήμη.
Αυτή είναι η κλασική επιστήμη:
Η καλή ισορροπία μεταξύ της θεωρίας και του πειραματισμού.
Έτσι οι θεωρητικοί λένε: "Πιστεύω οτι έτσι συμβαίνει αυτό".
και οι πειραματιστές λένε: "Όχι, έχεις άδικο".
Και αυτό επαναλαμβάνεται συνεχώς.
Λειτουργεί στη Φυσική. Λειτουργεί στη Γεωλογία. Αλλά εάν είναι έτσι η κλασική επιστήμη,
πώς είναι η Νευροεπιστήμη; Ορίστε πώς είναι:
Έχουμε ένα βουνό δεδομένων, από την Ανατομία, τη Φυσιολογία και τις Συμπεριφορικές Επιστήμες.
Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσες λεπτομέρειες γνωρίζουμε για τον εγκέφαλο.
Περίπου 28.000 άνθρωποι παρευρέθησαν στο Συνέδριο Νευροεπιστημών φέτος,
και ο καθένας από αυτούς ερευνά τον εγκέφαλο.
Πολλά δεδομένα. Αλλά δεν υπάρχει καμία θεωρία και
καμία θεωρία δεν έχει παίξει σημαντικό ρόλο στις Νευροεπιστήμες.
Είναι κρίμα. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;
Εάν ρωτήσετε γιατί συμβαίνει αυτό τους Νευροεπιστήμονες,
εκ πρώτης, δε θα το αρνηθούν, αλλά αν πραγματικά τους ρωτήσετε, θα σας πουν
ότι υπάρχουν διάφοροι λόγοι που εξηγούν γιατί δεν υπάρχει μια καλή θεωρία για τον εγκέφαλο.
Μερικοί λένε ότι δεν έχουμε ακόμη αρκετά στοιχεία,
ότι χρειαζόμαστε περισσότερες πληροφορίες και ότι υπάρχουν πολλά που δε γνωρίζουμε.
Σας είπα ήδη ότι έχουμε τόσα πολλά δεδομένα που ξεχειλίζουν απ' τ' αυτιά μας.
Έχουμε τόσες πληροφορίες που δε ξέρουμε από που ν' αρχίσουμε να τις οργανώνουμε.
Τι θα μας προσφέρουν ακόμα περισσότερες πληροφορίες;
Ίσως σταθούμε τυχεροί και ανακαλύψουμε κάτι μαγικό, αλλά δεν το πιστεύω.
Αυτό δεν είναι παρά ένα σύμπτωμα του γεγονότος ότι δεν έχουμε θεωρία.
Δε χρειαζόμαστε περισσότερα δεδομένα. Χρειαζόμαστε μια καλή θεωρία γι' αυτά.
Άλλοι πάλι λένε ότι ο εγκέφαλος είναι τόσο περίπλοκος,
ώστε θα χρειαστούν άλλα 50 χρόνια.
Νομίζω ότι ο Κρις είπε κάτι αντίστοιχο, χτες.
Δε θυμάμαι τι ακριβώς είπες Κρις αλλά νομίζω είπες ότι είναι
ένα από τα πιο περίπλοκα πράγματα στο Σύμπαν. Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Είστε πιο περίπλοκοι από τον εγκέφαλό σας. Έχετε έναν εγκέφαλο.
Παρόλο που μοιάζει περίπλοκος,
τα πράγματα μοιάζουν περίπλοκα μέχρι να τα καταλάβεις.
Πάντα έτσι ήταν. Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι...
Ο νεοφλοιός είναι το τμήμα του εγκεφάλου που με ενδιαφέρει και έχει 30 εκατομμύρια κύτταρα.
Αλλά ξέρετε κάτι; Είναι πολύ συμμετρικός.
Στην πραγματικότητα μοιάζει να είναι το ίδιο πράγμα που επαναλαμβάνεται, ξανά και ξανά.
Δεν είναι τόσο σύνθετο όσο φαίνεται. Δεν είναι αυτό το πρόβλημα.
