Ние го губиме нашето слушање.
Трошиме околу 60% од времето на комуницирање во слушање,
но не сме многу добри во тоа.
Задржуваме само 25% од она што слушаме.
Не мислам на вас, не на овој говор,
туку тоа е општо правило.
Да го дефинираме слушањето
како давање значење на звукот.
Тоа е ментален процес,
и процес на изведување.
Користиме неколку прилично добри техники за ова.
Една од нив е препознавањето на обрасци.
(Галама од толпа) На коктел забава како оваа,
доколку речам, "Дејвид, Сара, ве молам за внимание,"
некои од вас едноставно ќе станат.
Препознаваме обрасци
за да ја издвоиме галамата од сигналот,
а особено нашето име.
Разликувањето е друга техника која ја користиме.
Доколку ја оставев оваа тивка галама на неколку минути,
вие едноставно ќе престаневте да ја слушате.
Ние слушаме разлики,
ги избегнуваме звуците кои не се менуваат.
А имаме и цел опсег на филтри.
Овие филтри започнуваат од сите звуци
па сè до она на што обрнуваме внимание.
Најголемиот дел од луѓето се несвесни
за овие филтри.
Но тие, на некој начин, ја создаваат реалноста
бидејќи ни кажуваат на што обрнуваме внимание во моментот.
Да ви дадам еден пример за ова:
Намерата е многу важна кај звукот, кај слушањето.
Кога се оженив со мојата сопруга,
ѝ ветив дека ќе ја слушам секој ден
како да е првпат.
Денес во тоа не успевам баш секој ден.
(Смеење)
Но одлично е доколку имате намера тоа да го одржите во врската.
Тоа не е сè.
Звукот нè сместува во простор и во време.
Доколку ги затворите очите сега во оваа просторија,
ќе бидете свесни за големината на просторијата
од самото ехо
и од одбивањето на звукот од ѕидовите.
И вие сте свесни колку луѓе има околу вас
поради микро-буката која ја слушате.
А звукот нè сместува во време исто така,
бидејќи звукот секогаш има
вклучено време во него.
Всушност, би сугерирал да нашето слушање стане главниот начин
преку кој го искусуваме текот на времето
од минатото кон иднината.
"Звучноста е и време и значење" - одлична мисла.
Реков на почетокот, ние го губиме нашето слушање.
Зошто го реков тоа?
Имам многу причини за тоа.
Пред сè, измисливме бројни начини за снимање,
прво пишување, потоа аудио снимање
и сега видео снимањето исто така.
Извонредноста во прецизно и внимателно слушање
едноставно исчезнала.
Второ, светот денес е премногу бучен.
(Галама) со ваква какофонија
визуелно и аудиторно
е премногу тешка за следење;
заморна е за слушање.
Многумина гледаат спас во слушалки,
но тие ги претвораат големите, јавни отворени простори како овој,
споделените звуци,
во милион мали звучни балончиња.
Во вакво сценарио, никој не слуша никого.
Сите стануваме нестрпливи.
Повеќе не сакаме говор,
сакаме звучни удари.
И уметноста на разговорот
е заменета, опасно,
со личното пренесување.
Не знам колку слушање има во оваа конверзација,
која за жал е многу вообичаена,
особено во Велика Британија.
Стануваме бесчувствителни.
Медиумите треба да врескаат на нас со вакви наслови
за да го привлечат нашето внимание.
А тоа значи дека е сè потешко за нас да посветиме внимание
на тивкото, на суптилното,
на разбраното.
Сериозен проблем е што го губиме нашето слушање.
Ова не е толку едноставно.
Бидејќи слушањето е нашиот пристап кон разбирањето.
Свесното слушање секогаш создава разбирање.
И без свесното слушање
може да се случи да
светот во кој самите луѓе не се слушаат едни со други
да стане навистина страшно место.
Затоа би сакал да споделам со вас
пет едноставни вежби, техники кои може да ги примените,
за да го подобрите вашето свесно слушање.
