ჩვენ ვკარგავთ სმენას.
ჩვენ კომუნიკაციის დროის 60 პროცენტს სმენაში ვატარებთ,
მაგრამ ჩვენ არ ვართ კარგები ამ საკითხში.
ჩვენ გაგონილის მხოლოდ 25 პროცენტს ვიმახსოვრებთ.
არა თქვენ, არა ამ საუბარში,
მაგრამ ზოგადად ეს სიმართლეა.
მოდით განვსაზღვროთ მოსმენა
როგორც ხმიდან აზრის გამოტანა.
ეს გონებრივი პროცესია,
და ეს არის ექსტრაქციის პროცესი.
ჩვენ ამისათვის ვიყენებთ რამდენიმე კარგ ტექნიკას.
ერთ–ერთი მათგანი არის ნიმუშის ამოცნობა.
(ხმაური) ასეა წვეულებაზე,
მე თუ ვიტყვი: "დევიდ, სარა, ყურადღება მიაქციეთ,"
ზოგიერთი თქვენგანი წამოჯდება.
ჩვენ ვცნობთ ნიმუშებს
რომ განვასხვავოთ ხმაური სიგნალისაგან,
განსაკუთრებით კი ჩვენი სახელი.
განსხვავების ამოცნობა კიდევ ერთ ტექნიკაა, რომელსაც ჩვენ ვიყენებთ.
მე თუ დავტოვებ ამ ხმაურს კიდევ რამდენიმე წუთით,
თქვენ ფაქტიურად შეწყვეტთ ამის მოსმენას.
ჩვენ ყურადღებით ვუსმენთ განსხვავებებს,
იგნორირებას ვუკეთებთ ხმებს, რომლებიც იგივე რჩება.
არსებობს მთელი წყობა ფილტრებისა.
ამ ფილტრებს ყველა ხმიდან დავყავართ
იმ ხმამდე, რომელსაც ყურადღება უნდა მივაქციოთ.
ხალხის უმეტესობას წარმოდგენაც არ აქვთ
ამ ფილტრების შესახებ.
მაგრამ ისინი ქმნიან ჩვენ რეალობას,
რადგან ისინ იგვეუბნებიან თუ რას უნდა მივაქციოთ ყურადღება.
მოგიყვანთ ერთ მაგალითს:
განზრახვა არის ძალიან მნიშვნელოვანი ხმებში, მომსმენაში.
როდესაც შევირთე ჩემი მეუღლე,
მე დავპირდი მას, რომ ყოველდღე ისე მოვუსმენდი
როგორც პირველად.
ახლა კი ეს ისეთი რაღაც არის, რომელისგანაც მე ყოველდღე შორს ვარ.
(სიცილი)
მაგრამ ამ განზრახვის ქონა მნიშვნელოვანია ურთიერთობაში.
ეს ყველაფერი არ არის.
ხმა გვეხმარება ჩვენს სივრცესა და დროში ორიენტირებაში.
თუ თქვენ ახლა, ამ ოთახში დახუჭავთ თვალებს,
თქვენ შეიცნობთ ამ ოთახის ზომას
ექოთი
და ზედაპირზე ხმის ანარეკლებით.
თქვენ გეცოდინებათ რამდენი ადამიანია თქვენს გარშემო
იმ მიკრო–ხმაურის შედეგად, რომელსაც თქვენ იღებთ.
ხმა დროში ორიენტაციაშიც გვეხმარება,
იმიტომ, რომ ხმასყოველთვის აქვს
მასში ჩართული დრო.
ფაქტიურად, მე გეუბნებით, რომ მოესმენა არის მთავარი გზა
რომელითაც ჩვენ განვიცდით დროის დინებას
წარსულიდან მომავლამდე.
"ჟღერადობა არის დრო და მნიშვნელობა" – დიდებული ციტატა
მე ვთქვი დასაწყისში, ჩვენ ვკარგად ჩვენ სმენას.
რატომ ვთქვი ეს?
ამისთვის ბევრი მიზეზი არსებობს.
პირველ რიგში, ჩვენ გამოვიგონეთ ჩანაწერის გზა,
თავიდან დამწერლობა, შემდეგ კი აუდიო ჩანაწერი
და ახლა ვიდეო ჩანაწერი.
ზუსტი და ფრთხილი სმენის მნიშვნელობა
უბრალოდ გაქრა.
