Biraz açık kaynak güvenliği hakkında konuşacağım,
çünkü 21. yüzyılda güvenlik konusunda daha iyi seviyelere
ulaşmamız gerekiyor.
İsterseniz konuya 20. yüzyıla bir göz atarak başlayalım,
böylece o dönemdeki güvenlik anlayışımıza dair bir fikir
sahibi olabiliriz.
Burası Verdun, Belçika'daki NATO Karargâhı'nın hemen kuzeyinde
Fransa'da bir muharebe alanı.
Verdun'da, 1916 yılında 300 gün içerisinde
700.000 kişi hayatını kaybetti,
yani gün başına ortalama 2000 kişi.
20. yüzyılda biraz daha ilerleyerek
II. Dünya Savaşı'na gelirseniz,
karşınıza Stalingrad Savaşı çıkar;
300 gün içinde 2 milyon kişi ölmüştür.
Soğuk Savaş dönemine ilerliyoruz, denemeye devam ediyoruz
ve duvarlar inşa ediyoruz..
I. Dünya Savaşı'nın siper muharebelerinden yola çıktık,
II. Dünya Savaşı'nda Maginot Hattı'na vardık,
oradan da Soğuk Savaş dönemine
Demir Perde'ye ve Berlin Duvarı'na ulaşıyoruz.
Duvarlar bir işe yaramaz.
Bugün benim savunduğum tez, duvarlar inşa etmek yerine
güvenliği sağlamak için köprüler inşa etmemiz gerektiğidir.
Bu Avrupa'da bulunan meşhur bir köprü.
Bosna Hersek'te.
Drina Nehri üzerinde,
Ivo Andrić tarafından kaleme alınan bir romana konu olmuş.
Romanda
Avrupa'nın ve Balkanların bu en sorunlu bölgesinde
zaman içerisinde ne kadar büyük duvarların inşa edildiği konu ediliyor.
Yakın zamanda, geride bıraktığımız on yıl içerisinde
bölge toplumlarının tereddütlü de olsa bir araya gelmeye
başladıklarına şahit oluyoruz.
Tekrar etmek istiyorum ki, açık kaynak güvenliği
uluslararası, kurumlararası,
özel-kamu bağını kurarak,
bunları büyük oranda sosyal ağlar vasıtasıyla
stratejik iletişimle birleştirmekten geçmektedir.
İsterseniz buna neden ihtiyaç duyduğumuz hakkında konuşayım,
çünkü küresel değerlerimiz çeşitli yönlerden
saldırı altında,
ve bu değerlere yapılan saldırıların tehdit kaynaklarının hiçbiri
duvarlar inşa ederek çözülmez.
Ben bir denizciyim, hepinizin bildiği gibi.
Bu da bir gemi, yolcu gemisi, Hint Okyanusu'nda yol alıyor.
Peki bu resimdeki yanlışlık ne?
Geminin kenarlarında dikenli teller var.
Amacı korsanların saldırılarından korunmak.
Günümüzde korsanlık dünya çapında oldukça
aktif bir tehdit. Bu Hint Okyanusu'ndan bir örnek.
Korsanlık ayrıca Malakka Boğazı'nda da oldukça aktif.
Gine Körfezi'nde de.
Karayipler'de de karşımıza çıkıyor.
Küresel taşımacılık sistemine yıllık
10 milyar dolarlık zarara sebep oluyor.
Geçen yıl bu zamanlar, 20 gemi
ve 500 denizci rehine alınmıştı.
İşte bu küresel değerlere bir saldırıdır.
Bunu nasıl çözmemiz gerektiği konusunda düşünmeliyiz.
Şimdi de değişik bir denize,
siber denize geçelim.
Fotoğraflarda iki genç adam görüyorsunuz.
Şu anda hapisteler.
Kredi kartı dolandırıcılığıyla 10 milyar dolardan fazla
bir parayı ele geçirdiler.
Bu da küresel ekonomiye yıllık 2 trilyon dolar zarar veren
siber suçlardan biri.
Yılda iki trilyon dolar.
Bu rakam Birleşik Krallığın GSYH'nin hemen altında bir rakam.
Radikal açıklığın temel öğesi olduğunu bildiğimiz
bu siber denizin kendisi de
aynı zamanda tehdit altında bulunmakta.