Дали би сакале?
(Публиката: Да) Добро.
Првата е тишина.
Само три минути дневна тишина
е прекрасно искуство
за да го ресетирате слухот и да го рекалибрирате
за да можете повторно да ја слушнете тишината.
Доколку не можете да постигнете апсолутна тишина,
најдете тивко место, и тоа е доволно.
Втората техника, ја нареков миксер.
(Галама) Дури и ако сте во бучна средина како оваа,
а сите ние поминуваме многу време на вакви места,
слушајте во кафе барот,
колку различни канали на звук можете да чуете?
Колку од нив во тој микс јас слушам?
Ова можете да го направите и на прекрасни места, на некое езеро.
Колку птици слушам?
Каде се тие? Од каде се овие бранувања?
Ова е одлична вежба
за подобрување на квалитетот на вашето слушање.
Третата вежба ја нареков вкусување,
и ова е одлична вежба.
Се работи за уживање во карактеристични звуци.
Ова, на пример, е мојата машина за сушење алишта.
(Машина) Ова е валцер.
Еден, два, три. Еден, два три. Еден, два, три.
Го обожавам.
Или пробајте го овој звук.
(Мелница за кафе)
Ха!
Карактеристичните звуци може да бидат интересни кога ќе им обрнете внимание.
Јас тоа го нарекувам скриен хор.
Тој е околу нас постојано.
Следната вежба
е веројатно најважната од сите овие,
доколку тргнете само една работа.
Ова се позициите за слушање,
замислата дека можете да ја промените позицијата на слушање
во најпогодната за она што го слушате.
Ова е играње со оние филтри.
Се сеќавате на оние филтри што ви ги кажав на почетокот.
Започнува да свири со нив како лост,
за да стане свесен за нив и да се преместува на различни места.
Ова се само некои од позициите за слушање,
или скали за позиции за слушање, кои може да ги користите.
Ги има многу.
Забавувајте се со ова. Многу е возбудливо.
И конечно, кратенка.
Ова можете да го користите во слушање, во комуникација.
Доколку сте во било која од овие улоги,
а мислам дека сте сите кои го слушате овој говор,
кратенката е RASA
кој е санскритскиот збор
за сок или за суштина.
А RASA се стои за Примање,
што значи обрнување внимание на личноста;
Почитување, правење мали звуци
како "ахам", "о", "океј";
Заклучок, зборот "па" е многу битен во комуникацијата;
и Прашувајте, поставувајте прашања отпосле.
Денес звукот е моја пасија, тоа е мојот живот.
Напишав цела книга за тоа. Значи живеам за да слушам.
Тоа е премногу да се бара од најголемиот дел од луѓето.
Но верувам дека секое живо суштество
треба да слуша внимателно
со цел да живее целосно
поврзан со времето и просторот
на физичкиот свет околу нас,
поврзан во разбирањето со другите,
да не го споменувам духовното поврзување,
бидејќи секој духовен пат кој го знам
има слушање и сочувствување
во својата суштина.
Токму затоа
треба да го учиме слушањето на училиште
како вештина.
Зошто не се предава? Тоа е лудост.
И доколку можеме да го учиме слушањето на училиште,
можеме да го изведеме слушањето на вистинскиот пат
од опасниот, страшен свет за кој зборував
и да го претвориме во свет во кој сите свесно слушаат цело време,
или барем се способни за тоа.
Е сега јас не знам како да го направиме тоа,
но ова е TED,
и мислам дека TED заедницата е способна за било што.
Затоа ве поканувам да се поврзете со мене, да се поврзете меѓу себе,
раширете ја оваа мисија и да го воведеме слушањето во училиштата,
и да го трансформираме светот во еден нов свет на свесни слушатели
свет на поврзување,
свет на разбирање и свет во мир.
Ви благодарам што ме слушавте.
(Аплауз)