Tracimy zmysł słuchu.
Poświęcamy około 60 procent czasu porozumiewania się na słuchaniu,
ale nie jesteśmy w tym dobrzy.
Zapamiętujemy tylko 25 procent tego, co usłyszymy.
Nie wy, nie to wystąpienie,
ale tak ogólnie jest.
Zdefiniujmy słuchanie
jako rozumienie dźwięków.
Jest to proces myślowy,
proces wydobywania.
W tym celu używamy świetnych technik.
Jedną z nich jest rozpoznawanie wzorców.
(Szum rozmów) Tak więc gdybym na przyjęciu takim jak to
powiedział "Dawidzie i Saro, uważajcie,"
niektórzy z was by wstali.
Rozpoznajemy wzorce
aby odróżnić hałas od sygnału,
w szczególności nasze imię.
Różnicowanie jest kolejną techniką, której używamy.
Gdybym puścił ten szum na kilka minut,
dosłownie przestalibyście go słyszeć.
Wysłuchujemy różnic,
dewaluujemy dźwięk, który brzmi ciągle tak samo.
Dochodzą do tego różnorakie filtry.
Filtry pozwalają nam wybrać z całego dźwięku
ten, na którym się skupiamy.
Większość ludzi jest nieświadoma istnienia
takich filtrów.
Filtry w pewnym sensie tworzą naszą rzeczywistość,
ponieważ mówią nam na co zwracamy uwagę.
Dam wam jeden przykład:
Intencja jest bardzo ważna w dźwięku, w słuchaniu.
Gdy brałem ślub
obiecałem żonie, że będę jej słuchał każdego dnia
tak, jak za pierwszym razem.
No niestety trochę mi do tego codziennie brakuje.
(Śmiech)
Ale to dobra intencja podczas bycia w związku.
Ale to nie wszystko.
Dźwięk orientuje nas w miejscu i czasie.
Jeśli zamkniecie oczy teraz, w tym pomieszczeniu,
jesteście w stanie ocenić wielkość pomieszczenia
na podstawie pogłosu
i odbijania się dźwięków od powierzchni.
Jesteście w stanie ocenić ile jest tutaj ludzi
na podstawie odbieranych mikro-dźwięków.
Dźwięk orientuje nas również w czasie,
ponieważ każdy dźwięk
ma przypisany czas.
Tak właściwie, uważam że słuch jest głównym zmysłem
przez który odczuwamy upływ czasu
z przeszłości w przyszłość.
Tak więc, "Wybrzmiewanie to czas i znaczenie"... świetny cytat.
Na początku mówiłem, że zatracamy zmysł słuchania.
Dlaczego tak powiedziałem?
Jest kilka powodów.
Po pierwsze, wynaleźliśmy różne sposoby zapisu:
najpierw pismo, później nagrania dźwiękowe,
a potem nagrania wideo.
Premia za dokładne i uważne słuchanie
po prostu zniknęła.
Po drugie, świat jest hałaśliwy,
(Hałas) z tą całą kakofonią otaczającą nas
wizualnie i dźwiękowo,
po prostu trudno się słucha,
słuchanie jest męczące.
Wielu ludzi ucieka się do noszenia słuchawek,
ale okazuje się że w przestrzeniach publicznych jak to,
dzielimy dźwięk
na miliony malutkich osobistych bąbelków dźwiękowych.
W tym przypadku nikt nikogo nie słucha.
Stajemy się niecierpliwi.
Nie chcemy już oratoriów,
chcemy bitów dźwiękowych.
Sztuka konwersacji
jest zastępowana, według mnie niebezpiecznie,
przez osobiste nadawanie.
Nie wiem jak dużo słuchania jest podczas takiej rozmowy,
co jest niestety normalne,
w szczególności w Wielkiej Brytanii.
Stajemy się mniej czuli.
Media muszą wykrzykiwać nagłówkami,
aby przyciągnąć naszą uwagę.
To oznacza, że trudniej nam skupić się
na ciszy, na subtelności,
na prostocie.
Zatracanie słuchu to poważny problem.
To nie takie proste.
Ponieważ słuchanie jest kluczem do pojmowania.
Świadome słuchanie zawsze tworzy zrozumienie.
I tylko bez świadomego słuchania
może się zdarzyć coś takiego:
świat w którym nikt nikogo nie słucha,
jest naprawdę strasznym miejscem.
Chciałbym się z wami podzielić
pięcioma prostymi ćwiczeniami, narzędziami,
które poprawią wasze świadome słuchanie.