Küresel değerlerle ilgili beni endişelendiren diğer bir konu ise
kaçakçılık tehdidi;
Afganistan'dan yola çıkarak Avrupa'ya
oradan da ABD'ye ulaşan
uyuşturucu ticareti.
And Dağları'ndan kuzeye gelen kokain
bizi endişelendiriyor.
Yasa dışı silah ticareti ve kaçakçılığı
bizi endişelendiriyor. Beki de hepsinden öte
insan kaçakçılığı ve bunun korkunç bedeli bizi endişelendiriyor.
Kaçakçılık büyük oranda denizde yapılıyor ancak
diğer küresel ortamlar da kullanılıyor.
Gördüğünüz bir fotoğraf ve keşke size fotoğrafta gördüğünüzün
kaçakçılığı önlemek için ABD Deniz Kuvvetlerinin sahip olduğu
üstün teknoloji ürünü aygıtlardan biri olduğunu söyleyebilseydim.
Kötü haber;
bu uyuşturucu kartelleri tarafından kullanılan bir tür yarı denizaltı.
Güney Amerika'nın ormanlarında inşa edilmiş.
Bunu şu düşük donanımlı botla yakaladık (Kahkahalar),
ve üzerinde altı ton kokain bulunuyordu.
Dört kişilik mürettebatı ve gelişmiş iletişim cihazlarına sahipti.
Bu tarz kaçakçılıklar, uyuşturucu, insan, silah,
Tanrı korusun, kitle imha silahları,
küresel değerlere karşı tehdidin bir parçası.
Ve bunların hepsini bugün Afganistan'da birleştirelim.
Bu Afganistan'da bir haşhaş tarlası.
Dünyadaki haşhaş, afyon ve eroinin
%80-%90 arasında değişen oranı Afganistan'dan çıkıyor.
Orada aynı zamanda terörizmi de görüyoruz elbette.
El Kaide'nin ortaya çıktığı yer burası.
Aynı zamanda orada çok kuvvetli bir direniş görüyoruz.
Yani bu terörizm sorunu da çözmemiz gereken
küresel değerlerin bir parçasıdır.
İşte, 21. yüzyıla geldik.
20. yüzyılın yöntemlerinin işe yaramayacağını biliyoruz.
O zaman ne yapmalıyız?
Güvenliği sadece silah namlusuyla
sağlayamayacağımızı iddia ediyorum.
Güvenliği sadece silah namlusuyla sağlayamayız.
Askeri kuvvete başvurmaya ihtiyacımız olacak.
Bunu yaptığımız zaman iyi ve yeterli bir biçimde yapmalıyız.
Ama benim tezime göre açık kaynak güvenliği internet üzerinden
stratejik iletişimi sağlayacak şekilde uluslararası, kurumlararası ve
özel-kamu iletişimini bir araya getirmekten geçiyor.
İsterseniz bunun nasıl faydalı bir şekilde çalıştığına dair birkaç örnek vereyim.
Burası Afganistan. Bunlar da Afgan askerleri.
Hepsi ellerinde kitap tutuyor.
Diyebilirsiniz ki; "Çok garip. Bu coğrafyada
20'li ve 30'lu yaşlardaki genç erkek ve kadınların
büyük kısmının okuma yazma bilmediğini okuduğumu düşünüyordum."
Haklısınız da.
Afganistan Güvenlik Kuvvetlerine katıldıklarında
%85'i okuma bilmiyor.
Neden? Çünkü bu genç erkek ve kadınların
okuma öğrenecekleri yaşlarında Taliban
eğitimi kısıtladı.
Şimdi sorulması gereken soru şu;
neden ellerinde kitaplarla orada duruyorlar?
Cevap; özel sektör kuruluşlarıyla,
kalkınma ajanslarıyla işbirliği içinde
NATO okuma yazma kurslarında
biz onlara okumayı öğretiyoruz.
200.000'in üzerinde Afgan Güvenlik Kuvveti mensubuna
temel seviyede okuma ve yazma öğrettik.
Afganistan'da okuma yazma biliyorsanız
genellikle cebinizde bir kalem bulundurursunuz.
Törenlerde, bu genç erkek ve kadınlar
mezun olduklarında, o kalemi büyük bir gururla alarak
ceplerine koyuyorlar.
İşte bu uluslararası,
— misyonda 50 ülke bulunmakta —
kurumlararasını — kalkınma ajansları —
ve özel-kamuyu bu tür bir güvenlikte bir araya getiriyor.