Μερικοί πιστεύουν ότι οι εγκέφαλοι δεν μπορούν να καταλάβουν εγκεφάλους.
Πολύ Ζεν ακούγεται αυτό.
(Γέλια)
Ακούγεται καλό, αλλά γιατί; Ποιο το νόημα;
Είναι ένα μάτσο κύτταρα. Καταλαβαίνουμε το συκώτι μας
έχει κι αυτό πολλά κύτταρα επίσης, σωστά;
Έτσι δεν πιστεύω ότι υπάρχει ουσία σ' αυτή την πίστη.
Τέλος, κάποιοι λένε:
"Δεν αισθάνομαι σαν ένα μάτσο κυττάρων. Έχω συνείδηση-"
"-έχω εμπειρίες, ζω μέσα στον κόσμο.-"
"-Δε μπορεί να είμαι ένα μάτσο κύτταρα".
Οι άνθρωποι πίστευαν κάποτε ότι υπήρχε μια ζωτική ορμή αν και
πλεον γνωρίζουμε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.
Και δεν υπάρχει καμία ένδειξη που να λέει...
...άλλοι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα κύτταρα μπορούν να κάνουν ό,τι κάνουν.
Έτσι, κάποιοι έχουν πέσει στο λάκκο του μεταφυσικού δυισμού,
μερικοί πολύ έξυπνοι άνθρωποι επίσης, αλλά μπορούμε να τα απορρίψουμε όλ' αυτά.
(Γέλια)
Όχι, θα σας πω ότι υπάρχει κάτι άλλο
και είναι βασικό και είναι το ακόλουθο:
Υπάρχει κι άλλος λόγος που δεν έχουμε μια καλή θεωρία για τον εγκέφαλο,
επειδή έχουμε δημιουργήσει μια διαισθητική, ισχυρή
αλλά λανθασμένη υπόθεση η οποία μας έχει εμποδίσει από το να δούμε την απάντηση.
Υπάρχει κάτι που πιστεύουμε ότι είναι προφανές, αλλά κάνουμε λάθος.
Υπάρχει προϊστορία με αυτό στην επιστήμη, αλλά πριν σας πω τι είναι,
θα σας μιλήσω λίγο για την ιστορία του στην επιστήμη.
Βλέπουμε κάποιες άλλες επιστημονικές επαναστάσεις,
και μιλάω για το ηλιακό σύστημα, αυτό είναι Κοπέρνικος,
τη Δαρβινική εξέλιξη, τις τεκτονικές πλάκες του Βέγκενερ.
Όλοι έχουν πολλά κοινά με τη Νευροφυσιολογία.
Πρώτ' απ' όλα, είχαν όλοι πολλά ανεξήγητα δεδομένα. Πολλά.
Αλλά έγινε ευκολότερο, μόλις απέκτησαν θεωρία.
Τα καλύτερα μυαλά είχαν μπερδευτεί, πραγματικά πολύ ευφυείς άνθρωποι.
Δεν είμαστε εξυπνότεροι σήμερα απ' όσο ήταν εκείνοι.
Είναι τελικά δύσκολο να σκεφτείς ένα πράγμα,
αλλά όταν το σκεφτείς είναι τελικά εύκολο να το κατανοήσεις.
Οι κόρες μου κατάλαβαν αυτές τις 3 θεωρίες
στο βασικό τους πλαίσιο από τότε που ήταν στο νηπιαγωγείο.
Δεν είναι πολύ δύσκολο, εδώ είναι το μήλο, εδώ το πορτοκάλι,
η γη γυρίζει, τέτοια πράγματα.
Τέλος, η απάντηση ήταν μπροστά μας από την αρχή,
αλλά την αγνοήσαμε επειδή ήταν προφανής, αυτό είναι το θέμα.
Ήταν μια διαισθητική, ισχυρή πίστη, αλλά ήταν λανθασμένη.
Στην περίπτωση του ηλιακού συστήματος, η ιδέα ότι η Γη γυρίζει
και η επιφάνειά της κινείται με χίλια χιλιόμετρα την ώρα,
και η Γη περνάει μέσα από το ηλιακό σύστημα περίπου ένα εκατομμύριο μίλια την ώρα.
