Ben Kanada'da küçük bir köyde
yetiştim,
ve bir teşhisi konmamış
bir dyslexic'im (okuma ve yazma zorluğu çeken insanlar için kullanılan bir terim).
Okulda çok zor anlarım oldu.
Aslında, annem en sonunda bana
benim, okula giderken bütün yol boyunca ağlayan
küçük bir çocuk olduğumu söyledi.
Kaçtım.
Bali'ye gitmek için ayrıldığımda 25 yaşındaydım.
Ve orada mükemmel eşim Cynthia ile tanıştım,
ve birlikte 20 yıldan fazla,
şaşırtıcı bir mücevher ticareti kurduk.
Bir peri masalı gibiydi, ve sonra emekli olduk.
Sonra o beni bir filmi izlemeye götürdü,
ki benim aslında görmek istemediğim bir film.
Yaşamımı altüst etti.
(Gülüşler)
"Uygunsuz Bir Gerçek" ve Bay Gore.
Dört çocuğum var,
ve söylediklerinin parçası doğru olsa bile,
Çocuklarımın benim sahip olmuş olduğum hayatı olmayacak.
Ve o an karar verdim ki
ben yaşamımın geri kalanını
onların imkanlarının iyileştirmek için
elimden gelenleri yaparak harcamalıyım.
Evet, burası dünya,
ve işte biz Balide'yiz.
60 a 90 mil boyutlarında
minik, ufak bir ada.
Bozulmamış bir Hint kültürüne sahip.
Cynthia ve ben oradaydık.
Orada mükemmel bir hayatımız vardı,
ve olağandışı bir şey yapmaya karar verdik.
Yöresel olarak
geri vermeye karar verdik.
Ve işte, adı Green School.
Biliyorum bir okula benzemiyor.
fakat yapmaya karar verdiğimiz birşey,
ve son derece
son derece yeşil.
Sınıfların duvarı yok.
Öğretmen bambu tahtasına yazıyor.
Masalar kare değil.
Green School'da öğrenciler gülümsüyor,
okul için tuhaf bir durum, özellikle bana göre.
Ve biz doğanın bütünlüğü inancı holizmi uyguladık.
Ve bana göre bu sadece bir fikir
ki eğer bu küçük kız
tam bir insan olarak mezun olursa
olasılıklar,
o bütün bir dünya talep edecek,
üzeinde yaşanacak
bütün bir dünya.
Çocuklarımız bir kutunun içinde okula gitmek için
181 günlerini harcıyorlar.
Okulumu inşa eden insanlar aynı zamanda
aynı malzemelerden
hastane ve deliler sığınağı da inşa ettiler,
Eğer bu beyefendi
holistic bir eğitim almış olsa
orada oturuyo olur muydu?
Yaşamında daha fazla imkanlar olurmuydu?
Sınıfların doğal ışığı var.
Onlar güzel. Onlar bamboo.
Aralarından hafif bir rüzgar geçiyor.
Ve doğal esinti yeterli olmadığı zaman,
çocuklar çarşafları yayıyorlar,
fakat sizin bildiğiniz çarşaflardan değil.
Bunlar doğal pamuktan yapılmadır,
ve kauçuk da kauçuk ağacından.
Böylece biz temel olarak kutuyu
bir kabarcığa dönüştürdük.
Ve bu çoçuklar biliyorlar ki
zahmetsiz klima kontrolü
geleceklerini bir parçası
olamayacak.
Biz ayın sonunda faturayı ödüyoruz,
fakat gerçekte faturayı ödeyecek insanlar
bizim torunlarımız.
Biz çocuklarımızı eğitmeliyiz ki
dünya tahrip olunamaz olsun.
Bu çocuklar masalarının üzerine ufak bir graffiti yaptılar
ve sonra iki ekstra ders için kayıt yaptılar.
İlki kum,
ikincisi mumlama.
Fakat meydana geldiğinden bu yana,
o masalara sahipler.
Onlar dünyalarını kontrol edebilmeyi biliyorlar.
Biz ızgaranın üzerindeyiz; bununla gurur duymuyoruz,
fakat Paris'teki hayret verici alternatif enerji şirketi
güneş enerşisiyle ızgaralardan kurtarıyor.
Ve bu şey
dünyada inşa edilen ikinci girdap,
bir nehir üzerinde iki buçuk metre düşüşün içinde.
Türbün bıraktığı zaman,
8000 wattlık elektrik üretecek,
gece ve gündüz.
Ve siz bunların ne olduğunu biliyorsunuz.
Hiçbiryerde sifon yok.
Ve atıklarımızı alıp
büyük miktarda suyla karıştırdıkça
siz hepiniz gerçekten zekisiniz, matematiğini siz yapın.
