بگذارید آشغال حرف بزنیم.
میدونید، باید به ما یاد می دادند
اخلاق نیرومند صرفه جویی را که در زمان رکود بزرگ
و جنگ جهانی دوم گسترش دادیم، نفی کنیم.
بعد از جنگ، ما نیاز داشتیم تا ظرفیت عظیم تولیدمان را
بسوی بوجود آوردن محصولات در زمان صلح هدایت کنیم.
مجلهء لایف با معرفی کردن یکبار مصرف ها
که خانم های خانه را از کار سخت شستن ظرفها راحت می کرد
به این امر کمک کرد.
یادآوری برای آنهایی که خواستند ما را از بند (کار زیاد) رها کنند:
پلاستیک های یکبار مصرف فضای زیادی را اشغال می کنند و تجزیهء زیستی نمی شوند.
فقط ما انسانها ضایعاتی تولید می کنیم که طبیعت نمی تواند هضم کند.
به علاوه پلاستیک ها به سختی بازیافت می شوند.
معلمی به من گفت که مقدار کمتراز پنج درصد از پلاستیک ها
که در زنجیرهء زباله ما بازیافت می شوند، چگونه باید بیان شود.
تقریبا" هیچ.
این درصدی است که ما بازیافت می کنیم.
حالا، خیلی از چیزها به نقطهء ذوب مربوط می شود.
پلاستیک مانند شیشه و فلز با فرایند ذوب مجدد خالص نمی شود.
زیر نقطهء جوش آب شروع به ذوب شدن می کند
و مواد روغنی آلایندهء ای که عامل اسفنجی شدن پلاستیک است
را بیرون نمی دهد.
نیمی از صد میلیارد ساچمه های پلاستیکی حرارتی مربوط به هر سال
به سرعت تبدیل به زباله خواهد شد.
سهم بزرگ و غیر قابل کنترلی از زبالهء ما
با روخانه ها به طرف دریا جریان پیدا خواهد کرد.
اینجا توده ای است در بایونا کریک (Biona Creek) کنار فرودگاه.
و اینجا تودهء زباله شناور نزدیک دانشگاه ایالتی لانگ بیچ کالیفرنیا است.
و کارخانهء نمک زدایی که ما دیروز بازدید کردیم.
علی رغم هزینه ی پیش پرداخت بطری ها، (که در صورت بازگرداندن بطری پلاستیکی به مشتری بازگردانده می شود.)
بیشتر این زباله ای که سر از دریا در می آورد بطری های پلاستیکی نوشیدنی است.
ما هر پنج دقیقه دومیلیون از آنها را در ایالات متحده مصرف می کنیم،
همین طور که این تصویر ارائه شده توسط کریس جردن مجری TED نشان می دهد،
که بصورت هنرمندانه ای مصرف انبوه را مستند کرده و برای جزئیات بیشتر بزرگنمایی می کند.
اینجا یک مخزن جزیره ای دور برای بطری هاست
دور از ساحل باها کالیفرنیا. جزیره ی سان روک (Isla San Roque)
مکانی است غیر مسکونی برای زاد و ولد پرندگان
دور از ساحل مرکزی باها که جمعیت کمی در آن زندگی می کنند.
توجه کنید که بطری ها در اینجا درپوش دارند.
بطری های ساخته شده از پلی اتیلن ترفتالیت (polyethylene terephthalate)، پی ای تی،
در آب دریا فرو می روند و نمی توانند اینقدر از محیط زندگی شهری دور شوند.
همچنین، درپوش ها در کارخانجات متفاوتی تولید شده اند
از نوع متفاوتی از پلاستیک بنام پلی پروپیلن (polypropylene).
آنها در آب دریا شناور می مانند.
اما متاسفانه به همان روش بطری ها قابل بازیافت نیستند.
بگذارید مسیر حرکت میلیونها درپوش را ردیابی کنیم
که به خودی خود سر از دریا درمی آورد.
بعد از یک سال آنهایی که از ژاپن شروع می کنند مستقیما" از اقیانوس آرام عبور می کنند
درحالیکه مال ما در جریان آبی کالفرنیا گرفتار می شوند
و اول بطرف مدار کابو سن لوکاس (Cabo San Lucas) سرازیر می شوند.
بعد از ده سال، بسیاری از درپوش های [ پلاستیکی] ژاپنی
در جایی هستند که ما ناحیهء زبالهء شرقی می نامیم،
در حالیکه مال ما فیلیپین را آلوده می کند.
بعد از بیست سال، ما شاهد بوجود آمدن ناحیهء تجمع توده های زباله
در گرداب اقیانوس آرام شمالی هستیم.
این طوری اتفاق می افتد که میلیون ها مرغ دریایی آلباتراس
که در جزایر مرجانی کیوری (Kure) و میدوی (Midway)
از گنجینهء ملی جزایر شمال غربی هاوایی، آشیانه سازی می کنند،
در این محل به تغذیه می پردازند و هر چیزی را که می توانند پیدا کنند می خورند
و آنها را برای [تغذیهء] جوجه هایشان بالا می آورند.
یک جوجه آلباتراس چهار ماهه
توسط این در شمکش تلف شد.
صد ها هزاران جوجه به اندازهء غاز می میرند
با شکمهایی پر از درپوش بطری و دیگر زباله ها
مثل فندک سیگار
اما، بیشتر درپوش بطری.
