Μπορούν οι γεωγραφικές πληροφορίες
να σας διατηρήσουν υγιείς;
Το 2001 με χτύπησε ένα τρένο.
Το τρένο αυτό ήταν μία καρδιακή προσβολή.
Βρέθηκα στο νοσοκομείο
στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης,
αναρρώνοντας από μία επείγουσα εγχείρηση.
Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι
βρισκόμουν στο απόλυτο σκοτάδι.
Άρχισα να αναρωτιέμαι, «γιατί σε μένα;»
«γιατί τώρα;», «γιατί εδώ;»
«θα μπορούσε ο γιατρός μου να με έχει προειδοποιήσει;».
Αυτό που θέλω λοιπόν να κάνω εδώ στα λίγα λεπτά που έχω μαζί σας
είναι να μιλήσω για την εξίσωση της ζωής και της καλής υγείας.
Γενετική, τρόπος ζωής και περιβάλλον.
Αυτά συνοψίζουν περίπου τους κινδύνους,
τους οποίους εάν αντιμετωπίσουμε
θα ζήσουμε μία καλή ζωή με υγεία.
Κατανοώ το μέρος που αφορά τη γενετική και τον τρόπο ζωής.
Και ξέρετε το λόγο;
Γιατί οι γιατροί μου,
μου υποβάλουν συνεχώς ερωτήσεις για αυτά.
Σας έτυχε ποτέ να πρέπει να συμπληρώσετε αυτά τα μεγάλα
έντυπα στο γιατρό σας;
Και αν είστε αρκετά τυχεροί, να το κάνετε περισσότερες από μία φορές;
(Γέλια)
Ξανά και ξανά. Σας κάνουν ερωτήσεις,
για τον τρόπο ζωής σας, το οικογενειακό ιστορικό σας,
το φαρμακευτικό ιστορικό σας, το ιστορικό των εγχειρίσεών σας,
το ιστορικό των αλλεργιών σας, ξέχασα κάποιο ιστορικό;
Αυτό το μέρος της εξίσωσης όμως δεν το καταλαβαίνω.
Και δεν νομίζω ότι και οι γιατροί μου
το καταλαβαίνουν.
Τι πάει να πει, το περιβάλλον μου;
Σημαίνει πολλά.
Αυτή είναι η ζωή μου. Αυτά είναι τα μέρη όπου ζω.
Ο καθένας έχει τα δικά του.
Ενώ μιλάω, θα ήθελα να σκεφτείτε
σε πόσα μέρη έχετε ζήσει.
Κάντε μία αναδρομή στη ζωή σας
και βρείτε τα.
Θα δείτε ότι περνάτε τη ζωή σας σε διάφορα μέρη.
Στο σπίτι σας, στη δουλειά σας.
Αν είστε σαν κι εμένα, περνάτε μεγάλο μέρος της ζωής σας στο αεροπλάνο
ταξιδεύοντας.
Δεν είναι λοιπόν απλή υπόθεση
να απαντήσετε στην ερώτηση «Πού ζείτε, πού εργάζεστε,
πού περνάτε το χρόνο σας;
Και σε ποια μέρη εκτίθεστε σε κινδύνους
τους οποίους δεν αντιλαμβάνεστε καν;»
Όταν ρωτούσα τον εαυτό μου,
κατέληγα πάντα στο συμπέρασμα
ότι περνούσα περίπου 75% του χρόνου μου
σχετικά σε λίγα μέρη.
Και δεν απομακρυνόμουν από αυτά
τον περισσότερο καιρό
αν και είμαι ένας ακούραστος ταξιδιώτης.
Θα σας πάω τώρα ένα ταξιδάκι.
Ξεκίνησα από το Σκράντον στην Πενσιλβάνια.
Δεν ξέρω αν κάποιος κατάγεται από τη βορειοανατολική Πενσιλβάνια.
Αλλά εδώ πέρασα τα 19 πρώτα χρόνια της ζωής μου
με τους νεαρούς πνεύμονές μου.
Αναπνέοντας εδώ μεγάλες συγκεντρώσεις
διοξειδίου του θείου, διοξειδίου του άνθρακα
και αερίων μεθανίου
σε άνισες ποσότητες, για 19 χρόνια.
Αν έχετε πάει σε αυτό το τμήμα της χώρας,
ξέρετε ότι η συσσώρευση αποβλήτων άνθρακα που σιγοκαίνε μοιάζει κάπως έτσι.