Αυτό είναι μια τρέλα. Όλοι ξέρουμε ότι η Γη δεν κινείται.
Νιώθετε να κινήστε με χίλια μίλια την ώρα;
Όχι βέβαια. Αν κάποιος έλεγε ότι η Γη
γυρίζει μέσα στο σύμπαν και είναι τόσο μεγάλη,
θα τον έκλειναν στο τρελοκομείο και αυτό έκαναν τότε.
(Γέλια)
Έτσι ήταν διαισθητικό και προφανές. Τι γίνεται τώρα με την εξέλιξη;
Είναι το ίδιο πράγμα. Διδάξαμε στα παιδιά μας, δηλαδή η Βίβλος λέει,
ότι ο Θεός δημιούργησε όλα τα είδη, οι γάτες είναι γάτες, οι σκύλοι είναι σκύλοι,
οι άνθρωποι είναι άνθρωποι, τα φυτά είναι φυτά και δεν αλλάζουν.
Ο Νώε τα έβαλε στην κιβωτό με αυτή τη σειρά και μπλά μπλά μπλά.
Το θέμα είναι ότι αν πιστεύετε στην εξέλιξη, έχουμε όλοι τον ίδιο πρόγονο,
και κοινή γενεαλογία με το φυτό στο διάδρομο.
Αυτό μας λέει η εξέλιξη. Και είναι αλήθεια. Είναι απίστευτο.
Το ίδιο και με τις τεκτονικές πλάκες.
Όλοι οι λόφοι και οι ήπειροι επιπλέουν
στην επιφάνεια της γης, είναι σαν...δε βγαίνει νόημα.
Έτσι ποια είναι η διαισθητική αλλά λανθασμένη υπόθεση,
που μας εμπόδισε να κατανοήσουμε τον εγκέφαλο;
Θα σας πω τώρα και θα σας φανεί προφανές ότι αυτό είναι το σωστό,
και αυτό είναι το ζητούμενο, σωστά; Μετά θα πρέπει να φτιάξω ένα επιχείρημα
γιατί ήταν λάθος η προηγούμενη υπόθεση.
Το διαισθητικό αλλά προφανές είναι ότι με κάποιο τρόπο η ευφυΐα
καθορίζεται από τη συμπεριφορά,
ότι δηλαδή είμαστε έξυπνοι, εξ' αιτίας του τρόπου που κάνουμε πράγματα
και του τρόπου που αντιδρούμε έξυπνα και θα σας πω ότι αυτό είναι λάθος.
Στην πραγματικότητα, η ευφυΐα καθορίζεται από την πρόβλεψη.
Και θα σας το εξηγήσω αυτό με μερικές εικόνες,
δίνοντάς σας παραδείγματα του τι σημαίνει. Εδώ έχουμε ένα σύστημα.
Οι μηχανικοί αρέσκονται να μελετούν συστήματα σαν αυτό. Το ίδιο και οι επιστήμονες.
Λένε ότι έχουμε ένα πράγμα μέσα σε ένα κουτί και έχουμε τα εισαγόμενα και τα εξαγόμενα δεδομένα του.
Οι ειδικοί της Τεχνητής Νοημοσύνης, πιστεύουν πως μέσα στο κουτί υπάρχει ένας προγραμματιζόμενος υπολογιστής
επειδή αυτή είναι η αντιστοιχία με τον εγκέφαλο, τον οποίο θα τροφοδοτήσουμε με δεδομένα
και θα τον βάλουμε να κάνει κάτι, να έχει συμπεριφορά.
Ο Άλαν Τιούρινγκ, καθόρισε το Τεστ Τιούρινγκ το οποίο ουσιαστικά λέει ότι
ξέρουμε εάν κάτι είναι ευφυές, εάν συμπεριφέρεται το ίδιο με έναν άνθρωπο.
Αυτό είναι το μετρικό σύστημα της ευφυΐας. Η Συμπεριφορά.
Και αυτό είχε κολλήσει στο μυαλό μας, για πάρα πολύ καιρό.