მეორე, სამყარო ახლა უფრო ხმაურიანია,
(ხმაური) როცა ეს ხმაური გრძელდება
ვიზუალურად და აუდიტორიულად
მოსმენა რთული და
დამღლელი ხდება.
ზოგიერთი თავშესაფარს ყურსასმენებში პოლუბს,
მაგრამ ისინი გადააქცევენ დიდ, საზოგადოებრივ სივრცეში
გავრცელებულ ხმას,
მილიონობით პატარა, უმცირეს ხმის ბუშტებად.
ამ სცენარში, არავინ არავის უსმენს.
ჩვენ ვხვდებით მოუთმენლები.
აღარ გვინდა ორატორია,
ჩვენ გვინდა საუნდბაიტები.
საუბრის ხელოვნება
ჩანაცვლებულია – მე ვფიქრობ საშიში
პერსონალური გადმოცემით.
მე არ ვიცი რამდენად ისმინება ეს საუბარი,
რომელიც სამწუხაროდ ძალიან ჩვეულებრივია
განსაკუთრებით დიდ ბრიტანეთში.
ჩვენ ვხდებით ნაკლებად მგრძნობიარენი.
მედიამ უნდა დაგვიყვიროს ასეთი სათაურებით
იმისათვის, რომ მიიქციოს ჩვენი ყურადღება.
ეს ნიშნავს, ჩვენთვის რთულია
ყურადღება მივაქციოთ,
არცთუისე ხმამაღლა ნათქვამს.
ეს არის სერიოზული პრობლემა, რომ ვკარგავთ სმენას.
ეს არაა ტრივიალური.
რადგანაც მოსმენა ჩვენი გზაა შემეცნებისკენ.
ცნობიერი სმენა ყოველთვის ქმნის შემეცნებას
და მხოლოდ ცნობიერი სმენის გარეშე
შესაძლოა ჩამოყალიბდეს
სამყარო სადაც ჩვენ საერთოდ არ გვესმის ერთმანეთის.
ეს ძალიან საშიში ადგილია.
მინდა გაგიზიაროთ
5 მარტივი სავარჯიშო
რათა გაიუმჯობესოთ თქვენი ცნობიერი სმენა.
მოგწონთ ეს?
(აუდიტორია: დიახ) კარგია.
პირველი არის სიჩუმე.
მხოლოდ სიჩუმის სამი წუთი დღეში
მშვენიერი სავარჯიშოა
რათა აღვადგინოთ და ხელახლა მოვაწყოთ ჩვენი ყურები
ისე, რომ ჩვენ შეგვეძლოს კვლავ მოვუსმინოთ სიჩუმეს.
თუ თქვენ ვერ იღებთ აბსოლუტურ სიჩუმეს,
სცადეთ სიმშვიდე, ესეც კარგია.
მეორე, მე მას ვეძახი მიქსერს
(ხმაური) ასე რომ, მაშინაც კი თუ თქვენ იმყოფებით ხმაურიან გარემოში მსგავსად ამისა –
და ჩვენ ყველა დიდ დროს ვატარებთ ასეთ ადგილებში –
მიაყურადეთ ბარში.
რამდენი ხმა შეგიძლიათ გავიგონოთ?
რამდენ ინდივიდუალურ არხს ვუსმენ ამ მიქსში?
თქვენ შეგიძლიათ გააკეთოთ ეს ისეთ მშვენიერ ადგილებში, როგორიც არის ტბა.
რამდენ ჩიტს ვუსმენ?
სად არიან? სად არის ეს წყლის ტალღები?
ეს დიდებული სავარჯიშოა
რათა გააუმჯობესოთ სმენის ხარისხი.
მესამე, ამ სავარჯიშოს მე ვეძახი დაგემოვნებას,
და ეს არის მშვენიერი სავარჯიშო.
ეს არის ამქვეყნიური ხმებიდან სიამოვნების მიღების შესახებ.
მაგალითად, ეს არის ჩემი საშრობი.
(საშრობი) ეს არის ვალსი.
ერთი, ორი, სამი. ერთი, ორი, სამი. ერთი, ორი, სამი...
მე მომწონს.
ან უბრალოდ სცადეთ ეს
(ყავის საფქვავი)
ვაუ
ასეთი უმნიშვნელო ხმები შეიძლება მართლა საინტერესო იყოს ყურადღებას თუ მიაქცევ.