Kaç tane insan kere ne kadar su.
Yeterli su yok.
Bunlar gübre tuvaletler.
Ve okuldaki hiçkimse onlar hakkında bir şey bilmek istemediler.
özellikle okul müdürü.
Siz çalışıyorsunuz, insanlar onları kullanıyorlar. İnsanlar tamam.
Bu sizin yapmayı düşünmeniz gereken bir şey.
Bir çok şey çalışmadı.
Güzel çadır ve kauçuk çatı penceresi
altı ayda güneş tarafından yendi.
Biz onları geri dönüşümlü plastic ile değiştirmek zorunda kaldık.
Öğretmenler devasa PVC beyaz tahtaları
sınıflara taşıdılar,
yani iyi fikilerimiz vardı.
Eski otomobilin öncamını aldık, arkasından kağıt geçirdik
ve beyaz tahtaya ilk alternatifi
ortaya çıkardık.
Green School Bali'nin merkezi güneyinde yeralıyor,
ve dalgalı bir bahçeden
20 acre(16hektar) üzerinde.
Üzerinde yolculuk yapılan hayret verici bir nehir var,
ve orada görebilirsiniz
nehirden karşıya geçmekle nasıl başa çıktık.
Diğer bir gün bir babayla tanıştım. Biraz çıldırmış gözüküyordu.
Dedim ki, "Green School'a hoşgeldiniz"
O dedi ki, " Ben 24 saattir uçaktaydım."
Ben niye diye sordum.
O dedi ki, "Yeşil bir okula dair hayallerim vardı,
ve bu yeşil okulun bir resmini gördüm,
ucağa atladım.
Ağustosta çoçuklarımı getireceğim."
Bu büyük bir şeydi.
Fakat ondan daha öte,
insanlar Green School'un etrafına yeşil evler inşa ediyorlardı,
böylece çocukları patikalar üzerinden okula yürüyebiliyorlar.
Ve insanlar yeşil endüstrilerini getiriyorlar,
ümitle yeşil restaurantlarını,
Green School'a.
Bir topluluk meydana geliyor.
Yeşil bir model meydana geliyor.
Herşeyin üzerine bakmalıydık.
Asfalttta petrokimyasallar yok.
Asfalt yok.
Bunlar elle konulmuş volkanik taşlar.
Kaldırımlar yok.
Kaldırımlar çakıltan, yağmur yağdığında sel alır.
Fakat onlar yeşil.
Bu okul buffalosu.
Akşam yemeği için o çiti yemeği planlıyor.
Green School'daki bütün çitler yeşil.
Ve geçenlerde anaokulu öğrencileri
kapılarını hareket ettirdiklerinde
çitlerin tapyocadan yapıldığını keşfettiler.
Tapyocayı alıp mutfağa getirmişler,
ince ince dilimleyip leziz cipsler yapmışlar.
Peysaj
Biz herbir sınıfın tam köşesindeki bahçeleri
işletmeyi sürdürmeye çalıştık.
Nazikçe kazdık.
Bali'nin son siyah domuzları olan
bu adamlar için alan yaptık.
Ve okul ineği
oyun alanındaki çimen biçme makinasının yerini
nasıl alabileceğini
anlamaya çalışıyor.
Bu genç hanımefendiler
pirinç kültürünün içinde yaşıyorlar,
fakat onlar pirinç kültüründeki çok az insanın bildiği birşey biliyorlar.
Onlar organik pirinçi nasıl dikeceklerini biliyorlar,
onunla nasıl ilgileneceklerini biliyorlar,
onu nasıl hasat edeceklerini ve nasıl pişireceklerini biliyorlar.
Onlar pirinç döngüsünün bir parçasılar,
ve bu yetenekler onlar için gelecekte
çok değerli olacak.
Bu genç adam organik sebzeler topluyor.
Biz hergün 400 insana öğle yemeği veriyoruz.
Ve bu normal bir yemek değil. Yakıt yok.
Balili yerel kadınlar
testere talaşları üzerinde yiyeceği pişiriyorlar,
ve sadece büyükannelerinin bildiği sırları kullanarak.
Yemekler harikulade.
Green School öncülerin, yerel ve küresel
olanların yeridir.
Ve küreselleşmiş dünyanın
küçük bir dünya örneği.
Çocuklar 25 ülkeden.
Biz onları bir arada gördüğümüz zaman,
biliyoruz ki onlar gelecekte
nasıl yaşayacakları üzerine çalışıyorlar.
Green School üçüncü yılına giriyor,
160 öğrencisiyle.
Burası okumayı -
benim favorilerimden biri -
yazmayı - benim kötü olduğum alanlardan biriydi -
ve hesaplamayı öğrendikleri bir okul.