Η πραγματικότητα όμως είναι αυτό που ονομάζω, αληθινή ευφυΐα.
Η πραγματική ευφυΐα δημιουργείται από κάτι άλλο.
Βιώνουμε τον κόσμο μέσα από μια ακολουθία μοτίβων, τα αποθηκεύουμε,
και τα ανακαλούμε. Και όταν τα ανακαλούμε τα συγκρίνουμε
με την πραγματικότητα κι έτσι κάνουμε προβλέψεις όλη την ώρα.
Είναι ένα αέναο μετρικό σύστημα. Υπάρχει ένα αέναο μετρικό σύστημα μέσα μας.
Καταλαβαίνουμε τον κόσμο; Κάνουμε προβλέψεις; Και πάει λέγοντας.
Είστε έξυπνοι αυτοί τη στιγμή, χωρίς να κάνετε τίποτα.
Ίσως ξύνεστε ή πειράζετε τη μύτη σας,
δε ξέρω, πάντως δε κάνετε κάτι τώρα,
αλλά είστε ευφυείς, καταλαβαίνετε αυτά που λέω.
Επειδή είστε έξυπνοι και μιλάτε Αγγλικά,
ξέρετε ποια λέξη είναι στο τέλος αυτής της -- [σιωπή]
πρότασης.
Η λέξη σας ήρθε αυτόματα και τέτοιες προβλέψεις, κάνετε όλη την ώρα.
Αυτό που λέω είναι,
ότι η αέναη πρόβλεψη είναι το εξαγόμενο δεδομένο του νεοφλοιού.
Και πως με κάποιο τρόπο η πρόβλεψη, οδηγεί σε ευφυή συμπεριφορά.
Ορίστε πως γίνεται αυτό. Ας ξεκινήσουμε με έναν μη ευφυή εγκέφαλο.
Θα αμφισβητήσω το "μη-ευφυής", ας ξεκινήσουμε με έναν παλαιό εγκέφαλο,
και ας πούμε ότι δεν μοιάζει με εγκέφαλο θηλαστικού, αλλά ερπετού,
ας πούμε, ένας κροκόδειλος, έχουμε έναν κροκόδειλο.
Και ο κροκόδειλος έχει μερικές πολύ σύνθετες αισθήσεις.
Έχει καλά μάτια και αυτιά και αφή κτλ,
ένα στόμα και μια μύτη. Έχει μια περίπλοκη συμπεριφορά.
Μπορεί να τρέχει και να κρύβεται. Έχει φόβους και συναισθήματα. Μπορεί να σας φάει...
Μπορεί να επιτεθεί. Μπορεί να κάνει ένα σωρό πράγματα.
Αλλά δεν θεωρούμε τον κροκόδειλο ευφυή, με την ανθρώπινη έννοια.
Έχει όμως ήδη όλη αυτή τη σύνθετη συμπεριφορά.
Τώρα, με την εξέλιξη, τι έγινε;
Το πρώτο πράγμα που έγινε με την εξέλιξη στα θηλαστικά
είναι ότι δημιουργήθηκε αυτό που ονομάζουμε νεοφλοιό.
Θα αναπαραστήσω εδώ το νεοφλοιό,
με αυτό το κουτί που στέκεται επάνω στον παλαιό εγκέφαλο.
Νεοφλοιός, σημαίνει νέο στρώμα. Είναι ένα νέο στρώμα, επάνω στον εγκέφαλό σας.
Εάν δε το ξέρετε, είναι ένα τσαλακωμένο πράμα στην κορυφή του κεφαλιού σας,
το οποίο τσαλακώθηκε επειδή στριμώχτηκε εκεί μέσα και δε χωράει καλά.
(Γέλια)
Όχι στ' αλήθεια, αυτό συνέβη. Είναι σε μέγεθος, περίπου όσο ένα τραπεζομάντηλο.
Και δε χωράει, έτσι τσαλακώθηκε. Τώρα κοιτάξτε πώς το έχω ζωγραφίσει αυτό.
Ο παλαιός εγκέφαλος είναι ακόμα εκεί. Έχετε ακόμη τον ερπετικό εγκέφαλο.
