Şu anda inanılmaz ve daha önce karşılaşmadığımız bir süreçteyiz
kadınlar ve erkekler arasındaki güç dinamikleri
çok hızlı bir değişime uğruyor.
En önemli yerlerde, kadınlar
aslına bakarsanız, herşeyi kontrol altına alıyorlar.
Annem üniversiteye gitmedi, onun zamanında
çoğu kadın gitmiyordu.
Şu anda, her üniversiteyi bitiren iki erkeğe karşı
üniversiteden üç kadın mezun oluyor.
Bu yıl, kadınlar ilk defa Amerika'daki
çalışma gücünün çoğunluğunu oluşturdular.
Pek çok meslekte sayıca baskın hale geliyorlar --
doktorlar, avukatlar,
bankacılar, muhasebeciler.
Bugünlerde yöneticilerin %50'den fazlası kadın.
Bundan sonraki on yıl içinde en hızlı
büyüyeceği tahmin edilen 15 sektörün
ikisi hariç diğerlerinde kadınlar baskın.
Yani, global ekonomi kadınların erkeklerden
daha başarılı olabildiği bir yer haline geliyor,
ister inanın ister inanmayın
bu ekonomik değişiklikler
kültürümüzü de hızla etkiliyor--
romantik komedilerimizi,
evliliğimizi,
flört yaşantımızı,
ve yeni süper kahramanlarımızı.
Uzunca bir süre, Amerikan erkeğinin baskın imajı buydu --
sert, katı
çevresine hükmedebilen.
Birkaç yıl önce Marlboro Man emekli oldu
ve yerine bu daha az etkileyici
Amerikan erkeğinin bir nevi parodisi olan
bu örnek aldı.
Bugünlerde reklamlarda onu görüyoruz.
İlk doğan erkek çocuğu imajı
bilincimize öylesine işlemiş ki
tek başına bu istatistik bile beni şok etti.
Amerikan üreme merkezlerinde,
çiftlerin %75'i kız çocuk
talebinde bulunuyorlar, erkek değil.
Böyle düşüneceğini sanmadığınız
daha kesin babaerkil toplumlar olan
Güney Kore, Hindistan, Çin
gibi yerler de bile durum değişmeye başladi.
buralardaki aileler artik eskisi kadar çok
erkek çocuk tercihinde bulunmuyor.
Eğer bunu bir an için düşünecek olursanız, gözlerinizi açıp olasılıkları görüp
noktaları birleştirmeye başlarsanız
kanıtları her yerde görebilirsiniz.
Üniversite mezuniyet verilerinde,
çalışanlarla ilgili verilerinde,
evlilik istatistiklerinde,
İzlanda seçim sonuçlarında, ki bunu daha sonra duyacaksınız,
Güney Kore de yapılan erkek çocuk istemine ilişkin anketlerde,
kadınlarla ilgili inanılmaz ve ön görülemeyen
birşeyler oluyor.
Elbette, bu kadınlarla ilgili ilerleme sağladığımız tek an değil,
20'li ve 60'lı yılları da anımsamak gerek.
Ama fark şu, o zamanlar bu değişim
kendi haklarini korumaya çalışan cok ateşli
bir feminist hareket tarafından yürütülüyordu, oysa şimdi
bu tip ateşli bir hareket veya benzer bir şey
söz konusu değil.
Bu sadece içinde bulunduğumuz ekonomik
koşullara ilişkin gerçeklerle ilgili.
Erkeğin her zaman üstün olduğu
200.000 yıllık süreç artık gerçekten de
sona eriyor, ister inanın ister inanmayın,
bu nedenle erkeklerin sonu hakkında konuşmak istiyorum.
Şimdi baylar,
bu benim sesimi kısacağınız ya da bana domates fırlatacağınız an değil
çünkü ana konu şu ki, bu değişim
hepimizi etkiliyor.
Benim de bir kocam, bir babam
ve çok sevdiğim iki oğlum var.
Bu nedenle bu konu hakkında konuşmayı
seviyorum, çünkü eğer bunun farkına varmazsak
geçiş dönemi oldukça acılı olacak.
Ama eğer baitan göz önüne alırsak
sanırım çok daha yumuşak bir geçiş olacak.
Bunu ilk defa bir bucuk yıl önce düşünmeye başladım.
herkes gibi ekonomik kriz ile ilgili haberleri okuyordum
ve bir patern fark ettim --
ekonomik kriz, kadınları etkilediğinden
çok daha fazla oranda erkekleri etkiliyordu.
ve 10 yıl önde okuduğum bir kitap akılma geldi,
Susan Faludi tarafından yazılmış olan
"Sertleşmiş: Amerikan Erkeğine Yapılan İhanet" isimli bir kitap
ekonomik krizin erkeği ne kadar derinden etkilediğini anlatıyor.