მე მას ვეძახი ფარულ გუნდს.
ის ჩვენს გარშემო არის მთელი დროის განმავლობაში.
შემდეგი სავარჯიშო
ალბათ ყველაზე მნიშვნელოვანია ამათგან,
თუ თქვენ არ მიაქცევთ ერთ ფაქტს ყურადღებას.
ეს არის სმენის პოზიცია –
იდეა, რომ თქვენ შეგიძლიათ შეცვალოთ თქვენი სმენის პოზიცია
იმის შესაბამისად თუ რასაც უსმენთ.
ეს არის იმ ფილტრებით თამაში.
გახსოვთ, მე მოგეცით ეს ფილტრები დასაწყისში.
ის იწყებს მათთან თამაშს, როგორც ბერკეტი
რათა გახდეს ცნობიერი და გადაიტანოს სხვა ადგილას.
ეს არის სმენის მხოლოდ რამდენიმე პოზიცია,
ან სმენის პოზიციის საფეხური, რომლებიც შეგიძლიათ გამოიყენოთ.
ასეთი ბევრია.
გაერთეთ ამით. ეს ძალიან საინტერესოა.
დაბოლოს, აკრონიმი.
თქვენ შეგიძლიათ ეს გამოიყენოთ სმენაში, ურთიერთობაში.
თუ თქვენ ხართ აქედან რომელიმეს როლში –
და მე ვფიქრობ რომ ალბათ ყველა, ვინც უსმენს ამ საუბარს –
აკრონიმი არის მდში (ინგ: RASA),
რაც სანკრისტზე
წვენს, ესენციას ნიშნავს.
და მდში არის "მიიღე"
რაც ნიშნავს ყურადღება მიქციე ადამიანს.
"დააფასე", ცოტა იხმაურე
მაგალითად: ჰმმ, ოჰ, კარგი;
"შეაჯამე", სიტყვა "ამგვარად" მნიშვნელოვანია კომუნიკაციაში.
"იკითხე", და დასვი კითხვა.
ახალი ხმა ჩემი მისწრაფებაა, ეს ჩემი ცხოვრებაა.
მე დავწერე მთელი წიგნი ამის შესახებ. ამგვარად, მე ვცხოვრობ, რომ ვუსმინო.
ეს ძალიან ბევრია ხალხს მოსთხოვო.
მაგრამ მე მჯერა, რომ ყოველ ადამიანს
სჭირდება, რომ მოუსმინოს ცნობიერად
იმისათვის, რომ იცხოვროს მთლიანად –
დაკავშირებული იყოს სივრცეში და დროში
ფიზიკურ სამყაროსთან ჩვენს გარშემო,
დაკავშირებული იყოს სხვებთან,
არ ვგულისხმობ სულიერ კავშირს,
რადგან, ყველა სულიერ გზას, რომელიც მე ვიცი
აქვს სმენა და განხილვა
გულში.
ამიტომაც
ჩვენ გვჭირდება რომ ვისწავლოთ მოსმენა სკოლაში
როგორც უნარი.
რატომ არ ისწავლება სმენა? ეს სიგიჟეა.
და თუ ჩვენ შეგვიძლია ვასწავლოთ მოსმენა სკოლაში
ჩვენ შეგვიძლია ავარიდოთ ჩვენი სმენა იმ უიმედო გზას,
იმ საშიშროებას, საშინელ სამყაროს, რომელზეც მე ვსაუბრობდი.
და გადავანაცვლოთ ისეთ ადგილას, სადაც ყველა ყოველთვის ცნობიერად უსმენს –
ან, სულ მცირე, შეუძლიათ რომ ეს გააკეთონს.
ახლა კი არ ვიცი როგორ გავაკეთო ეს,
მაგრამ ეს არის TED
და მე ვფიქრობ TED-ში ჩართულ ადამიანებს შეუძლიათ ყველაფერი.
ამგვარად, მე გთავაზობთ რომ დამიკავშირდეთ მე, დავუკავშირდეთ ერთმანეთს,
გავუმკლავდეთ ამ მისიას და ისწავლებოდეს მოსმენა სკოლაში
და გარდავქმნათ სამყაროს მოდგმა ცნობიერად მსმენელთა სამყაროდ –
კავშირების სამყაროდ,
გაგების და სიმშვიდის სამყაროდ.
მადლობას გიხდით, რომ მისმენდით დღეს.
(ტაში)