Είναι ο συναισθηματικός σας εγκέφαλος.
Είναι όλες εκείνες οι ενδόμυχες αντιδράσεις σας.
Και επάνω από αυτόν, έχουμε ένα μνημονικό σύστημα που ονομάζεται Νεοφλοιός.
και το μνημονικό σύστημα, βρίσκεται επάνω από το αισθητηριακό κομμάτι του εγκεφάλου.
Έτσι καθώς εισέρχονται τα αισθητηριακά δεδομένα και τροφοδοτούν τον παλαιό εγκέφαλο,
πηγαίνουν και στο νεοφλοιό. Και ο νεοφλοιός απλά απομνημονεύει.
Κάθεται εκεί λέγοντας "Α, θα απομνημονεύσω κάθε τι που συμβαίνει",
"πού πήγα, τους ανθρώπους που συνάντησα, αυτά που άκουσα", κτλ.
Και στο μέλλον, όταν δει κάτι παρόμοιο με αυτό που έχει απομνημονεύσει,
σε ένα παρόμοιο περιβάλλον, ή και στο ίδιο,
θα το αναπαράγει, σαν ηχογράφηση.
"Έχω ξαναβρεθεί εδώ". Και όταν έχετε ξαναβρεθεί κάπου,
ξέρετε τι ακολούθησε. Σας επιτρέπει να προβλέπετε το μέλλον.
Σας επιτρέπει να το κάνετε αυτό, κυριολεκτικά, επανατροφοδοτεί τον εγκέφαλο με τα ίδια σήματα.
Σας επιτρέπει να δείτε αυτό που θα ακολουθήσει,
σας επιτρέπει να ακούτε τη επόμενη λέξη της φράσης, πριν εγώ την πω.
Και είναι αυτή η επανατροφοδότηση στον παλαιό εγκέφαλο
που σας επιτρέπει να παίρνετε ευφυείς αποφάσεις.
Αυτή είναι η σημαντικότερη εικόνα της ομιλίας μου, έτσι ας σταθούμε λίγο εδώ.
Κάθε λεπτό μπορείτε να προβλέπετε.
Αν ήσασταν ποντικός και περνούσατε μέσα από ένα λαβύρινθο και μαθαίνατε τη διαδρομή,
την επόμενη φορά που θα βρισκόσασταν στον ίδιο λαβύρινθο και είχατε την ίδια συμπεριφορά,
έξαφνα θα ήσασταν εξυπνότερος,
επειδή θα λέγατε "αναγνωρίζω αυτό το λαβύρινθο και ξέρω από που πρέπει να πάω"
"Έχω ξαναβρεθεί εδώ, μπορώ να οραματιστώ το μέλλον". Και αυτό συμβαίνει.
Στους ανθρώπους, αν και αυτό ισχύει για κάθε θηλαστικό,
στον άνθρωπο είναι ακόμη χειρότερα.
Στους ανθρώπους αναπτύχθηκε το μπροστινό κομμάτι του νεοφλοιού
που ονομάζεται πρόσθιο και η φύση έκανε ένα μικρό κόλπο.
Αντέγραψε το οπίσθιο μέρος που είναι αισθητηριακό,
και το τοποθέτησε στο πρόσθιο κομμάτι.
Έτσι οι άνθρωποι έχουμε με μοναδικό τρόπο τον ίδιο μηχανισμό μπροστά
αλλά τον χρησιμοποιούμε για μηχανικό έλεγχο.
Έτσι είμαστε σε θέση να κάνουμε σύνθετους μηχανικούς προγραμματισμούς.
Δεν έχω χρόνο για να μιλήσω για όλ' αυτά, αλλά αν θέλετε να καταλάβετε πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος,
πρέπει να κατανοήσετε πώς λειτουργεί το πρώτο κομμάτι του νεοφλοιού των θηλαστικών,
πώς αποθηκεύει μοτίβα και κάνει προβλέψεις.
Να σας δώσω μερικά παραδείγματα τέτοιων προβλέψεων.