Biz onlara aynı zamanda savaş tekniklerini de öğretiyoruz elbette,
ama açık kaynak güvenliğinin
daha uzun süreli güvenlik etkisi yaratan
bir etkileşim olduğunu iddia ediyorum.
İşte başka bir örnek.
Bu bir ABD savaş gemisi.
Adı Comfort.
Bir de kardeş gemisi var, Mercy.
Bunlar hastane gemileri.
Resimdeki Comfort, Karayipler ve Güney Amerika
sahillerinde görev yapıyor ve
hasta muayene ve tedavi görevini icra ediyor.
Normal bir görev süresince 400.000 hastaya müdahale ediyorlar.
Mürettebat sadece askerlerden değil, aynı zamanda
Umut Harekatı, Gülümseme Projesi
gibi insani yardım örgütlerin mensuplarından da oluşuyor.
Diğer organizasyonlar gönüllüler yolluyorlar.
Kurumlararası doktorlar katılıyorlar.
Hepsi bunun bir parçası.
Yarattığı etkiye dair bir örnek vermek gerekirse,
bu küçük çocuk, sekiz yaşında,
iki gün önce annesiyle birlikte
Comfort'taki göz kliniğine gelmek üzere yola çıktı.
İleri derecede miyop gözlerinin tedavisi tamamlandığında,
aniden gökyüzüne baktı ve
"Anne, dünyayı görüyorum." dedi.
"Anne, dünyayı görüyorum."
Bu örneği 400.000 hastanın tedavisiyle,
bu güvenlik kuvvetlerinin özel-kamu işbirliği girişimiyle çarpın,
ve güvenliği başka bir biçimde tesis etme
gücünü görmeye başlayın.
Burada beyzbol oyuncuları görüyorsunuz.
Bu fotoğraftaki iki ABD askerini
seçebiliyor musunuz?
Farklı takımlarda yer alan iki genç adam.
Bu beyzbol klinikleri serisinin
bir parçası; bu kamplarda
ABD Beyzbol Ligi ile
konunun diplomatik kısmını ayarlayan
Amerikan Dışişleri Bakanlığı arasındaki işbirliğini inceledik.
Gerçek askerler, bu görev için
gerçek yetenekleri bulunan
asker beyzbol oyuncuları
Latin Amerika ve Karayipler çapında,
Honduras ve Nikaragua'da,
beyzbolun popüler olduğu tüm
Orta Amerika ve Karayip ülkelerinde kamplara katılıyorlar
ve bu güvenlik yaratıyor.
Bu genç erkek ve kadınlara
formda kalma ve hayat hakkında rol modelleri sunuyor ve
bu durumun bize güvenliği tesis etmede yardımcı olduğu fikrindeyim.
Bu işbirliğinin bir diğer yönü de
afetlere yardım konusu.
Bu, 2004 yılında 250.000 kişinin ölümüne neden olan
tsunami sonrasında yardım faaliyetlerine katılan bir ABD Hava Kuvvetleri helikopteri.
Bu büyük felaketlerin her birinde — 2004 yılındaki tsunamide
250.000 ölü, 2005 yılındaki Pakistan Keşmir depreminde
85.000 ölü,
Haiti depreminde yaklaşık 300.000 ölü,
son olarak Japonya'yı ve nükleer endüstrisini vuran
korkunç tsunami karışımı deprem,
tüm bunlarda
uluslararası aktörler ile
güvenlik kuvvetleri ile birlikte çalışan
kurumlararası, özel-kamu işbirliğinin ortak çalışmasını görüyoruz.
İşte bunlar açık kaynak güvenliği düşüncesinin örnekleri.
Günden güne daha fazla bu tarz şeyleri yaparak bunları birleştiriyoruz.
Şimdi bu resme bakarak şöyle düşünüyorsunuz: "Amiral,
bunlar deniz ticaret yolları olmalı,
ya da bunlar fiber optik kablolar."
Hayır. Bu Twitter'a göre dünyanın grafiği.
Morlar tweetler. Yeşiller coğrafi yerler.
Beyazlar ise birleşimi.
O büyük nüfus araştırmasını kusursuz bir biçimde hatırlatıyor,
büyükten küçüğe dünyadaki en büyük altı ülke:
Çin, Hindistan, Facebook, ABD,
Twitter ve Endonezya. (Kahkahalar)
Neden bu ağlara girmek istiyoruz?
Neden bunların bir parçası olmak istiyoruz?