Chcecie?
(Publiczność: Tak) To dobrze.
Pierwsze z nich to cisza.
Tylko trzy minuty ciszy każdego dnia
są wspaniałym ćwiczeniem
resetującym i kalibrującym wasze uszy,
żebyście mogli słyszeć ciche dźwięki.
Jeżeli nie możesz uzyskać absolutnej ciszy,
po prostu się wycisz, to też dobre.
Drugie ćwiczenie nazywam mikserem.
(Hałas) Nawet gdy znajdujesz się w takim hałaśliwym otoczeniu,
a wszyscy spędzamy dużo czasu w takich miejscach...
słuchaj w kafejce,
ile różnych kanałów dźwiękowych słyszysz?
Ile indywidualnych kanałów w tej mieszance właśnie słucham?
Możesz to też robić w jakimś pięknym miejscu, na przykład nad jeziorem.
Ile ptaków słyszę?
Gdzie one są? Skąd rozchodzą się dźwięki?
To świetne ćwiczenie
poprawiające jakość naszego słuchania.
Trzecie ćwiczenie nazywam delektowaniem się,
to naprawdę piękne ćwiczenie.
Polega na zachwycaniu się zwykłymi dźwiękami.
To jest dźwięk mojej pralki.
(Wirowanie) To walc.
Raz, dwa, trzy. Raz, dwa, trzy. Raz, dwa, trzy.
Kocham to.
Albo posłuchajcie tego.
(Młynek do kawy)
Łał!
Więc codzienne odgłosy mogą być interesujące, jeśli zwrócicie na nie uwagę.
Nazywam to ukrytym chórem.
Cały czas nas otacza.
Kolejne ćwiczenie
jest prawdopodobnie najważniejsze z tych wszystkich,
jeżeli nie liczyć jednego.
To pozycje słuchania,
polega na zmienianiu miejsca słuchania
do źródła, którego chcesz słuchać.
To zabawa filtrami.
Pamiętacie, na początku o nich mówiłem.
Możesz się nimi bawić jak pokrętłami głośności,
aby uświadomić sobie ich obecność, przez przemieszczanie się.
To tylko kilka pozycji słuchania,
albo zestawów pozycji słuchania z których korzystasz.
A jest ich wiele.
Pobawcie się tym. To bardzo ekscytujące.
I w końcu akronim.
Możesz korzystać z niego w słuchaniu, w komunikacji.
Jeżeli jesteś w jednej z tych ról...
prawdopodobnie chodzi o wszystkich, którzy mnie teraz słuchają...
akronim to RASA,
w sanskrycie oznacza
sok lub esencję.
RASA jest skrótem od Odbieraj (Receive),
czyli zwracaj uwagę na osobę;
Doceniaj (Appreciate), krótkimi dźwiękami
jak "hmm', "o", "ok";
Podsumowuj (Summarize), słowo "więc" jest bardzo potrzebne w komunikacji;
i Pytaj (Ask), na koniec zadawaj pytania.
Dźwięk jest moją pasją, moim życiem.
Napisałem o tym całą książkę. Żyję po to żeby słuchać.
Dla większości to zbyt wiele.
Ale ja wierzę, że każdy człowiek
potrzebuje słuchać świadomie,
aby żyć pełnią życia...
połączony z miejscem i czasem
do fizycznego świata dookoła,
połączony poprzez rozumienie innych,
już nie mówiąc o więziach duchowych,
ponieważ sercem każdej takiej więzi
jest słuchanie
i kontemplacja.
Oto dlaczego
powinniśmy uczyć słuchania w szkołach
jako umiejętności.
Dlaczego tego nie uczymy? Obłęd.
Gdybyśmy uczyli słuchania w szkołach,
moglibyśmy przenieść nasze słuchanie z tej równi pochyłej
do groźnego, strasznego świata o którym opowiadałem
i przenieść je do miejsca, gdzie każdy cały czas słucha świadomie,
albo przynajmniej jest w stanie to robić.
Nie wiem jak tego dokonać,
ale to jest TED,
a uważam, że społeczność TED może zrobić wszystko.
Zapraszam was zatem żebyście dołączyli do mnie, dołączyli też do innych,
podjęli się misji i wprowadzili słuchanie do szkół,
i przekształcili świat w ciągu pokolenia w świadomie słuchający świat...
świat połączeń,
świat zrozumienia i świat pokoju.
Dziękuję że mnie dzisiaj słuchaliście.
(Oklaski)