Σας είπα ήδη για την επόμενη λέξη στην πρόταση. Στη μουσική,
εάν έχετε ξανακούσει ένα τραγούδι, εάν έχετε ξανακούσει τη Τζιλ να τραγουδά
όταν τραγουδάει, η επόμενη νότα πετάγεται ήδη μέσα στο κεφάλι σας.
Την προβλέπετε. Εάν μιλάμε για ένα άλμπουμ μουσικής,
στο τέλος ενός τραγουδιού, το επόμενο έρχεται στο μυαλό σας.
Και αυτά συμβαίνουν όλη την ώρα. Κάνετε αυτές τις προβλέψεις.
Έχω επίσης, αυτό που ονομάζω "πείραμα της αλλαγμένης πόρτας".
Το οποίο λέει ότι έχετε μια πόρτα σπίτι σας,
και την ώρα που είστε εδώ, εγώ την αλλάζω. Έχω στείλει κάποιον
στο σπίτι σας, τούτη τη στιγμή, που μετακινεί την πόρτα σας,
και θα πάρει το πόμολο και θα το μετακινήσει δύο ίντσες περίπου.
Και όταν επιστρέψετε σπίτι απόψε, θα απλώσετε το χέρι σας
να πιάσετε το πόμολο και θα προσέξετε
ότι είναι σε λάθος μέρος και θα καταλάβετε ότι κάτι έγινε.
Μπορεί να σας πάρει ένα δευτερόλεπτο να βρείτε τι έγινε, αλλά σίγουρα κάτι έγινε.
Θα μπορούσα να αλλάξω το πόμολο με πολλούς άλλους τρόπους.
Να το κάνω μεγαλύτερο ή μικρότερο, από μπρούτζινο σε ασημένιο,
θα μπορούσα να βάλω ένα μοχλό, να αλλάξω όλη την πόρτα με χρώματα,
να της βάλω παράθυρα. Μπορώ να αλλάξω χιλιάδες πράγματα στην πόρτα σας,
και μέσα στα δύο δευτερόλεπτα που χρειάζεστε για να ανοίξετε την πόρτα,
θα αντιληφθείτε ότι κάτι έχει αλλάξει.
Τώρα η μηχανολογική προσέγγιση σε αυτό, η Τεχνητή Νοημοσύνη,
δημιουργεί μια βάση δεδομένων με όλες τις πιθανές τροποποιήσεις.
Και θα έπρεπε να τα τσεκάρετε ένα-ένα πλησιάζοντας την πόρτα σας.
Αυτό, εκείνο το άλλο, το χρώμα...
Δε το κάνουμε αυτό. Ο εγκέφαλός σας, δε το κάνει αυτό.
Ο εγκέφαλος διαρκώς κάνει προβλέψεις
για το τι πρόκειται να συμβεί στο περιβάλλον σας.
Καθώς βάζω το χέρι μου πάνω στο τραπέζι, περιμένω να το νιώσω να σταματά.
Όταν περπατώ, εάν χάσω το βηματισμό μου κατά ένα όγδοο της ίντσας,
θα ξέρω ότι κάτι άλλαξε.
Συνεχώς κάνετε προβλέψεις για το περιβάλλον σας.
Θα μιλήσω τώρα σύντομα για την όραση. Αυτή είναι η εικόνα μιας γυναίκας.
Όταν κοιτάζετε ανθρώπους τα μάτια σας πιάνονται
δύο με τρεις φορές το δευτερόλεπτο.
Δε το καταλαβαίνετε, αλλά τα μάτια σας, συνεχώς κινούνται.
Έτσι όταν κοιτάζετε κάποιον στο πρόσωπο,
συνήθως πηγαίνετε από το ένα μάτι στο άλλο, στη μύτη, στο στόμα.
Όταν τα μάτια σας κινούνται από μάτι σε μάτι,
εάν υπήρχε κάτι άλλο εκεί, όπως μια μύτη,
θα βλέπατε μια μύτη εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει ένα μάτι,
και αυτό θα σας εξέπληττε:
(Γέλια)
"Κάτι δεν πάει καλά μ' αυτόν τον άνθρωπο."