Μετά λοιπόν αποφάσισα να φύγω από αυτό το μέρος του κόσμου
και να κινηθώ μεσοδυτικά.
Κατέληξα έτσι στη Λούισβιλ του Κεντάκι,
στη συνοικία που ονομάζεται Ράμπερταουν.
Εκεί κατασκευάζονται πλαστικά. Χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες χλωροπρενίου
και βενζολίου.
Πέρασα 25 χρόνια, με πνεύμονες μεσήλικα πια,
εισπνέοντας διάφορες συγκεντρώσεις από όλα αυτά.
Όταν ο καιρός ήταν καλός, η ατμόσφαιρα ήταν κάπως έτσι και δεν βλέπαμε τι συνέβαινε.
Ήταν όμως κάτι ύπουλο και συνέβαινε πραγματικά.
Μετά αποφάσισα ότι έπρεπε να φανώ έξυπνος
και δέχτηκα μια δουλειά στη δυτική ακτή.
Έτσι μετακόμισα στο Ρέντλαντς της Καλιφόρνιας.
Εκεί λοιπόν,
οι γηραιότεροι, ηλικιωμένοι πλέον πνεύμονές μου, όπως μου αρέσει να τους αποκαλώ
γέμισαν με σωματιδιακή ύλη, διοξείδιο του άνθρακα και πολύ υψηλά ποσοστά όζοντος.
Σχεδόν τα υψηλότερα στη χώρα.
Κάπως έτσι μοιάζει η πόλη στα καλύτερά της.
Εάν την έχετε επισκεφτεί, τότε ξέρετε για τι μιλάω.
Ποιο ζήτημα προκύπτει λοιπόν;
Το ζήτημα είναι ότι υπάρχει ένα τεράστιο κενό.
Όταν επισκέπτομαι τον γιατρό μου
δεν με ρωτάει ποτέ τι ιστορικό τόπων έχω.
Δεν θυμάμαι ποτέ κανένα γιατρό να με ρωτάει
«Πού έζησες;»
Ποτέ δεν με ρώτησαν τι ποιότητας
πόσιμο νερό έβαζα στο στόμα μου
ή τι φαγητό χώνευε το στομάχι μου.
Είναι μία ερώτηση που δεν κάνουν ποτέ.
Ρίξτε μια ματιά στα δεδομένα που έχουμε.
Προέρχονται από όλον τον κόσμο.
Πολλές χώρες επενδύουν δισεκατομμύρια δολάρια σε τέτοιες έρευνες.
Κύκλωσα τα μέρη όπου έζησα.
Εάν σχεδίαζα να πάθω καρδιακή προσβολή,
τότε επέλεξα τα σωστά μέρη, σωστά;
Πόσοι κατοικούν λοιπόν στην περιοχή με άσπρο χρώμα;
Πόσοι άνθρωποι στην αίθουσα αυτή πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους
στην περιοχή με άσπρο;
Κανείς; Είστε τυχεροί.
Πόσοι από εσάς ζήσατε σε περιοχές με κόκκινο;
Δεν είστε και τόσο τυχεροί.
Υπάρχουν χιλιάδες τέτοιοι χάρτες
σε άτλαντες
σε όλον τον κόσμο.
Μας δίνουν μία ιδέα του δυστυχήματος
με το δικό μας τρένο.
Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν είναι γραμμένο στο ιατρικό ιστορικό μου.
Ούτε και στο δικό σας.
Αυτός είναι λοιπόν ο φίλος μου ο Πωλ.
Είμαστε συνάδελφοι. Επέτρεψε την παρακολούθηση του κινητού του τηλεφώνου,
ανά δίωρο, 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα,
365 ημέρες το χρόνο,
τα δύο τελευταία χρόνια, όπου και αν πήγαινε.
Όπως μπορείτε να δείτε πήγε σε διάφορα μέρη στις Η.Π.Α.
Σε αυτά τα μέρη πέρασε τον περισσότερο χρόνο του.
Μελετώντας το χάρτη μπορείτε να καταλάβετε
τι αρέσει στον Πωλ.
Έχετε καταλάβει; Το σκι, σωστά.
Εστιάζοντας, μπορούμε να δούμε
πού ακριβώς περνούσε ο Πωλ το χρόνο του.
Όλες αυτές οι μαύρες τελείες είναι
σημεία τοξικών εκπομπών που
παρακολουθούνται από την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας.