متاسفانه ، والدین آنها درپوش بطری را با غذا اشتباه می گیرند
که بر روی اقیانوس سرگردان هستند.
حلقهء نگهدارندهء درپوش هم
برای جانوران دریایی عواقبی دارند.
این (اسمش) می وست (Mae West) است،
که هنوز در خانهء یک کارمند باغ وحش در نیواورلئان زنده مانده است.
من خواستم امتحان کنم که شهر زادگاهم لانگ بیچ چقدر در ایجاد مشکل دخیل است،
بنابراین در سالروز پاکسازی ساحل درسال 2005
من به انتهای شرقی ساحل طولانی ما در لانگ بیچ پنینسلا رفتم.
ما ردیف هایی از ساحل که نشان داده شد را تمیز کردیم.
من برای هر درپوش بطری 5 سنت درنظر گرفتم.
تعداد زیادی از آن استقبال کردند.
اینها 1100 درپوش بطری هستند که آنها جمع آوری کردند
فکر کردم که 20 دلار هزینه خواهم کرد
آنروز حدود 60 دلار پرداختم.
آنها را مطابق رنگ ازهم جدا کردم
و آنها را در "روز زمین" بعدی در آکواریوم کابریلومارین
واقع در سن پیدرو به نمایش گذاشتم.
فرماندار شوارتزنگر و همسرش ماریا در آنجا توقف کردند تا در مورد آن نمایش صحبت کنند.
علارغم کلاه سوسولی من که از کیسه های پلاستیکی خرید ساخته شده بود،
آنها با من دست دادند.
من به او و ماریا نمونه ای از آب اقیانوس با موجودات دریایی شناور
از (آبهای) گرداب شمال هاوایی نشان دادم
که مقدار پلاستیک در آن بیش از پلانکتون بود.
این نمونه ای از سوپ پلاستیکی است که آب اقیانوس ما شبیه آن شده است.
تور انداختن برای جانوران ریز دریایی در سطحی به اندازه ی یک مایل
نمونه ای شبیه این را بدست می آورد.
و این.
حالا، وقتی که سواحل هاوایی با خرده زباله ها شسته شدند
این شکلی می شوند.
و این ساحل بخصوص اسمش ساحل کایلوئا (Kailua Beach) است،
ساحلی که رئیس جمهور ما و خانواده اش تعطیلاتشان را قبل از رفتن به واشینگتن در آن گذراندند.
حالا، ما چگونه نمونه هایی شبیه این را تحلیل می کنیم
که در آن پلاستیک بیش از پلانکتون است؟
ما خرده های پلاستیک را بر اساس اندازه در گروه های متفاوتی جداسازی می کنیم
از پنج میلیمتر تا یک سوم میلیمتر.
تکه های کوچک پلاستیک آلاینده های آلی ماندگار را تا
یک میلیون برابر میزانشان در آب اطراف خودشان متمرکز می کنند.
ما می خواستیم ببینیم آیا شایع ترین ماهی در عمق اقیانوس،
و در پایهء زنجیرهء غذایی موجودات دریایی
این قرصهای سم را می بلعند.
صدها کالبدشکافی انجام دادیم،
و بیش از یک سوم تکه های پلاستیکی آلوده در شکمشان داشتند.
رکورد دار آنها، که تنها دو و نیم اینچ طول داشت،
هشتاد و چهار تکه در شکم کوچکش داشت.
حالا شما می توانید محصول طبیعی تائید شده بخرید.
اما هیچ ماهی فروشی در دنیا نیست که
بتواند یک ماهی وحشی طبیعی تضمینی به شما بفروشد.
این میراثی است که ما برای نسل های آینده برجای می گذاریم.
جامعهء یکبار مصرفی نمی تواند مهار شود،
آن جهانی شده است.
ما حقیقتا" نمی توانیم تمام چیزهایمان را ذخیره و حفظ یا بازیافت کنیم.
باید آن ها را دور بیاندازیم.
بازار کارهای زیادی می تواند برای ما انجام دهد،
اما سیستم طبیعی اقیانوس را که خراب کرده ایم نمی تواند درست کند.
همهء اسبان شاه و همهء مردان شاه ...
هرگز نمی توانند همهء پلاستیک را جمع کرده و اقیانوس را دوباره مثل اول کنند.
فیلم : سطح (زندگی) در حال افزایش است،
مقدار بسته بندی در حال افزایش است،
تفکر یکبار مصرف در زندگی در حال تکثیر است
و خود را در اقیانوس نشان می دهد.
گویندهء اخبار : او امیدی برای پاکسازی آن نمی دهد.
پالایش اقیانوس از پلاستیک
فراتر از بودجهء هر کشوری خواهد بود
و ممکن است مقدار زیادی از حیات دریایی را در جریان کار از بین ببرد.
راه حل، مور می گوید، توقف پلاستیک در مبداء است:
متوقف کردن آن در زمین قبل از اینکه به اقیانوس بیافتد.
و در دنیایی که همه چیز با پلاستیک پیچیده و بسته بندی شده،
او برای آن هم امید زیادی ندارد.
این بود گزارش برایان رونی برای (برنامهء) نایت لاین،
از لانگ بیچ، کالیفرنیا.
چارلز مور : متشکرم.