Daha önce Arap Baharı ve
gücünden bahsetmiştik.
Size başka bir örnek vereceğim,
ve bu mesajı nasıl yayacağınızla ilgili.
Bir süre önce Londra'da bu konuda benzer bir
konuşma yapmıştım. Hepinize söylediğim gibi onlara da
Facebook'ta olduğumu söyledim. Beni arkadaş olarak ekleyin.
Dinleyicilerden gülenler oldu.
AP tarafından yayınlanan bir makale vardı.
Dünyada iki yerde kullanılmış:
Finlandiya ve Endonezya.
Başlık şöyleydi: NATO Amiralinin Arkadaşa İhtiyacı Var.
(Kahkahalar)
Teşekkür ederim. (Alkış)
Gerçekten de öyle. (Kahkahalar)
Ve bu hikaye bir katalizör oldu,
ertesi sabah yüzlerce
Endonezyalı ve Finliden
yüzlerce arkadaşlık isteği almıştım,
çoğu da "Amiral, duyduk ki arkadaşa ihtiyacınız varmış,
ve bu arada, NATO da ne demek?" diyordu. (Kahkahalar)
Yani. .. (Kahkahalar)
Evet, gülüyoruz, ama bu mesajı nasıl yayacağımızla ilgili,
ve bu mesajı yaymak uluslararası,
kurumlararası, özel-kamu,
ve sosyal ağların güvenliğin tesisine katkılarını sağlamak anlamına geliyor.
Şimdi, karamsar bir noktaya değinmeme izin verin.
Bu cesur bir İngiliz askerinin fotoğrafı.
İskoç Muhafızları'nda görevli.
Helmand'da nöbet tutuyor,
güney Afganistan'da.
Onu buraya koymamın nedeni,
bu salondan çıkarken kimsenin, gerçek askeri etkiyi
yaratabilmemiz için, kapasiteli ve kabiliyetli ordulara
ihtiyacımız olmadığını düşünerek çıkmasını istemiyor olmam.
Bu bizim kim olduğumuz ve ne yaptığımızın özüdür,
ve bunu yapmamızın nedeni özgürlüğü, konuşma özgürlüğünü,
kendi toplumlarımızdaki değer verdiğimiz her şeyi korumaktır.
Ama, tabi, hayat açma-kapama anahtarı değildir.
Ya zor bir savaşta ya da kışlasında duracak bir
askeriyeye sahip olmak zorunda değilsiniz.
Hayatın bir reosta olduğunu düşünüyorum.
Onu ayarlamalısınız,
ve 21. yüzyılda güvenliği nasıl tesis ettiğimizi
düşündükçe şu sonuca varıyorum; gerçek savaşlarda ve krizlerde
geleneksel güce başvurmamızı gerektiren zamanlar olacak,
ancak
bugün konuştuğumuz gibi,
silahlı kuvvetlerimizin 21. yüzyıl
güvenliğinin tesisinin parçası olduğu, uluslararası,
kurumlararası, özel-kamu, birbirine bağlı
etkin bir iletişimin olduğu birçok örnek olacak.
Konuşmamı bugün daha önce değinilen Wikipedia hakkında konuşarak
tamamlayacağım. Wikipedia'yı çeşitli bilgilere bakmak için
her zaman kullanıyorum ve hepinizin takdir edeceği gibi
Wikipedia bir odaya kapatılan zeki 12 kişinin
yazılarıyla ortaya çıkmadı.
Wikipedia, her gün onbinlerce insanın
bilgi eklemesi ve her gün milyonlarca insanın
bu bilgileri kullanmasıdır.
Bu hiçbirimizin hep beraber düşünmemizden daha zeki
olamayacağımıza ilişkin kusursuz bir örnektir.
Hiçbir insan, hiçbir ittifak, hiçbir ulus,
hiçbirimiz hep beraber düşünmemiz kadar zeki olamaz.
Wikipedia'nın vizyon cümlesi çok basit:
her insanın tüm bilgiyi serbest bir şekilde
paylaşabileceği bir dünya.
Benim tezim; uluslararası,
kurumlararası, özel-kamu, stratejik iletişimin
hepsini birleştirerek, 21. yüzyılda
tüm güvenliklerin toplamını yaratabiliriz.
Teşekkür ederim. (Alkış)
Çok teşekkür ederim. Teşekkür ederim. Teşekkür ederim. (Alkış)