Αυτό συμβαίνει επειδή κάνετε μια πρόβλεψη.
Δεν είναι ότι κοιτάζετε και σκέφτεστε "Τι βλέπω τώρα;"
"Α, είναι μια μύτη, εντάξει". -Όχι, έχετε συγκεκριμένη προσδοκία γι' αυτό που θα δείτε.
(Γέλια)
Αυτό συμβαίνει κάθε στιγμή. Τέλος, ας σκεφτούμε πώς ελέγχουμε την ευφυΐα.
Την ελέγχουμε με την πρόβλεψη: Ποια είναι η επόμενη λέξη εδώ
αυτό είναι για εκείνο, ότι αυτό για το άλλο. Ποιος είναι ο επόμενος αριθμός;
Βλέπουμε τρεις πλευρές ενός αντικειμένου.
Ποιά είναι η τέταρτη. Έτσι την ελέγχουμε. Αφορά την πρόβλεψη.
Ποια είναι λοιπόν η συνταγή για μια θεωρία που αφορά τον εγκέφαλο;
Πρωτίστως χρειαζόμαστε το κατάλληλο πλαίσιο εργασίας.
Αυτό το πλαίσιο είναι πλαίσιο μνήμης,
δεν είναι υπολογισμός ή συμπεριφορά. Είναι μνήμη.
Πώς αποθηκεύονται και ανακαλώνται αυτές οι αλληλουχίες μοτίβων. Είναι χωροχρονικά μοτίβα.
Έπειτα μέσα σε αυτό το πλαίσιο βάζεις ένα μάτσο θεωρητικούς.
Οι βιολόγοι δεν είναι καλοί θεωρητικοί.
Δεν είναι πάντα αλήθεια, αλλά κατά κανόνα, δεν υπάρχει καλό ιστορικό θεωρίας στο χώρο της βιολογίας.
Βρήκα πως οι καταλληλότεροι είναι οι φυσικοί,
οι μηχανικοί και οι μαθηματικοί, που τείνουν να σκέφτονται αλγοριθμικά.
Έπειτα πρέπει να μάθουν ανατομία και φυσιολογία.
Πρέπει αυτές οι θεωρίες να γίνουν πολύ ρεαλιστικές από άποψη ανατομίας.
Όποιος σας πει μια θεωρία για τη λειτουργία του εγκεφάλου
και δε σας πει επακριβώς πώς λειτουργεί στον εγκέφαλο
και πως λειτουργούν οι συνδέσεις στον εγκέφαλο, δεν είναι αυτή θεωρία.
Αυτό κάνουμε στο Ινστιτούτο Νευροανατομίας του Ρέντγουντ.
Θα ήθελα να είχα περισσότερο χρόνο να σας πω για τις φανταστικές προόδους που γίνονται,
και ελπίζω να βρεθώ ξανά σ' αυτή τη σκηνή,
κάποια στιγμή στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, να σας μιλήσω για όλα αυτά.
Είναι στ' αλήθεια ενθουσιασμένος. Δεν πρόκειται να χρειαστούν άλλα 50 χρόνια.
Πώς θα είναι αυτή η θεωρία;
Θα είναι μια θεωρία για τη μνήμη.
Όχι σαν τη μνήμη του υπολογιστή. Δεν μοιάζει καθόλου με αυτή τη μνήμη.
Είναι πολύ-πολύ διαφορετική. Είναι η μνήμη αυτών των
πολυδιάστατων μοτίβων, σαν αυτά που προέρχονται από τα μάτια σας.
Είναι επίσης μια μνήμη αλληλουχιών.
Δε μπορείτε να μάθετε ή να θυμηθείτε οτιδήποτε έξω από μια αλληλουχία.
Ένα τραγούδι πρέπει να ακούγεται σε αλληλουχία στο χρόνο,
και πρέπει να αναπαράγεται σε αλληλουχία στο χρόνο.
Αυτές οι αλληλουχίες είναι αυτό-συσχετιζόμενα ανακληθείσες, έτσι αν δω κάτι,
ή ακούσω κάτι, να μου το θυμίσουν και να αναπαράγεται αυτόματα.