Ben de bu ekonomik krizde bu durumun
daha da kötüye gidip gitmediğini merak etmeye başladım.
Ve bu defa iki konunun daha farklı olduğunu gördüm.
İlki şu,
ekonomik krizin erkeğe verdiği zarar artık
geçici darbeler değil --
bu durum, ekonomimizin temelinde yer alan
daha biyik bir değişime işaret ediyor.
İkincisi, konu artık erkeklere ait bir kriz değil,
aynı zamanda kadınların da başına
aynı şeyler geliyor.
Şimdi şu slaytlara bakın
bundan sonraki birkaç yılda kadınlarla ilgili olacakları anlatıyorlar.
Bunlar,birkaç yıl öncesine kadar hayal bile edemediğimiz şeyler.
Kadınlar, iş gücünün çoğunluğunu oluşturuyorlar.
İşçilik istatistikleri: kadınlar yönetici pozısyonlarının çoğunluğunu dolduruyor.
İkinci grup manşet.
aile ve evlilik yapısındaki değişimi görebilirsiniz.
Son manşete bir bakın:
genç kadınlar, genç erkeklerden daha çok kazanıyor.
Son manşet bir kamuoyu araştırma şirketinden geliyor.
Müşterilerinden birisi sormuş
bir bölgedeki evleri gelecekte kimler satın alacak?
beklentileri daha önceleri olduğu gibi yeni evlilerin
ya da genç erkeklerin alması imiş.
Ama çok şaşırtıcı birşey bulmuşlar,
o bölgedeki evlerin çoğunu satın alanların
genç ve bekar kadınlar olduğunu saptamışlar.
Bu sonuçtan çok etkilenmiş ve meraklanmış olmalılar ki
tüm ülkeyi kapsayan bir anket yapmışlar.
Nüfus sayım verilerini alıp incelemişler
ve buldukları şey, ki bulan kişi bana bunu şok edivi bir veri diye açıkladı,
2000 mahalleden
1997 tanesinde
kadınların, genç kadınların
genç erkeklerden daha çok para kazandığını bulmuşlar.
Burada, karşınızda bşr nesil genç kadın var ki
bunlar kendilerini etraftaki erkeklerden
daha çok para kazanır halde
düşünerek yetişmişler.
Şimdi size sadece bir durumu gösterdim
ama bunun nedenini açıklamadım.
Biraz sonra size bir grafik göstereceğim,
bu grafikte göreceğiniz şey şu --
1973'ten başlıyor,
kadınarın iş dünyasına akın etmelerinden hemen önce,
ve günümüze geliyor.
Göreceğiniz şey,
ekonomistlerin bahsettiği
ekonominin kutuplaşması olayı.
Peki, bu ne anlama geliyor?
Bu, ekonominin yüksek beceri isteyen yüksek ücretli işlerle
düşük beceri isteyen, düşük ücretli işlere --
hatta orta beceri isteyen orta ücretli işlere ayrıştığını gösteriyor
ve orta ücretli işler ekonominin dışında kalmaya başlıyorlar.
Son 40 yıldır gözlemlediğimiz durum bu.
Ama bu süreç, erkekleri
kadınları etkileiğinden çok daha farklı etkiliyor.
Kadınlar kırmızı, erkekler mavi ile gösterilmiş
her ikisinin de orta-kategoride azaldığını göreceksiniz
ama izleyin, kadınlara ne oluyor, erkeklere ne oluyor.
İşte burada.
izleyin. her ikisinin de orta-sınıfta düştüğünü görüyorsunuz.
Kadınlara olana dikkat edin. Erkeklere olana dikkat edin.
Burada pek çok erkek bir nevi takılıp kalıyor
oysa kadınlar daha yüksek beceri isteyen işlere doğru zoom yapıyorlar.
Burada olan ne?
Sanki kadınları video oyunlarındaki gibi bir power boost almış gibiler,
ya da doğum-kontrol haplarına sanki gizli bir serum katılmış
ki bu kadar yükseye çıkabiliyorlar.
Ama elbette olan bu değil.
Bu ekonominin ne kadar çok değiştiği ile alakalı.