Ξέρατε ότι υπάρχουν τέτοια στοιχεία;
Σε κάθε κοινότητα των Η.Π.Α.,
θα μπορούσατε να έχετε έναν δικό σας εξειδικευμένο χάρτη.
Έτσι, μπορούμε να έχουμε ένα ιστορικό περιοχών στα κινητά μας.
Αυτό έκανε και ο Πωλ με το iPhone του.
Ίσως καταλήξουμε σε αυτήν τη λύση.
Το ιστορικό αυτό μπορεί να το πάρει και ο γιατρός
και να το συμβουλεύεται όταν εξετάζει
αντί να κρατά την απόδειξη που δείχνει ότι έχω ήδη πληρώσει την επίσκεψη.
Έτσι θα μπορεί να έχει μια εικόνα για μένα.
Κοιτάζοντας το ιστορικό θα λέει,
«Όπα Μπιλ,
θα σου πρότεινα,
παρόλο που βρίσκεσαι στην όμορφη Καλιφόρνια
και κάνει καλό καιρό
να μην βγαίνεις για τρέξιμο στις 6 το βράδυ.
Δεν θα έλεγα ότι είναι καλή ιδέα Μπιλ,
αν λάβουμε υπόψη αυτή την αναφορά.»
Θα ήθελα να σας αφήσω με δύο συμβουλές.
Η πρώτη είναι να διδάξουμε στους γιατρούς μας
τη σημασία των γεωγραφικών μας πληροφοριών.
Η ιδέα ονομάζεται γεωϊατρική. Υπάρχουν περίπου έξι προγράμματα στον κόσμο αυτήν τη στιγμή
που εστιάζουν σε αυτό.
Βρίσκονται ακόμα στα πρώτα στάδια ανάπτυξής τους.
Τέτοια προγράμματα πρέπει να υποστηρίζονται.
Πρέπει να διδάξουμε
τους μελλοντικούς γιατρούς του κόσμου
τη σημασία κάποιων πληροφοριών
που μοιραστήκαμε εδώ σήμερα.
Το δεύτερο που πρέπει να κάνουμε
καθώς ξοδεύουμε δισεκατομμύρια
δολάρια στον κόσμο
δημιουργώντας ηλεκτρονικό ιατρικό μητρώο,
είναι να σιγουρευόμαστε ότι έχουμε ένα ιστορικό περιοχών
στο ιατρικό μας μητρώο.
Δεν είναι μόνο σημαντικό για το γιατρό,
αλλά και για τους ερευνητές,
οι οποίοι θα βασίζονται σε αυτά τα τεράστια δείγματα για πληροφορίες.
Είναι όμως χρήσιμο και για εμάς.
Θα μπορούσα να πάρω την απόφαση, εάν είχα αυτές τις πληροφορίες,
να μην μετακομίσω στην πρωτεύουσα του όζοντος
των Ηνωμένων Πολιτειών. Θα μπορούσα σίγουρα να πάρω αυτήν την απόφαση.
Ή θα μπορούσα να διαπραγματευτώ με τον εργοδότη μου
για να πάρω αυτήν την απόφαση
προς όφελος δικό μου και της εταιρείας.
Επίσης, θα ήθελα να αναφέρω αυτό που είπε ο Τζακ Λορντ
σχεδόν 10 χρόνια πριν.
Ρίξτε μία ματιά σε αυτό.
Αυτό ήταν το συμπέρασμα
του Άτλαντα Υγείας του Ντάρτμουθ,
που υποστηρίζει ότι μπορούμε να ερμηνεύσουμε τις γεωγραφικές αποκλίσεις
σε σχέση με τις παθήσεις, τις ασθένειες, την ευημερία των ανθρώπων
καθώς και τη λειτουργία του συστήματος υγείας μας.
Σε αυτό ακριβώς
αναφερόταν.
Και πρέπει να πούμε ότι αν και μία δεκαετία πριν, το πέτυχε.
Γι' αυτό και θα επιθυμούσα να δω όλους μας
με την παρούσα ευκαιρία να προσθέτουμε αυτές τις πληροφορίες στο ιατρικό μας ιστορικό.
Κάπως έτσι θα σας αφήσω
με την ιδιαίτερη αυτή άποψη της υγείας που έχω,
ότι η γεωγραφία πάντα μετράει.
Πιστεύω ότι οι γεωγραφικές πληροφορίες
θα μπορούσαν να κάνουν και εσάς και εμένα πολύ υγιείς. Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)