Είναι αυτόματη αναπαραγωγή. Και οι μελλοντικές προβλέψεις είναι το επιθυμητό εξαγόμενο δεδομένο.
Όπως είπα, η θεωρία πρέπει να είναι βιολογικά ακριβής,
πειραματικά ελέγξιμη και να μπορεί να κατασκευαστεί.
Εάν δεν κατασκευαστεί, δε μπορεί να γίνει κατανοητή. Άλλη μια εικόνα εδώ.
Τι αποτέλεσμα θα έχει αυτό; Πρόκειται πράγματι να κατασκευάσουμε έξυπνες μηχανές;
Αναμφίβολα. Και θα είναι διαφορετικές απ' ότι πιστεύει ο κόσμος.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία στο μυαλό μου, ότι αυτό πρόκειται να συμβεί.
Πρώτα θα κατασκευαστεί από σιλικόνη.
Η ίδια τεχνική που χρησιμοποιούμε για να κατασκευάσουμε μνήμες υπολογιστών,
μπορεί να χρησιμοποιηθεί κι εδώ.
Αλλά είναι πολύ διαφορετικά είδη μνήμης.
Θα συνδέσουμε αυτές τις μνήμες πάνω σε αισθητήρες,
και οι αισθητήρες θα δέχονται ζωντανά, αληθινά δεδομένα,
έτσι θα μάθουν για το περιβάλλον τους.
Είναι αμφίβολο αν τα πρώτα που θα δείτε θα μοιάζουν με ρομπότ.
Όχι ότι δεν είναι χρήσιμα τα ρομπότ και δε μπορούμε να τα κατασκευάσουμε.
Αλλά το κομμάτι της ρομποτικής είναι το δυσκολότερο. Είναι ο παλαιός εγκέφαλος.
Ο νέος εγκέφαλος είναι ευκολότερο να κατασκευαστεί.
Τα πρώτα που θα φτιάξουμε δε θα απαιτούν πολλά στοιχεία ρομποτικής.
Δε πρόκειται να δείτε τον C-3PO.
Θα δείτε πράγματα όπως έξυπνα αυτοκίνητα
που καταλαβαίνουν την κίνηση και την οδήγηση
και έχουν μάθει οτι συγκεκριμένοι τύποι αυτοκινήτων με τα φλας αναμμένα για μισό λεπτό
...μάλλον δε θα στρίψουν, τέτοια πράγματα.
(Γέλια)
Μπορούμε επίσης να φτιάξουμε έξυπνα συστήματα ασφαλείας.
Οπουδήποτε χρησιμοποιούμε τον εγκέφαλό μας, χωρίς ιδιαίτερη μηχανική εφαρμογή.
Αυτά θα συμβούν πρώτα.
Αλλά εν τέλει, η ανθρωπότητα είναι το όριο εδώ.
Δε ξέρω ποια θα είναι η έκβαση.
Ξέρω πολλούς από τους εφευρέτες των μικροεπεξεργαστών
αν συζητήσετε μαζί τους, ήξεραν πως αυτό που έφτιαχναν ήταν σημαντικό,
αλλά δεν ήξεραν τι επρόκειτο να συμβεί.
Δε μπορούσαν να προβλέψουν τα κινητά τηλέφωνα, το ίντερνετ και όλα αυτά τα πράγματα.
Αυτοί ήξεραν πως έφτιαχναν υπολογιστές
και ελεγκτές φωτεινών σηματοδοτών. -Θα είναι κάτι μεγάλο.
Με τον ίδιο τρόπο είναι σαν την Νευροεπιστήμη και αυτές οι μνήμες
θα αποτελέσουν θεμελιώδη τεχνολογία, που θα ηγηθεί
απίστευτων αλλαγών τα επόμενα 100 χρόνια.
Είμαι ενθουσιασμένος για τη χρήση που θα κάνουμε στις επιστήμες.
Νομίζω πως δεν έχω άλλο χρόνο, θα τελειώσω την ομιλία μου εδώ.
-