Üretime dayalı bir ekonomimiz vardı,
tüketim malları üretiyorduk,
oysa ki şimdi hizmet sektörüne dayalı,
bilgi sektörüne ve yaratıcılığa dayalı bir ekonomimiz var.
Bu ekonomileri birbirinden çok farklı beceriler gerektiriyor.
Kadınlar bu becerileri edinmede
erkeklerden çok daha başarılılar.
Eskiden şöyleydi
bir erkek olarak liseyi bitirdiniz mi
üniversiteye gitmeseniz de,
bir set beceriniz varsa
bir sendikanın yardımı ile
kendinize epey konforlu bir orta sınıf yaşantısı kurabilirdiniz.
Ama bu artık geçerli değil.
Bu yeni ekonomi hem boyut hem de güce
oldukça tepkisiz,
ki bu ikisi yıllar boyunca erkeklere yardım eden özellikler.
Günümüzdeki ekonomi artık
bambaşka bir beceri seti gerektiriyor.
Akıllı olmanız lazım,
dağılmadan konsantre olabilmeniz lazım,
insanları dinleyebilmeniz
açık olarak iletişim kurmanız lazım
ve eskisinden çok daha değişken olan bir iş yerinde çalışabilmeniz lazım.
Bunlar, kadınların çok iyi yaptığı şeyler,
ve bunu görüyoruz.
Eğer eski günlerdeki işletme teorisi kitaplarına
bir bakacak olsaydınız, o kitaplardaki ideal
liderimizin General patton gibi biri olduğunu görürdünüz, değil mi?
Tepeden komut alan, son derece
hiyerarşik, altınızdakilere emir veren
ne yapacaklarını bir bir söyleyen bir yapı.
Ama artık ideal lider böyle değil.
Eper işletme kitaplarını şimdi okursanız,
yeni liderin yaratıcılığı körükleyebilen,
çalışanlarına - yani çalışanlara- baksanıza hala onun çalışanları diyorum-
çalışanların birbiriyle iletişim kurmasını sağlayan,
takımlar oluşturup bu takımların yaratıcı olmalarını sağlayan biri olması gerekli.
Ve bunların hepsi kadınların çok iyi yaptığı şeyler.
Bu, hepsinin üzerinde çoşalarak artn bir etki oluşturuyor.
Kadınlar işe tepedeki poziyonlardan giriyorlar,
ve daha alt kademelerde ortaya çıkan
işler de aslında kadınların evde otururlarken
ücretsiz yaptıkları işler.
Çocuk bakımı, yaşlı bakımı,
yemek hazırlama.
Artan iş alanları bunlar,
ve bunların hepsi de kadınların yapmaya meyilli olduğu işler.
Öyle bir gün gelecek ki
anneler, evde çocuklarına bakması için,
orta yaşlı, eskiden demir çelik işçisi olan
işsiz bir erkeği işe alacaklar.
ve bu erkekler için iyi olacak, ama henüz olmadı.
Gelecekte ne olacağını görmek için şu andaki iş gücüne bakmanız yetmez,
gelecekteki iş gücüne de bakmalısınız.
Burada hikayet çok basit aslında.
Kadınlar üniversiteye gidiyor,
erkeklerden çok daha yüksek oranda.
Neden? İşte burası en bilinmez kısmı.
Erkeklere sordular, neden ünviersiteye geri dönmüyorsunuz,
mesela belediye üniversitesine, kendinizi neden geliştirerek
yeni beceriler edinmiyorsunuz diye.
Anlaşılan şu ki bunu yapmaktan çok rahatsızlık duyuyorlar.
Kendilerini evin direği olarak görmeye çok alışmışlar,
kendilerine üniversitede başarılı olmalarını sağlayacak
sosyal ağı kuramıyor gibi görünüyorlar.
Bu nedenle, ya da başka nedenlerden
erkekler üniversiteye geri dönmüyor.
Daha da rahatsız edici olan
daha genç erkek çocuklarının durumu.
On yıla yakın bir süredir devam eden bir çalışma var
Erkek çocuk krizi denen bir durum hakkında.
Erkek çocuk kirizi denen şey şu,
erkek çocuklar, nedeni bilinmemekle birlikte
okulda kız çocukları kadar başarılı olamıyorlar.
Pekçok kişinin bu konuda teorileri mevcut.
Aşırı derecede sözel bir müfredatımız olması mı
küşük kızların erkeklerden daha başarılı olmasını sağlıyor?
ya da çocukların çok uzun zaman hareketsiz oturmalarını mı istiyoruz,
ve erkek çocukların kendilerini beceriksiz hissediyorlar?