Fakat başka şeyler de öğreniyorsunuz.
Bamboo inşasını öğreniyorsunuz.
Antik Bali sanatlarını
uyguluyorsunuz.
Bu pirinç alanında çamur güreşidir.
Çocuklar ona bayılıyorlar.
Anneleri o kadar ikna olmuş değil.
(Gülüşler)
Biz hayatımızdan çok fena şeyler yapmıştık,
ve biz dedik ki tamam, yöresel. Yöresel ne demek?
Yöresel şu demek
okulun nüfusunun yüzde 20si
Balili olmalı.
Ve bu gerçekten büyük bir vaatti.
Ve biz haklıydık.
Dünyanın her tarafından
insanlar Bali Burs Fonu'na destek vermek için
ileri atılıyorlardı,
çünkü bu çoçuklar Bali'nin gelecekteki yeşil liderleri olacaktı.
Öğretmenler öğrenciler kadar
çeşitliydi.
Ve hayret verici şey şu ki
gönüllüler ortaya çıkıyordu.
Cava Adası'ndan bir adam geldi,
yeni bir organik tarım çeşitiyle.
Afrika'dan bir kadın geldi müsikle.
Ve bu gönüllüler ve öğretmenlerle birlikte
yeni küresel yeşil bir nesil
meydana getirmek için
derin bir şekilde bağlıydılar.
Green School etkisi -
ne olduğunu bilmediğimiz bir şey.
Birinin gelip üzerinde çalışmasına ihtiyacığımız var.
Fakat ne oluyor bizim öğrenen farklı çocuklarımız-
dyslexic ( okuma güçlüğü çeken)
prolexic olarak yeniden adlandırdık -
bu mükemmel sınıflarda çok iyi yapıyorlardı.
Ve bütün bu çocuklar gelişiyordu.
Ve bütün bunları biz nasıl yaptık?
Dev çimenlerin üzerinde.
Bamboo.
Bir tren gibi zeminden yukarı çıkar.
İki ay içerisinde coconut ağacı gibi kadar yükselir.
Ve 3 yıl sonra hasat edilebilir,
bu gibi binaları inşa etmek için.
Hint meşesi kadar sık ve güçlüdür.
Ve herhangi bir çatıyı tutabilir.
Mimarlar geldiğinde, bu şeyleri bizlere getirdiler,
ve muhtemelen bu gibi şeyleri daha once görmüştünüz.
Sarı kutu yönetim kompleksi olarak adlandırılmıştı.
(Gülüşler)
Bir onu ezdik, ve yeniden düşündük,
fakat, temel olarak onu
okulun kalbi olarak yeniden isimlendirdik.
Ve o herşeyi sonsuza kadar değiştirdi.
Bu çift heliks.
Yöneticiler, birçok ve daha birçok şey
içinde var.
Onu inşa ederkenki problem,
Balili işciler
bu planları gördüklerinde
onlara baktılar ve dediler ki "Bu nedir?"
Bu yüzden büyük modeller inşa ettik.
Mühendislerce planlaştırdık.
Ve bu gibi Balili marangozlar
bamboo cetvelleri ile onları ölçtüler,
bambooları sectiler ve
çağlık eski teknikleri kullarak büyük çoğunlukla elle
inşa ettiler.
Bir kaostu.
Balili marangozlar bizim gibi modern olmalarını istediler ve
bu yüzden metal kereste kullandılar,
bamboo binası inşa etmek için.
Ve kereste çöktüğü zaman
farkettik ki bir katedrale sahipmiştik.
bir katedral yeşil için,
ve bir katedral yeşil eğitimi.
Okulun kalbinde
yedi kilometrelik bamboo kullanıldı.
Temeli bittiği zamanda üç ay içinde
katları ve çatışı vardı.
Dünyadaki en büyük bambo binası olmayabilir
fakat bir çok insan inanıyorlar ki
bu en güzel olanı.
Bu sizin toplulukta yapabilir mi?
Biz yapılabilieceğini inanıyoruz.
Green School, bizim dünya için inşa ettiğimiz bir model.
Bali için inşa ettiğimiz bir model.
Ve sizin sadece şu üç basit kuralı takip etmeniz gerekiyor.
yöresel ol,
çevrenin öncülüğüne izin ver
ve torunlarınız nasıl inşa ederlerdi
onu düşün.
Bu yüzden, Bay Gore, teşekkür ederim.
Hayatımı mahvettin,
fakat sen bana inanılmaz bir gelecek verdin.
Ve eğer siz Green School'un bitirilmesinde
ve dünya etrafında sonraki 50 yılı inşa etmede
dahil olmağa istekliyseniz
lütfen gelin ve görün.
Teşekkürler.
(Alkışlar)