Bazıları bunun nedeninin,
erkek çocukların 9. sınıfta okulu bırakmaları olduğunu söylüyor.
Bu konuda bir kitap yazmaktayım şu anda, ben de araştırıyorum,
henüz bir yanıt bulmadımç
Ama bu arada, dünya çapında bir eğitim uzmanı olan Noah'a danışacağım,
Noah benim 10 yaşındaki kızım,
size sınıfındaki erkeklerin
neden başarısız olduğunu anlatacak.
(Video) Noah: Kızlar kesinlikle daha zeki.
daha geniş bir kelime dağarcıkları var.
Daha hızlı öğeniyorlar.
daha kontrollüler.
Bugün tahtaya cezalı yazılanların hepsi erkek.
Hanna Rosin: Neden peki?
Noah: Neden mi? Çünkü dersi dinlemiyorlardı
oysa kızlar usluca oturup dinliyorlar.
HR: Bakın, işte bu.
Kansan City'de bir üniversiteyi ziyarete gittim
ve bütün tezim yerine oturdu --
bir işçi sınıfı üniversitesi.
Ben üniversiteye giderken, yaşantımla ilgili belirli beklentilerim vardı --
hem kocam hem ben çalışacaktık,
ve çocuklarımızla da eşit olarak ilgilenecektik.
Ama bu üniversiteli kızlar
gelecek hakkında bambaşka görüşlere sahipler.
Kısaca bana söyledikleri şu,
günde 18 saat çalışacaklar,
kocalarının belki bir işi olabilir ama ,
zamanının çoğnda evde kalıp çocuklara bakıyor olacak.
Bu benim için epeyce bir şok oldu.
Bu kızlardan birinin söylediği en favori cümlelerden biri şu:
"Erkekler yeni prangalar."
(Gülüşmeler)
Şimdi gülüyorsunuz ama,
bu alıntının acıtıcı bir yanı da var,değil mi?
Acıtıyor olmasının nedeni şu ki
binlerce yıllık tarih genelde
birilerini acıtmadan geri
alınamaz.
Bu nedenle bu süreçten
hep birlikte geçtiğimizden bahsediyorum.
Bu üniversiteli genç kızlarla konuştuktan bir gün sonra,
akşam Kansas'daki bir grup erkekle buluştum.
Bu kişilerin tamamı üretim endüstrisinin kurbanlarıydı,
daha önce de bahsettim.
Mütteahitlk yapanlar vardı,
ya da ev inşa edenler
ama konut pazarı patlamasından sonra hepsi işsiz kalmış
ve çocuklarına destek olacak parayı ödemedikleri için bu gruba üye olmuşlar.
Eğitmen, orada bütün sınıfa
kimliklerini kaybettikleri bu yeni çağdaki
yeni yöntemleri açıkıyordu.
Onlara artık moral bir otorite olmadıklarından,
kimsenin artık onların duygusal desteğine ihtiyaç duymadığından,
ve artık evin direği olmadıklarından bahsetti.
Peki, bu adamlar kimdiler artık?
Bu onlar için çok üzücü bir durum.
Daha sonra tahtaya yazmaya başladı.
85.000 dolar,
" Bu kadının maaşı."
Daha sonra da 12.000 dolar yazdı.
" Bu da sizin maaşınız."
En son olarak da "Evin erkeği kim?" diye sordu.
"Lanet olasıca erkek kim?
Artık kadın, erkek oldu."
Bu son söz odada herkesin titremesine neden oldu.
Bu konuyla iligli konuşma istememin bir nedeni de bu,
çünkü bence bu konu oldukça acı verici olabilir
ve bunun üzerinde ciddi olarak çalışmalıyız.
Bir diğer neden de, bu biraz acele bir konu,
çünkü bu anlattıklarım sadece ABD'ye özgü değil.
TÜm dünyada birden oluyor.
Hindistan'da, fakir kadınlar erkeklerden
daha hızlı İngilizce öğreniyor
ve Hindistan'da büyük bir endüstri olan
çağrı merkezlerinin eleman ihtiyacını karşılıyorlar.
Çin'de özel girişimlerin sayısı artıyor, önkü kadınlr bu işlere
erkeklerden çok daha hızlı bir şekilde
yatırım yapıyorlar.
Ve benim en sevdiim örnek: Güney Kore.
Son birkaç onyıl içinde
Güney Kore bilinen en babaerkil toplumlardan birini kurdu.
Kadının sosyal yerinin ikinci sınıf olarak yasalarla
onayladı.
ve eğer kadınlar erkek çocuk doğuramazlarsa
cariye muamelesi görüyorlardı.
Hatta bazen aileler kızlarının canını alması için ruhlara yakarıyorlardı,
ki yerine bir erkek çocuk gelebilsin.
Bu bahsettiklerim 70'ler ve 80'ler.
Güney Kore hızlı bir şekilde sanayileşmek istediğine karar verdi,
böylece kadınları çalışma gücünün içine
itmeye başladı.
Şimdi, 1985 yılından beri sormakta oldukları bir soru var:
"İlk doğan çocuğunuzun erkek olması sizin için ne kadar önemli?"
Şu grafiğe bakın.
Bu 1985'ten 2003'e kadar olan süreyi içeriyor.
İlk çocuğunuzun erkek olmasını ne kadar istersiniz?
Görüyorsunuz, bu ekonomik değişklikler
kültürlerimiz üzerinde innaılmaz bir etkiye sahip.
Şimdi, bu bilgiyi henüz tam olarak işlemediğimiz için,
bize pop kültürü olarak geri geliyor,
böyle acaip ve abartılı hallerde,
böylece klişelerin nasıl değiştiğini görebiliyorsunuz.
Erkekler cephesine baktığımızda,
bir meslektasşımın taktığı isimle "omega erkek" sayısı artıyor,
bu erkekler genelde iş bulamayan
romantik anlamda meydan okunmuş ezikler.
Pekçok farklı şekilde karşımıza çıkabiliyorlar.
ebedi ergen var mesela,
Ya da sevimsiz yabani.
Bud Light reklamında oynayan şu adam var,
hani mutlu bir koltuk müptelası.
İşte size şok edci bir tane daha: Amerikanın hayattaki en seksi erkeği
yaşan en seksi erkek
bu günlerde sinemalarda romantik karakterleri canlandırıyor.
Kadınlar tarafında ise tam tersi mevcut.
Bu acaip çılgın süperhero kadınlar mevcut.
Mesela Lady Gaga.
Yeni James Bond olan Angelina Jolie var.
Sadece gençler de değil,
Helen Mirren bile bu günlerde silah tutabiliyor.
Bu nedenle, bu tip aşırı abartılmış imajlardan
uzaklaşıp kendimiza daha normal bir imaj
seçmemiş gerekli gibi görünüyor.
Çok uzun bir zaman boyunca, ekonomik dünyada
cam tavan kavramı ile yaşaadık.
Ben bu terimi hiç sevmedim.
En başta, kadın ve erkeği
birbirine zıt bir pozisyona konuşluyor.
Sanki erkekler üst katta yaşayan korkunç dolandırıcı yaratıklarmış da
cam tavanı onlar inşa etmişler.
Kadınlar ise her zaman cam tavanın altında yer alıyoruz.
Her ne kadar pek çok beceri ve deneyimimiz de olsa
bu cam duvarın diğer tarafına geçmek için
ne yapmanız lazım?
Ayrıca, camı kırmak da berbat bir terim.
Aklından zoru olmayan kim cam bir tavanı kırıp
kafasını yukarı uzatabilir ki?
Bu nedenle benim sevdiğim metafor,
cam tavandan ziyade
yüksek bir köprü.
Yüksek bir köprünün ayağında durmak kesinlikle korkutucudur,
ama bir o kadar da coşku vericidir,
çünkü yukarısı güzeldir,
ve gördüğünüz muteşem bir manzaradır.
ve en önemlisi, cam tavandaki gibi bir hile de yoktur işin içinde
ortada duran ve kabloları kesmek üzere olan
bir kadın veya adam yoktur üzerinde.
Ortasında düşebileceğiniz bir çukur yoktur.
Ve en güzeli, yanınızda istediğiniz kişiyi götürebilirsiniz.
Kocanızı götürebilirsiniz,
dostlarınızı, ya da iş arkadaşlarınızı.
hatta çocuk bakıcınız bile sizinle gelebilir.
Kocalar, karılarını çekiştirerek köprüye çıkarabilirler, karıları kendilerini hazır hissetmese bile.
Bu köprüyle ilgili en önemli konu ise
o köprüde olmayı hak ettiğinize inanacak kadar
kendine güven sahibi olmanız gerekliliği.
köprüden yürümek için ihtiyacınız olan tüm
beceri ve tecrübeye sahip olduğunuza güvenmelisiniz.
Yapmanız gereken, karar almak,
ilk adımı atmak ve gerisini getirmek.
Çok teşekkür ederim.
(Alkışlar)